Ο
''οργανωμένος Ελληνισμός'' στις ΗΠΑ, ουσιαστικά έχει διαλυθεί... Τώρα,
στο ''κύκνειο άσμα'' του, τ' απομεινάρια των μόνιμων γερασμένων
προεδροπαραγόντων, αφηνιασμένων ψώνιων και μη, που τον απαξίωσαν,
κράτησαν τους νέους μακριά και τον διάλυσαν, αλληλοεξοντώνονται. Η
βασική αιτία της διάλυσης: Ποσοστό 80% των προεδροπαραγόντων που
ασχολούνται με Οργανώσεις, με νοοτροπίες δεκαετιών '80 και '90, είναι
-μόνιμοι- σε αυτές, γιά 15-20 χρόνια. Μόνη επιδίωξή τους, η...
κοινωνική τους αναγνώριση.
.................................................................................
Αν και θεωρείται ''μεγάλη Οργάνωση'',
ΔΕΝ έχει να επιδείξει έργο, ειδικά τα τελευταία 50 χρόνια
Ομοσπονδία Ελληνικών Σωματείων Μείζονος Νέας
Υόρκης (1938-2011)
- Από τους δημιουργούς του χτες, στους...
καταστροφείς του σήμερα. Aπό τους χουντοβασιλικούς του χτες, στους...
χουντοβασιλικούς του σήμερα.
- Από το πέταγμα...καφέδων (μαζί με τα φλυτζάνια) και σταχτοδοχείων επί
χούντας, στους επιτήδειους και στα σκάνδαλα-αρπαχτές του σήμερα.
- Ως Οργάνωση, ζει ακόμα από το οικονομικό κέρδος της...παρέλασης γιά
την 25η Μαρτίου και την ενοικίαση αιθουσών της γιά χοροεσπερίδες.
- Αντί το κτίριό της στην Αστόρια να είναι χώρος συγκέντρωσης Ομογενών
(ειδικά νέων), κατάντησε...κακόφημος, που τους κρατά μακριά.
- H επιταγή της Βουλής των Ελλήνων (2002), που εξαργυρώθηκε από...
άτομο και μέρος της μόνο κατατέθηκε στο ταμείο της Οργάνωσης.
- Την τελευταία δεκαετία, τα μισά από τα μέλη του Διοικητικού
Συμβούλιου, εκπροσωπούν συλλόγους-μέλη μη ενεργούς ή ''μαϊμούδες''.
- H μόνη ομογενειακή Οργάνωση με την ελάχιστη συνεισφορά στις
κινητοποιήσεις του Ελληνισμού στις HΠA, γιά Ελλάδα, Κύπρο κ.ά.
- Πότε η Ομοσπονδία θα κυνηγήσει τους υπαίτιους του ''συνέδριου''-απάτη
(2007) και θα τους ζητήσει επιστροφή των χρημάτων;
- 'Οταν πρόεδρος
και γεν. γραμματέας (2002) έστηναν ''δουλειές'' με την
Ελλάδα, 809.920 ευρό.
Η μονιμότητα, οι ομάδες και τα στεγανά, τα σκάνδαλα, κατάστρεψαν την
Ομοσπονδία. Η μόνη λύση: 'Οσοι είναι αντιπρόσωποι συλλόγων-μελών ή στο
Διοικ. Συμβούλιο, γιά περισσότερες από 3 διετίες, επιβάλλεται να
αποχωρήσουν οριστικά, γιά να ''καθαρίσει'' και αναβαθμιστεί η Οργάνωση.
Οι εμπλεκόμενοι σε σκάνδαλα -οικονομικά και
μη- εξακολουθούν να
επανεκλέγονται στο Δικοιητικό Συμβούλιο, χωρίς ποτέ να λογοδοτούν ή να
τιμωρούνται.
...........................................................................................................
Ως εισαγωγή
Στα 73 χρόνια της
ιστορίας της, η Ομοσπονδία Ελληνικών Σωματείων
Μείζονος Νέας Υόρκης, έχει να επιδείξει φτωχό έργο, δηλ. ουσιαστική
προσφορά στον Ελληνισμό, αλλά πλούσιο ''έργο'' σε σκάνδαλα, καυγάδες,
απάτες κλπ.
Η διοργάνωση της
παρέλασης γιά την 25η Μαρτίου στο Μανχάτταν,
περισσότερο γίνεται από την Ομοσπονδία, επειδή η Οργάνωση έχει...έσοδα
από αυτήν.
 Η
Ομοσπονδία Νέας Υόρκης, εξακολουθεί να λειτουργεί ως...υποοργάνωση
της Αρχιεπισκοπής, παρά ως ανεξάρτητη Οργάνωση του Ελληνισμού, της
Ομογένειας.
Εντυπωσιακή και η διαχρονική μη συνεργασία -αγγίζει τα όρια
της...αποχής- της Ομοσπονδίας Νέας Υόρκης, με άλλες Οργανώσεις στις
ΗΠΑ, ειδικά σε κινητοποιήσεις γιά τα εθνικά μας θέματα. Δηλ. είναι στο
''γκέττο'' της Αστόριας, αλλά έχει και νοοτροπία ''γκέττο''.
Η διαχρονική μας πορεία στα ''άδυτα'' της Οργάνωσης, με σύντομη αναφορά
στο -σημαντικό- χτες και έμφαση στο θλιβερό σήμερα και στο πρόσφατο
παρελθόν, βασίζεται σε γεγονότα που ο εκδότης του ''Κ'' έχει ζήσει ή
μάθει-μελετήσει από τα τέλη του χρόνου 1976, όταν ήρθε στις ΗΠΑ και
άρχισε ν' ασχολείται
με την Ομογένεια, ως εργαζόμενος σε ΜΜΕ ή ως ανεξάρτητος σε δικά του.
Στα 73 χρόνια
της ιστορίας της, η Ομοσπονδία
Νέας Υόρκης, έχει να
επιδείξει και φτωχό έργο, δηλ. ελάχιστη προσφορά στον Ελληνισμό, αλλά
και πλούσιο ''έργο'' σε...σκάνδαλα, καυγάδες, απάτες, τραμπουκισμούς
κ.ά. Ελάχιστη και η συμμετοχή στις κινητοποιήσεις της Ομογένειας ΗΠΑ.
Βασική δραστηριότητά της, η παρέλαση γιά την 25η Μαρτίου, από την οποία
βγάζει...κέρδος και ζει με αυτό. Και αντί το πλεόνασμα, δηλ. τα χρήματα
της Ομογένειας να μεταφερθούν στα έξοδα γιά την παρέλαση της επόμενης
χρονιάς, χρησιμοποιούνται γιά άλλους σκοπούς.
Απαραίτητη
διευκρίνηση: Ο εκδότης του
''Κ'' ουδέποτε -άμεσα ή έμμεσα-
έλαβε ή ζήτησε χρήματα ή αγγελίες από την Ομοσπονδία Νέας Υόρκης.
Ουδέποτε είχε κάθε μορφής συναλλαγή οικονομικής ή άλλης μορφής, με
αξιωματούχους της Οργάνωσης, τα τελευταία 35 χρόνια, όσο δηλ. ζει στις
ΗΠΑ, σε αντίθεση με όλα τα ΜΜΕ στην μεγαλούπολη. Απεναντίας, την
βοήθησε την Ομοσπονδία όταν χρειάστηκε, ως αρχισυντάκτης της ημερήσιας
''Πρωϊνή'' (1977-84), απονέμοντας ακόμα και βραβεία σε φοιτητές-μαθητές
στο ''Κρητικό Σπίτι'' και στον άγιο Δημήτριο στην Αστόρια, επί
προεδρίας του αείμνηστου (και δημοκράτη προέδρου της) Γιώργου Βρότσου,
αρχές δεκαετίας '80.
.............................................................................................................
ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ. Η πρώτη περίοδος:
1937-1990
Ιστορικό Ομοσπονδίας (η αρχή)
Στις αρχές του χρόνου 1937 άρχισαν οι πρώτες επαφές γιά την δημιουργία
Ομοσπονδίας από εκπροσώπους ελληνικών εθνικοτοπικών συλλόγων που
υπήρχαν στη Νέα Υόρκη. Σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής (σε
''Ατλαντίδα'' και ''Εθνικό Κήρυκα''), στις 12 Αυγούστου 1938 έγινε η επίσημη ίδρυση
της Ομοσπονδίας Ελληνικών Σωματείων Μείζονος Νέας Υόρκης, ως μη
κερδοσκοπικής εταιρίας.
Η απόφαση των αντιπροσώπων των εθνικοτοπικών Συλλόγων και Σωματείων
στις Πολιτείες της Νέας Υόρκης, της Νέας Υερσέης και του Κονέντικατ
(Αθηναίων, Αιτωλοακαρνάνων, Ανδρίων, Βρυσέων Αναβρυτής,
Βορειοηπειρωτών, Ευβοϊαίων, Θεσσαλών, Ικαρίων, Καρυστίων, Καστοριανών,
Κεφαλλήνων, Κορινθίων, Κρητών «Η Ομόνοια», Κυθηρίων, Λακεδαιμονίων,
Μεσσηνίων, Ναυπακτίων, Πειραιωτών και Χίων), πάρθηκε σε συνεδρίαση στις
22 Νοεμβρίου 1937,
στην αίθουσα του Συλλόγου Κρητών «Η Ομόνοια».
Λίγα χρόνια αργότερα, η Οργάνωση βοήθησε και αυτή στην συλλογή χρημάτων
γιά τους δεινοπαθούντες 'Ελληνες εξαιτίας ττης εισβολής της Ιταλίας
στην Ελλάδα (Οκτώβριο 1940). Η επιχείρηση συλλογής χρημάτων και ειδών,
είχε ανομαστεί Greek War Relief και είχε πρωτεργάτες τους Βάσο
Βλαβιανό, τότε εκδότη του ''Εθνικού Κήρυκα'' και Σπύρο Σκούρα,
κινηματογραφικό παραγωγό στην Καλιφόρνια.
Οι δύο πρώτοι πρόεδροι της Ομοσπονδίας (Γιώργος Γενεράλης και ιδιαίτερα
ο Νικόλαος Βαγιωνής) επιτέλεσαν εξαιρετικό έργο τα αμέσως μεταπολεμικά
χρόνια, όταν σημειώθηκε και το -δεύτερο- κύμα μετανάστευσης από την
Ελλάδα.
Οι παλαιότεροι
σύλλογοι-μέλη της Ομοσπονδίας: Λακώνων ''Βρυσέων Αναβρυτής''
(χρόνος ίδρυσης 1901), Γαργαλιάνων ''Τέλος 'Αγρας'' (1901), Ικαριωτών
''Πανδίκη'' (1903), Αδελφότητα Ναυπακτίων (1904), Θεσαλών ''Ασκληπιός''
(1905), Λημνίων ''Ηφαιστος'' (1906).
Διατελέσαντες
πρόεδροι, περίοδος 1938-1983: Γεώργιος Γενεράλης, Νικόλαος
Βαγιωνής, Γεώργιος Πυλιώτης, Σπύρος Σάκκας, Περικλής Λατζούνης, Μιχαήλ
Σιδέρης, Ιωάννης Μάλλιος, Αναστάσιος Μάνεσης, Τζον Νίκολας, Γεώργιος
Βρότσος.
Ιστορικό
παρέλασης γιά την εθνική επέτειο της 25ης Μαρτίου
Στις 23 Μαρτίου 1941, καθιερώθηκε και η παρέλαση (διευκρίνηση: με την
μορφή παρέλασης όπως την γνωρίζουμε σήμερα που την διοργανώνει η
Ομοσπονδία), εξαιτίας του φιλελληνικού κλίματος στις βορειοανατολικές
Πολιτείες των ΗΠΑ, με αφορμή το έπος του '40 που θαυμάστηκε από τους
Αμερικανούς, όπως αναφέρει ο Μπάμπης Μαλαφούρης στο μνημειώδες έργο του
''Ελληνες της Αμερικής 1528-1948'', αλλά και δημοσίευμα της εφημερίδας
''Τhe New York Times'' (24 Μαρτίου 1941).
Μεταξύ των υψηλών καλεσμένων που έλαβαν μέρος σε διάφορες παρελάσεις,
περιλαμβάνονται ο στρατηγός John Daniell (23 Μαρτίου 1941), ο πρίγκηπας
Πέτρος και η σύζυγός του πριγκήπισσα Ειρήνη (3 Απριλίου 1948), ο
δήμαρχος Ο' Dwyer (25 Μαρτίου1949), ο δήμαρχος της Ν. Υόρκη,
Impellitteri (30 Μαρτιίου 1952), o στρατηγός Roger Browne (27 Μαρτίου
1955), ο τότε βουλευτής -και μετέπειτα γερουσιαστής- Jacob Javits (31
Μαρτίου 1957), ο πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής, στην παρέλαση
της 23ης Απριλίου 1961 κ.ά.
Η εκτίμηση του ηρωισμού των Ελλήνων κατά το 2ο παγκόσμιο πόλεμο από την
αμερικανική κοινή γνώμη, αναδεικνύεται επίσης μέσα από τα δημοσιεύματα
της εποχής για την παρέλαση. 'Ετσι, οι παρελάσεις των χρόνων 1942 έως
και 1947 θα τύχουν εκτενέστατων δημοσιευμάτων, τα οποία
συνοδεύονται μάλιστα και με πρωτοσέλιδες φωτογραφίες από την
παρέλαση.
Σημαντικό στοιχείο προβολής, καταγράφεται και το γεγονός ότι,
στις 25 Μαρτίου 1931 η δοξολογία θα γίνει στον περίλαμπρο Καθεδρικό ναό
St. John, του Μανχάταν, o οποίος θα παραχωρηθεί από τον καθολικό
Αρχιεπίσκοπο για τον σκοπό αυτό, αφού δεν είχε ακόμη κτισθεί ο
καθεδρικός ναός της Αγίας Τριάδας στη Ν. Υόρκη. Τριάντα ελληνικά
σωματεία και οργανισμοί θα παρελάσουν προς την εκκλησία που έγινε η
δοξολογία , με τις σημαίες τους και τα εμβλήματα των συλλόγων τους και
στη συνέχεια θα πραγματοποιηθεί δεξίωση στο πολυτελές ξενοδοχείο
St. Moritz.
Αν και ως επίσημη χρονολογία διοργάνωσης της εθνικής παρέλασης
θεωρείται ο χρόνος 1938 (χρόνος ίδρυσης της Ομοσπονδίας), παρέλαση στη
Ν. Υόρκη έχει πραγματοποιηθεί πριν από εκατόν δέκα οκτώ (118) χρόνια,
δηλαδή τον χρόνο 1893.
Ομογενείς ζήτησαν τότε επίσημα - σύμφωνα με το σχετικό δημοσίευμα των
New York Times - από το Δήμαρχο της Ν. Υόρκης, να υψωθεί στο Δημαρχείο
της πόλης η Ελληνική σημαία, για να τιμηθεί η εθνική γιορτή των
ελάχιστων ομογενών στη Ν. Υόρκη.
Η αλληλογραφία μεταξύ Δημαρχείου και του προέδρου του σωματείου, τότε,
των Ομογενών «Αθηνά» και εκδότη της εφημερίδας «Ατλαντίς» στη συνέχεια,
Σόλωνα Βλαστού, είναι αποκαλυπτική και απολαυστική συνάμα, όπως μας τη
δίνει το άρθρο των New York Times, στις 6 Απριλίου 1893: «Ευχαρίστως
αποδεχόμεθα την τιμητική σας πρόταση και θα ήμουν ευτυχής αν μπορούσα
να ανταποκριθώ σ' αυτήν», αναφέρεται στην επιστολή του Δημάρχου Gilroy,
«αλλά σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα δεν είναι δυνατόν να
προμηθευθούμε Ελληνική σημαία».
Η άμεση απάντηση, ανταπόκριση του Σ. Βλαστού λύνει το θέμα: «Mr Vlastos
at once sent word that he will furnish the flag and it will be dully
displayed on the city hall to-day», διαβάζουμε στους New York Times, οι
οποίοι πληροφορούν παράλληλα κι ενημερώνουν τους νεοϋορκέζους να μην
εκπλαγούν για ποιό λόγο κυματίζει την 6η Απριλίου 1893 (παλαιό
ημερολόγιο), η ελληνική σημαία στο Δημαρχείο, με τον
χαρακτηριστικό τίτλο του άρθρου «Greece's Independence Day - That is
why the Greek Flag is floating over City Hall»
Τον χρόνο αυτό, μας πληροφορούν οι New York Times, «μια δεύτερη σημαία
κυματίζει μπροστά από το Relmer's Hall , 475 Pearl street, όπου
300 Έλληνες συγκεντρώθηκαν να εορτάσουν την ημέρα αυτή». Ύστερα
από μια ομιλία του Σ. Βλαστού «παρέλασαν στην Broadway μέσω των οδών
Chambers και Canal». Στη συνέχεια, μας λέει η εφημερίδα «αφού πήραν το
υπέργειο τρένο της εποχής, ήρθαν στην ελληνική εκκλησία (
Ευαγγελισμός), στην 53η οδό, μεταξύ 8ης και 9ης λεωφόρου, όπου
έγινε η δοξολογία». Αξίζει να σημειωθεί ότι ο δημοσιογράφος
παρακολουθεί και περιγράφει στη συνέχεια και το υπόλοιπο πρόγραμμα,
σύμφωνα με το οποίο «οι 300 Έλληνες επιστρέφουν στο Relmer's Hall,
παρελαύνοντας μέσω των οδών Roosvelt, Water, Oliver, Chatham Square και
Worth street.!!»
Σημ.: Γιά τα παραπάνω, περί
παρέλασης, χρησιμοποιήθηκαν στοιχεία από δημοσιεύματα των εφημερίδων
''Ατλαντίδα'', ''Εθνικός Κήρυκας'', ''The New York Times'', το βιβλίο
του Μπάμπη Μαλαφούρη ''Ελληνες της Αμερικής 1528-1948'' και μελέτη (2005) του συντονιστή
Εκπαίδευσης N. Νικολιδάκη.
H 40ετία 1950-1990,
περίοδος χούντας κ.ά.
Το δεύτερο μεγάλο κύμα της
μετανάστευσης, μετά τον εμφύλιο και ειδικά τις δεκαετίες '50 και '60,
είχε ως αποτέλεσμα την δημιουργία περισσότερων συλλόγων, που
εγγράφονταν μέλη στην Ομοσπονδία.
Βασική προϋπόθεση τότε, γιά να ερχόταν κάποιος ως μετανάστης στις ΗΠΑ,
έπρεπε να πληρεί και τα... ''κοινωνικά φρονήματα'', δηλαδή
τα...πολιτικά. 'Ετσι, στην πολύ μεγάλη πλειοψηφία τους, οι μετανάστες
ήταν δεξιών ή ακροδεξιών πεποιθήσεων, σε μιά εποχή όπου ειδικά στις ΗΠΑ
ο αντικομμουνισμός ήταν βασικό στοιχείο της πολιτικής, κοινωνικής,
οικονομικής ζωής...
Αυτό το γεγονός, φυσικό ήταν να επηρεάσει και τα ομογενειακά μας
πράγματα, ειδικά στη Νέα Υόρκη. Μην ξαχνάμε ότι η Ομογένεια είχε ζήσει
έντονα τις συγκρούσεις βενιζελικών-βασιλικών την δεκαετία του '20, με
τα άγρια επεισόδια, τους ξυλοδαρμούς, τους κουμπουροφόρους, τον
διαχωρισμό ακόμα και των ενοριών σε...βενιζελικές και βασιλικές κ.ά.
Από τις αρχές της δεκαετίας του '50 με το δεύτερο κύμα μετανάστευσης,
που μπορούσε να αποτελέσει και την αιτία γιά να μεγαλουργήσει η
Ομοσπονδία, παρατηρείται μιά πτώση στις δραστηριότητές της. Οι
σύλλογοι-μέλη της όμως, βοηθούσαν τους νεοερχόμενους με κάθε τρόπο.
Τότε άρχισαν ν' αποκτούνται και ιδιόκτητα κτίρια
συλλόγων-οργανώσεων.
Επί αρχιεπισκοπίας Ιάκωβου όμως στην δεκαετία του '60, παρατηρείται
μικρή δραστηριοποίηση της Ομοσπονδίας, αλλά όχι γιά... καλό.
Η Εκκλησία αρχίζει να έχει λόγο -''ανεπίσημα''- στα εσωτερικά της, κάτι
που συμβαίνει ίσαμε σήμερα και να ''μαγειρεύει'' εκλογικά αποτελέσματα
με αρεστούς αξιωματούχους, στην Οργάνωση. Λατζούνης, Μάλλιος, Σιδέρης
ήταν αρεστοί στην Εκκλησία, δηλ. την τότε Αρχιεπισκοπή Αμερικής,
ελεγχόμενοι από τον Ιάκωβο και ...αρεστοί επίσης, στην χούντα (ως
δηλωμένοι βασιλοχουντικοί), που με γεν. πρόξενο τον Βρανόπουλο, έκανε
επεμβάσεις στα εσωτερικά της. Μην ξεχνάμε ότι και ο μακαριστός
αρχιεπίσκοπος Ιάκωβος, δεν έκρυβε τον ''θαυμασμό'' του στον βασιλιά και
στην χούντα.
Δεν ήταν λίγες και οι περιπτώσεις, στην διάρκεια της χούντας,
επεισοδίων στην παρέλαση στην 5η Λεωφόρο γιά την 25η Μαρτίου.
Ο πάντα καυστικός, με το εξαιρετικό χιούμορ, Μπάμπης Μαλαφούρης στην
εφημερίδα του ''Ομογένεια'', τους ''στόλιζε'' μόνιμα τους ''ασπόνδυλους
Ομοσπόνδυλους'', όπως τους είχε βαφτίσει, φράση που χρησιμοποιούμε
ίσαμε σήμερα. Ιδιαίτερη αδυναμία είχε στους χουντικούς και
στον...κατσαπλιά όπως τον έλεγε, Τρύφωνα Χατζηνικολάου, στέλεχος τότε
της Ομοσπονδίας.
Η Ομοσπονδία είχε περιοριστεί ουσιαστικά, μόνο στην διοργάνωση της
παρέλασης. Την ''παράδοση'' αυτή την διατηρεί ίσαμε σήμερα.
Δυστυχώς, δεν
συμμετείχε ως Οργάνωση στις κινητοποιήσεις της Ομογένειας, μετά την
εισβολή της Τουρκίας στην Κύπρο στα 1974. Αυτή είναι και η
μελανότερη σελίδα στην ιστορία της.
Οι συνεδριάσεις τότε γίνονταν στο υπόγειο του Καθεδρικού της Αγίας
Τριάδας στο Μανχάτταν. 'Οταν υπήρχαν (εκλογικές βασικά) εντάσεις, το
πέταγμα...σταχτοδοχείων και φλυτζανιών του καφέ, ήταν συνηθισμένο
φαινόμενο.
Η αλλαγή στην Οργάνωση επήλθε τον χρόνο 1979. Δύο καταλυτικά
πρωτοσέλιδα δημοσιεύματα γιά την
ανάγκη αλλαγής, στην εφημερίδα ''Πρωϊνή'' (αρχισυντάκτης της
οποίας ήταν ο υπογράφων), ήταν αρκετά να συσπειρώσουν τους
αντιπροσώπους των συλλόγων-μελών. Στις εκλογές εκλέγηκε πρόεδρος ο
-δημοκρατικών πεποιθήσεων- Γιώργος Βρότσος από τους Σαμίους
(''Πυθαγόρας''). Εκείνο το βράδυ τις εκλογές κάλυπτε γιά την εφημερίδα
ο -σήμερα υφυπουργός Τουρισμού- Γιώργος Νικητιάδης. Ο υπογράφων πήγε
στο
τέλος και μόλις κατάλαβε ότι οι βασιλοχουντικοί, αν και έχασαν στις
εκλογές, δεν θα ησύχαζαν, ζήτησε από τον Γ. Νικητιάδη να πάρει δήλωση,
γραμμένη στο μαγνητόφωνο, από τον πρόεδρο της Επιτροπής που διεξήγαγε
τις εκλογές, τον Τρύφωνα Χατζηνικολάου, γιά την εγκυρότητά τους, όπως
κι έγινε. Η δήλωση αργότερα χρησιμοποιήθηκε σε προδικαστική διαδικασία
κι έτσι δεν υπήρξε δικαστική συνέχεια κατά του κύρους των εκλογών.
Η εξέλιξη και η αλλαγή δεν άρεσε διόλου στον τότε αρχιεπίσκοπο
Αμερικής, αλλά δεν είχε και άλλη επιλογή. Μάλιστα, ισχυριζόμενος ότι το
υπόγειο του Καθεδρικού θα εχρησιμοποιείτο γιά ''άλλους σκοπούς'', η
Ομοσπονδία δεν ξανασυνεδρίασε εκεί.
Από τα πρώτα πράγματα που ζήτησε η νέα δημοκρατική διοίκηση της
Ομοσπονδίας ήταν να συμμετέχουν τα σχολεία των παλαιοημερολογητών
(Ειρήνη Χρυσοβαλάντου, Αστόρια) στις παρελάσεις. 'Ισαμε τότε ο Ιάκωβος
(η
εκκλησία ήταν και είναι ακόμα ουσιαστικά ''συνέταιρος'' στην παρέλαση)
είχε
επιβάλει την μη
συμμετοχή τους.
Μετά από τις πρέπουσες ενέργειες, διοίκησης Ομοσπονδίας και ''Πρωϊνής''
-και με το καλό και λίγο με το...άγριο- ο αρχεπ. Ιάκωβος αναγκάστηκε ν'
αλλάξει γνώμη και ''επιτράπηκε'' στα ελληνικά σχολεία της Χρυσοβαλάντου
να παρελαύνουν,
από τον χρόνο 1980.
H νέα δημοκρατική διοίκηση προσπάθησε να κάνει ορισμένα πράγματα σε
κοινωνικά ζητήματα. Αποκατέστησε τις σχέσεις με τους συλλόγους-μέλη,
που είχαν διαταραχθεί επί χούντας και άρχισε να οργανώνεται γενικά.
'Εκανε και εκδηλώσεις πολιτιστικές, έδινε βραβεία σε μαθητές, άρχισε
μιά σχετική ενεργοποίηση σε ζητήματα πολιτιστικα και λίγο στα εθνικά.
'Ετσι κύλησε η ''ομοσπονδιακή ζωή'', ίσαμε τις αρχές της δεκαετίας '90,
βασικά με την διοργάνωση της παρέλασης, που είναι σχεδόν η αποκλειστική
ασχολία της γιά 50 χρόνια, από την οποίαν και...συντηρείται
οικονομικά. Δυστυχώς, από τότε, τα χρήματα της Ομογένειας γιά την
παρέλαση, δεν αξιοποιούνται μόνο γι΄ αυτήν. Συνηθίζεται, ότι κέρδος
υπάρχει, αντί να μεταφέρεται γιά τα έξοδα της επόμενης παρέλασης την
επόμενη χρονιά, να χρησιμοποιούνται γιά άλλους σκοπούς, όχι πάντα
καλούς...
Από τις αρχές της δεκαετίας '80 άρχισε και η ''ανάμιξη'' της Ελλάδας
στα ομογενεικά, με τις καταστρεπτικές συνέπειες που βιώνουμε ως
Ελληνισμός της Αμερικής, ειδικά την τελευταία δεκαπενταετία.
(Αύριο το 2ο μέρος)
ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ,
θα περιλαμβάνει την περίοδο 1990-1999 (η Ομοσπονδία απόκτησε το δικό
της κτίριο στην Αστόρια με την χορηγία-προσφορά του Βασ. Σταθάκου,
1998). Αλλά και τα
σκάνδαλα της εποχής, με την ''κομπίνα'' των 80.000 δολαρίων που
περίσσεψαν
από την κινητοποίηση στην Ουάσιγκτον γιά ''Μακεδονικό'' κ.ά.
ΤΟ ΤΡΙΤΟ ΜΕΡΟΣ
και μεγαλύτερο, θα περιλαμβάνει την περίοδο
2000- ίσαμε σήμερα, με τα χοντρά-μεγάλα σκάνδαλα, την επιταγή της
Βουλής που εξαργύρωσε...άτομο, το ''συνέδριο''-απάτη και την
απαξίωση της Οργάνωσης, από μόνιμους στο Συμβούλιο και επιτήδειους.
Γιώργος
Λυκoμήτρος
(Απρίλιος 2011)
.....................................................................................................................................................................
Γεγονός: Γιατί
κινδυνεύει με ''λουκέτο'' η Ομοσπονδία Νέας Υόρκης
Στα 2005 προσέλαβαν στην γραμματεία άτομο, χωρίς κάρτα εργασίας και
χωρίς ''σόσιαλ σεκιούριτυ'' στις ΗΠΑ, παραβιάζοντας
έτσι ομοσπονδιακούς
νόμους. Μάλιστα, πλήρωναν
το άτομο και με...επιταγές της Ομοσπονδίας, συνολικά 34,073 δολ.!
('Οπως βλέπετε από τις ημερομηνίες των επιταγών, το άτομο αυτό
πληρωνόταν και γιά γραμματειακή εργασία στην Ομοσπονδία και γιά
την...προετοιμασία του ''συνέδριου''-απάτη, δηλαδή, δύο επιταγές
ταυτόχρονα). Το άτομο αυτό συνέχισε
την εργασία του και γιά το ''συνέδριο''-απάτη (2007) που δεν έγινε ποτέ
και
κόστισε στην Ομοσπονδία 45.000+ δολ. Γιά την απάτη αυτή που έστησαν ο
-μέσα σε όλα τα σκάνδαλα, οικονομικά και μη- μόνιμος στο Διοικητικό
Συμβούλιο,
Δημήτρης Δημητρίου και ο συνεργάτης του, με βίζα
στις ΗΠΑ που την έχει παραβιάσει, ο της...''αρπαχτής'', Αλέξανδρος
Στεφανόπουλος, ουδέποτε τιμωρήθηκε οποιοσδήποτε, ούτε τα χρήματα
-πάνω απο 45.000 δολ.- επιστράφηκαν στην Οργάνωση. Οι δυό τους
έχουν και το -απύθμενο- θράσος να
λασπολογούν, απειλούν τραμπούκικα (!) όσους τους καταγγέλουν!!! Δηλαδή,
''φωνάζουν οι κλέφτες γιά να φοβηθούν
οι
νοικοκύρηδες'', όπως λέει και η παροιμία...
Περισσότερα, σύντομα...
(Aντίγραφο της καταγγελίας στις ομοσπονδιακές αρχές, στην κατοχή του
''Κ'', από 2 Μαίου 2011)
'Aρθρα-σχόλια-συνεργασίες-επιστολές
είναι καλοδεχούμενα (-ες) γιά δημοσίευση. Επιτρέπεται η oλική ή μερική
αναδημοσίευση ή μετάδοση, του περιεχόμενου του "Καλαμιού", μόνο όταν
αναφέρεται τ' όνομά του, με την ένδειξη Kalami.net
|
