Τι συμβαίνει με την
Ομογένεια στις ΗΠΑ; ('Η στραβός είναι ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε!)
Η Ομογένεια και γενικά ο Ελληνισμός της Αμερικής βρίσκεται σε
απαγοήτευση εξ αιτίας της αδιαφορίας των εκάστοτε κυβερνήσεων, για τη
λύση των σχετικών θεμάτων που απασχολούν την Ομογένεια.
Ειδικότερα, στο θέμα της ψήφου των ομογενών, της ελληνόγλωσσης
παιδείας στην Αμερική, της συμπεριφοράς των διακομματικών επιτροπών που
επισκέπτονται την Αμερική, στον τρόπο αντιμετώπισης των καταγγελιών από
διάφορους φορείς και πολίτες για την υπολειτουργία των δημόσιων και
προξενικών υπηρεσιών και άλλων, στα οποία δεν δείχνουν το απαιτούμενο
ενδιαφέρον όλοι αυτοί οι κυβερνητικοί παράγοντες και μη, που
εμπλέκονται στα θέματα αυτά.
Πολλοί ομολογούν ότι ο
Ελληνισμός, έχει κουραστεί γιατί είναι αβοήθητος. Άλλοι πάλι λένε ότι
παίζονται παιχνίδια σε βάρος του, που δεν τα βλέπει με καλό μάτι, η
Ομογένεια. Και άλλοι λένε ότι όπου λαλούν πολλοί κοκόροι αργεί να
ξημερώσει.
Το αποτέλεσμα το βλέπουμε στις διάφορες συγκεντρώσεις όπου
διακρίνουμε τον ίδιο αριθμό ατόμων και τα ίδια άτομα να συμμετέχουν στα
κοινά, ώστε να βρίσκουν την ευκαιρία, κάποιοι, «επαγγελματίες ηγέτες»,
που ενώ έπρεπε να έχουν βγει στην απομαχία και να έχουν αποχωρήσει προ
πολλού - διότι ότι είχαν να προσφέρουν το πρόσφεραν - και να αφήσουν
τους νέους ανθρώπους να ηγηθούν αυτών των κινήσεων, για το δυνάμωμα του
Ελληνισμού. Αντίθετα επιδιώκουν με διάφορα μέσα, θεμιτά ή αθέμιτα, να
τον «οργανώσουν» σύμφωνα με τις δικές τους επιθυμίες και ορέξεις.
Πού είναι οι νέοι μας; Πού είναι τα εκατομμύρια των
Ομογενών μας; Τι συμβαίνει με την Ομογένεια;
Είναι ένας προβληματισμός που έντονα συζητιέται τον
τελευταίο καιρό!
Όταν εδώ και πολλά χρόνια, ο Ελληνισμός ένοιωσε την αδικία
που του εξύφαιναν οι άσπονδοι φίλοι μας, για το Κυπριακό, τότε ο
Ελληνισμός, στάθηκε στις επάλξεις του, έδωσε ένα δυναμικό παρόν σε κάθε
γωνιά της γης και δικαιώθηκε, έως ένα σημείο.
Μεγάλο το ενδιαφέρον, οικουμενική η κινητικότητα για να
οργανωθεί ο Ελληνισμός. «Εν τη ενώσει, η ισχύς». Αυτό το μήνυμα πέρασε,
τότε.
Ενεργοποιήθηκε η ΑΧΕΠΑ, η ΓΚΑΠΑ, η Εκκλησία, δημιουργήθηκε
το Εθνικό Συμβούλιο και διάφοροι άλλοι
οργανισμοί.
Δεν θέλουμε να πιστεύουμε, ότι κάποιοι από το κέντρο, είδαν τις
εξελίξεις αυτές, ως αρνητικές και όχι θετικές!
Μετά από όλα αυτά, δημιουργήθηκε το περίφημο ΣΑΕ. Και μας έλεγαν
τότε και τώρα, ότι θα έχει συμβουλευτικό ρόλο και ότι θα είναι το
«μεγάλο αυτί» που θα ακούει τις φωνές των «παιδιών» του, και τότε θα
επεμβαίνει όπως η «μανούλα» και ο «πατερούλης» και θα λύνονται όλα τα
θέματα που απασχολούν τον Απόδημο Ελληνισμό.
Δυστυχώς, αντί να ενισχυθούν όλοι οι οργανισμοί που αναφέραμε
και άλλοι, και να υπάρξει στήριξη και ενδυνάμωμα των ήδη
λειτουργούντων, δημιουργήθηκε ένα «τέρας», που το ονόμασαν Συμβούλιο
Απόδημου Ελληνισμού, το οποίο ζημίωσε την Ομογένεια, αντί να την
ενισχύσει.
Από τότε χιλιάδες, εκατομμύρια δολλάρια ξοδεύτηκαν και
κατασπαταλήθηκαν, χάθηκε πολύτιμος χρόνος, χωρίς αυτό το όραμα να είναι
καρποφόρο, ενωτικό και δημιουργικό.
Τα χρήματα που ξοδεύτηκαν και ακόμη ξοδεύονται, (για 3
υπαλλήλους στο γραφείο του ΣΑΕ στο Σικάγο και μιας ''επικοινωνιολόγου''
στα παρασκήνια, η οποία ζημιώνει με την πανταχού
παρουσία της την Ομογένεια), χωρίς να δίδεται λογαριασμός (υπάρχει
καταγγελία του περιφερειακού συμβουλίου του ΣΑΕ ΗΠΑ), θα μπορούσαν:
-Να δημιουργηθούν έδρες ελληνικών σπουδών.
-Να προωθήσουμε τα εθνικά μας θέματα (αν θέλαμε!!!).
-Να φέρουμε περισσότερους εκπαιδευτικούς και να τους στείλουμε στα πιο
απομακρυσμένα σημεία, όπου υπάρχει έστω και ένας μαθητής ελληνικής
καταγωγής, να τον διδάξουμε τη γλώσσα μας και να του καλλιεργήσουμε την
εθνική του συνείδηση.
-Να δημιουργήσουμε υποτροφίες σε κάθε Νομό και να στέλνουμε τα
ελληνόπουλα, αλλά και τους μετέχοντες της ελληνικής Παιδείας, στα
Ελληνικά Πανεπιστήμια για ένα χρονικό διάστημα, όπως κάνει μια άλλη
εθνικότητα, για να σπουδάσουν τον πολιτισμό μας.
-Να δημιουργήσουμε κατασκηνώσεις, που μαζί με το ψυχαγωγικό μέρος του
προγράμματος να τους διδάσκουμε τη γλώσσα μας και την κληρονομιά μας.
-Να....
Πολλά μπορούσαν να γίνουν. Δεν έγιναν! Ή μάλλον ελάχιστα
έγιναν με αργούς ρυθμούς.
Αν διάφορα εκπαιδευτικά προγράμματα που σχετίζονται με τα
ελληνόπουλα της Αμερικής ή και άλλων χωρών, μπορούν να τα υιοθετούν, να
τα οργανώνουν και να τα λειτουργούν, οι Μεσσήνιοι, και οι άξιοι
ομογενείς μας, ο Δρ. Τομάζος, ο ιατρός Νάθανας και άλλοι, θα ήταν
δύσκολο να τα κάνει αυτά η Πατρίδα μας; Τόσο δύσκολο είναι;
Όχι, απλά δεν έχουμε οράματα, δεν υπάρχει προγραμματισμός.
Υπάρχει ο ωχαδελφισμός. Υπάρχει η προχειρότητα. Υπάρχει η σκοπιμότητα!
Η παράξενη σκοπιμότητα! Υπάρχουν οι σωτήρες και οι πολύξεροι! Υπάρχουν
οι επαγγελματίες ηγέτες, που δεν αφήνουν χώρο για τους νέους!
Γι΄αυτό φτάσαμε στο σημείο να φτύνουμε όταν ακούμε ότι θα
σωθούμε από το ΣΑΕ και από αυτούς που το αντιπροσωπεύουν.
Έχασε ο Ελληνισμός και την εμπιστοσύνη του και το θάρρος
του. Όχι βέβαια ότι φταίνε απόλυτα οι εκάστοτε αντιπρόσωποί του, οι
οποίοι εκλέγονται - έχουν και αυτοί το μερίδιο του φταιξίματος και της
ενοχής - αλλά ο εναγγαλισμός και ο προστατευτισμός, της κάθε
Κυβέρνησης, η οποία για τους δικούς της λόγους, τους χρησιμοποιεί και
λειτουργεί το ΣΑΕ. Γιατί νομίζει ότι με τα οικονομικά κονδύλια, που
διαχειρίζεται και τα χορηγεί όπου θέλει, θα έχει υπό τον έλεγχό της,
αυτόν τον κοιμώμενο Ελληνισμό!
Ήρθε ο καιρός τα κυβερνητικά αυτά μικρομάγαζα, που δεν
εξυπηρετούν, δεν βοηθούν, δεν συμπαραστέκονται στην Ομογένεια, να
κλείσουν. Να κλείσουν μια για πάντα!
Ο Ελληνισμός πρέπει να αποκτήσει την αίγλη, την δύναμη την ισχύ,
για να μπορέσει να παίξει τον ιστορικό του ρόλο!
Έχουμε γίνει, πολλές φορές μάρτυρες ακόμη και σύγκρουσης
των όσων πιστεύει η Ομογένεια, μακριά από σκοπιμότητες και
εξυπηρετήσεις αλλότριων πολιτικών καταστάσεων, για τα εθνικά μας
δίκαια, αντίθετα με αυτά που προσπαθεί να «περάσει» η Κυβέρνηση μέσα
από το ΣΑΕ.
Δεν απομένει τίποτε άλλο, μια και τα όργανα αυτά,
εκφράζουν την πολιτική της Ελλάδας να ενταχθούν στο προσωπικό του κάθε
Προξενείου και από εκεί να δρουν ανάλογα με τις επιταγές της κάθε
Κυβέρνησης.
Έτσι και τα χρήματα που ξοδεύονται θα πιάσουν τόπο, και
δεν θα πονοκεφαλάμε ποιος θα πάει, κάθε φορά που γίνονται συνέδρια,
στην Ελλάδα, και ποιος θα αντιπροσωπεύει την Ομογένεια, αφού η δύναμή
της δεν υπερβαίνει το 1-2%, στο ΣΑΕ. Πού είναι τα εκατομμύρια των
Ομογενών; Ποιός μιλάει για αυτούς;
Και ο Ελληνισμός δεν θα διχάζεται, και ούτε θα διασπά τις
δυνάμεις του. Και δεν θα αναμένουμε τους σωτήρες, και τους κάθε λογής
μεσάζοντες, να μας λύσουν τα προβλήματά μας. Αλλά μόνοι μας θα τα
λύνουμε. Και τους προβληματισμούς μας θα τους κατευθύνουμε στο σωστό
δρόμο.
Το καλύτερο που έχει να κάνει το τωρινό ΣΑΕ είναι να
αποχωρήσει πατριωτικά, να παραιτηθεί για να σωθεί και η υπόληψή της
Ομογένειας, αλλά και πάρει το μήνυμα η Κυβέρνηση, η κάθε Κυβέρνηση!
Φτάνει πια η κοροϊδία!
Αυτό επιτάσσουν οι καιροί.
(Το
παραπάνω άρθρο του κ. Δημ. Γεωργακόπουλου, δημοσιεύτηκε στην μηνιαία
εφημερίδα του, ''Ελληνική Φωνή'', στο Σικάγο, Ιούνιο 2009)
'Aρθρα-σχόλια-συνεργασίες-επιστολές
είναι καλοδεχούμενα (-ες) γιά δημοσίευση.
Επιτρέπεται η με κάθε τρόπο μετάδοση, αναδημοσίευση του περιεχόμενου
του "Καλαμιού",
όταν αναφέρεται τ' όνομά του, με την ένδειξη www.Kalami.net
|
