Δυο πράγματα είναι άπειρα, το σύμπαν και η ανθρώπινη βλακεία, αλλά δεν είμαι σίγουρος γιά το πρώτο (Αϊνστάιν)

top_2 kALAMI_logo
arxigos

Συζήτηση στην ολομέλεια της Βουλής των Ελλήνων γιά την ''ετήσια έκθεση πεπραγμένων του ΣΑΕ 2008''

ΣΑΕ, η έκθεση πεπραγμένων γιά τον χρόνο 2008: ''Κατά φαντασία δραστηριότητες'', ανακρίβειες, ψευδολογίες

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΒΟΥΛΗΣ
- Η΄ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΒΟΥΛΗ - ΙΒ΄ ΠΕΡΙΟΔΟΣ
ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΜΕΝΗΣ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
ΣΥΝΟΔΟΣ Α΄ - ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΚΗ΄
Πέμπτη 10 Δεκεμβρίου 2009

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Φίλιππος Πετσάλνικος): Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι.
Όπως είπα, κατά τη σημερινή συνεδρίαση έχει προγραμματιστεί η συζήτηση επί της Έκθεσης του Συμβουλίου Απόδημου Ελληνισμού για το έτος 2008.
Η Έκθεση που έχει ήδη κατατεθεί, περιλαμβάνει, εκτός των σχετικών προτάσεων κι έναν πολύ κατατοπιστικό απολογισμό των δραστηριοτήτων των μελών του Συμβουλίου Απόδημου Ελληνισμού, που μας δίνει μία συνολική εικόνα των επιμέρους δράσεων και της ετήσιας λειτουργίας του Συμβουλίου, έναν ιδιαίτερα πλούσιο απολογισμό.
Ο βασικός κορμός της Έκθεσης, που αποτελεί και το αντικείμενο της σημερινής συζήτησης, περιλαμβάνει τις εισηγητικές προτάσεις του Συμβουλίου Απόδημου Ελληνισμού σε επίπεδο Προεδρείου, συντονιστικών συμβουλίων, αλλά και των περιφερειακών συνελεύσεων.
Η Έκθεση των Εισηγητικών Προτάσεων είναι χρήσιμα δομημένη ανά Υπουργείο, ανάλογα με τον τομέα αρμοδιότητας των διαφορετικών αντικειμένων, έτσι ώστε να διευκολύνει και τη μελέτη αλλά και τη συζήτηση.
Εκτιμώ ότι είναι πολύ σημαντικό το γεγονός ότι το Συμβούλιο Απόδημου Ελληνισμού κάνει πολύ συγκεκριμένες, αναλυτικές και εξειδικευμένες προτάσεις ανά Υπουργείο. Αυτό καταδεικνύει και τη σοβαρότητα της δουλειάς που προηγήθηκε αλλά και της ίδιας της Έκθεσης και βέβαια δημιουργεί την υποχρέωση προς την ελληνική πολιτεία, προς τα συγκεκριμένα Υπουργεία να λάβουν σοβαρά υπόψη και να αξιοποιήσουν τις συγκεκριμένες προτάσεις.
Πιστεύω, εξάλλου, ότι ο εξορθολογισμός και η συστηματοποίηση των προτάσεων καθώς και η από κοινού συμφωνία επί των προτεραιοτήτων θα συμβάλει σε μία ακόμα πιο αποτελεσματική συνεργασία ανάμεσα στο Συμβούλιο Απόδημου Ελληνισμού και την ελληνική πολιτεία.
Όπως όλοι γνωρίζουμε, ο Ελληνισμός της Διασποράς συνιστά για όλους μας ένα πολύτιμο εθνικό κεφάλαιο και αποτελεί διαχρονικά πολιτική και στρατηγική προτεραιότητα η στήριξή του και η συνεργασία μαζί του.
Η στήριξή μας προς το Συμβούλιο Απόδημου Ελληνισμού πρέπει να θεωρείται δεδομένη, προκειμένου να αναδειχθούν οι δυνάμεις του Ελληνισμού σε κάθε γωνιά της γης προς όφελος και των Ελλήνων της Διασποράς αλλά και της πατρίδας μας, της κοινής πατρίδας, της Ελλάδας. Χρειάζεται να αναπτύξουμε τη σχέση αυτή στη βάση των απαιτήσεων της σύγχρονης εποχής στους τομείς για παράδειγμα της εκπαίδευσης, της επιχειρηματικότητας, της οικονομίας, της διατήρησης της πολιτιστικής ταυτότητας και της πολιτιστικής επικοινωνίας.
Είχα την τύχη –θα έλεγα- και στο παρελθόν να έχω μία συνεχή συνεργασία με τους εκπροσώπους του Απόδημου Ελληνισμού παλαιότερα ως Υφυπουργούς Απόδημου Ελληνισμού, μετά ως μέλος της ηγεσίας του Υπουργείου Παιδείας και αργότερα και ως Υπουργός Μακεδονίας – Θράκης. Και βέβαια έκανα κι εγώ, όπως και πολλοί από εμάς στην Αίθουσα αυτή, την εμπειρία επί σχεδόν δέκα έτη, την κοινή εμπειρία με τους απόδημους Έλληνες ως απόδημος Έλληνας. Μοιράστηκα τις αγωνίες, τις ελπίδες και θα έλεγα τα όνειρά τους.
Στα χρόνια που πέρασαν, στις τελευταίες δεκαετίες, έχουν εξευρεθεί μία σειρά από λύσεις σε διάφορα προβλήματα του Απόδημου Ελληνισμού. Ωστόσο, θέλω να υπογραμμίσω ότι υπάρχουν πολύ μεγάλα περιθώρια ακόμα -και φαντάζομαι ότι είναι κοινή εκτίμηση όλων των πτερύγων και όλων των συναδέλφων Βουλευτών- για να αξιοποιήσουμε τα περιθώρια αυτά στην κατεύθυνση της περαιτέρω ενίσχυσης των δεσμών, του ομφάλιου λώρου –θα έλεγα- ανάμεσα στο Εθνικό Κέντρο στην Ελλάδα και στον Απόδημο Ελληνισμό κυρίως στους τομείς που ανέφερα νωρίτερα: Η εκπαίδευση, η ελληνική γλώσσα, ο πολιτισμός, αλλά και οι οικονομικές δυνατότητες που έχει ο Απόδημος Ελληνισμός, πολύτιμες δυνατότητες για την περαιτέρω ανάπτυξη της πατρίδας μας.
Είναι ανάγκη να ενισχύσουμε αυτούς τους δεσμούς ιδιαίτερα με την νέα γενιά των αποδήμων, αυτή η νέα γενιά που μπορεί να είναι απόδημοι πλέον ελληνικής καταγωγής, όχι της δεύτερης, αλλά της τρίτης και τέταρτης γενιάς που εξακολουθούν και διψούν το ίδιο όπως και οι προηγούμενες γενιές γι’ αυτήν τη συνεχή ζωντανή σύνδεση με την Ελλάδα, με την πατρίδα μας, με το Εθνικό Κέντρο!
Θα ήθελα να χαιρετίσω σήμερα την παρουσία εδώ στην Αίθουσα των μελών του Συμβουλίου Απόδημου Ελληνισμού. Πιο συγκεκριμένα του Προέδρου, του Στέφανου Ταμβάκη, της Γραμματέως κυρίας Όλγας Σαραντοπούλου, του μέλους του Συντονιστικού Συμβουλίου της Περιφέρειας της Ευρώπης, κ. Νικόλαου Τσιτσίγκου, καθώς και του μέλους της Εκτελεστικής Επιτροπής Περιφέρειας χωρών της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, κ. Κυριάκου Ιωαννίδη. Αν και η πρόταση είναι να αλλάξει αυτός ο χαρακτηρισμός πλέον, να ξεφύγουμε από το «πρώην Σοβιετική Ένωση» και να πάμε σε έναν χαρακτηρισμό γεωγραφικό συγκεκριμένα και απ’ ό,τι γνωρίζω είναι και πρόταση του Συμβουλίου Απόδημου Ελληνισμού.
Εκ μέρους όλων των συναδέλφων, των εκπροσώπων δηλαδή του Ελληνικού Κοινοβουλίου, σας καλωσορίζω αγαπητοί συμπατριώτες και εύχομαι καλή δύναμη, επιτυχία στο έργο που επιτελείτε και με το οποίο σας έχουν επιφορτίσει οι απόδημοι Έλληνες που σας εξέλεξαν σε αυτές τις θέσεις ευθύνης και εύχομαι βέβαια σήμερα να έχουμε μία ιδιαίτερα χρήσιμη συζήτηση, πάνω απ’ όλα χρήσιμη, για να καταλήγουμε σε αποφάσεις, οι οποίες θα πρέπει να υλοποιηθούν, όπως είπα, και από την ελληνική πολιτεία και πιο συγκεκριμένα από τα καθ’ ύλην αρμόδια Υπουργεία.
Η συζήτηση θα διεξαχθεί με ανάλογη εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 137 του Κανονισμού της Βουλής.
Όσον αφορά στην οργάνωση της συζήτησης προτείνω να τηρήσουμε τη διαδικασία που ακολουθείται στις ανάλογες συζητήσεις. Δηλαδή, κατ’ εφαρμογή της διάταξης της παρ. 5 του άρθρου 65 του Κανονισμού της Βουλής, να υπάρξει κατάλογος κατά προτεραιότητα ομιλητών που θα οριστούν από τα κόμματα.
Έχουν ήδη οριστεί ως εξής: Τρεις Βουλευτές από το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα, τρεις Βουλευτές από τη Νέα Δημοκρατία και ανά ένας συνάδελφος από τα άλλα τρία κόμματα, εκτός από τους Προέδρους των Κοινοβουλευτικών Ομάδων βέβαια και τους κοινοβουλευτικούς εκπροσώπους. Όποιος άλλος συνάδελφος θέλει να μιλήσει θα εγγραφεί με το ηλεκτρονικό σύστημα μέχρι το τέλος της ομιλίας του δεύτερου ομιλητή.
Οι πέντε πρώτοι ομιλητές, ένας από κάθε κόμμα, προτείνω να μιλήσουν μέχρι δέκα λεπτά και οι λοιποί τέσσερις ομιλητές, δηλαδή δύο από το ΠΑ.ΣΟ.Κ. και δύο από τη Νέα Δημοκρατία, μέχρι 8 λεπτά. Σύμφωνα με τον Κανονισμό οι συνάδελφοι οι οποίοι θα εγγραφούν στον κατάλογο με το ηλεκτρονικό σύστημα, θα μιλήσουν μέχρι πέντε λεπτά. Οι ομιλητές θα λάβουν το λόγο εναλλάξ και δεν θα υπάρξουν βέβαια δευτερολογίες. Οι αναπληρωτές των Προέδρων των Κοινοβουλευτικών Ομάδων θα μιλήσουν μέχρι 10 λεπτά, εάν όμως προηγηθεί ομιλία Προέδρου Κοινοβουλευτικής Ομάδας ο αναπληρωτής του θα μετάσχει στη συζήτηση, σύμφωνα με τους ορισμούς του άρθρου 167 παρ. 2 του Κανονισμού. Οι Υπουργοί θα μιλήσουν μέχρι 15 λεπτά.
Τα κόμματα έχουν υποδείξει από το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα τις κυρίες και τους κυρίους Ελπίδα Τσουρή, Νικόλαο Ζωίδη και Ευστάθιο Κουτμερίδη, από τη Νέα Δημοκρατία τους κ.κ. Γεώργιο Καρασμάνη, Γεώργιο Κασαπίδη και Θεόδωρο Καράογλου από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας κ. Ιωάννη Ζιώγα, από το Λαϊκό Ορθόδοξο Συναγερμό τον κ. Σπυρίδωνα-¶δωνη Γεωργιάδη και από το Συνασπισμό Ριζοσπαστικής Αριστεράς τον κ. Αναστάσιο Κουράκη.
Το Σώμα συμφωνεί;
ΟΛΟΙ ΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ: Μάλιστα, μάλιστα.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Φίλιππος Πετσάλνικος): Το Σώμα συνεφώνησε.
Μπορούμε να ξεκινήσουμε τη συζήτηση και προτείνω η συνεδρίαση να λήξει το αργότερο στις 4 το απόγευμα.
Το Σώμα συμφωνεί;
ΟΛΟΙ ΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ: Μάλιστα, μάλιστα.
ΒΕΡΑ ΝΙΚΟΛΑΪΔΟΥ (Ε΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής): Κύριε Πρόεδρε, παρακαλώ μία διόρθωση.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Φίλιππος Πετσάλνικος): Ορίστε, κυρία Νικολαΐδου.
ΒΕΡΑ ΝΙΚΟΛΑΪΔΟΥ (Ε΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής): Από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας έχει ορισθεί ως ομιλήτρια η υποφαινόμενη και ο κ. Ζιώγας ως κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Φίλιππος Πετσάλνικος): Καλώς. Από το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας ορίζεται ως ομιλήτρια η κυρία Βέρα Νικολαΐδου, Αντιπρόεδρος της Βουλής και ως κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος ο κ. Ιωάννης Ζιώγας.
Το λόγο έχει η Βουλευτής του ΠΑ.ΣΟ.Κ. κυρία Ελπίδα Τσουρή.
ΕΛΠΙΔΑ ΤΣΟΥΡΗ: Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ξεκινώντας την ομιλία μου θα ήθελα να χαιρετίσω και εγώ με τη σειρά μου την παρουσία σήμερα στην Αίθουσα της Ολομέλειας του Ελληνικού Κοινοβουλίου των εκλεκτών στελεχών του Συμβουλίου Απόδημου Ελληνισμού, ιδιαίτερα του Προέδρου του κ. Ταμβάκη και των υπόλοιπων προσκεκλημένων Προέδρων ή εκπροσώπων συντονιστικών συμβουλίων των περιφερειακών οργανώσεων του ΣΑΕ.
Πέρα από το συμβολικό χαρακτήρα που εμπεριέχει αυτή η παρουσία τους θεωρώ ότι σημαντική πάνω απ’ όλα είναι η ουσία αυτής της επί τριήμερον συμμετοχής και δεν είναι άλλη αυτή η ουσία παρά από την κατάθεση της αγωνίας και του αγώνα τους για την ενδυνάμωση των δεσμών της ομογένειας με τη μητέρα πατρίδα.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θεωρώ επίσης υποχρέωσή μου να επισημάνω και να ευχαριστήσω γι’ αυτό την προσωπική ευαισθησία και το θετικό ρόλο του Προέδρου της Βουλής κ. Φίλιππου Πετσάλνικου, για την άμεση ανταπόκρισή του στην ομόφωνη απόφαση-πρόταση της Επιτροπή για τον ελληνισμό της διασποράς προκειμένου να πραγματοποιηθεί η σημερινή συζήτηση. Δεν μπορώ όμως, κύριε Πρόεδρε, με λύπη μου να μην σημειώσω την απουσία εκπροσώπων της Κυβέρνησης από τη σημερινή συζήτηση. Θέλω να πιστεύω ότι οφείλεται σε λόγους ανώτερης βίας, και θέλω επίσης να πιστεύω…
ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Φίλιππος Πετσάλνικος): Κυρία Τσουρή, αυτή τη στιγμή δεν είναι εκπρόσωπος της Κυβέρνησης, αλλά υπάρχει εκπρόσωπος της Κυβέρνησης.
ΕΛΠΙΔΑ ΤΣΟΥΡΗ: Ωραία, ωραία ακόμα καλύτερα.
Τα συμπεράσματα αυτών των τριήμερων εργασιών, θα απασχολήσουν και θα γίνουν αντικείμενο σχολαστικής μελέτης και αποφάσεων κυρίως από πλευράς των συναρμόδιων Υπουργείων.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ολοκληρώνεται σήμερα η τριήμερη συζήτηση στη Βουλή των Ελλήνων επί της ετήσιας Έκθεσης του Συμβουλίου Απόδημου Ελληνισμού, στη διάρκεια της οποίας είχαμε την ευκαιρία να ενημερωθούμε και να γίνουμε κοινωνοί όλων των προβλημάτων, των μεγάλων ή των λιγότερο μεγάλων θεμάτων, τα οποία σχετίζονται με την καθημερινή ζωή, τις ανάγκες αλλά και τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι Έλληνες της διασποράς.
Δράττομαι λοιπόν της ευκαιρίας, με αφορμή τη σημερινή συζήτηση να επισημάνω την ανάγκη όχι μόνο για έμπρακτη καθιέρωση αυτής της διαδικασίας, που σημαίνει αντίστοιχη τροποποίηση του Κανονισμού της Βουλής, αλλά και για αναβάθμισή της σε επίπεδο Αρχηγών πολιτικών κομμάτων και σε ετήσια βάση. Οφείλουμε βεβαίως, όχι απλώς να συγχαρούμε το Προεδρείο του Συμβουλίου Απόδημου Ελληνισμού για την ενεργή παρουσία και τη δραστηριοποίησή του σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης, οφείλουμε να πάμε ένα βήμα πιο εκεί και να προχωρήσουμε στην έμπρακτη στήριξη των αποφάσεών τους. Ασφαλώς και υποστηρίζουμε το ρόλο και τις δυνατότητες ενός ήδη καταξιωμένου θεσμού, όμως οφείλουμε να προχωρήσουμε σε βελτιωτικές και δυναμικές παρεμβάσεις, τόσο στον τρόπο λειτουργίας του ίδιου του ΣΑΕ και της νομοθεσίας που το διέπει, όσο και κυρίως στην υλοποίηση των προτάσεών του.
Αγαπητοί συνάδελφοι, οι δεσμοί των απανταχού Ελλήνων με την πατρίδα, ουδείς αμφιβάλλει ότι πρέπει να ισχυροποιηθούν. Η πρόκληση και η δυσκολία είναι μεγάλη, ιδιαίτερα αν σκεφτεί κανείς τους Έλληνες της τρίτης και της τέταρτης γενιάς. Τα θέματα που απασχολούν τους Έλληνες της διασποράς είναι διατομεακά και ποικίλουν από περιφέρεια σε περιφέρεια, από χώρα σε χώρα. Ξεκινούν από καθημερινά πρακτικά προβλήματα που αφορούν στην εξυπηρέτηση του πολίτη, για παράδειγμα από τις πρεσβείες και τα προξενεία και φτάνουν μέχρι τη συμμετοχή τους στα δρώμενα της χώρας.
Η χάραξη μιας ευρύτερης εθνικής στρατηγικής, ενός ολοκληρωμένου σχεδίου δράσεων και παρεμβάσεων για τον ελληνισμό της διασποράς, σε συνεργασία με όλα τα θεσμοθετημένα όργανα της πολιτείας αποτελεί πλέον επιτακτική ανάγκη. Κλειδί της επιτυχίας είναι ο συντονισμός και ο συντονισμός αυτή τη στιγμή με το υπάρχον σχήμα ανήκει στο Υπουργείο Εξωτερικών. Όμως, τα ζητήματα των σχέσεων με τον ελληνισμό της διασποράς, διαχέονται ευρύτερα στην κυβερνητική ευθύνη και έχουμε την υποχρέωση να δούμε υπό ένα νέο πρίσμα όλο αυτό το πλέγμα των σχέσεων της ελληνικής πολιτείας με τον απόδημο ελληνισμό. Δεν είναι, δεν μπορεί και δεν πρέπει να είναι μόνο υπόθεση του Υφυπουργού Εξωτερικών. Πρέπει να δούμε και άλλες θεσμικές καινοτόμες παρεμβάσεις, για παράδειγμα τη δημιουργία μιας διυπουργικής Επιτροπής υπό τον Πρωθυπουργό που θα συντονίζει το έργο ευρύτερων κυβερνητικών υπηρεσιών και Υπουργείων γιατί ασφαλώς τα θέματα είναι ευρύτερα, είναι θέματα που θα πρέπει να καλυφθούν και θεσμικά, αλλά κυρίως και ουσιαστικά, από ένα ευρύτερο οργανωτικό σχήμα, που θα έχει και την ευθύνη υλοποίησης των αποφάσεων.
Από τις πρόσφατες συζητήσεις προέκυψαν άμεσες και αναγκαίες δράσεις τις οποίες θα πρέπει να επιδιώξει η ελληνική πολιτεία. Ενδεικτικά αναφέρω μόνο μερικές απ’ αυτές. Στελέχωση των προξενείων αλλά και δημιουργία κινητού προξενείου για τη διευκόλυνση και επιτάχυνση της διαδικασίας για την απόκτηση ελληνικής υπηκοότητας.
Στήριξη και ενίσχυση των προγραμμάτων φιλοξενίας, με έμφαση στις νέες γενιές στους νέους ανθρώπους, απ’ όλες τις χώρες του κόσμου.
Ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα πρόταση ήταν αυτή του αρμόδιου Υφυπουργού Εξωτερικών κ. Κουβέλη, στην πρόσφατη ενημέρωση της επιτροπής για την ένταξη νέων σε προγράμματα εθελοντικής συμμετοχής, σε προγράμματα μη κυβερνητικών οργανώσεων για τη δημιουργία ενός ενεργού και μάχιμου δικτύου.
Έγκαιρη ενημέρωση για τα νομοσχέδια που αφορούν άμεσα ή έμμεσα τους Έλληνες ομογενείς προκειμένου να εκφράζουν τις απόψεις τους.
Συντονισμός και συνεργασία με τις προξενικές αρχές και πιθανώς και άλλους φορείς, τόσο από την Ομογένεια όσο και την Ελλάδα για τη δημιουργία ενός δικτύου επιχειρηματιών.
Η συνεργασία αυτή θα μπορούσε να ξεκινήσει με τα γραφεία οικονομικών και εμπορικών υποθέσεων, τα οποία όπως είναι γνωστό αποτελούν τμήματα των διπλωματικών αρχών Προτεραιότητες βέβαια αποτελούν η γλώσσα, η παιδεία και ο πολιτισμός, καθώς και η άσκηση του εκλογικού δικαιώματος των Ελλήνων που διαμένουν στο εξωτερικό. Ως κοινή αγωνία καταγράφεται η ανάγκη διατήρησης της εθνικής ταυτότητας των νέων ελληνικής καταγωγής και η αποτροπή της πλήρους αφομοίωσής τους από τις χώρες υποδομής.
Για το λόγο αυτό διαπιστώνεται η ανάγκη προώθησης της ελληνικής γλώσσας και ενίσχυσης των ελληνικών σχολείων, της ανάπτυξης πολιτιστικών δράσεων και της ανάπτυξης δικτύων νεολαίας, προκειμένου να δίνεται η δυνατότητα της ενεργούς συμμετοχής των νέων.
Τα προβλήματα και οι εισηγητικές προτάσεις για την εκπαίδευση και εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας αποτελούν κοινή συνιστώσα όλων ανεξαιρέτως των περιφερειών.
Σταχυολογώ ως περισσότερο σημαντικές: Πρώτον, συστηματική επιμόρφωση και ποιοτική εκπαίδευση όσων εκπαιδευτικών καλούνται να διδάξουν τα ελληνικά ως ξένη γλώσσα στις χώρες υποδοχής.
Δεύτερον, έγκαιρη απόσπαση εκπαιδευτικών στο εξωτερικό και αξιοποίηση των ομογενών εκπαιδευτικών. Η περιφέρεια, για παράδειγμα, των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής εκπέμπει σήμα κινδύνου ήδη, για μελλοντική παντελή έλλειψη κατάλληλα εκπαιδευμένων δασκάλων στις ΗΠΑ.
Τρίτον, δημιουργία περισσοτέρων κέντρων πιστοποίησης της ελληνικής γλώσσας, δεδομένου ότι η πιστοποίηση της γνώσης της ελληνικής γλώσσας είναι απαραίτητη για μεταπτυχιακές σπουδές στην Ελλάδα, ενώ παράλληλα το πιστοποιητικό δίνει τη δυνατότητα και για τη διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας.
Τέταρτον, συμβουλευτική στήριξη των μικτών ζευγαριών προκειμένου να χρησιμοποιείται η ελληνική γλώσσα στο σπίτι. Ενδεικτικά αναφέρω ότι στην περιφέρεια Καναδά το ποσοστό των μικτών γάμων ανέρχεται περίπου στο 60%.
Σημαντικές βελτιωτικές παρεμβάσεις απαιτούνται και στον τομέα της διδακτικής ύλης και της υλικοτεχνικής υποδομής. Το μεγαλύτερο μέρος του διδακτικού υλικού κατά γενική διαπίστωση είναι ακατάλληλο για τους μαθητές. Οι γλωσσικές ανάγκες και οι ικανότητες των παιδιών μέσα σε μία τάξη, είναι γνωστό ότι διαφέρουν πολύ. Εκτός από το αυτονόητο της έγκαιρης αποστολής σχολικών βιβλίων, διδακτικών εγχειριδίων, εποπτικού υλικού και τεχνολογικού εξοπλισμού στις σχολικές μονάδες, κρίνεται απαραίτητη η συνολική αναθεώρηση και ο επανασχεδιασμός της εκπαιδευτικής ύλης.
Προς αυτή την κατεύθυνση πρέπει να αξιοποιηθούν προγράμματα και λογισμικά για την ανάπτυξη εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων στο καινοτόμο περιβάλλον της ηλεκτρονικής μάθησης, γεγονός που εύστοχα επισημαίνεται και στην έκθεση από την περιφέρεια Ευρώπης.
Στον τομέα του πολιτισμού, αξιόλογες και πραγματικά ενδιαφέρουσες και υλοποιήσιμες προτάσεις αποτελούν η ίδρυση και η στήριξη κέντρων ελληνικού πολιτισμού, η διοργάνωση φεστιβάλ ελληνικού πολιτισμού, το οποίο θα μπορεί να πραγματοποιείται κάθε χρόνο και σε διαφορετική χώρα, η βράβευση και η υποστήριξη των διακεκριμένων ομογενών.
Και βέβαια δεν είναι δυνατόν η ελληνική πολιτεία να μην αξιοποιεί το ομογενειακό στοιχείο για την προώθηση της χώρας μας ως τουριστικού προορισμού.
(Στο σημείο αυτό χτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή)
Μία ανοχή, κύριε Πρόεδρε, ολοκληρώνω σύντομα..
Το ΣΑΕ έχει επανειλημμένα θέσει τις δυνάμεις του στη διάθεση της Ελλάδας προς την κατεύθυνση αυτή.
Και τέλος, όσον αφορά το θέμα της ψήφου των Ελλήνων της Διασποράς, έχω την άποψη -για την ακρίβεια, την πεποίθηση- ότι η σημερινή κυβέρνηση θα το αντιμετωπίσει με τη δέουσα ευθύνη και σοβαρότητα, μακράν από κάθε είδους μικροκομματικά και επικοινωνιακά τεχνάσματα και πρακτικές, που μόνο πλήττουν την ενότητα και προσβάλουν την αξιοπρέπεια των Ελλήνων.
Η κυβέρνηση και ο ίδιος ο Πρωθυπουργός της χώρας έχουν αναφερθεί στην ανάγκη συμμετοχής των ομογενών στις εθνικές εκλογές με τη διασφάλιση κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης στο πλαίσιο ενός νέου εκλογικού συστήματος που θα εξασφαλίζει μεγαλύτερη διαφάνεια και ποιότητα της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στην εποχή της παγκοσμιοποίησης οι Έλληνες της διασποράς αποτελούν πρωτοπόρους πολίτες του κόσμου που έχουν επανειλημμένα αποδείξει ότι σε περιβάλλον με σταθερές αρχές και κανόνες μπορούν να μεγαλουργούν. Τους έχουμε ανάγκη αν θέλουμε να αντιμετωπίσουμε τις πολλαπλές προκλήσεις του σήμερα και του αύριο. Τους χρωστάμε πολλά και έχουν αποδείξει ότι μπορούν να πετύχουν πολλά. Δική μας υποχρέωση είναι να είμαστε στο πλάι τους με το ενδιαφέρον, με την ειλικρίνεια, με την αξιοπιστία και με την αγάπη που τους αξίζει.
Σας ευχαριστώ πολύ.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΠΑ.ΣΟ.Κ.)
ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Φίλιππος Πετσάλνικος): Ευχαριστούμε την κυρία Ελπίδα Τσουρή.
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΓΕΙΤΟΝΑΣ: Κύριε Πρόεδρε, μπορώ να έχω το λόγο;
ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Φίλιππος Πετσάλνικος): Ορίστε, κύριε Γείτονα.
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΓΕΙΤΟΝΑΣ: Επειδή αποφασίσαμε πέρας χρόνου για τη συνεδρίαση και είναι γραμμένοι ήδη δεκαπέντε με δεκαεπτά Βουλευτές, θα παρακαλέσω το Προεδρείο να επιβάλει την αυστηρή τήρηση του χρόνου για να εκφραστούν όσο το δυνατόν περισσότεροι συνάδελφοι. Ευχαριστώ.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Φίλιππος Πετσάλνικος): Κύριε Γείτονα, η αυστηρότητα θα εξαντλείται το αργότερο ένα λεπτό μετά τη λήξη του χρόνου. Θα υπάρχει μια μικρή ανοχή καμιά φορά για να γίνει η διατύπωση της τελευταίας πρότασης του ομιλητή, αλλά όχι περισσότερο. Συμφωνώ μαζί σας.
Το λόγο έχει ο κ. Καρασμάνης.
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΣΜΑΝΗΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πρώτα-πρώτα θα ήθελα να χαιρετίσω την παρουσία εδώ στην Αίθουσα της ολομέλειας του Εθνικού Κοινοβουλίου του Προέδρου του Συμβουλίου Απόδημου Ελληνισμού μαζί με τους εκλεκτούς συνεργάτες του, τους συντονιστές των περιφερειακών οργανώσεων. Ταυτόχρονα θα ήθελα να χαιρετίσω τη σοβαρή και υπεύθυνη δουλειά, την οποία κάνουν χωρίς κανένα ατομικό ιδιοτελές συμφέρον, υπηρετώντας πραγματικά τα εθνικά συμφέροντα του ελληνισμού.
Στα πρόσωπά σας θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε όλους τους ομογενείς μας που κρατάνε ψηλά το εθνικό φρόνημα, που κρατάνε μέσα στη καρδιά τους άσβεστη την ελληνική φλόγα, την οποία προσπαθούν να μεταλαμπαδεύσουν και στις επόμενες γενιές. Χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από την πατρίδα δεν υποστείλατε την σημαία, δεν αλλοτριωθήκατε, δεν ξεχάσατε αυτούς που αφήσατε πίσω, δεν βγάλατε μέσα από την καρδιά σας την Ελλάδα. Αυτός ο νόστος, αυτή η αγάπη, αυτό το πάθος είναι που σας κάνει να κρατάτε καλύτερα από εμάς τα ήθη και τα έθιμά μας, την ίδια την παράδοση, τον πολιτισμό, τη γλώσσα μας.
Θα ήταν μεγάλη παράλειψη αν δεν εξέφραζα τα θερμά μου συγχαρητήρια στον κ. Σιούφα, τον προηγούμενο Πρόεδρο του ελληνικού Κοινοβουλίου ο οποίος καθιέρωσε αυτή την τριήμερη διαδικασία να συζητείται η ετήσια Έκθεση του Απόδημου Ελληνισμού, καθώς επίσης και το σημερινό Πρόεδρο Φίλιππο Πετσάλνικο που συνεχίζει αυτή τη διαδικασία.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αποτελούμε ίσως μία από τις λιγοστές χώρες του κόσμου που στη δύναμή τους δεν μετρά μόνο τον πληθυσμό που κατοικεί στα πάτρια εδάφη, αλλά και ένα πολύ σημαντικό κομμάτι, το κομμάτι του ελληνισμού της διασποράς, που ζει, δραστηριοποιείται και στη μεγάλη πλειοψηφία προκόβει σε όλα τα μήκη και σε όλα τα πλάτη της γης. Από τη μια πλευρά μπορεί να είναι εθνικά οδυνηρό για τη χώρα μας να έχει μακριά ένα τόσο αξιόλογο αριθμητικά και ποιοτικά ανθρώπινο δυναμικό. Από την άλλη όμως με μεγάλη χαρά και υπερηφάνεια βλέπουμε πολλούς από τους ξενιτεμένους συμπατριώτες μας όχι απλώς να προοδεύουν, αλλά πολλές φορές να διαπρέπουν και να μεγαλουργούν στις δεύτερες πατρίδες τους σε όλους τους τομείς και κυρίως στον επιχειρηματικό.
Υπ’ αυτή τη δεύτερη σκοπιά θα μπορούσαμε να μιλάμε για μια μεγάλη τύχη, μια τύχη όμως που η μητροπολιτική Ελλάδα δεν φρόντισε, δεν κατάφερε να αξιοποιήσει σωστά, να αναπτύξει δηλαδή μία στρατηγική οικονομικής διπλωματίας που θα προσέλκυε στη χώρα μας δυναμικούς, απόδημους Έλληνες επενδυτές, επιχειρηματικές δραστηριότητες και κεφάλαια, που θα επηρέαζε καταλυτικά και θετικά όλους τους σύγχρονους οικονομικούς και κοινωνικούς τομείς, όπως βιομηχανία, βιοτεχνία, εμπόριο, τουρισμό, που θα είχε καταφέρει καίριο πλήγμα στον εφιάλτη των δημοσιονομικών ελλειμμάτων και του εξωτερικού χρέους, μια πολιτική δηλαδή που με δυο λόγια θα είχε αλλάξει ριζικά τον οικονομικό χάρτη της χώρας μας.
Χρειάζονται τομές και ρήξεις. Χρειάζεται να παρθούν και κυρίως να εφαρμοστούν πολιτικές αποφάσεις, για να αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά, καταρχήν, τα καρκινώματα των μανδαρίνων και της γραφειοκρατίας τους, που αποθαρρύνουν και εξακολουθούν να αποθαρρύνουν εν τη γενέσει της κάθε πρόθεση απόδημων Ελλήνων να επενδύσουν στον τόπο τους.
Έκανα αυτή την αναφορά, για να τονίσω τη μεγάλη σημασία που δίνει το Συμβούλιο Απόδημου Ελληνισμού στην ίδρυση Τράπεζας του Απόδημου Ελληνισμού. Δεν ξέρω εάν θα τελεσφορήσει η πρόταση αυτή.
Εκείνο που εγώ θα επαναλάβω για ακόμη μία φορά είναι η πρόταση που έχω καταθέσει στην Επιτροπή του Απόδημου Ελληνισμού. Η πρόταση αυτή αναφέρει ότι χρειάζεται να δημιουργηθεί μια κεντρική υπηρεσία στελεχωμένη από τα συναρμόδια Υπουργεία Οικονομικών, Οικονομίας και Εξωτερικών, που θα έχει ως στόχο το συντονισμό όλων των δράσεων για την προσέλευση επενδύσεων από το εξωτερικό. Ταυτόχρονα, θα έχει διαύλους επικοινωνίας με την πολιτική διπλωματία, η οποία θα κρίνεται στην εξέλιξή της από τις επιδόσεις της και στην οικονομική διπλωματία.
Υπάρχει μεγάλη και ανεπτυγμένη ελληνική ομογένεια. Πολλοί Έλληνες επιχειρηματίες που έχουν συσσωρευμένο κεφάλαιο, που θέλουν να επαναπατριστούν, διαπρέπουν. Αυτοί πρέπει να ενθαρρυνθούν. Υπάρχει μεγάλο πεδίο δράσης για τους διπλωμάτες μας. Σε αυτούς θα πρέπει να δοθούν ειδικά κίνητρα προσέλκυσης.
Χρειάζονται, όμως, κίνητρα σημαντικά και χειροπιαστά για τους απόδημους επενδυτές, όπως –για παράδειγμα- ειδική φορολογική μεταχείριση που θα προβλέπεται ρητά στους αναπτυξιακούς και φορολογικούς νόμους και θα θωρακίζονται απέναντι στις αυθαιρεσίες των υπολειμμάτων της παλαιολιθικής δημοσιοϋπαλληλικής νοοτροπίας.
Από εκεί και πέρα, χρειάζεται αυτή τη νέα πολιτική να την κάνουμε γνωστή σε κάθε σημείο, όπου δραστηριοποιούνται απόδημοι Έλληνες και βεβαίως να πείσουμε ότι αυτή η νέα πολιτική μας δεν είναι λόγια του αέρα, να γνωρίζει ο υποψήφιος απόδημος επενδυτής εξ αρχής τους κανόνες του παιχνιδιού και να είναι σίγουρος, να έχει εγγυήσεις, ότι στην πορεία δεν θα βρεθεί μπροστά σε εκπλήξεις.
Το δεύτερο είναι να ξεκινήσει μια πραγματική και δυναμική εκστρατεία ενημέρωσης μέσα από τα ομογενειακά μέσα μαζικής ενημέρωσης, εξαντλώντας κάθε δυνατότητα διαφήμισης των προοπτικών που διαμορφώνονται πλέον στην Ελλάδα για τον επιχειρηματικό κόσμο, να στείλουμε πειστικά την εικόνα ενός ελκυστικού επιχειρηματικού κλίματος στη χώρα μας.
Προσωπικά, θεωρώ τόσο σημαντικό αυτόν τον τομέα της συστηματικής ενημέρωσης, ώστε εκτιμώ ότι πρέπει άμεσα να δημιουργήσουμε προσβάσεις δυναμικής ακόμα και στα μεγάλα ξένα μέσα μαζικής ενημέρωσης, οποιοδήποτε και εάν είναι αυτό το κόστος, διότι τα οφέλη για την εθνική μας οικονομία θα είναι ασυγκρίτως πολλαπλάσια και ορατά σε σύντομο χρονικό διάστημα.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, μόνο μία τέτοια πολιτική μπορεί να προσελκύσει επενδύσεις από μεγάλους και μικρούς απόδημους επιχειρηματίες. Μόνο έτσι θα λειτουργήσει και στη χώρα μας ο κανόνας της παγκόσμιας αγοράς, δηλαδή το εύλογο κέρδος για τον επενδυτή και τα τεράστια οφέλη για την εθνική οικονομία.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, στην έκθεση που συζητούμε σήμερα η παιδεία είναι στην πρώτη θέση, είναι ένα από τα σοβαρότερα προβλήματα. Πιστεύω, λοιπόν, ότι το πρώτο αίτημα όλων των Ελλήνων της διασποράς είναι η ενίσχυση της παιδείας. Αφορά, πρώτα απ’ όλα, το κοινό χρέος να κρατήσουμε ζωντανή τη γλώσσα μας στα παιδιά του κάθε Έλληνα, σε όποια γωνιά του κόσμου και εάν βρίσκονται.
Η ελληνόφωνη εκπαίδευση παντού, όπου υπάρχουν γενιές Ελλήνων, πρέπει να είναι βασική μας υποχρέωση. Πρέπει να βελτιώσουμε με σοβαρό προγραμματισμό την ελληνόφωνη παιδεία σε όλες τις βαθμίδες, από το δημοτικό σχολείο μέχρι την ίδρυση νέων εδρών νεοελληνικών σπουδών.
Στόχος μας πρέπει να είναι τα ελληνόπαιδα της διασποράς να διατηρήσουν την εθνική τους ταυτότητα. Ταυτόχρονα, βασικός μας στόχος θα πρέπει να είναι η ενδυνάμωση του ρόλου των ομογενειακών οργανώσεων.
Γι’ αυτό πρέπει να αποφύγουμε με κάθε τρόπο την κομματικοποίηση. Στις οργανώσεις της διασποράς δεν ταιριάζουν διακρίσεις και διαχωρισμοί. Πρέπει οι Έλληνες της διασποράς να είναι ενωμένοι. Πρέπει να πιστέψουμε όλοι μας σε ένα συνεκτικό και ισχυρό οικουμενικό ελληνισμό. Η χάραξη και η υλοποίηση μιας ολοκληρωμένης εθνικής στρατηγικής για την ελληνική ομογένεια πρέπει να αποτελεί βασική μας προτεραιότητα.
Το ελληνικό όραμα του 20ου αιώνα πρέπει να είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με το όραμα του οικουμενικού Ελληνισμού.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έρχομαι στη ψήφο του απόδημου Ελληνισμού: ένα μεγάλο θέμα που μας απασχόλησε τα τελευταία χρόνια. Η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας έφερε το νομοσχέδιο. Έκανε ένα μεγάλο βήμα που έδινε το δικαίωμα του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι στους απόδημους Έλληνες. Συμφώνησε το Συμβούλιο του Απόδημου Ελληνισμού πλην όμως δεν συμφώνησε το σημερινό κυβερνών κόμμα. Είναι ένα πρόβλημα σοβαρό που η σημερινή Κυβέρνηση πρέπει να δώσει λύση. Είναι ο μοναδικός εκτελεστικός νόμος που από το 2001 δεν ψηφίστηκε και το υπογραμμίζω αυτό. Είναι μεγάλο λάθος.
Όλοι πιστεύουμε και όλοι συμφωνούμε ότι η θέσπιση του δικαιώματος της ψήφου για τους Έλληνες της διασποράς θα ενδυναμώσει τον Ελληνισμό, θα φέρει πιο κοντά τους ομογενείς μας στη μητέρα πατρίδα. Είναι μεγάλο λάθος να τους στερούμε το στοιχειώδες δικαίωμα να συμμετέχουν καθοριστικά στις πολιτικές διεργασίες που καθορίζουν το σήμερα και το αύριο της γενέτειράς τους. Αν αυτό το δικαίωμα συνεχίσουμε να το στερούμε από τους ομογενείς μας, απαξιώνουμε με τον πιο οδυνηρό τρόπο το όραμα να κάνουμε άρρηκτους τους εθνικούς δεσμούς με τους συμπατριώτες της διασποράς.
Από αυτή τη σκοπιά είναι ένα μείζον εθνικό ζήτημα που απαιτεί μια πλατιά συναίνεση. Απαιτεί υπέρβαση. Απαιτεί να σηκωθούμε λίγο πιο πάνω από τις κομματικές μας αντιλήψεις. Να ξεπεράσουμε τις μικροκομματικές σκοπιμότητες και να στείλουμε το μήνυμα στους απανταχού Έλληνες ότι έχουν τα ίδια δικαιώματα με εμάς που ζούμε στην Ελλάδα, τις ίδιες με εμάς δυνατότητες συμμετοχής στα κοινά και βεβαίως τις ίδιες με εμάς υποχρεώσεις.
Τώρα μένει σε εμάς πλέον να αποφασίσουμε. Θα πρέπει, λοιπόν, ο καθένας μας να αναλάβει τις ευθύνες του και τις συνέπειες των πράξεών του και ειδικότερα η σημερινή Κυβέρνηση η οποία έχει και την κύρια ευθύνη.
Σας ευχαριστώ, κύριοι συνάδελφοι.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας)
ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Φίλιππος Πετσάλνικος): Ευχαριστούμε και εμείς τον κ. Γεώργιο Καρασμάνη.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ο Γενικός Γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας μας γνωστοποιεί ότι κατά τη σημερινή συζήτηση Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας ορίζεται ο Βουλευτής Νομού Ευβοίας της Νέας Δημοκρατίας κ. Κωνσταντίνος Μαρκόπουλος.
Επίσης, γίνεται γνωστό στο Σώμα ότι από τα άνω δυτικά θεωρεία της Βουλής παρακολουθούν τη συνεδρίασή μας, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στους χώρους του Μεγάρου της Βουλής των Ελλήνων είκοσι μαθητές και μαθήτριες από το 2ο Δημοτικό Σχολείο Νέας Σμύρνης που συνοδεύονται από δύο συνοδούς.
Η Βουλή τους καλωσορίζει.
(Χειροκροτήματα από όλες τις πτέρυγες)
Και τώρα το λόγο έχει η κυρία Βέρα Νικολαΐδου, εκ μέρους του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας και Ε΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής.
ΒΕΡΑ ΝΙΚΟΛΑΪΔΟΥ (Ε΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής): Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Θα ήθελα κατ’ αρχήν εκ μέρους του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας να καλωσορίσω τον Πρόεδρο, τους συντονιστές και τα υπόλοιπα μέλη του Σ.Α.Ε. Να σας ευχηθώ υγεία, πολλή δύναμη και επιτυχία στο έργο σας.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, συζητάμε για δεύτερη χρονιά, όπως ήδη ειπώθηκε, σε Ολομέλεια τις εκθέσεις του Προεδρείου του Σ.Α.Ε. και των περιφερειακών συντονιστικών συμβουλίων. Δεν σας κρύβω ότι τόσο στις εκθέσεις που πήραμε όσο και στις σύντομες παρουσιάσεις που έγιναν κατά τις κοινές συνεδριάσεις των Επιτροπών της Βουλής με το Προεδρείο του Σ.Α.Ε., αλλά και στη συνάντηση στη Θεσσαλονίκη –συναντήσεις βέβαια που δεν είχαμε την τιμή να παρευρίσκεται εκπρόσωπος της Κυβέρνησης, μόλις τώρα ήρθε ο κ. Ρόβλιας και τον καλωσορίζουμε- ήταν πολύ απογοητευτικό για όλους μας οι εκπρόσωποι του Σ.Α.Ε. να κάνουν προτάσεις, να περιμένουν από κάποιον απαντήσεις, το ίδιο και εμείς –υπάρχουν μεταξύ μας και πολλοί νέοι Βουλευτές, εννοώ ότι έχουν την πρώτη τους θητεία- και να μην υπάρχει κανείς να απαντήσει.
Έγινε αναφορά, λοιπόν, σε αυτές τις συναντήσεις που πήραμε μέρος στα σύνθετα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι απόδημοι στις χώρες που ζουν και δραστηριοποιούνται σε όλους τους τομείς της οικονομικής, κοινωνικής και πολιτιστικής τους ζωής. Προβλήματα που ζητούν άμεσα τη λύση τους, λύση στη βάση των πραγματικών και επειγόντων σημερινών αναγκών των αποδήμων. Οι ανάγκες δεν είναι οι ίδιες παντού, όπως δεν είναι και οι απόδημοι κάτι το ενιαίο.
Υπάρχει κοινωνική και ταξική διαστρωμάτωση και χρειάζεται ιδιαίτερα σε μία περίοδο οικονομικής κρίσης, όχι μόνο να μας απασχολήσουν τα καθημερινά τους μεγάλα καθήκοντα, αλλά πιστεύουμε ότι και οι ίδιοι μέσα από τις κοινότητες, μέσα από τις ομοσπονδίες, μέσα από το ίδιο το ΣΑΕ, πρέπει να παίρνουν μέρος στους αγώνες των εργαζομένων στις χώρες που ζουν και δραστηριοποιούνται, γιατί απ’ ό,τι παρακολουθούμε όλοι, παντού υπάρχουν αυτοί οι εργατικοί αγώνες.
Έγινε αναφορά από τους συντονιστές -και δεν σας κρύβω μου έκανε εντύπωση- από το συντονιστή της Ευρώπης για παράδειγμα, ότι από τις προτάσεις τους για τα αιτήματα της Ομογένειας δεν έχει λυθεί ούτε το 5%. Στη Λατινική Αμερική, όπου ζουν εκατόν πενήντα χιλιάδες Έλληνες σε συνθήκες φτώχειας, πείνας οι περισσότεροι, η τελευταία επιχορήγηση που πήραν ήταν αυτή του 2007 και προσπαθούν να λειτουργήσουν, μαζεύοντας χρήματα με το φιλόπτωχο ταμείο.
(Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Α΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΝΙΩΤΗΣ)
Ακόμη, υπογράφηκε Πρωτόκολλο Σύμβασης Καναδά και Ελλάδας, χωρίς καν να ενημερωθεί η Ομογένεια. Και από όλους σχεδόν τους Εισηγητές, τονίστηκε ότι στην αλληλογραφία τους, σε σχέση με τα αιτήματα που διαβιβάζουν στα αρμόδια Υπουργεία, δεν παίρνουν ούτε μία απάντηση.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, το ΣΑΕ λειτουργεί δεκαπέντε χρόνια, κατοχυρωμένο και μέσα από το Σύνταγμα. Είναι γνωστό, δεν θα κάνω αναφορά στο άρθρο 108 του Συντάγματος και δεν κάνω αναφορά, γιατί πραγματικά δεν υπάρχει όλα αυτά τα χρόνια αντικείμενο μέριμνας από τις κυβερνήσεις προς τους Έλληνες Απόδημους.
Στη συνέχεια, υπήρξε και ο εκτελεστικός νόμος που θα όριζε το πώς θα λειτουργούσε το ΣΑΕ. Παρακολουθούμε σαν Κόμμα όλα αυτά τα χρόνια από κοντά τη δράση του, δεν την υποτιμούμε καθόλου, γιατί μας ενδιαφέρει η λειτουργία του στις προσπάθειες που γίνονται. Δεν μπορούμε, όμως, να είμαστε ικανοποιημένοι. Υπάρχουν πολλές αδυναμίες που ξεκινούν από το ίδιο το θεσμικό πλαίσιο που δημιουργήθηκε. Σήμερα είναι πλέον φανερό ότι αλλοιώθηκε πλήρως η ιδέα και το πνεύμα του ΣΑΕ, όπως αυτό συζητήθηκε από το 1989, στο οποίο είχαμε αποφασίσει τότε και το είχαμε στηρίξει.
Εμείς θεωρούμε και είναι γνωστό ότι ο βασικός πυρήνας από όλους τους φορείς, τους συλλόγους, τις οργανώσεις Ελλήνων που υπάρχουν στο εξωτερικό, είναι οι κοινότητες και οι ομοσπονδίες. Αυτές απασχολούνται περισσότερο με τα προβλήματα, αυτές διεκδικούν. Και η εκπροσώπησή τους μέσα από το ΣΑΕ είναι πολύ μικρή. Στο παρελθόν η προηγούμενη Κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. είχε υποσχεθεί ότι θα υπάρξει ένα Προεδρικό Διάταγμα, που θα ενισχύονταν ο ρόλος των κοινοτήτων στην εκπροσώπησής τους προς το ΣΑΕ. Αυτό πάγωσε. Προτείνουμε και πιστεύουμε ότι πλέον είναι δυνατόν να προχωρήσει σήμερα η Κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και να ενεργοποιήσει αυτό το Προεδρικό Διάταγμα.
Δεύτερον, όσον αφορά τη λειτουργία και το ρόλο του ΣΑΕ, δεν μπορεί κατά την άποψή μας, να παραμένει μόνο συμβουλευτικός και συντονιστικός, ένα όργανο εκφραστής, καταγραφής και αποστολής των αιτημάτων. Αυτό ζούμε τώρα, αυτές τις τρεις ημέρες, αυτό γίνεται. Ξανατονίζω ότι δεν το υποτιμούμε και μάλιστα γίνεται και μια προσπάθεια να κωδικοποιηθούν, να ιεραρχηθούν. Δεν φτάνει, όμως, μόνο αυτό.
Εμείς πιστεύουμε ότι το ΣΑΕ χρειάζεται να λειτουργεί, αν θέλετε να μετατραπεί σε ένα φορέα διεκδίκησης και προς τις κυβερνήσεις των χωρών που ζουν και δραστηριοποιούνται, αλλά και απέναντι στην ελληνική Κυβέρνηση, όποια και αν είναι αυτή. Διαφορετικά θα γίνονται συζητήσεις, θα απαριθμούμε τα προβλήματα, θα κάνουμε προτάσεις και μετά που θα τελειώνουν όλα αυτά, ουσιαστικά θα ξαναερχόμαστε την επόμενη φορά, να ακούμε από τους ίδιους τους συντονιστές ότι δεν έχει υλοποιηθεί παρά μόνο το 5% των προτάσεών τους.
Ένα παράδειγμα θα φέρω. Είναι η αντιμετώπιση των εργασιακών, ασφαλιστικών, συνταξιοδοτικών και άλλων προβλημάτων μεταναστών και αποδήμων, που είναι γνωστό ότι διέπονται και από διακρατικές συμβάσεις. Μπορούν να λυθούν, αν οι ίδιοι πάρουν μέρος στους αγώνες που εξελίσσονται στις χώρες τους. Στη Γερμανία υπάρχουν τριάντα χιλιάδες Έλληνες άνεργοι και ζουν με το επίδομα των 400 ευρώ. Υπάρχει, λοιπόν, τρόπος να βρεθεί λύση.
Και στο σημείο αυτό θέλω να καταθέσω την πρόταση νόμου που έχουμε καταθέσει σαν κόμμα και που αφορά και τους Απόδημους για τη διασφάλιση των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων και τη διεύρυνση των ασφαλιστικών συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων των εργαζομένων και θα παρακαλούσα να δοθεί στο Προεδρείο του ΣΑΕ.
(Στο σημείο αυτό η Ε’ Αντιπρόεδρος της Βουλευτής κ. Βέρα Νικολαΐδου καταθέτει για τα Πρακτικά την προαναφερθείσα πρόταση νόμου, η οποία βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής)
Θέλω να σταθώ και σε κάτι άλλο, γιατί ακούστηκαν πολλά και αρκετές προτάσεις σε σχέση με τον προϋπολογισμό. Δεν σας κρύβω ότι –τελείως έτσι φυσιολογικά θα έλεγα και μπορεί να το κάνει ο οποιοσδήποτε- έκανα μια σύγκριση σε σχέση με το ποσό που επιχορηγήθηκε πέρυσι το ΣΑΕ γενικότερα. Το 2009 ήταν γύρω στα 15.000.000 ή στα 14.700.000 περίπου και από αυτό το ΣΑΕ επιδοτήθηκε με 3.700.000 ευρώ. Τα υπόλοιπα πάνε σε άλλους φορείς και για άλλες δράσεις.
Το 2010 που όλοι παραπονιούνται ότι αυτά δεν φτάνουν για να λειτουργήσουν, το συνολικό ποσό είναι 12.000.000 ευρώ. Και αυτό που είναι εγγεγραμμένο στον Προϋπολογισμό για να επιχορηγηθεί το Σ.Α.Ε., είναι γύρω στα 3.500.000 ευρώ.
Καταλαβαίνουμε, λοιπόν, ότι και από οικονομικής πλευράς δεν μπορεί να συνεχίσει έτσι η λειτουργία του Σ.Α.Ε. Εμείς πιστεύουμε ότι κατ’ αρχήν πρέπει να υπάρχει αύξηση του οικονομικού και αύξηση από τον Κρατικό Προϋπολογισμό. Και μην το ρίχνουμε στις μη κυβερνητικές οργανώσεις. Είναι ένα τεράστιο θέμα –αν θέλετε, το ανοίγουμε μια άλλη φορά, δεν υπάρχει χρόνος- με τι κριτήρια κατανομής γίνονται αυτά κ.λπ. Είναι υποχρέωση του Κράτους από τον Κρατικό Προϋπολογισμό και με βάση το Σύνταγμα να επιχορηγεί τους απόδημους. Πρέπει να υπάρχει –αν θέλετε- και οικονομικός απολογισμός του Προεδρείου, των συντονιστών, για να ενημερωνόμαστε και εμείς. Δεν θίγω κανένα θέμα διαφάνειας, αλλά δεν υπάρχει οικονομικός απολογισμός, για τον οποίο θεωρώ ότι είναι απαραίτητος.
Ακούστηκαν πολλά και από τον προηγούμενο ομιλητή σε σχέση με τη συναίνεση. Εγώ δεν έχω πάει επίσκεψη στο εξωτερικό με τους απόδημους παρά μόνο μία φορά, αλλά ακούμε ότι όλα τα κόμματα πρέπει να συναινούν. Είναι γνωστό, αγαπητοί φίλοι και εκπρόσωποι του Σ.Α.Ε., ότι εδώ, στη Βουλή, συμφωνούμε στη διαπίστωση, στην περιγραφή των προβλημάτων, γιατί κανένας δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι υπάρχουν προβλήματα στην παιδεία, ότι υπάρχει ακρίβεια, ότι υπάρχει οικονομική κρίση, ανεργία.
Συμφωνούμε στην περιγραφή και στην καταγραφή. Όμως, σχετικά με το τι φταίει και ποιος είναι ο δρόμος διεξόδου, το κάθε κόμμα έχει τελείως διαφορετικές προτάσεις, όπως διαφορετικές είναι και οι προτάσεις στα λεγόμενα «εθνικά» μας θέματα. Έφθασε χθες ο Πρωθυπουργός της χώρας να χρησιμοποιεί τα εθνικά θέματα ακριβώς για να περάσει την αντιλαϊκή πολιτική του, τρομοκρατώντας –αν θέλετε- ότι θα χάσουμε την εθνική μας κυριαρχία, ενώ αλλού πρέπει να αναζητήσει τις συνέπειες της πολιτικής του. Ας μην τρομοκρατούμε τον κόσμο με θέματα για τα οποία οι ίδιοι έχουν ευθύνη.
(Στο σημείο αυτό κτυπάει το προειδοποιητικό κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού)
Ένα τελευταίο θέμα που θέλω να θέσω και που φυσικά δεν το άφησα τελευταίο, αλλά νομίζω ότι είναι γνωστές οι θέσεις μας, είναι αυτό για την ψήφο των ομογενών, όπως είχε έλθει στην προηγούμενη θητεία της Βουλής με το νομοσχέδιο που κατέθεσε η Νέα Δημοκρατία και με το οποίο εμείς ήμασταν αντίθετοι από την αρχή που κατατέθηκε.
Δεν υποτιμούμε το δικαίωμα της ψήφου των ομογενών και όλων των Ελλήνων που βρίσκονται στο εξωτερικό. Δεν απορρίπτουμε –και το έχουμε πει επανειλημμένως και σ’ αυτήν την Αίθουσα- το ότι χρειάζεται ένας μικρός αριθμός Βουλευτών που θα εκπροσωπούν την ομογένεια, τους μετανάστες και γενικώς αυτούς που ζουν μακριά από την πατρίδα, χωρίς να αλλοιώνεται ο βασικός συσχετισμός των πολιτικών δυνάμεων μέσα στη χώρα.
Όμως, τότε διαφωνήσαμε με το συγκεκριμένο νομοσχέδιο –και καλώς απεσύρθη- γιατί θα διογκωνόταν τεχνητά ο αριθμός των ψηφισάντων. Είναι γνωστό ότι όσοι εγγράφονται στα δημοτολόγια, αυτοί μόνο έχουν το δικαίωμα να ψηφίζουν και έτσι θα ανατρέπονταν οι πολιτικοί συσχετισμοί στο εσωτερικό της χώρας.
(Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού)
ΒΕΡΑ ΝΙΚΟΛΑΪΔΟΥ (Ε΄Αντιπρόεδρος της Βουλής): Θα ήθελα ένα λεπτό ακόμα, κύριε Πρόεδρε, όπως διατέθηκε και στους υπόλοιπους.
Ένας απλός υπολογισμός με το τότε σχέδιο που κατατέθηκε έδειχνε ότι αν ψήφιζαν ένα εκατομμύριο ομογενείς, θα έδιναν περίπου σαράντα Βουλευτές στους τριακόσιους και, όπως καταλαβαίνετε, άλλη θα ήταν η θέληση των ψηφοφόρων του εσωτερικού που υφίστανται τις συνθήκες και τις συνέπειες της αντιλαϊκής πολιτικής των κυβερνήσεων και άλλη η θέληση των ψηφοφόρων του εξωτερικού που αντικειμενικά δεν ζουν και δεν γνωρίζουν τόσο καλά την πολιτική κατάσταση στη χώρα. Βέβαια, δεν είναι δική τους ευθύνη, αλλά δεν υπάρχουν οι ίδιοι όροι και ίδιες δυνατότητες στα κόμματα να ενημερώνουν για τις θέσεις τους. Και μπορεί κανείς να φανταστεί, ιδιαίτερα κατά την προεκλογική περίοδο, με τις τεράστιες αποστάσεις, με το μεγάλο αριθμό των Βουλευτών που έχουν και θα έχουν τα μεγάλα κόμματα, πώς θα γίνεται η ενημέρωση για τις θέσεις των κομμάτων στους ομογενείς.
Και ιδιαίτερα για μας, το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος, υπάρχουν περισσότερες δυσκολίες, ιδιαίτερα σε χώρες που όχι μόνο απαγορεύεται η ύπαρξη και η λειτουργία των κομμουνιστικών κομμάτων, αλλά έχουν φθάσει στο σημείο να απαγορεύουν ακόμη και τα σύμβολά τους.
Εμείς δεν έχουμε καταλήξει, αλλά πιστεύουμε ότι καλώς απεσύρθη το προηγούμενο νομοσχέδιο. Το μελετάμε, έχουμε πάρει τη νομοθεσία και από άλλες χώρες και θα πάρουμε μέρος στην όποια συζήτηση ανοίξει γύρω από το θέμα, στο διάλογο που θα ξεκινήσει. Πολλές είναι οι προτάσεις από την εμπειρία των χωρών που παρακολουθούμε. Υπάρχουν προτάσεις, όπως για παράδειγμα, να έχουν το δικαίωμα ψήφου αυτοί που έφυγαν από τη χώρα τα τελευταία δέκα χρόνια.
Εν πάση περιπτώσει, συζητάμε όλες τις προτάσεις και οπωσδήποτε με υπευθυνότητα θα πάρουμε μέρος και κάπου θα καταλήξει αυτή η προσπάθεια.
Ευχαριστώ.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γρηγόρης Νιώτης): Ευχαριστώ πάρα πολύ την κυρία Αντιπρόεδρο.
Το λόγο τώρα έχει ο εισηγητής του ΛΑ.Ο.Σ. κ. Σπυρίδων – ¶δωνις Γεωργιάδης.
Ορίστε, κύριε συνάδελφε, έχετε το λόγο για δέκα λεπτά.
ΣΠΥΡΙΔΩΝ – ΑΔΩΝΙΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ: Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Αγαπητές κυρίες και αγαπητοί κύριοι συνάδελφοι, κύριοι του Σ.Α.Ε. -βεβαίως, και εμείς σας καλωσορίζουμε- ξεκινάω από το τελευταίο που έθεσε η κυρία Νικολαΐδου σε σχέση με την ψήφο των αποδήμων, για να καταλάβουμε λίγο περί τίνος πρόκειται.
(Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Δ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΒΥΡΩΝ ΠΟΛΥΔΩΡΑΣ)
Ξεκινώντας η σημερινή ειδική συνεδρίαση Ολομελείας της Βουλής, έγινε κάτι πρωτοφανές. Δεν έχει ξαναγίνει. Είμαι μόλις δυόμισι χρόνια Βουλευτής, αλλά ρώτησα και παλαιότερους εμού, για να δω αν έχει ξανασυμβεί. Ξεκίνησε η συζήτηση, χωρίς παρουσία της Κυβερνήσεως. Χρειάστηκε να περάσουν 23 λεπτά της ώρας, για να εμφανιστεί στην Αίθουσα η Κυβέρνηση.
Ακούστε, κύριε Ευθυμίου, το καλύτερο: Ο κ. Ρόβλιας είναι αξιότιμος, συμπαθέστατος, εντιμότατος, ικανότατος, όμως, δεν έχει καμία σχέση με αυτό που συζητάμε. Είναι παντελώς αναρμόδιος. Ήρθε απλώς και μόνο, για να μην μπορούμε να λέμε εμείς, αγαπητέ κύριε Ευθυμίου, ότι μιλάμε εν τη απουσία της Κυβερνήσεως.
Βέβαια, θα πει κάποιος ότι ο κ. Κουβέλης, που είναι αρμόδιος, είναι στην Κοπεγχάγη στη Σύνοδο για το κλίμα, αν είναι. Δεν ξέρω αν είναι.
ΠΕΤΡΟΣ ΕΥΘΥΜΙΟΥ: Όχι, όχι. Είναι σε διαπίστευση πρέσβεως.
ΣΠΥΡΙΔΩΝ – ΑΔΩΝΙΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ: Ξέρω, όμως, ότι όφειλε να είναι εδώ και αν δεν μπορούσε να ήταν εδώ, δεν θα έπρεπε να γίνει η σημερινή συνεδρίαση.
¶ρα, λοιπόν, πάμε τώρα να ερμηνεύσουμε γιατί η Κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. δείχνει κατ’ αυτόν τον πρωτοφανή κοινοβουλευτικά τρόπο την πλήρη αδιαφορία στους ομογενείς.
Για τον εξής λόγο και το λέγαμε πέρυσι στην αρμόδια συζήτηση, όπου εσείς καταψηφίσατε, κυρία Νικολαΐδου: Διότι δεν ψηφίζετε. Αν ψηφίζατε, αν δηλαδή είχε περάσει το προηγούμενο νομοσχέδιο και προσδοκούσαν οι Βουλευτές και η Κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. να έχει την ψήφο σας μέσα στο κουτί στις επόμενες εθνικές εκλογές, θα βλέπατε εδώ και πολλούς συναδέλφους της Συμπολιτεύσεως και τον αρμόδιο Υπουργό. Θα βλέπατε τις κυβερνητικές προτάσεις κ.ο.κ. Γιατί απλούστατα τι κάνουν;
Υποτίθεται ότι στο Κοινοβούλιο εμείς λέμε πράγματα, η Κυβέρνηση τα ακούει και απαντά. Σήμερα πρόκειται περί θεάτρου Πιραντέλο. Εμείς λέμε πράγματα και η Κυβέρνηση είναι ωσεί παρούσα, γιατί βεβαίως ο συμπαθέστατος και αξιότιμος κύριος Ρόβλιας δεν μπορεί να απαντήσει.
Εγώ ήθελα να θέσω το θέμα του πολιτιστικού κέντρου στο Τορόντο και τις δεσμεύσεις της προηγούμενης και της νυν Κυβερνήσεως, για να δοθούν χρήματα εις την κοινότητα του Τορόντο, για να γίνει αυτό το μεγάλο πολιτιστικό κέντρο. Ο κ. Κουβέλης είχε δεσμευτεί στην Επιτροπή ότι, όταν θα γίνει συζήτηση για το Σ.Α.Ε., θα ήταν εδώ, για να μας πει τι θα κάνει. Τι να ρωτήσω τον κύριο Ρόβλια; Ενδεχομένως να ξέρει το πολιτιστικό κέντρο του Τορόντο, αν και αυτός είχε πάει ως Βουλευτής του ΠΑ.ΣΟ.Κ. σε ένα τέτοιο ταξίδι. Αυτό δηλαδή που ζούμε είναι πρωτοφανές.
Εγώ, ως μέλος αρμοδίας Επιτροπής, αισθάνομαι προσβεβλημένος από τη στάση της Κυβερνήσεως. Ή πράγματι λέμε ότι σεβόμαστε τους αποδήμους, σεβόμαστε τους Έλληνες ομογενείς, τους αγαπάμε, τους προστατεύουμε και θέλουμε να τους βοηθήσουμε -άρα, σε αυτήν την περίπτωση το λιγότερο, το έλασσον θα ήταν η Κυβέρνηση να είναι παρούσα, για να απαντήσει- ή νομίζω ότι οι πράξεις το αποδεικνύουν.
Πάω στο μείζον, γιατί ξέρετε ότι εμάς στο Λαϊκό Ορθόδοξο Συναγερμό δεν μας αρέσει –γι’ αυτό και μερικές φορές μας λένε ολίγον ακραίους, αν και το έκοψαν το τελευταίο διάστημα- απλώς να λέμε γλυκερά πράγματα μεταξύ μας, πόσο πολύ αλληλοαγαπιόμαστε, ότι εμείς αγαπάμε τους ομογενείς και ότι είστε πέντε, δέκα, δεκαπέντε, εικοσιπέντε φορές πιο Έλληνες από εμάς και ότι και εσείς μας αγαπάτε! Ούτε μας αρέσει να ξαναλέμε εδώ, όπως άκουσα από τις προηγούμενες πολύ καλές ομιλίες συναδέλφων, ότι πρέπει να φτιάξουμε την παιδεία, τη συνεργασία, το ένα, το άλλο. Είμαι βέβαιος ότι όχι το 2010, αν είμαστε εδώ στην ίδια συζήτηση, αλλά το 2510 με το ρυθμό που συζητάμε θα λέμε ακριβώς τα ίδια! Θα πρόκειται περί μίας εθιμοτυπικής συνεδριάσεως. Θα έρχεται ο καθένας να λέει το «ποιηματάκι» του, όπως κάνει ο γιος μου, που είναι τεσσάρων ετών, στον παιδικό σταθμό. Θα φεύγουμε όλοι ευχαριστημένοι και αγκαλιασμένοι, λέγοντας πόσο πολύ αλληλοαγαπιόμαστε. Όσο περνάει, βέβαια, ο καιρός, ολοένα και λιγότεροι Έλληνες θα υπάρχουν στο εξωτερικό και θα αφομοιώνονται στις πατρίδες που ζουν και έτσι θα είμαστε εμείς καλά και εσείς καλύτερα. Μα γι’ αυτό κάναμε το Σ.Α.Ε.;
Υπό αυτήν την έννοια, θέλω να πω στο σεβαστό Κόμμα του Κ.Κ.Ε. ότι και τα 3.500 πολλά είναι, αν είναι γι’ αυτό. Το θέμα δεν είναι πόσα λεφτά δίνεις. Αυτό είναι η μία παράμετρος. Το θέμα είναι τι θες να κάνεις με αυτά τα λεφτά και τι τελικώς κάνεις με αυτά τα λεφτά.
Πάμε, λοιπόν –για να μην είμαστε πάντα ευχάριστοι- σε δύο παρατηρήσεις που έχουμε να κάνουμε ως Κόμμα και θέλουμε να τις λάβετε πολύ σοβαρά υπόψη. Τις απευθύνω, φυσικά, και στην Κυβέρνηση. Ίσως από κάπου να ακούει ο αρμόδιος Υφυπουργός και να μπορέσει να απαντήσει, γιατί φυσικά δεν έχω την απαίτηση να μπορέσει να απαντήσει ο κ. Ρόβλιας, ο οποίος –επαναλαμβάνω- δεν έχει καμία σχέση με τη σημερινή συζήτηση, αλλά βρίσκεται εδώ μόνο για την τηλεοπτική εικόνα και, βεβαίως, προς εσάς.
Η μία περίπτωση είναι εάν η Ελλάς θέλει πράγματι να φτιάξει ένα Σ.Α.Ε. που να λειτουργεί, που να λειτουργεί στα αλήθεια. Όχι να λέμε ότι «λειτουργεί». Είναι άλλο πράγμα να λέμε ότι λειτουργεί. Είναι άλλο πράγμα να λέμε ότι έχουμε Συμβούλιο Απόδημου Ελληνισμού, ότι έχουμε περιφέρειες, ότι κάνουμε συγκεντρώσεις. Ειρήσθω εν παρόδω, για να μην τα λέω όλα μελανά, ο φετινός τρόπος παρουσιάσεως της εκθέσεως είναι ένα βήμα εμπρός. Είναι πολύ καλύτερος από τον περυσινό, υπό την έννοια ότι υπάρχει η διάκριση μεταξύ των Υπουργείων και ότι υπάρχουν συγκεχυμένες προτάσεις. Αυτά όλα είναι προς τη θετική κατεύθυνση και δείχνουν την καλή σας βούληση να κάνετε εσείς το ένα βήμα προς τα εμπρός.
Όμως, αγαπητές κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα μου επιτρέψετε να σας πω ότι έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι δεν επιθυμούμε –εννοώ ως πολιτεία- να υπάρχει πράγματι ένα ισχυρό Συμβούλιο Αποδήμου Ελληνισμού. Γιατί δεν επιθυμούμε; Πού έχω καταλήξει εγώ;
Θα φέρω ως παράδειγμα ένα εκπληκτικό οργανισμό που έχουν καταφέρει να φτιάξουν οι Εβραίοι των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, το περίφημο IPAC, αν τον γνωρίζετε. Το IPAC, κύριε Υπουργέ –αν και δεν είστε αρμόδιος, δεν έχει σημασία, θα κάνουμε ακαδημαϊκή συζήτηση- είναι ένας τρομακτικά οργανωμένος οργανισμός που εκπροσωπεί τους Εβραίους, εβραϊκής καταγωγής αμερικανούς πολίτες των Ηνωμένων Πολιτειών, με τρομακτική παρέμβαση στην αμερικανική πολιτική, όπου δεν υπάρχει θέμα που να αφορά το Ισραήλ και να μην έχει θέση στο IPAC. Εκεί πράγματι λειτουργούν και θα μου επιτρέψετε να πω ότι είναι υπόδειγμα. Θα έπρεπε δηλαδή να δούμε πώς λειτουργούν και έχουν πετύχει αυτό το τόσο σωστό πράγμα, δηλαδή να μπορούν να μάχονται για τα εθνικά τους συμφέροντα με τόσο μεγάλη επιτυχία. Είναι παράδειγμα.
Δείτε, όμως, ποια είναι η διαφορά: Όταν έχεις ένα τόσο ισχυρό οργανισμό εκεί, αυτός ο οργανισμός έχει και γνώμη και ενίοτε η γνώμη του είναι διαφορετική του κράτους του Ισραήλ.
Αντίθετα, η Ελλάδα, αγαπητέ κύριε Νιώτη, που είστε ο πατριάρχης αυτών των θεμάτων –δεν το αμφισβητώ- δεν θέλει να έχει ένα ισχυρό Σ.Α.Ε., διότι η εκάστοτε ελληνική κυβέρνηση δεν θέλει να υπάρχει αντιπολίτευση στις εκάστοτε κυβερνήσεις στο εξωτερικό.
Έρχομαι στο συγκεκριμένο θέμα, για να αναδείξω και τις ευθύνες τις δικές σας, των κυρίων του Σ.Α.Ε., με δύο πράγματα πολύ γρήγορα:
Εθνικά θέματα. Ανοίγω την πολύ ωραία έκθεση που κάνατε. Εγώ ο ίδιος έχω παρευρεθεί αυτά τα δύο χρόνια σε δεκάδες συγκεντρώσεις στο εξωτερικό. Να σας πω για τον Καναδά στο Τορόντο, να σας πω για την Αυστραλία στο Σίδνεϊ, να σας πω για τις Ηνωμένες Πολιτείες στο Σικάγο, να σας πω για τη Γερμανία; Δεν πήγα σε μία που να μην είναι το θέμα το Σκοπιανό, ας πούμε, σε πρώτη συζήτηση μεταξύ των ομογενών. Και όχι απλώς σε συζήτηση. Με ψηφοφορίες, με ψηφίσματα που εκδίδονταν κατά της λεγομένης «επίσημης κόκκινης γραμμής» για τη σύνθετη ονομασία.
Στο Τορόντο που ήμουν εκπροσωπήθηκαν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, 103 σύλλογοι και η ψηφοφορία ήταν 97 κατά της σύνθετης ονομασίας και 6 υπέρ. Ενενήντα επτά - έξι! Στην Αμερική ήταν ομοφώνως. Δεν υπήρξε ένας που να λέει θέλω σύνθετη ονομασία. Όλοι καλούσαν την ελληνική Κυβέρνηση κατά της συνθέτου ονομασίας.
Ερχόμαστε, λοιπόν, τώρα στο Σ.Α.Ε., στην έκθεσή σας. Μα, τι θέλετε να κάνετε; Σας το είχα πει και πέρυσι. Θέλετε να είστε ο τυπικός γραφειοκρατικός εκπρόσωπος της εκάστοτε ελληνικής κυβερνήσεως σε αποδήμους; Εάν θέλετε να λειτουργήσετε κατ’ αυτόν τον τρόπο, ποτέ δεν θα κερδίσετε την προσοχή και την καρδιά των αποδήμων. Ποτέ δεν πρόκειται οι απόδημοι πράγματι να στηρίξουν το Σ.Α.Ε., γιατί θεωρούν το Σ.Α.Ε. έναν «πράκτορα» της εκάστοτε κυβερνήσεως που δεν έρχεται, για να εκφράσει τη δική τους γνώμη στην ελληνική Κυβέρνηση, αλλά είναι άλλος ένας δρόμος, για να εκφράζει η εκάστοτε κυβέρνηση τη γνώμη της στους ομογενείς.
Θα περίμενα, στη σημερινή σας έκθεση, να έχετε συγκεντρώσει όλα τα ψηφίσματα που εξεδόθησαν για αυτό το θέμα, να είναι ένα πάκο, ένα παράρτημα και να καλείτε την ελληνική Κυβέρνηση να λάβει θέση στην πανθομολογουμένη, σε όλη την Υφήλιο, θέληση της ομογένειας να πει πάμε σε σύνθετη ονομασία. Αυτό θα είχε νόημα. Αυτό εάν το κάνατε επιστρέφοντας πίσω, θα δίνατε ενθουσιασμό στους ομογενείς. Θα λέγανε, είδατε, πήγε το ΣΑΕ στη Βουλή των Ελλήνων και έθεσε αυτό που μας καίει. Εσείς έρχεστε εδώ σαν ανώτεροι δημόσιοι υπάλληλοι, οι οποίοι έχετε όλοι όπως ξέρω αξιοπρεπείς εργασίες και δεν έχετε καμία ανάγκη το ελληνικό δημόσιο σε προσωπικό επίπεδο και τι κάνετε; Κάνετε μια ωραία συζητησούλα και είμαστε εμείς καλά και εσείς καλύτερα!
Μα, πιστεύετε πραγματικά ότι με αυτόν τον τρόπο θα καταφέρει το Συμβούλιο Απόδημου Ελληνισμού να εκπροσωπήσει την ομογένεια; Θα ήθελα την τοποθέτηση του κ. Νιώτη αργότερα για αυτό. Εγώ το ενετόπισα όταν κατάλαβα από τα ταξίδια μου στο εξωτερικό γιατί οι απόδημοι δεν ενδιαφέρονται για το ΣΑΕ πλην μιας πολύ μικρής ομάδας.
Έκανα μια δίωρη ραδιοφωνική εκπομπή θυμάμαι στον ΕΛΛΑΣ FM με τηλεφωνήματα ακροατών και βγήκαν τριακόσιοι εναντίον του ΣΑΕ και είναι ζήτημα αν βγήκαν δύο υπέρ. Ήταν το θέμα με τη σύνθετη ονομασία, την κυρία Ντόρα Μπακογιάννη και τη διαφήμιση που είχατε βάλει υπέρ της συνθέτου ονομασίας, ερχόμενη σε πλήρη αντίθεση με την έκφραση της ομογένειας.
Θα πρέπει, λοιπόν, και αυτή είναι δική σας ευθύνη να αποφασίσετε εάν θέλετε όντως να εκπροσωπείτε την ομογένεια. Εάν θέλετε να εκπροσωπείτε την ομογένεια θα έχετε δική σας γνώμη, δηλαδή τη γνώμη της ομογένειας. Αυτή η γνώμη ενίοτε θα σας φέρνει σε σύγκρουση αναπόφευκτα με την Κυβέρνηση. Δεν λέω πάντα σε σύγκρουση, αλλά σε ορισμένα θέματα θα υπάρχει σύγκρουση. Και αυτή τη σύγκρουση θα την υπερασπίζεστε για να κερδίσετε την ψυχή της Ομογένειας. Αλλιώς με τον τρόπο που πάτε, κλαύτα Χαράλαμπε! Δεν κάνετε απολύτως τίποτα. Καλύτερα να μην δίνουμε ούτε ένα ευρώ στο ΣΑΕ. Είναι παντελώς άχρηστο.
Πάμε στο δεύτερο θέμα. Ψήφος των αποδήμων. Το ΣΑΕ δεν υποστήριξε όσο έπρεπε την προσπάθεια που έκανε η τότε Κυβέρνηση μαζί με το Λαϊκό Ορθόδοξο Συναγερμό για την ψήφο των αποδήμων. Και αυτό μέτρησε αρνητικά για το ΣΑΕ στην ομογένεια.
Έχετε την ευκαιρία τώρα –δεν το είδα, το είδα πολύ λίγο στην έκθεση με μια θα έλεγα ευγένεια ζαχαροπλαστείου, μη χαλάσουμε την πάστα- για ποιο πράγμα; Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. –και με αυτό θα κλείσω- δεσμεύτηκε στο προηγούμενο Κοινοβούλιο, δεν έχουν περάσει πολλοί μήνες ότι έχει έτοιμο το σχέδιο στο τσεπάκι του. Έτσι μας λέγατε, κύριε Νιώτη, ότι το σχέδιο του ΠΑ.ΣΟ.Κ. είναι πανέτοιμο, ότι σε ένα, ενάμισι χρόνο θα έχει ψηφιστεί και θα εφαρμοστεί. Ιδού πεδίο δόξης λαμπρό, λοιπόν. Ιδού ο ρόλος του ΣΑΕ!
Λέγατε πριν από μερικούς μήνες, κύριοι συνάδελφοι του ΠΑ.ΣΟ.Κ., ότι έχετε έτοιμο το σχέδιο για την ψήφο των αποδήμων. Στις προγραμματικές δηλώσεις της Κυβέρνησης αντί να μιλήσετε για την ψήφο των αποδήμων, μιλήσατε για την ψήφο των αλλοδαπών στην Ελλάδα. Πρώτα θα ψηφίζουν δηλαδή για το ΠΑ.ΣΟ.Κ. οι εκ Νιγηρίας ορμώμενοι και Πακιστάν στην Ελλάδα και μετά οι Έλληνες του Σίδνεϋ ή του Καναδά ή των Ηνωμένων Πολιτειών που τρέχουν στα συλλαλητήρια για το Σκοπιανό.
¶ρα, λοιπόν, εάν εσείς τους αφήσετε και παρακολουθείτε αυτή την τακτική σιωπηλοί, θα έχετε το μερίδιο των ιστορικών σας ευθυνών.
Ευχαριστώ πάρα πολύ.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού)
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βύρων Πολύδωρας): Ευχαριστούμε τον κ. Γεωργιάδη.
ΠΕΤΡΟΣ ΕΥΘΥΜΙΟΥ: Κύριε Πρόεδρε, παρακαλώ το λόγο.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βύρων Πολύδωρας): Μισό λεπτό, κύριε συνάδελφε.
Και εγώ ως Προεδρεύων τώρα θέλω να καλωσορίσω με τη σειρά μου τον Πρόεδρο και την Αντιπροσωπεία του Συμβουλίου Αποδήμου Ελληνισμού στη Βουλή σήμερα.
Κύριε Ευθυμίου, μισό λεπτό, έχει ζητήσει ο κ. Ρόβλιας το λόγο για μια σύντομη παρέμβαση. Η Κυβέρνηση θα απαντήσει ή θα μετάσχει συστηματικότερα με τον αρμόδιο Υπουργό στην κατάλληλη ώρα.
Ο κ. Ρόβλιας έχει το λόγο για πέντε λεπτά ή και λιγότερο.
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΡΟΒΛΙΑΣ (Υφυπουργός Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης): Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ασκήθηκε μια κριτική από τον τελευταίο ομιλητή τον κ. Γεωργιάδη η οποία θα μου επιτρέψετε να πω ότι είναι λίγο αυστηρή. Μια κριτική ως προς το θέμα ότι δεν είναι εδώ ο αρμόδιος Υφυπουργός αλλά κάποιος άλλος. Και λέω ότι η κριτική είναι αυστηρή διότι αυτό συνδέθη με δήθεν αδιαφορία της Κυβέρνησης για τους αποδήμους.
Κύριε Γεωργιάδη, πραγματικά είναι αυστηρή αυτή η κριτική. Θέλω να θυμίσω ότι όχι μόνο δεν αδιαφορεί η Κυβέρνηση για τους αποδήμους αλλά είναι Κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. που το 1995 ίδρυσε το ΣΑΕ και που το στήριξε διαχρονικά.
Επίσης, να θυμίσω την ιδιαίτερη ευαισθησία του Γιώργου Παπανδρέου για τους απόδημους.
Θέλω, επίσης, να δικαιολογήσω κι αν θέλετε να συμφωνήσετε μαζί μου, τον κ. Κουβέλη για την απουσία του. Ο αρμόδιος Υφυπουργός ο κ. Σπύρος Κουβέλης βρίσκεται αυτή τη στιγμή σε διαδικασία ενώπιον του Προέδρου της Δημοκρατίας. Αυτή η διαδικασία καθυστέρησε και σε λίγο θα είναι παρών.
Και ένα τελευταίο θα μου επιτρέψετε να συμπληρώσω. Ναι μεν δεν είμαι ο καθ’ ύλην αρμόδιος Υπουργός ή Υφυπουργός, αλλά αν θέλετε ένα μέρος αυτών που συζητάμε, αφορά και το Υπουργείο μας και σημειώνω με ιδιαίτερη προσοχή όλες τις απόψεις, οι οποίες διατυπώνονται και αναφέρομαι βέβαια στο θέμα της ψήφου των αποδήμων.
Κατόπιν αυτών των διευκρινίσεων νομίζω, κύριε Γεωργιάδη, ότι η κριτική σας δεν θα είναι τόσο αυστηρή όσο την ακούσαμε.
Ευχαριστώ πολύ.
ΑΔΩΝΙΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ: Δεν είναι προς εσάς, αφού ξέρετε πόσο σας εκτιμούμε.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βύρων Πολύδωρας): Θα ήθελα να σας παρακαλέσω κύριε Ευθυμίου, να μιλήσετε μετά τον κ. Κουράκη, για την τήρηση της αρχής της εναλλαγής των κομμάτων, εκτός αν θέλετε το λόγο για ένα λεπτό.
ΠΕΤΡΟΣ ΕΥΘΥΜΙΟΥ: Κύριε Πρόεδρε, ένα λεπτό ακριβώς θέλω.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βύρων Πολύδωρας): Ορίστε, έχετε το λόγο για ένα λεπτό.
ΠΕΤΡΟΣ ΕΥΘΥΜΙΟΥ: Κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να καταστεί σαφές, όχι μόνο στο Σώμα, αλλά στους Έλληνες και τους Έλληνες της διασποράς, που παρακολουθούν ή θα παρακολουθήσουν τη συνεδρίασή μας, ότι ο κ. Γεωργιάδης, ελπίζω ανεπιγνώτως, διέπραξε μια τεράστια απρέπεια. Εδώ οι εκπρόσωποι του Συμβουλίου Αποδήμου Ελληνισμού δεν έχουν δικαίωμα ομιλίας και τους ασκήθηκε μια κριτική σε ένα θέμα, που δεν έπρεπε και είμαι βέβαιος ότι θα ανακαλέσει.
Το Συμβούλιο Απόδημου Ελληνισμού θεσμοθετήθηκε για να έχει ελευθερία γνώμης και έκφρασης. Οι άνθρωποι που το υπηρετούν είναι όλοι εθελοντές, δεν συνδέονται υπαλληλικά με το ελληνικό κράτος, τη μητέρα πατρίδα. Όλοι είναι αφιερωμένοι, ο καθένας με τον τρόπο του, σε ένα κοινό στόχο, σε μη εξαρτημένη σχέση από κανέναν πλην της συνειδήσεώς τους.
Το υπονοούμενο του κ. Γεωργιάδη σε ανθρώπους που δεν μπορούν να απαντήσουν, είναι προσβλητικό. Έχουν κάθε δικαίωμα και εξέφρασαν τις θέσεις τους για όλα στις εκθέσεις που μας κατέθεσαν και δεν μπορεί κανείς να θέλει και να υπονοεί ότι πρέπει να χειραγωγούνται από οποιονδήποτε.
Επειδή οι Συνέλληνές μας, που εργάζονται εθελοντικά και αφιερωμένα, δεν μπορούν να προασπίσουν τη δική τους αξιοπρέπεια που τραυματίστηκε, θέλω να υπάρχει επίγνωση ποιοι είναι, τι εκπροσωπούν και τι επίθεση δέχτηκαν σε θέματα, που δεν έπρεπε να δεχτούν.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΠΑ.ΣΟ.Κ.)
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βύρων Πολύδωρας): Ευχαριστώ, κύριε Ευθυμίου.
ΑΔΩΝΙΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ: Κύριε Πρόεδρε, το λόγο.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βύρων Πολύδωρας): Θα σας δώσω το λόγο, κύριε Γεωργιάδη.
Ήθελα να παρακαλέσω να συμφωνήσουμε όλοι στην αρχή, την ηθική αρχή, της εκτίμησής μας της απεριόριστης όλων των πτερύγων και του ασκήσαντος κριτική -που δεν είναι ακριβώς έτσι- προς το Συμβούλιο Αποδήμου Ελληνισμού και με ένα πνεύμα κατανόησης και συγκατάβασης, οι παρεμβάσεις μας να λαμβάνουν χώρα με αυτό το πνεύμα της συναντίληψης και κυρίως του ειδικού πρακτικού θέματος ότι δεν έχουν το λόγο.
Ορίστε, κύριε Γεωργιάδη, έχετε το λόγο για τις αναγκαίες διευκρινίσεις για ένα λεπτό.
ΑΔΩΝΙΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ: Οφείλω να πω ότι θεωρώ πρωτοφανές αυτό που ακούστηκε από τον κ. Ευθυμίου. Θέλω να εξηγήσω γιατί.
Εδώ ερχόμαστε να μιλήσουμε, αγαπητέ κύριε συνάδελφε, γι’ αυτό τον απολογισμό. Εάν υπονοείτε ότι δεν μπορούμε να ασκήσουμε κριτική στο τι γράφουν εδώ μέσα, επειδή δεν έχουν το δικαίωμα του λόγου στην Ολομέλεια, τότε μας αφαιρείτε το δικαίωμα του λόγου. Και έχω τελείως διαφορετική αντίληψη για τη δημοκρατία.
Ξαναλέω, λοιπόν, η κριτική μου ασκήθηκε λόγω ελλείψεως αναφοράς μέσα στην έκθεση που μας παρεδόθη σε ειδικό κεφάλαιο περί εθνικών θεμάτων και περί των απόψεων της ομογένειας γι’ αυτά τα εθνικά θέματα, που κατά τη δική μας αντίληψη, οι αποφάσεις της ομογένειας θα έπρεπε να συμπεριλαμβάνονται στην έκθεση του Συμβουλίου Απόδημου Ελληνισμού, εάν θέλει να εκπροσωπεί αυτό το οποίο λέγεται.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βύρων Πολύδωρας): Εντάξει, κύριε Γεωργιάδη. Σας παρακαλώ μη μακραίνετε το λόγο.
ΑΔΩΝΙΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ: Κλείνω, κύριε Πρόεδρε.
Σε καμία περίπτωση δεν αντιλαμβανόμαστε το διάλογο στη Βουλή ως μόνο το δικαίωμα να μιλούν εκείνοι που θέλουν να λένε εύγε.
Φυσικά η κριτική μας δεν είναι μόνο προς τον ΣΑΕ αλλά είναι κυρίως προς την Κυβέρνηση!
Ευχαριστώ πολύ.
ΑΣΤΕΡΙΟΣ ΡΟΝΤΟΥΛΗΣ: Κύριε Πρόεδρε, σας παρακαλώ το λόγο.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βύρων Πολύδωρας): Όχι, κύριε Ροντούλη, δεν έχετε το λόγο. Σας παρακαλώ! Για τη ροή της συζήτησης πρέπει να λάβει το λόγο ο κ. Κουράκης. Είναι εγγεγραμμένος προ πολλού και δικαιούται να μιλήσει. Μετά τον κ. Κουράκη έχει ζητήσει προ πολλού και θα πάρει το λόγο ο κ. Σιούφας.
Ορίστε, κύριε Κουράκη, έχετε το λόγο.
ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΚΟΥΡΑΚΗΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κατ’ αρχήν θα ήθελα να καλωσορίσω τον Πρόεδρο του ΣΑΕ, τον κ. Ταμβάκη και τους υπόλοιπους εκπροσώπους του Συμβουλίου Απόδημου Ελληνισμού για τη συμμετοχή τους εδώ και για τη συζήτηση πάνω στην Έκθεση Απολογισμού του 2008.
Θέλω να πω ότι ένα από τα πολύ ουσιαστικά ζητήματα είναι και αυτό της δυνατότητας άσκησης του εκλογικού δικαιώματος. Θα έλεγα ότι συμφωνώ κι εγώ με τον κ. Γεωργιάδη διαφωνώντας με τον κ. Ευθυμίου, ότι εδώ ασκούμε κριτική και για την Έκθεση Απολογισμού, η οποία έχει τον χαρακτήρα της εποικοδομητικής -θα έλεγα- προώθησης των ζητημάτων που τους απασχολούν.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΑΚΛΑΜΑΝΗΣ: Μέτρον άριστον!
ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΚΟΥΡΑΚΗΣ: Καταλαβαίνω. Καθείς κρίνεται, κύριε Πρόεδρε και από το ύφος του και από τον τρόπο του, πώς ακριβώς ασκείται αυτή η κριτική. Γιατί και οι κρίνοντες κρίνονται, όπως είναι γνωστό!
Θα έλεγα, λοιπόν, ότι η στάση που είχε τηρήσει το ΣΑΕ στο νομοσχέδιο της προηγούμενης κυβέρνησης εκτιμώ ότι δεν ήταν σύμφωνη με τις θέσεις που υπεράσπιζε παγίως όλα αυτά τα χρόνια.
Βεβαίως, στο κείμενο που μας έχει μοιραστεί αναφέρεται ότι «δεχόμαστε την ψήφο που μας δίνεται», αλλά στην πραγματικότητα και επειδή χρειάζεται αυξημένη πλειοψηφία -άρα δεν επρόκειτο να ψηφιστεί- και γιατί το προηγούμενο νομοθέτημα της Κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας ουσιαστικά οδηγούσε σε μία χρησιμοποίηση της ψήφου των αποδήμων για άλλους σκοπούς, θα έλεγα ότι αυτό ήταν μία ψευδεπίγραφη άσκηση δικαιώματος της ψήφου των αποδήμων. Παρόλα αυτά, όμως, οφείλω να ομολογήσω, ότι όπως διατυπώθηκε χθες από τον κ. Ταμβάκη πραγματικά είναι η θέση που εξέφραζε παγίως το Συμβούλιο του Απόδημου Ελληνισμού και χαίρομαι που επανέρχεται. Βέβαια, μόνο που αυτήν τη φορά, με βάση τη δεδομένη θέση της Κυβέρνησης για την αλλαγή του εκλογικού συστήματος, σύμφωνα με το λεγόμενο «παραλλαγή» εν πάση περιπτώσει -για να συνεννοούμεθα μόνο- του γερμανικού συστήματος, πολύ φοβούμαι ότι θα ενταχθεί εκεί και θα χρησιμοποιηθεί για τη περαιτέρω νόθευση της ψήφου των Ελλήνων.
Όπως γνωρίζετε, η δική μας θέση συνταυτίζεται με αυτήν τη θέση του ΣΑΕ για τη δυνατότητα συμμετοχής στην ψηφοφορία με κάθε δυνατό μέσο για τις περιφέρειες, αλλά είμαστε ανυποχώρητοι στο ότι δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί η ψήφος των απανταχού Ελλήνων για τη νόθευση της βούλησης του Ελληνικού λαού! Παρόλα αυτά δεχόμαστε αυτό που λέτε, ότι θέση σας είναι όλα τα κόμματα να δεσμευθούν, ώστε να υπάρχει ένας συγκεκριμένος χρονικός ορίζοντας για την υλοποίηση των θέσεών σας για την ψήφο των αποδήμων.
Η θέση του Συνασπισμού της Ριζοσπαστικής Αριστεράς είναι, πραγματικά το ταχύτερο δυνατό να βρεθεί ένας τρόπος δια των περιφερειών και όπως περίπου ή ακριβώς το έχετε εκφράσει και το έχουμε εκφράσει κι εμείς να εξασφαλιστεί αυτό το δικαίωμα.
Το δεύτερο που θα ήθελα να πω, είναι ότι είδα την Έκθεσή σας και σε πάρα πολλά σημεία συμφωνούμε κι εμείς και για τα επιμέρους τα οποία αναφέρετε, δηλαδή για το πρόβλημα των εκπαιδευτικών και για τον τρόπο πρόσληψης από ομογενείς που θεωρούμε κι εμείς ότι είναι πάρα πολύ σημαντικό.
Η διαδικασία του εκπαιδευτικού προσωπικού δεν είναι θέσεις τακτοποίησης ημετέρων, αλλά προώθησης της εκπαίδευσης και της Παιδείας γενικότερα στα παιδιά που είναι στο εξωτερικό.
Αναγνωρίζουμε, επίσης, την αγωνία σας για την καθυστέρηση της αναγνώρισης των τίτλων σπουδών του εξωτερικού από το Δ.Ο.Α.Τ.Α.Π..
Θα έλεγα, όμως, κύριε Πρόεδρε –αναφέρομαι στον κ. Ταμβάκη- ότι για εμάς πιο ουσιαστικό –όλα είναι ουσιαστικά, αλλά εν πάση περιπτώσει αυτό που τώρα έχει εξαιρετική επικαιρότητα- είναι ο Προϋπολογισμός ο οποίος έχει κατατεθεί για το 2010 και αφορά τον Ελληνισμό της διασποράς.
Γνωρίζετε προφανώς –και θα ήθελα να έχετε τοποθετηθεί επ’ αυτού, μπορεί να τοποθετηθήκατε και να μην το γνωρίζω, να μην σας αδικώ- ότι υπάρχει μία μείωση του Προϋπολογισμού για το οικονομικό έτος 2010. Δηλαδή, ενώ το 2009 είχαμε 14.570.700 ευρώ, τώρα, το 2010, μειώνεται στα 12.700.000 ευρώ.
Αυτό θεωρούμε ότι είναι λάθος. Και θεωρούμε ότι είναι λάθος, γιατί ο χώρος της ελληνικής διασποράς έχει τεράστια σημασία και για τα εξωτερικά μας ζητήματα και γιατί ένα μεγάλο μέρος, βεβαίως, της εξωτερική πολιτικής μπορεί να περάσει μέσα από την παρουσία του Ελληνισμού της διασποράς στις χώρες υποδοχής, με τους δεσμούς που έχει αυτός ο πληθυσμός, αυτοί οι συμπολίτες μας, επειδή δραστηριοποιούνται πολλά χρόνια στις χώρες που φιλοξενούνται.
Έχει πολύ μεγάλη σημασία όχι μόνο να μην έχουμε μείωση, αλλά να έχουμε αύξηση και την ουσιαστικότερη στήριξη της οργανωμένης έκφρασης του Ελληνισμού της διασποράς σε ζητήματα που έχουν να κάνουν με την ελληνόγλωσση εκπαίδευση, την παραγωγή της πολιτιστικής δραστηριότητας, τη διατήρηση της ελληνικής ταυτότητας, τη γενικότερη πολιτική παλιννόστηση και ενσωμάτωση των Ελλήνων παλιννοστούντων στην κοινωνική, οικονομική πραγματικότητα της χώρας μας.
Γι’ αυτούς τους λόγους υποστηρίζουμε ότι παρά τις οικονομικές δυσκολίες θα έπρεπε τα κονδύλια να είναι αυξημένα.
Εξειδικεύοντας ορισμένα στοιχεία θα λέγαμε το εξής: Από κάποιους κωδικούς θα μπορούσαμε να έχουμε μείωση -θεωρούμε, δηλαδή, ότι πραγματικά υπάρχει περιθώριο περικοπών- και αντιστοίχως, να διατεθούν τα κονδύλια που θα περικοπούν και τα αυξημένα κονδύλια που απαιτούμε εμείς από τον Κρατικό Προϋπολογισμό, σε πιο ουσιαστικά ζητήματα στα οποία θα αναφερθώ.
Θεωρούμε, δηλαδή, ότι μπορεί να γίνει η περικοπή των δαπανών για μετακινήσεις.
Νομίζουμε ότι στις εισφορές και συνδρομές σε διεθνείς Οργανισμούς, πολιτικούς φορείς και κοινότητες του εξωτερικού πρέπει να έχουμε γενναία αύξηση, ειδικά στις Πρωτοβάθμιες Οργανώσεις και κοινότητες του εξωτερικού. Διότι οι παροχές προς τις Πρωτοβάθμιες και Δευτεροβάθμιες οργανωμένες εκφράσεις του Ελληνισμού της διασποράς θα πρέπει να γίνονται και να δίδονται στη βάση ενός καλά οργανωμένου σχεδιασμού για την αναβάθμιση και την ποιοτική παρέμβαση των κοινοτήτων στο χώρο τους.
Σε καμιά περίπτωση βεβαίως –κι εδώ θα συμφωνήσουμε όλοι- οι επιχορηγήσεις αυτές δεν πρέπει να δίδονται για την εξυπηρέτηση μικροκομματικών, ψηφοθηρικών συμφερόντων.
Όσον αφορά τη λειτουργία, τον κωδικό που αναφέρατε στο ΣΑΕ, νομίζω ότι επιβάλλεται η αύξηση τουλάχιστον κατά 500.000 ευρώ σε σύγκριση με το 2009. Έτσι, από 3.500.000 εμείς πιστεύουμε ότι περίφημα θα μπορούσαμε να είχαμε πάει στα 4.000.000 ευρώ.
Βέβαια, αναγνωρίζουμε, για λόγους δικαιοσύνης και κριτικής, ότι το ΣΑΕ μέχρι σήμερα δεν κατάφερε να παίξει το συντονιστικό, γνωμοδοτικό και προπαντός διεκδικητικό ρόλο του. Παρόλα αυτά εξακολουθούμε να πιστεύουμε ότι θα μπορέσει να μετεξελιχθεί, με την ουσιαστική παρέμβαση των ίδιων των Ελλήνων της διασποράς, σε ένα Τριτοβάθμιο Όργανο, που θα συσπειρώσει τη μεγάλη πλειοψηφία της οργανωμένης έκφρασης του Ελληνισμού της διασποράς.
Στο σημείο αυτό νομίζουμε ότι η δυνατότητα ψήφου των αποδήμων θα βοηθήσει προς αυτή την κατεύθυνση.
Πάντως, επιβάλλεται μεγαλύτερη διαφάνεια, σωστότερη χρήση των χρημάτων που δίδονται στο ΣΑΕ. Και δεν υπονοούμε, βεβαίως, τίποτα το μεμπτό.
Θεωρούμε όμως –και είναι κομβικής σημασίας για εμάς, κύριε Πρόεδρε- ότι το μεγαλύτερο μέρος των κονδυλίων θα έπρεπε να δοθεί για την ενίσχυση των περιφερειακών ΣΑΕ. Δηλαδή, να υπάρχει μία αποκέντρωση των δραστηριοτήτων στα περιφερειακά ΣΑΕ και στις κοινότητες.
Θα ήθελα να πω κάτι τελευταίο, αλλά όχι λιγότερο σημαντικό. Θεωρούμε –Και πάλι μιλώ για τον προϋπολογισμό- ότι επιβάλλεται στις δαπάνες για την εκτέλεση προγραμμάτων αποδήμων και παλιννοστούντων Ελλήνων να έχουμε μια αύξηση, από τα 3.180.000 που είναι τουλάχιστον στα 3.500.000, για να μην πω πολύ περισσότερο.
Βεβαίως, τα ποσά αυτά δεν αρκούν για μια ουσιαστική πολιτική που στοχεύει με αξιώσεις στην ομαλή επανένταξη χιλιάδων παλιννοστούντων Ελλήνων. Νομίζουμε ότι το ζήτημα των παλιννοστούντων Ελλήνων είναι εξαιρετικής σημασίας. Αυτοί οι συμπολίτες μας εξακολουθούν να είναι σε εξαιρετικά δεινή κατάσταση και αν δεν υπάρξει μια αλλαγή πολιτικής και από την υπάρχουσα Κυβέρνηση και από το ΣΑΕ, ώστε να εξαλειφθεί αυτή η ανισότητα, δεν θα φθάσουμε στους στόχους τους οποίους έχουμε θέσει όλοι και ομολογούμε.
Με αυτές τις λίγες σκέψεις, σας ευχαριστώ και σας εύχομαι καλή επιτυχία στους σκοπούς σας.
(Χειροκροτήματα)
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βύρων Πολύδωρας): Ευχαριστούμε, κύριε Κουράκη, ιδιαιτέρως και για τη συνέπεια στο χρόνο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, γίνεται γνωστό στο Σώμα ότι από τα άνω δυτικά θεωρεία της Βουλής παρακολουθούν τη συνεδρίασή μας, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στους χώρους του Μεγάρου της Βουλής των Ελλήνων, τριάντα εννέα μαθητές και μαθήτριες και τρεις συνοδοί καθηγητές από το 67ο Γυμνάσιο Αθήνας.
Η Βουλή τους καλωσορίζει.
(Χειροκροτήματα)
Το λόγο έχει ο τέως Πρόεδρος της Βουλής κ. Δημήτριος Σιούφας.
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΣΙΟΥΦΑΣ: Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η σημερινή συνεδρίαση της Ολομέλειας και η συζήτηση της έκθεσης του Συμβουλίου Αποδήμου Ελληνισμού πρέπει να είναι στιγμή ευθύνης, στιγμή ανάτασης, στιγμή ενότητας και εκπομπής από τη Βουλή των Ελλήνων μηνύματος ότι η πατρίδα σέβεται και τιμά τους ανά την υφήλιο Έλληνες της διασποράς, ότι είναι μαζί τους, όχι μόνο για να επιλύει τα προβλήματα τα οποία έχουν με τη μητέρα πατρίδα, αλλά κυρίως για να αξιοποιεί την παγκόσμια δύναμη του ελληνισμού για όφελος της πατρίδος. Αυτή είναι η δική μου αντίληψη.
Και το λέω αυτό, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, γιατί από το 1995, όταν η τότε Κυβέρνηση και ο τότε Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων, ο Απόστολος Κακλαμάνης, μετά από μια διαδρομή πολλών ετών για να δημιουργηθεί ένα τέτοιο όργανο από τον ελληνισμό της διασποράς, κατέληξαν στο να βγει το σχετικό Προεδρικό Διάταγμα και να δημιουργηθεί το Συμβούλιο Αποδήμου Ελληνισμού, που ήταν μια κατάκτηση για την Ελλάδα πρώτα, ανεξάρτητα από το ποια Κυβέρνηση ο ελληνικός λαός έχει στο τιμόνι της χώρας, αλλά και για τον ίδιο τον ελληνισμό της διασποράς, αυτή η διαδρομή των δεκατεσσάρων χρόνων ήταν μια διαδρομή θετική για το Συμβούλιο Αποδήμου Ελληνισμού. Και ήταν διαδρομή θετική, γιατί η πατρίδα έδειξε ότι θέλει να οργανώσει, όχι μόνο για την αντιμετώπιση των προβλημάτων τα οποία υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν πάντοτε ανάλογα με την εποχή και τη συγκυρία, αλλά κυρίως για να ενώσει τις δυνάμεις του παγκόσμιου ελληνισμού για το καλό της πατρίδος.
¶κουσα και σήμερα, όπως και την προηγούμενη φορά που έγινε συζήτηση αυτής της έκθεσης, πέρυσι, εδώ, συνεχώς να μπαίνουν ζητήματα, ότι πρέπει η πατρίδα να δώσει περισσότερα λεφτά, να κάνει ετούτο, να κάνει εκείνο, να κάνει το άλλο.
Εμένα θα μου επιτρέψετε –το έχω πει και με άλλες αφορμές- κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να πω ότι η Ελλάδα είναι μια μικρή χώρα. Δεν είναι πλούσια χώρα σε πλούτο, αλλά είναι πλούσια χώρα σε πνεύμα, σε αποθέματα ψυχής, αλλά και σε δύναμη, για να μπορεί να στέκεται σε ολόκληρο τον κόσμο. Δεν μπορούμε όλα να τα ζητούμε από το κράτος, για να τα λύσει η εκάστοτε Κυβέρνηση. Υπάρχουν και άλλοι δρόμοι, για να αντιμετωπίζονται αυτά τα ζητήματα.
Για τον ομιλούντα οι δυνάμεις του έθνους, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι ο ελληνισμός της διασποράς, η ναυτιλία μας, η γεωπολιτική μας θέση και η θέση μας στην ευρωπαϊκή οικογένεια. Αυτοί είναι για μένα οι τέσσερις πυλώνες της δυνάμεως του έθνους και σε διεθνές επίπεδο το Συμβούλιο Αποδήμου Ελληνισμού, η Παγκόσμια Διακοινοβουλευτική Ένωση και βεβαίως η ορθοδοξία και οι Έλληνες της Διασποράς.
Αυτά είναι τα μεγάλα κεφάλαια που οφείλουμε όλοι να τα προσέχουμε, να τα στηρίζουμε, γιατί πάνω σ' αυτά πρέπει να πορευθεί το έθνος και για τις επόμενες δεκαετίες και μέσα στους αιώνες. Και με όσο μεγαλύτερο σεβασμό αντιμετωπίζουμε αυτά τα ζητήματα, τόσο πιο ενωμένοι θα είμαστε και τόσο πιο αποτελεσματικοί.
Γνωρίζετε ότι με τροποποίηση του Κανονισμού της Βουλής στην Επιτροπή Αποδήμου Ελληνισμού –και αυτό εάν δεν κάνω λάθος είναι έργο του Απόστολου Κακλαμάνη- τη μετατρέψαμε σε Επιτροπή του Ελληνισμού της Διασποράς, στην ειδική μόνιμη επιτροπή.
Θα ήθελα να καταθέσω εδώ την πρόταση: Το Σ.Α.Ε. από Συμβούλιο Απόδημου Ελληνισμού να γίνει Συμβούλιο Ελληνισμού της Διασποράς. Δεν υπάρχουν πλέον απόδημοι Έλληνες. Είναι Έλληνες τρίτης, τέταρτης και πέμπτης γενιάς εκεί όπου είναι ή είναι επιστήμονες Έλληνες, που μένουν έξω. Αυτό όμως σημαίνει ότι η παρουσία της Ελλάδος σε κάθε σημείο του πλανήτη είναι αυτή η δύναμη για την οποία σας μίλησα πριν για το έθνος.
Από εκεί και πέρα να δούμε πώς μπορούμε να δικτυώσουμε τους επιστήμονες σε αυτό το χώρο, τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης του ελληνισμού της Διασποράς, τους επιχειρηματίες, τις έδρες που αφορούν τα ελληνικά γράμματα, που είναι σε περισσότερα από 500 πανεπιστήμια στον κόσμο, που είναι και αυτό ένα φωτεινό κομμάτι της παρουσίας της σύγχρονης Ελλάδας μέσα στους αιώνες, που μεταλαμπαδεύει ό,τι γεννήθηκε εδώ σε αυτή τη χώρα από την κλασική αρχαιότητα, από το διαρκέστερο δώρο που έχει κάνει αυτή η χώρα σε ολόκληρη την ανθρωπότητα, το δημοκρατικό πολίτευμα, αλλά και τα γράμματα και τις τέχνες και τις επιστήμες που γεννήθηκαν εδώ σ' αυτό τον τόπο και τροφοδοτούν ολόκληρη την ανθρωπότητα μέσα από τους αιώνες.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τιμώ και αναγνωρίζω το έργο και τη δουλειά την οποία κάνει το Συμβούλιο Αποδήμου Ελληνισμού και τα διοικητικά του συμβούλια. Όλοι γνωρίσαμε τον προηγούμενο Πρόεδρο του Σ.Α.Ε., τον ¶ντριου ¶θενς και τη μεγάλη του προσφορά, από την προσωπική του περιουσία, με το δίκτυο υγείας που έχει στήσει σε πάρα πολλές χώρες του πρώην υπαρκτού σοσιαλισμού, που αγωνίζεται στα 88 του χρόνια και τρέχει περισσότερο απ’ ότι ένας νέος των είκοσι ετών, που δακρύζει όταν βλέπει το δράμα συμπολιτών ελληνικής καταγωγής να υποφέρουν και σήμερα σε αυτές τις χώρες. Γι’ αυτό εμείς δεν έχουμε περιθώρια όχι να διαφωνούμε, το να κατατίθενται κριτικές απόψεις που συμβάλλουν στην ενιαία πορεία, αλλά στο να υπάρχει ενότητα για τη σύνδεση της μικρής μας πατρίδος, αλλά μεγάλη σε αποθέματα ψυχής και δυνάμεων, με ολόκληρο τον κόσμο, με εργαλείο το Συμβούλιο Αποδήμου Ελληνισμού.
Δράττομαι της ευκαιρίας λόγω της συνεργασίας που είχα και με τον κ. Ταμβάκη, τον νέο Πρόεδρο και με το διοικητικό του συμβούλιο, όχι μόνο να τους ευχαριστήσω και να τους συγχαρώ, αλλά να τους πω να συνεχίσουν με το ίδιο πάθος να δουλεύουν για τους Έλληνες της Διασποράς, για την Ελλάδα, γιατί προσφέρετε και μπορείτε να προσφέρετε ακόμα περισσότερα. Όλοι εμείς είμαστε εδώ για να στηρίξουμε αυτό το έργο σας.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κλείνω αυτή την παρέμβασή μου καταθέτοντας ακόμα μια σκέψη. Δεν έχουμε την πολυτέλεια, ούτε ως λαός, ούτε ως χώρα σε δύσκολους καιρούς, για να κατατριβόμαστε με τα λίγα που ενδεχομένως να μας χωρίζουν. Να βρούμε αυτά που μας ενώνουν και να αξιοποιήσουμε για την Ελλάδα, σε αυτές τις δύσκολες ώρες που περνάει όχι μόνο η πατρίδα μας, αλλά ολόκληρος ο κόσμος, την παγκόσμια δύναμη του ελληνισμού της Διασποράς.
Με αφορμή τη συζήτηση της Ετήσιας Έκθεσης του Συμβουλίου Αποδήμου Ελληνισμού για το 2008, έχουμε σήμερα τη μεγάλη τιμή να αναφερθούμε στους συμπατριώτες μας που δίνουν στην Ελλάδα την πραγματική της διάσταση. Εκείνους που με θάρρος διευρύνουν τα σύνορά μας και με ζέση τα υπερασπίζονται. Εκείνους που ακτινοβολούν ελληνικότητα και φωτίζουν με τον πολιτισμό μας τις πιο απόμακρες γωνιές του πλανήτη. Εκείνους που έχουν πάντα την έννοια μας και μας βοηθούν με κάθε ευκαιρία. Εκείνους που δίνουν πάντα πρώτοι τους μεγάλους αγώνες. Εκείνους χάρις στους οποίους επιβιώσαμε ως Έθνος μέχρι σήμερα. Με το νου τους πίσω και το βλέμμα τους μπροστά οι σύγχρονοι αυτοί Ακρίτες δικαιούνται το σεβασμό και την ευγνωμοσύνη μας. Δικαιούνται, όμως, και πολύ περισσότερα. Και αυτόν το τόσο σημαντικό και δύσκολο θεσμικό ρόλο της συγκεντρωτικής καταγραφής και έκφρασης των προβλημάτων που αντιμετωπίζει η ομογένεια σε σχέση με την Ελλάδα, έχει αναλάβει το Συμβούλιο Απόδημου Ελληνισμού.
Η φετινή διπλή έκδοση του απολογισμού των δράσεων και των εισηγητικών προτάσεων του ΣΑΕ αποδεικνύει ότι γίνεται σωστή δουλειά και προς τη σωστή κατεύθυνση. Η δομή παρουσίασης του υλικού καθιστά τη συγκεκριμένη έκδοση ιδιαίτερα χρηστική. Η ομαδοποίηση των θεμάτων ανά ευρύτερη γεωγραφική περιοχή, αλλά και ανά αρμόδιο Υπουργείο, διευκολύνει όχι μόνο την αναζήτηση για τον εντοπισμό επιμέρους ενδιαφερόντων, αλλά και την αποτελεσματικότερη αποτύπωση του γενικότερου πλαισίου μέσα στο οποίο αναπτύσσονται τα θέματα που απασχολούν τους εκτός συνόρων Έλληνες.
Σύμφωνα, λοιπόν, με έρευνα της Γενικής Γραμματείας Απόδημου Ελληνισμού, τις υψηλότερες θέσεις στην ιεράρχηση των εν λόγω θεμάτων καταλαμβάνουν: Η παιδεία, η ενημέρωση και η επικοινωνία με τις δημόσιες υπηρεσίες, η διατήρηση της πολιτιστικής ταυτότητας και της εθνικής συνείδησης, ενώ ακολουθούν τα ασφαλιστικά, τα συνταξιοδοτικά, τα στρατολογικά και τέλος, σημαντικότερο ίσως όλων, είναι το δικαίωμα ψήφου και τα ζητήματα παλιννόστησης. Πράγματι, οι ίδιες προτεραιότητας προκύπτουν και από τις καταγραφές τους, όπου η πλειοψηφία των προβλημάτων που διατυπώνονται αφορούν πρωτίστως θέματα παιδείας, τα οποία αποτελούν εξάλλου και τους βασικούς πυλώνες ανάπτυξης του ελληνικού πολιτισμού.
Ενδεικτικά, σύμφωνα και με την Ετήσια Έκθεση, αναφέρω τα αιτήματα των περιφερειών της Ευρώπης και της Ωκεανίας και ¶πω Ανατολής, σχετικά με τη διαδικασία αναγνώρισης πανεπιστημιακών πτυχίων, η οποία αποτελεί ισχυρό κίνητρο στην παλλινόστηση επιστημόνων, ομογενών. Σε όλους μας είναι γνωστό, αγαπητοί συνάδελφοι, πόσο χρονοβόρα και δύσκολη ήταν μέχρι πρότινος τουλάχιστον, ως ΔΙΚΑΤΣΑ, αλλά ακόμη και τώρα ως ΙΔΑΤΑΠ η αναγνώριση των πτυχίων των Ελλήνων ομογενών επιστημόνων που θέλουν να ενταχθούν στην κοινωνία της πατρίδας μας.
¶λλο αίτημα είναι αυτός της περιφέρειας της κεντρικής και νοτίου Αμερικής για καθοδήγηση, αλλά και μεσολάβηση της Γενικής Γραμματείας Απόδημου Ελληνισμού, για την επίλυση θεμάτων υπηκοότητας που δημιουργούνται από τη δαιδαλώδη και αντιφατική γραφειοκρατική διαδικασία, η οποία σε αρκετές περιπτώσεις αγγίζει συχνά τα όρια του παραλόγου. Έχουμε αρκετούς μεικτούς γάμους, όπου σε περίπτωση που μένουν στην Ελλάδα και αναπτύσσουν τις δραστηριότητες πέραν της δεκαετίας, δεν δίνεται η δυνατότητα για απόκτηση υπηκοότητας ακόμη και στις συζύγους ή στους συζύγους που έχουν τεκνοποιήσει με Έλληνες συζύγους εδώ και μία δεκαετίας.
Εκτός, όμως, από την επισήμανση των προβλημάτων η εν λόγω Έκθεση συγκεντρώνει και πληθώρα πολύ σημαντικών προτάσεων για τη διαχείρισή τους. Αναφερόμενος στο μείζον ζήτημα του δικαιώματος ψήφου των αποδήμων, οι περιφέρειες του Καναδά, της Ευρώπης, της Αφρικής, αλλά και όλες αντιλαμβάνομαι, ζητούν επιτακτικά να ικανοποιηθεί το πάγιο αίτημά τους. Υπογραμμίζοντας ότι η εκπροσώπησή τους στο Ελληνικό Κοινοβούλιο θα συσφίξει περισσότερο τις σχέσεις τις δικές τους με την Ελλάδα. Εδώ, μπορούμε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να εκμεταλλευτούμε το διάλογο που ξεκίνησε από την περασμένη κοινοβουλευτική περίοδο και να συνεχίσουμε σε αυτήν την περίοδο που υπάρχει και δέσμευση και της προηγούμενης κυβερνήσεως, αλλά και της τωρινής, ότι θέλουμε την ψήφο των αποδήμων και να το κάνουμε πράξη, όπως έχει δεσμευθεί και η παρούσα Κυβέρνηση.
¶λλο θέμα το οποίο είναι ζήτημα καίριο για τους αποδήμους, όπου και εάν βρίσκονται, αλλά έχει και μία εξειδίκευση σε ορισμένες χώρες, είναι η δημιουργία νέων προξενικών αρχών σε πόλεις με ενδιαφέρον για τους ομογενείς μας ή ακόμα-ακόμα για ξένους επιχειρηματίες. Ενδεικτικά, αναφέρω τη χώρα της Ρωσίας, όπου ως ελληνισμός έχουμε μεγάλο όγκο Ελλήνων στη Ρωσία, ωστόσο με την κατάργηση του προξενείου και της πρεσβείας μας μάλλον στη Λευκορωσία, αλλά και τη μεταφορά της πρεσβείας μας απ’ την ¶λμα ¶τα πρωτεύουσα του Καζακστάν στη νέα πρωτεύουσα της χώρας του Καζακστάν, δημιουργείται μεγάλο πρόβλημα όχι μόνο στους ομογενείς μας που πρέπει να ταξιδέψουν έξι, επτά, οκτώ ώρες με το αεροπλάνο στη Μόσχα, για να πάρουν τα απαραίτητα δικαιολογητικά, αλλά και στους επιχειρηματίες Ρώσους που έρχονται στην πατρίδα μας –και θα αναφερθώ για τις εμπορικές σχέσεις που έχουμε στη Δυτική Μακεδονία- και στην Κοζάνη με Ρώσους επιχειρηματίες.
Δημιουργούν τη νέα βάρδια της εργατικής τάξης που δεν θα έχει συνείδηση της θέσης τους στην κοινωνία, δεν θα αμφισβητεί, δεν θα παλεύει για αλλαγές και ανατροπές. Θέλουν μία νεολαία που να άγεται και να φέρεται, να περνά μία κατ’ ευφημισμό ζωή στα γόνατα. Όμως, δυστυχώς γι’ αυτούς, υπάρχει και το αντίπαλο δέος, οι συνεπείς ταξικές δυνάμεις και η καρδιά, η ψυχή, ο πυρήνας των ταξικών δυνάμεων που αποτελεί το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας και η Κομμουνιστική νεολαία.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές και εκπρόσωποι του ΣΑΕ, όπως και στη χώρα μας, τα προβλήματα της εκπαίδευσης, της μόρφωσης, της παιδείας των μεταναστών είναι κυρίως πρόβλημα των εργαζομένων, αυτών και των παιδιών τους στη κοινωνία που ζουν και στη συμμετοχή τους στο εργατικό κίνημα της χώρας που ζουν, που βιώνουν. Μία αναγκαιότητα που στην περίοδο της παρούσας οικονομικής κρίσης γίνεται πιο επιτακτική αυτή η συμμετοχή στους αγώνες της εργατικής τάξης των χωρών τους για την προάσπιση των όποιων δικαιωμάτων έχουν απομείνει και την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών τους.
Η πολιτική που αφορά στην παιδεία των ομογενών μας στηρίχτηκε ως επιλογή από όλες τις κυβερνήσεις του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και της Νέας Δημοκρατίας των τελευταίων χρόνων. Εκφράστηκε με την ίδρυση των αμιγώς ελληνικών σχολείων. Εφαρμόστηκε κυρίως στη Γερμανία και οδήγησε σε αδιέξοδα και αποδείχτηκε επιζήμια για τη νέα γενιά. Συνοδεύτηκε από την ελλιπή μόρφωση, την απόκτηση περιορισμένων προσόντων με συνέπεια η πλειοψηφία τους να εργάζονται ή να απασχολούνται ως ανειδίκευτοι εργάτες. Τα σχολεία αυτά λειτούργησαν ως σχολικά γκέτο με συνέπεια το παιδί να παραμένει απομονωμένο από το κοινωνικό περιβάλλον που ζει. Δεν απολαμβάνει τον απαιτούμενο υλικοτεχνικό εξοπλισμό, την απαραίτητη στελέχωση σε διδακτικό προσωπικό, τα κατάλληλα βιβλία, τις αντίστοιχες «κοινωνικές παροχές».
Λόγω των υφιστάμενων γνωστών ταξικών φραγμών, το παιδί δίνει άνισο αγώνα για να συνεχίσει, για να έχει πρόσβαση στις μέσες, ανώτερες και ανώτατες σχολές στη χώρα που ζει. Έτσι χάνεται και αυτή έστω, η τυπική αστική δυνατότητα των ίσων δήθεν ευκαιριών σε όλα τα παιδιά για γενική μόρφωση και επαγγελματική εκπαίδευση, για κατάκτηση της επιστημονικής γνώσης και βέβαια αργότερα της επαγγελματικής και κοινωνικής τους αποκατάστασης.
Το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας –λόγω του προβλήματος του χρόνου δεν θα αναφερθώ- έχει καταθέσει σε μία προηγούμενη συζήτηση που έγινε σε μία κοινή σύσκεψη των επιτροπών, τις συγκεκριμένες προτάσεις του που αφορούν στην αντιμετώπιση και την επίλυση του προβλήματος που αντιμετωπίζει η εκπαίδευση των παιδιών της ομογένειας.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βύρων Πολύδωρας): Ευχαριστούμε, κύριε Ζιώγα.
Το λόγο έχει ο κ. Νικόλαος Ζωίδης για οκτώ λεπτά.
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΖΩΪΔΗΣ: Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Καλωσορίζω με τη σειρά μου τον Πρόεδρο και τα μέλη των περιφερειακών επιτροπών του ΣΑΕ και δηλώνω εξ αρχής ότι πολύ δύσκολα θα μπορούσε κάποιος να αντιλέξει στο όραμα του Απόστολου Κακλαμάνη και στον οραματικό λόγο του Δημήτρη Σιούφα. Αυτό δεν σημαίνει ότι εμείς, οι νέοι Βουλευτές δεν μπορούμε να έχουμε άποψη για ό,τι γίνεται μέσα στη χώρα μας και έξω από αυτή.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μπαίνουμε στον 14ο χρόνο οργάνωσης και λειτουργίας του πρώτου θεσμικού φορέα εκπροσώπησης του οργανωμένου Ελληνισμού ανά τον κόσμο. Το ΣΑΕ είναι ένα όργανο γνωμοδοτικό, εισηγητικό, διεκδικητικό και υποστηρικτό προς την ελληνική πολιτεία. Παράλληλα, ο συντονιστικός χαρακτήρας του φιλοδοξεί να εκφράσει συνολικά τις δυνάμεις του απανταχού Ελληνισμού. Απαιτείται όμως γι’ αυτό, μία οργανωμένη ανάδραση του ΣΑΕ και της ελληνικής πολιτείας για τα καλύτερα δυνατά αποτελέσματα.
Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι υπήρξαν και υπάρχουν πολύ καλές προθέσεις και ότι καταβάλλεται προσπάθεια, μερικές φορές πέραν των ορίων, από το Προεδρείο και από τις περιφερειακές επιτροπές του ΣΑΕ για την επίτευξη των στόχων. Είμαστε, όμως, υποχρεωμένοι να διαπιστώσουμε ένα έλλειμμα αποτελεσματικότητας στην υλοποίηση αυτών των στόχων. Ενδεικτικά αναφέρω κάποιες από τις επισημάνσεις του Προεδρείου, όπως αυτές περιγράφονται στην Έκθεση.
Για να μπορέσει το ΣΑΕ να αξιοποιήσει αποτελεσματικά το γνωμοδοτικό και εισηγητικό του ρόλο απέναντι στην ελληνική πολιτεία θα πρέπει να υπάρχει άμεση ενημέρωση για θέματα που αφορούν τον Απόδημο Ελληνισμό.
(Νομοσχέδια που αγγίζουν τα δικαιώματα των ομογενών Ελλήνων θα πρέπει να αποστέλλονται έγκαιρα στο ΣΑΕ για να μπορούν τα συντονιστικά συμβούλια και το Προεδρείο να τοποθετούνται σωστά και τεκμηριωμένα εντός ευλόγου χρόνου. Να υπάρχει ενημέρωση του ΣΑΕ από τους εκπροσώπους της ελληνικής πολιτείας, εφ’ όσον επισκέπτονται χώρες και τον Ελληνισμό του εξωτερικού. Να υπάρξει συντονισμός σε συνεργασία με τις Προξενικές Αρχές και πιθανώς άλλους φορείς τόσο από την Ομογένεια όσο και από την Ελλάδα για τη δημιουργία ενός ανταποδοτικού δικτύου επιχειρηματιών. Να υπάρξει συνεργασία με τους συνδέσμους, τους συλλόγους, τα μικτά επιμελητήρια και με κάθε απόδημο Έλληνα επιχειρηματία. Να υπάρχει έγκαιρη ενημέρωση του ΣΑΕ, σχετικά με το αναλυτικό πρόγραμμα των κατασκηνωτών με σκοπό τον καλύτερο σχεδιασμό της παρουσίας του ΣΑΕ στα πλαίσια των προγραμμάτων.
Και μόνο με αυτά και αν λάβουμε υπ’ όψιν ότι κατά το παρελθόν είχαν κατατεθεί προτάσεις για συγκεκριμένες μεγάλες πολιτικές παρεμβάσεις που μπορούμε να περιγράψουμε ως ένα μεγαλεπήβολο και ταυτοχρόνως οραματικό master plan που μεταξύ άλλων μιλούσε για την ανάγκη σύστασης και λειτουργίας θεματικών δικτύων του Ελληνισμού, για τη συγκρότηση Εθνικού Ταμείου των Ομογενών, για τη σύσταση του Ληξιαρχείου του Ελληνισμού, για την οργάνωση κάθε τέσσερα χρόνια της «Ελληνιάδας Νέων Αποδήμων» και πολλά άλλα και διαπιστώνοντας ότι σήμερα δεκατέσσερα χρόνια μετά βρισκόμαστε πιο πίσω α πό το σημείο εκκίνησης, διαπιστώνουμε δυστυχώς ότι το ΣΑΕ εγκλωβίστηκε ή παγιδεύτηκε σε μια οργανωσιακή αντίληψη και σε μια διαχειριστική και όχι οραματική προσέγγιση των ζητημάτων που απασχολούν τους ομογενείς ανά τον κόσμο.
Επαναλαμβάνω, δεν αμφισβητώ ούτε κατά κεραία τις προσπάθειες που κατεβλήθησαν από τους ανθρώπους που εκφράζουν το Συμβούλιο του Απόδημου Ελληνισμού, αλλά οφείλω να σημειώσω ότι επαναδιατυπώνονται θεσμικά ζητήματα και φαίνεται ότι εξαγγελίες και πολιτικές του παρελθόντος τείνουν να εξαλειφθούν και ότι το όραμα εξαντλήθηκε σε σημαντικό βαθμό. ¶ρα, είτε η ελληνική πολιτεία δεν έπραξε τα οφειλόμενα είτε το ΣΑΕ δεν μπόρεσε τελικά να κάνει πράξη το θεσμικό ρόλο που τάχθηκε να υπηρετήσει. Δεν μηδενίζω όσα έγιναν. Πιστεύω, όμως, ότι μπορούσαμε να κάνουμε πολύ περισσότερα και εύχομαι και ελπίζω ότι αυτό θα γίνει από δω και πέρα.
Επιτρέψτε μου, όμως, να επισημάνω και κάποιες άλλες παρατηρήσεις που αφορούν στο ρόλο και την παρουσία του ΣΑΕ στη ζωή και τις κοινότητες των ομογενών. Επαναλαμβάνω για να μην παρεξηγηθώ, κανένας ψόγος, κανένα υπονοούμενο για τους ανθρώπους που σήμερα εκπροσωπούν το Συμβούλιο Απόδημου Ελληνισμού. Επισημαίνεται, όμως, και μια αντιπαλότητα με τους περισσότερους εκπροσώπους των ομογενειακών συλλόγων και ομοσπονδιών που στην πλειονότητά τους προέρχονται από την πρώτη και δεύτερη γενιά μεταναστών. Παρατηρείται δηλαδή δικαίως ή αδίκως μία διάχυτη δυσπιστία ως προς το ρόλο και το έργο που το ΣΑΕ επιτελεί, που επεκτείνεται μάλιστα και μέχρι την αμφισβήτηση των προσώπων που το εκπροσωπούν στις χώρες τους. Εδώ η υποχρέωση δεν ανάγεται στην ελληνική πολιτεία αλλά στο ίδιο το ΣΑΕ και τον τρόπο που λειτουργούν οι άνθρωποι που το εκπροσωπούν ανά χώρα ή ήπειρο.
Για να καταξιωθεί ο θεσμός στην ομογένεια και να επιτελέσει το έργο για τον οποίον τον προορίζει η ελληνική πολιτεία, που είναι να λειτουργήσει ως συμβουλευτικό και διεκδικητικό όργανο του Απόδημου Ελληνισμού προς αυτήν, θα πρέπει οι ίδιοι οι εκπρόσωποι να πείσουν την ομογένεια για τη σημασία του ρόλου του. Δεύτερον, απαιτείται σταδιακή καταγραφή του απανταχού Ελληνισμού. Τρίτον, τα συνέδρια των ομογενών μας στον τόπο της καταγωγής τους.
Και εδώ, επιτρέψτε μου να πω ότι οι εμπειρίες μου και όσα καταθέτω προέρχονται από την εμπειρία που απέκτησα παρακολουθώντας τις εργασίες των συνεδρίων τουλάχιστον των Δωδεκανησίων της Διασποράς που πραγματοποιήθηκαν τα τρία τελευταία χρόνια στη Ρόδο και στα οποία είχε εκπροσωπηθεί η Ειδική Επιτροπή της Βουλής αλλά και το ΣΑΕ. Και θέλω να σας καταθέσω την άποψη ότι τα συνέδρια ή οι συναντήσεις αυτές των ομογενών μας θα μπορέσουν να φανούν πολύ πιο χρήσιμες στην προσπάθεια που καταβάλλει το ΣΑΕ γιατί λειτουργούν κατά ένα συμπληρωματικό τρόπο στον στόχο της σύσφιξης των σχέσεων των απανταχού ομογενών που έχει κοινές ρίζες καταγωγής από μία περιοχή της χώρας μας.
Έχω δε την άποψη ότι η πολιτεία μέσα από τα Υπουργεία Εξωτερικών και Εσωτερικών, κύριε Υφυπουργέ, ίσως δε και η δική μας η Διαρκής Επιτροπή Αποδήμων της Βουλής, θα πρέπει να αξιοποιήσουν αυτές τις πρωτοβουλίες της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και των ενεργών πολιτών και να τις συνδράμουν για να αποκτήσουν σαφή στόχευση και να μην αποτελούν απλές εορταστικές εκδηλώσεις και να φροντίσουν να τις εντάξουν στην προσπάθεια του ΣΑΕ.
Επίσης, τα προγράμματα φιλοξενίας παιδιών και νέων στην Ελλάδα από τη Γενική Γραμματεία Απόδημου Ελληνισμού είναι πολύ σημαντικά γιατί δίνουν τη δυνατότητα στα παιδιά κατά τη διάρκεια της παραμονής τους στην Ελλάδα να δημιουργούν φιλίες και δεσμούς με συνομηλίκους τους και να επιστρέφουν γεμάτα πλούσιες εμπειρίες και γνώσεις για την ελληνική ιστορία και τον πολιτισμό της γενέτειρας των γονέων και των παππούδων τους. Αυτό, όμως, που απαιτείται πλέον είναι η δημιουργία σε συνεργασία με την κατά περιοχή Τοπική Αυτοδιοίκηση μόνιμων εγκαταστάσεων για τη φιλοξενία τους -οι κατασκηνώσεις δεν ενδείκνυνται πλέον για τους εξ Αμερικής, Καναδά, Αυστραλίας και Δυτικής Ευρώπης- και η δημιουργία ειδικού εκπαιδευτικού προγράμματος προσαρμοσμένου στις ιδιαιτερότητες της κάθε περιοχής.
Επίσης, οφείλω να επισημάνω ότι είναι εξίσου σημαντικά και τα εκπαιδευτικά προγράμματα πανεπιστημίων του εξωτερικού που συμπατριώτες μας ακαδημαϊκοί, όπως για παράδειγμα μπορώ να αναφέρω το Ρόδιο Ηλία Τομάζο στην Αμερική και τον Καλύμνιο Γιώργο Φρατζή στην Αυστραλία αναπτύσσουν συνεργασία με ελληνικά πανεπιστήμια, φέρνοντας κάθε χρόνο εκατοντάδες φοιτητές στον τόπο μας.
Τις δράσεις αυτές πρέπει να τις συνδράμει το Σ.Α.Ε. με κάθε τρόπο και να ενισχύσει στο βαθμό και με τον τρόπο που μπορεί αυτές τις πρωτοβουλίες των συμπατριωτών μας που αποτελούν καθαρά ιδιωτική πρωτοβουλία.
Συμπερασματικά, λόγω των ιδιαιτεροτήτων που παρουσιάζει η ελληνική ομογένεια ανάλογα με τη χώρα-ήπειρο που βρίσκονται, τη γενιά στην οποία ανήκουν και το μορφωτικό-βιοτικό επίπεδό τους, φαίνεται πως το Σ.Α.Ε. έχει αρκετό δρόμο μπροστά του, για να μπορέσει να εκπληρώσει το ρόλο που του ανέθεσε η πολιτεία και αυτοβούλως και οικειοθελώς αποδέχθηκαν οι άνθρωποι που το εκπροσωπούν.
Γι’ αυτό θα πρέπει να τεθούν από το Προεδρείο και τις περιφερειακές επιτροπές του Σ.Α.Ε. προτεραιότητες σε ζητήματα που από τη μια πλευρά είναι άμεσα υλοποιήσιμα και από την άλλη προϋπόθεση για τα επόμενα βήματα στην ολοκλήρωση της αποστολής του.
Ενδεικτικά αναφέρουμε να αξιοποιηθεί άμεσα το διαδίκτυο και οι δυνατότητες που αυτό σήμερα προσφέρει για τη σταδιακή καταγραφή του απανταχού Ελληνισμού και τη δημιουργία κοινωνικών δικτύων επιχειρηματιών, νέων επιστημόνων, φοιτητών ή μαθητών, να αξιοποιηθούν οι πρωτοβουλίες που τα τελευταία κυρίως χρόνια έχουν αναπτυχθεί σε διάφορες περιοχές της χώρας μας που αποτελούν τους τόπους καταγωγής μεγάλου αριθμού ομογενών μας για ανάπτυξη και σύσφιξη των δεσμών με τη διασπορά.
Επίσης, να ενθαρρυνθούν δράσεις που θα προωθήσουν συνεργασίες μεταξύ των Ελλήνων επιχειρηματιών της διασποράς, αλλά και με την επιχειρηματική κοινότητα της Ελλάδας και τα προγράμματα φιλοξενίας παιδιών και νέων στην Ελλάδα από τη Γενική Γραμματεία Αποδήμου Ελληνισμού να πραγματοποιούνται σε επίπεδο δήμου και σε συνεργασία με την Τοπική Αυτοδιοίκηση με τη δημιουργία μόνιμων υποδομών της φιλοξενίας.
Επίσης, πολλά ακόμα πράγματα θα μπορούσαμε να έχουμε επισημάνει ότι πρέπει να γίνουν μέσα στο όραμα για το ρόλο που θεσμοθετημένα το Συμβούλιο Απόδημου Ελληνισμού μπορεί να επιτελέσει για το καλό της χώρας μας στο σύνολό της.
Ευχαριστώ.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΠΑ.ΣΟ.Κ.)
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βύρων Πολύδωρας): Ευχαριστούμε, κύριε Ζωίδη.
Το λόγο έχει ο κ. Θεόδωρος Καράογλου για οκτώ λεπτά.
ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΑΡΑΟΓΛΟΥ: Αγαπητά μέλη του Προεδρείου του Σ.Α.Ε., σας καλωσορίζω και εκφράζω την ιδιαίτερη χαρά μου γιατί βρίσκομαι σήμερα ανάμεσά σας, στη συζήτηση για την ετήσια έκθεση του Συμβουλίου Απόδημου Ελληνισμού για το έτος 2008.
Βεβαίως, είχαμε όλοι μας τη δυνατότητα –εσείς ακόμη περισσότερο- ως προς το εξής: Παλαιότερα στο στρατό το λέγαμε «Εθνική Ηθική Διαπαιδαγώγηση - Ε.Η.Δ.». Τώρα εδώ έγινε κομμουνιστική εθνική διαπαιδαγώγηση. Ήταν μια ευκαιρία που το Κ.Κ.Ε. δεν αφήνει βέβαια να περάσει ανεκμετάλλευτη.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι η δεύτερη χρονιά που συντάσσεται η ετήσια έκθεση του Σ.Α.Ε. και αφορά το έτος 2008 με βάση το ν. 3480/2006 που εισηγήθηκε και ψηφίστηκε επί Κυβερνήσεως Νέας Δημοκρατίας.
Τα προβλήματα, τα οράματα και οι προτάσεις του απόδημου ελληνισμού καταγράφονται για δεύτερη συνεχή χρονιά στην ετήσια έκθεση του Συμβουλίου, δίνοντας μια ακόμη πιο καθαρή και σαφή εικόνα του σημαντικού ρόλου που διαδραματίζει ο απόδημος ελληνισμός στο εξωτερικό, αλλά και των ζητημάτων που χρήζουν ιδιαίτερης προσοχής και στήριξης από την πλευρά της ελληνικής πολιτείας.
Φέτος, για πρώτη φορά πραγματοποιείται ένα ακόμη βήμα. Μαζί με την ετήσια έκθεση του 2008 συντάσσεται και η έκθεση «Δραστηριότητες Μελών Προεδρείου του Σ.Α.Ε.», όπου πραγματοποιείται η καταγραφή του έργου και των δράσεων του Σ.Α.Ε. για το έτος 2008. Πραγματοποιείται, λοιπόν, ένα σημαντικό εγχείρημα για την καλύτερη επικοινωνία των δράσεων του Συμβουλίου, καθώς και για τον απολογισμό του έργου του.
Ταυτόχρονα, πραγματοποιείται η υπόδειξη σημαντικών ζητημάτων, ούτως ώστε τα προβλήματα της ομογένειας να γίνουν γνωστά και κατανοητά σε όλες τους τις διαστάσεις.
Το Συμβούλιο Απόδημου Ελληνισμού πραγματοποιεί ένα πάρα πολύ σημαντικό έργο, το οποίο θα μου επιτρέψετε να το χαρακτηρίσω λειτούργημα. Από το 1995, εδώ και δεκατέσσερα χρόνια, όταν και ξεκίνησε τη λειτουργία και τη δράση του, έχει σημειώσει ένα συγκλονιστικά μεγάλο έργο καταγραφής, συντονισμού και επικοινωνίας κάθε μορφής ζητημάτων που μπορούν να αφορούν και να απασχολούν τον απανταχού Έλληνα του εξωτερικού.
Το μεταναστευτικό ρεύμα της χώρας μας ξεκινάει από πάρα πολύ παλιά, από το 18ο αιώνα. Ωστόσο, από τη σύγχρονη ιστορία έως τις μέρες μας, μιλάμε πλέον για Έλληνες τρίτης και τέταρτης γενιάς στο εξωτερικό.
Εδώ η ευθύνη μας γίνεται ακόμη μεγαλύτερη. Είναι σαφές σε όλους μας ότι το έργο που έχουμε να υλοποιήσουμε, για να κρατηθούν οι δεσμοί, είναι ακόμη πιο σημαντικό, ενώ τα χαρακτηριστικά διαφοροποιούνται καθώς περνάμε από γενιά σε γενιά.
Σε αρκετές περιπτώσεις μιλάμε πλέον για ομογενείς τρίτης ή ακόμη και τέταρτης γενιάς που ενδέχεται να μην έχουν έλθει ποτέ στην Ελλάδα, που δυσκολεύονται να διατηρήσουν την ελληνική γλώσσα, τα ήθη και τα έθιμα που δεν βιούσαν οι ίδιοι, όπως οι Έλληνες μετανάστες πρώτης και δεύτερης γενιάς.
Η διατήρηση της ελληνικής γλώσσας και της ταυτότητας των ομογενών είναι ευθύνη όλων μας. Διαφοροποιούνται, λοιπόν, οι ανάγκες και τα χαρακτηριστικά της κάθε γενιάς και πάνω σ’ αυτά τα ιδιαίτερα πλέον δεδομένα πρέπει να προσαρμόζεται και η πολιτική της χώρας μας σε άμεση συνεργασία με το ΣΑΕ που αποτελεί τον αγγελιοφόρο, τον διαμεσολαβητή, τον συνδετικό κρίκο των απανταχού ομογενών με την Ελλάδα.
Ένας ακόμη σημαντικός και καθοριστικός παράγοντας για τη διαμόρφωση των δράσεων που πρέπει να υλοποιηθούν είναι η γεωγραφική περιοχή διαμονής των Ελλήνων της διασποράς. Η γεωγραφική απόσταση από τη χώρα μας, αλλά και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της κάθε χώρας υποδοχής και διαμονής των Ελλήνων ομογενών διαδραματίζουν κρίσιμο ρόλο στη σχέση με την πατρίδα Ελλάδα, τις ανάγκες και τις απαιτήσεις. Γι’ αυτό και έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον το έργο, αλλά και τα ζητήματα που υπογραμμίζουν οι εκάστοτε περιφερειακές συνελεύσεις του ΣΑΕ, από τον Καναδά και τις Ηνωμένες Πολιτείες έως την Ωκεανία, την Αφρική, την ¶πω Ανατολή.
Ένας ακόμη σημαντικός λόγος για τον οποίο τοποθετούμαι στην Εθνική Αντιπροσωπεία, όπως και τον Ιούνιο του 2008, όταν εξετάζαμε σ’ αυτήν εδώ την Αίθουσα την ετήσια έκθεση του ΣΑΕ για το έτος 2007, έτσι και τώρα είναι για να υποστηρίξω την πρόταση του Προεδρείου του Συμβουλίου Απόδημου Ελληνισμού για την αλλαγή της ονομασίας του σε «Συμβούλιο Απανταχού Ελληνισμού». Είναι κάτι το οποίο δεν προϋποθέτει ούτε κόστος, ούτε τίποτε άλλο σημαντικό, κύριε Υπουργέ και νομίζω ότι είναι πάρα πολύ εύκολο για την Κυβέρνηση να αναλάβει την πρωτοβουλία για να προχωρήσει αυτή η μετονομασία.
Ακόμη θα ήθελα να επισημάνω πάγια προβλήματα που αφορούν τους απανταχού ομογενείς. Προβλήματα, όπως: Η καλύτερη οργάνωση και στήριξη της ελληνόφωνης παιδείας σε όλα τα σημεία του πλανήτη, όπου υπάρχουν Έλληνες, η συνέχιση της διαβούλευσης που ξεκίνησε για την καθιέρωση της ψήφου των ομογενών, που οφείλουμε όλοι μας ανεξαρτήτως κομματικής τοποθέτησης να συνεχίσουμε και με βάση τις νέες προτάσεις που κατατίθενται με την ετήσια έκθεση του ΣΑΕ.
Κύριοι της Κυβέρνησης, κύριοι του ΠΑ.ΣΟ.Κ., έχετε τη μεγάλη ευθύνη γιατί εξαιτίας σας δεν εγκρίθηκε ο σχετικός νόμος της Νέας Δημοκρατίας λόγω της απαιτούμενης και προβλεπόμενης από το Σύνταγμα αυξημένης πλειοψηφίας. Ιδού, λοιπόν, η Ρόδος ιδού και το πήδημα! Δεσμευτήκατε στην Ολομέλεια κατά τη συζήτηση του σχετικού νομοσχεδίου ότι όταν θα γίνετε Κυβέρνηση, θα καταθέσετε τις δικές σας προτάσεις. Περιμένουμε, λοιπόν, τώρα από σας να δούμε κατά πόσο θα προχωρήσετε και θα κάνετε πράξη την ψήφο στους απόδημους Έλληνες.
Επίσης, η ανάπτυξη οικονομικής και επιχειρηματικής δραστηριότητας των ομογενών και η στήριξη των ελληνικών εξαγώγιμων προϊόντων, η στήριξη και η ανάπτυξη των μέσων ενημέρωσης και επικοινωνίας της ομογένειας. Γι’ αυτό το λόγο χρόνο με το χρόνο η ετήσια έκθεση του ΣΑΕ θα αποκτά ακόμα πιο μεγάλη σημασία και η ευθύνη της ελληνικής πολιτείας θα είναι ακόμα μεγαλύτερη.
Το έργο που υλοποιεί το ΣΑΕ είναι πολυδιάστατο και πολύ σημαντικό για την ελληνική ομογένεια. Τα οράματα και οι στόχοι του ΣΑΕ θα πρέπει να αποτελούν και οράματα της ελληνικής πολιτείας.
Πριν από λίγες μέρες πραγματοποιήθηκε ένα ακόμη ιδιαίτερα ελπιδοφόρο βήμα. Πραγματοποιήθηκε στη Θεσσαλονίκη η πρώτη συνάντηση συντονιστικών συμβουλίων των Δικτύων Νεολαίας Περιφερειών ΣΑΕ. Μία συνάντηση με μεγάλη βαρύτητα καθώς οι νέοι της ομογένειας είναι το μέλλον και οι συνεχιστές του έργου του ΣΑΕ, είναι το μέλλον της χώρας μας στο εξωτερικό, είναι οι εκπρόσωποι της Ελλάδας σε όλες τις γωνιές του πλανήτη.
Στο σημείο αυτό θα ήθελα ιδιαίτερα να σταθώ και να τονίσω ότι θεωρώ πως η μεγαλύτερη επιτυχία της σημερινής διοίκησης του ΣΑΕ είναι αυτή ακριβώς: Η επένδυση στη νεολαία, η επένδυση στη νέα γενιά Ελληνόπουλων που με τον τρόπο αυτό δένονται ακόμα περισσότερο και οργανωτικά με τη μητέρα πατρίδα.
Θερμά συγχαρητήρια λοιπόν, κύριοι του Προεδρείου του ΣΑΕ, για την πολύ μεγάλη σας αυτή επιτυχία να προσελκύσετε, να κινητοποιήσετε, να οργανώσετε τη νεολαία του απανταχού ελληνισμού στις δομές και τη λειτουργία του ΣΑΕ.
(Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή)
Κλείνοντας –και είμαι μέσα στο χρόνο μου- αγαπητοί συνάδελφοι, θεωρώ ότι τα ζητήματα που αφορούν στον ελληνισμό της διασποράς αποτελούν ζητήματα εθνικής σημασίας και στα ζητήματα εθνικής σημασίας δεν χωρούν μικροκομματικές σκοπιμότητες, δεν χωρούν μικροκομματικές προσεγγίσεις. Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας πριν από λίγους μήνες έθεσε τη βάση για τη σημερινή συζήτηση, μία συζήτηση εθνικής σημασίας καθώς η ομογένεια υπήρξε και θα συνεχίσει να είναι ο σημαντικότερος πρεσβευτής της Ελλάδος στο εξωτερικό.
Από εδώ και πέρα, αποτελεί ευθύνη της Κυβέρνησης της χώρας, της σημερινής Κυβέρνησης του ΠΑ.ΣΟ.Κ., να δείξει τη δέουσα σοβαρότητα και υπευθυνότητα απέναντι στα ζητήματα που αφορούν την ελληνική Ομογένεια.
Σας ευχαριστώ πολύ.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας)
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βύρων Πολύδωρας): Ευχαριστούμε τον κ. Καράογλου.
Το λόγο έχει ο Βουλευτής του ΠΑ.ΣΟ.Κ. στο νομό Σερρών κ. Ευστάθιος Κουτμερίδης για οκτώ λεπτά.
ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ ΚΟΥΤΜΕΡΙΔΗΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Θέλω και εγώ καταρχάς, με τη σειρά μου, να καλωσορίσω τον Πρόεδρο του ΣΑΕ, τον κ. Ταμπάκη και τους αντιπροσώπους των περιφερειών και να τους ευχηθώ καλή και γόνιμη παρουσία στη χώρα μας και το Ελληνικό Κοινοβούλιο.
Κυρία και κύριοι Βουλευτές, η ελληνική διασπορά αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του ελληνικού Έθνους, επέκταση του Ελληνισμού, πέρα από τα οριοθετημένα γεωγραφικά σύνορα της Ελλάδας. Οι Έλληνες του κόσμου αποτελούν ένα μεγάλο εθνικό, αναπτυξιακό και πολιτιστικό μέγεθος για την ενίσχυση της παρουσίας μας στο διεθνές περιβάλλον.
Ο Απόδημος Ελληνισμός είναι αυτόνομες, ανεξάρτητες οντότητες σε διάφορα σημεία του πλανήτη που λειτουργούν ως ένα οργανωμένο υπερεθνικό δίκτυο, με κοινά ήθη και έθιμα, με κοινή γλώσσα, θρησκεία και πολιτιστική ταυτότητα.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, είναι γεγονός, όμως, πως οι λέξεις «Απόδημος Ελληνισμός, Έλληνες της Διασποράς, Συμβούλιο Απόδημου Ελληνισμού, Γενική Γραμματεία Απόδημου Ελληνισμού, Υφυπουργείο Απόδημου Ελληνισμού» είναι λέξεις, έννοιες, θεσμοί και πολιτικές που πρώτο το ΠΑ.ΣΟ.Κ. εισήγαγε στη χώρα μας και δημιούργησε.
Η άσκηση οργανωμένων πολιτικών για τον Απόδημο Ελληνισμό υπήρξε κεντρική στρατηγική πολιτική του ΠΑ.ΣΟ.Κ., μέσα όμως από διακομματικές διαδικασίες και λειτουργίες, δίνοντας έτσι το πολιτικό μας στίγμα πως ο Απόδημος Ελληνισμός είναι και θα παραμείνει πέρα και πάνω από χρώματα και κόμματα.
Η θέση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και του Πρωθυπουργού μας είναι πως τα επτά εκατομμύρια Έλληνες της Διασποράς σε όλο τον πλανήτη είναι οι μικρές Ελλάδες που μπορούν να αναπτύξουν τη δυναμική τους, να παίξουν ενεργό ρόλο στην ανάπτυξη διακρατικών σχέσεων, στο διεθνή διάλογο, να στηρίξουν τη χώρα μας και να στηριχθούν απ’ αυτήν, αλλά κυρίως να διατηρήσουμε τη σπουδαία πολιτιστική μας, ιστορική μας κληρονομιά και εθνική μας ταυτότητα.
Κύριοι Βουλευτές συμπληρώνονται περίπου δεκατέσσερα χρόνια από την ίδρυση του Συμβουλίου Απόδημου Ελληνισμού, του πρώτου θεσμικού φορέα εκπροσώπησης και οργάνωσης του ελληνισμού της διασποράς ανά τον κόσμο.
Και εδώ πρέπει να τονίσουμε πως η προσπάθεια αυτή ξεκίνησε ως ένα πολύ σημαντικό όραμα του αείμνηστου Ανδρέα Παπανδρέου, το οποίο βέβαια υλοποιήθηκε μετά από τον πρώην Πρόεδρο της Βουλής, τον κ. Απόστολο Κακλαμάνη, αλλά και τον πρώην Υφυπουργό Απόδημου Ελληνισμού, τον κ. Γρηγόρη Νιώτη. Και μάλιστα με πολύ μεγάλη χαρά και ενδιαφέρον άκουσα όλους τους εκπροσώπους να τοποθετούνται με πολύ επαινετικά λόγια, όσον αφορά την προσφορά του Γρηγόρη Νιώτη. Ξεκίνησε αυτή η προσπάθεια, όμως, με πολλά οράματα και φιλοδοξίες και στη διάρκεια της πορείας της πέρασε από πολλές περιόδους και διακυμάνσεις λειτουργικής επάρκειας ή ανεπάρκειας.
Παρά την ύπαρξη θεσμικών πρωτοβουλιών και θεσμικών δικτύων, παρά τα σημαντικά βήματα προόδου που έχουν επιτευχθεί, απουσιάζει ακόμα και σήμερα η προοπτική ανάπτυξης συγκεκριμένης και ενιαίας πολιτικής μέσα από αλλαγές και μεταρρυθμίσεις, βάσει ενός μακροπρόθεσμου σχεδιασμού που θα αντιμετωπίζει τα προβλήματα του Απόδημου Ελληνισμού.
Σήμερα, έχοντας στα χέρια μας τον απολογισμό της δράσης του κεντρικού, αλλά και του περιφερειακού ΣΑΕ για το έτος 2008, βρισκόμαστε κάπου σε μια αμήχανη θέση, καθώς διαπιστώνουμε ότι μετά από δεκατέσσερα χρόνια από το σημείο εκκίνησης, αν και έχουν γίνει αρκετά βήματα προόδου, έχουμε όμως να διανύσουμε πολλά χιλιόμετρα ακόμη.
Ο απολογισμός δράσης για το 2008 δείχνει πως απομένουν να γίνουν πολλά πράγματα ακόμη, αν δεν θέλουμε βέβαια το ΣΑΕ να εγκλωβιστεί μέσα από μια οργανωτική και διαχειριστική αντίληψη, μακριά από το όραμα για μια προσέγγιση θεμάτων που αφορούν τον Απόδημο Ελληνισμό ανά τον κόσμο.
Φαίνεται πως εξαγγελίες και πολιτικές του παρελθόντος υποχώρησαν ή εγκαταλείφθηκαν και οι δράσεις και οι πρωτοβουλίες μας εξαντλούνται κυρίως σ’ ένα σημαντικό βαθμό στην επαναφορά και στην επαναδιατύπωση θεσμικών ζητημάτων.
Το Σ.Α.Ε., τα τελευταία χρόνια, κινείται χωρίς νέες παρεμβάσεις και πρωτοβουλίες, ίσως με επανάληψη προγραμμάτων και δράσεών του. Η Θεσσαλονίκη, ως πρωτεύουσα του Απόδημου Ελληνισμού, δεν παίζει το ρόλο που πρέπει να παίξει και συνεχώς έχουμε συρρίκνωση του ρόλου της.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, χρειάζεται μία νέα εκκίνηση, ένα νέο ξεκίνημα. Χρειάζεται να επικαιροποιήσουμε τους στόχους μας και να τους εμπλουτίσουμε με νέες δράσεις και με νέες πρωτοβουλίες.
Ο ρόλος της Επιτροπής του Ελληνισμού της Διασποράς είναι να προβεί στην επανεξέταση κρίσιμων ζητημάτων και στην αναδιαμόρφωση των στρατηγικών μέσα από ένα διάλογο και σε στενή συνεργασία με το Σ.Α.Ε., με στοχευμένες παρεμβάσεις και πρωτοβουλίες. Πρέπει να τεθούν εκ νέου οι προτεραιότητες και οι επιχειρησιακοί στόχοι, προκειμένου να ενισχυθούν οι ήδη υπάρχουσες γέφυρες, αλλά και να δημιουργηθούν νέοι δίαυλοι επικοινωνίας με την Ελληνική Διασπορά.
Σ’ ένα ραγδαίως μεταβαλλόμενο βαλκανικό, ευρωπαϊκό και διεθνές περιβάλλον, θα πρέπει να επανεξεταστούν οι σχέσεις της ελληνικής πολιτείας και των Αποδήμων, να επικαιροποιηθούν οι πολιτικές παρεμβάσεις και οι εθνικοί αναπτυξιακοί στόχοι προσεγγίζοντας κατ’ αρχάς τα καίρια χρονίζοντα προβλήματα, όπως είναι η συνταξιοδότηση, το ασφαλιστικό, η ανασφάλιστη εργασία ομογενών εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης, το καθεστώς φορολόγησης, το Ενιαίο Τέλος Ακινήτων, η ψήφος για την αυθεντική και λειτουργική εκπροσώπηση των Αποδήμων στο ελληνικό Κοινοβούλιο, το έλλειμμα επιχειρησιακής συνεργασίας και η οργάνωση δικτύων επιχειρηματιών που θα στηρίζουν τις ελληνικές εξαγωγές και θα μεταφέρουν τεχνογνωσία και καινοτομία στην Ελλάδα.
(Στο σημείο αυτό κτυπάει το προειδοποιητικό κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή)
Πρέπει να εξετάσουμε τον τρόπο στήριξης και χρηματοδότησης μέσα από το Ε.Σ.Π.Α. των κρατικών, πολιτειακών, δημοτικών αρχών της χώρας υποδοχής –υπάρχουν προβλήματα, όπως η απουσία χαρτογράφησης των επιχορηγήσεων για την Ελληνική Διασπορά- και να ενισχυθεί ο ρόλος του Σ.Α.Ε. με τις συλλογικές δομές του Ελληνισμού, όπως τα δίκτυα επιχειρηματιών, επιστημόνων, νεολαίας, γυναικών και να συνδεθούν με τη Γενική Γραμματεία Απόδημου Ελληνισμού.
Πρέπει να αντιμετωπιστεί η ανεπαρκής διασύνδεση των υπηρεσιών των Υπουργείων με τον Απόδημο Ελληνισμό, το έλλειμμα επικοινωνίας για έγκαιρη και έγκυρη ενημέρωση των Ελλήνων της Διασποράς και, τέλος, η απουσία ολοκληρωμένης αξιολόγησης της εκπαίδευσης των ελληνοπαίδων του εξωτερικού και πρωτοβουλιών για αναγέννηση και αντιστοίχιση της εκπαίδευσης με τις σημερινές ανάγκες και τις συνθήκες που αντιμετωπίζουν σήμερα.
Κυρίες και κύριοι, σε μία παγκόσμια κοινωνία ανοικτών οριζόντων, προτεραιότητα θα πρέπει να δοθεί στον εκσυγχρονισμό και στην επικαιροποίηση του πολιτικού μας λόγου περί Διασποράς.
(Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή)
Ένα λεπτό, κύριε Πρόεδρε.
Είναι πλέον επιβεβλημένη η έναρξη ενός διαπολιτισμικού και όχι ελλαδοκεντρικού διαλόγου που θα στοχεύει στην ένωση των πυρήνων του Ελληνισμού της Διασποράς απανταχού της γης.
Σας ευχαριστώ.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΠΑ.ΣΟ.Κ.)
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βύρων Πολύδωρας): Ευχαριστούμε τον κ. Κουτμερίδη.
Το λόγο έχει ο κ. Κασαπίδης Γεώργιος.
Να ετοιμάζεται, φυσικά, ο κύριος Γείτονας.
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΣΑΠΙΔΗΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Αξιότιμοι συνάδελφοι, με τη σειρά μου θα ήθελα και εγώ να καλωσορίσω στην Ολομέλεια τον Πρόεδρο, τα μέλη και τους συντονιστές του Συμβουλίου Αποδήμου Ελληνισμού. Θα ήθελα να εκφράσω και εγώ τη χαρά και τις ευχαριστίες για τη σημαντική προσφορά προς τον ελληνισμό, την πατρίδα μας, αλλά και τις χώρες όπου ζείτε και αναπτύσσετε τις δραστηριότητές σας, είτε αυτές αφορούν τον ελληνισμό, είτε αυτές αφορούν τις δικές σας δραστηριότητες που είναι επωφελείς και για σας, αλλά και για τις κοινωνίες, μέσα στις οποίες ζείτε.
Με αφορμή τη συζήτηση της Ετήσιας Έκθεσης του Συμβούλιου Απόδημου Ελληνισμού για το 2008 έχουμε σήμερα τη μεγάλη τιμή να αναφερθούμε στους συμπατριώτες μας που δίνουν στην Ελλάδα την πραγματική της διάσταση. Εκείνους που με θάρρος διευρύνουν τα σύνορά μας και με ζέση τα υπερασπίζονται. Εκείνους που ακτινοβολούν ελληνικότητα και φροντίζουν για τον πολιτισμό μας στις πιο απόμακρες γωνιές του πλανήτη. Εκείνους που έχουν πάντα την έννοια μας και μας βοηθούν με κάθε ευκαιρία. Εκείνους που δίνουν πάντα πρώτοι τους μεγάλους αγώνες. Εκείνους χάρις στους οποίους επιβιώσαμε ως έθνος μέχρι σήμερα.
Με τον νου τους πίσω και το βλέμμα τους μπροστά οι σύγχρονοι αυτοί Ακρίτες δικαιούνται όλο το σεβασμό και την ευγνωμοσύνη μας. Δικαιούνται, όμως, και πολύ περισσότερα. Και αυτό το τόσο σημαντικό και δύσκολο θεσμικό ρόλο της συγκεντρωτικής καταγραφής και έκφρασης των προβλημάτων που αντιμετωπίζει η ομογένεια σε σχέση με την Ελλάδα, έχει αναλάβει το Συμβούλιο Απόδημου Ελληνισμού.
Η φετινή διπλή έκδοση του απολογισμού των δράσεων και των εισηγητικών προτάσεων του ΣΑΕ, αποδεικνύει ότι γίνεται σοβαρή δουλειά και προς τη σωστή κατεύθυνση. Η δομή παρουσίασης του υλικού καθιστά τη συγκεκριμένη έκδοση ιδιαίτερα χρηστική. Η ομαδοποίηση των θεμάτων ανά ευρύτερη γεωγραφική περιοχή, αλλά και ανά αρμόδιο Υπουργείο, διευκολύνει όχι μόνο την αναζήτηση για τον εντοπισμό επιμέρους ενδιαφερόντων, αλλά και την αποτελεσματικότερη αποτύπωση του γενικότερου πλαισίου μέσα στο οποίο αναπτύσσονται τα θέματα που απασχολούν τους εκτός συνόρων Έλληνες.
Σύμφωνα, λοιπόν, με έρευνα της Γενικής Γραμματείας Απόδημου Ελληνισμού τις υψηλότερες θέσεις στην ιεράρχηση των εν λόγω θεμάτων καταλαμβάνουν η παιδεία, η ενημέρωση και η επικοινωνία με τις δημόσιες υπηρεσίες, η διατήρηση της πολιτιστικής ταυτότητας και της εθνικής συνείδησης, ενώ ακολουθούν τα ασφαλιστικά, τα συνταξιοδοτικά, τα στρατολογικά και τέλος, σημαντικότερο ίσως όλων, είναι το δικαίωμα ψήφου και τα ζητήματα παλλινόστησης.
Πράγματι, οι ίδιες προτεραιότητες προκύπτουν και από τις καταγραφές του ΣΑΕ, όπου η πλειοψηφία των προβλημάτων που διατυπώνονται αφορούν πρωτίστως θέματα παιδείας, τα οποία αποτελούν εξάλλου και τους βασικούς πυλώνες ανάπτυξης του ελληνικού πολιτισμού. Ενδεικτικά, σύμφωνα και με την Ετήσια Έκθεση, αναφέρω τα τμήματα των περιφερειών της Ευρώπης και της Ωκεανίας και ¶πω Ανατολής, σχετικά με τη διαδικασία αναγνώρισης πανεπιστημιακών πτυχίων, η οποία αποτελεί ισχυρό αντικίνητρο στην παλλινόστηση επιστημόνων ομογενών.
Σε όλους μας είναι γνωστό, αγαπητοί συνάδελφοι, πόσο χρονοβόρα και δύσκολη ήταν μέχρι πρότινος τουλάχιστον ως ΔΙΚΑΤΣΑ, αλλά ακόμη και τώρα ως Δ.Ο.Α.Τ.Α.Π. η αναγνώριση των πτυχίων των Ελλήνων ομογενών επιστημόνων που θέλουν να ενταχθούν στην κοινωνία της πατρίδας μας.
¶λλο αίτημα είναι αυτό της περιφέρειας της Κεντρικής και Νοτίου Αμερικής για καθοδήγηση, αλλά και μεσολάβηση της Γενικής Γραμματείας Απόδημου Ελληνισμού για την επίλυση θεμάτων υπηκοότητας που δημιουργούνται από τη δαιδαλώδη και αντιφατική γραφειοκρατική διαδικασία, η οποία σε αρκετές περιπτώσεις αγγίζει συχνά τα όρια του παραλόγου. Έχουμε αρκετούς μεικτούς γάμους, όπου σε περίπτωση που μένουν στην Ελλάδα και αναπτύσσουν τις δραστηριότητες πέραν της δεκαετίας, δεν δίνεται η δυνατότητα για απόκτηση υπηκοότητας ακόμα και στις συζύγους ή τους συζύγους που έχουν τεκνοποιήσει με Έλληνες συζύγους εδώ και μία δεκαετία.
Εκτός, όμως, από την επισήμανση των προβλημάτων, η εν λόγω Έκθεση συγκεντρώνει και πληθώρα πολύ σημαντικών προτάσεων για τη διαχείρισή τους. Αναφερόμενος στο μείζον ζήτημα του δικαιώματος ψήφου των αποδήμων, οι περιφέρειες του Καναδά, της Ευρώπης, της Αφρικής, αλλά και όλες αντιλαμβάνομαι, ζητούν επιτακτικά να ικανοποιηθεί το πάγιο αίτημά τους, υπογραμμίζοντας ότι η εκπροσώπησή τους στο Ελληνικό Κοινοβούλιο θα συσφίξει περισσότερο τις σχέσεις τις δικές τους με την Ελλάδα.
Εδώ, μπορούμε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να εκμεταλλευτούμε το διάλογο που ξεκίνησε από την περασμένη κοινοβουλευτική περίοδο, και να συνεχίσουμε σε αυτήν την περίοδο που υπάρχει και δέσμευση και της προηγούμενης κυβερνήσεως, αλλά και της τωρινής, ότι θέλουμε την ψήφο των αποδήμων και να το κάνουμε πράξη, όπως έχει δεσμευθεί και η παρούσα Κυβέρνηση.
¶λλο ζήτημα, το οποίο είναι καίριο για τους αποδήμους όπου και εάν βρίσκονται, αλλά έχει και μία εξειδίκευση σε ορισμένες χώρες, είναι η δημιουργία νέων προξενικών αρχών σε πόλεις με ενδιαφέρον για τους ομογενείς μας ή ακόμα-ακόμα και για ξένους επιχειρηματίες. Ενδεικτικά, αναφέρω τη χώρα της Ρωσίας, όσον αφορά τον ελληνισμό, όπου έχουμε μεγάλο όγκο Ελλήνων.
Ωστόσο, με την κατάργηση της πρεσβείας μας στη Λευκορωσία, αλλά και τη μεταφορά της πρεσβείας μας από την ¶λμα ¶τα πρωτεύουσα του Καζακστάν, στην νέα πρωτεύουσα της χώρας του Καζακστάν, δημιουργείται μεγάλο πρόβλημα, όχι μόνο στους ομογενείς μας, που πρέπει να ταξιδέψουν έξι, εφτά, οχτώ ώρες στη Μόσχα για να πάρουν τα απαραίτητα δικαιολογητικά, αλλά και στους επιχειρηματίες Ρώσους που έρχονται στην πατρίδα μας. Να αναφερθώ στις εμπορικές σχέσεις που έχουμε στην Μακεδονία και στη Κοζάνη με Ρώσους επιχειρηματίες που εμπορεύονται τη γούνα, όπου δεν έρχονται στην Ελλάδα. Προτιμούν να πάνε στην Τουρκία ή στην Κίνα, γιατί ακριβώς έχουν πρόβλημα με την έκδοση της βίζας, που πρέπει να ταξιδέψουν τόσο μακριά. Τα ίδια προβλήματα τα αντιμετωπίζουν και οι έλληνες ομογενείς.
¶ρα, κύριε Υπουργέ, εδώ μπορούμε να δούμε το θέμα με τους Ρώσους είτε επιχειρηματίες είτε ομογενείς, προς επίλυση των δύο αυτών προβλημάτων.
Όσον αφορά τα θέματα της παιδείας, η αξιοποίηση των ομογενών εκπαιδευτικών και η προσαρμογή της ελληνικής γλώσσας στο πρόγραμμα των μαθημάτων της χώρας υποδοχής είναι ένα βασικό αίτημα της ομογένειας μας και ενισχύει ακόμα περισσότερο το ρόλο των Ελλήνων της διασποράς στα θέματα της παιδείας, που γνωρίζουν και καλύτερα τη νοοτροπία, αλλά και τις ανάγκες των κοινωνιών στις χώρες όπου υπάρχουν οι Έλληνες της διασποράς, για καλύτερη ευόδωση των στόχων που θέτουμε για τη διάδοση της ελληνικής γλώσσας.
Σε θέματα πολιτισμού, η διοργάνωση του φεστιβάλ ελληνικού πολιτισμού, όπως τίθεται από αρκετές περιφέρειες της διασποράς –να καταθέσω και μια δική μου σκέψη- μπορεί αυτό να καθιερωθεί και να γίνεται σε πόλεις όπου έχουμε Έλληνες της διασποράς κάθε χρόνο σε διαφορετική χώρα, ώστε να υπάρχει έτσι μια κυκλική ροή, θα λέγαμε, του ελληνικού πολιτισμού σε χώρες και πόλεις που έχουμε ενδιαφέρον σαν ομογένεια αλλά και σαν χώρα, για την προβολή του ελληνικού πολιτισμού.
Οι στοχευμένες επαφές με οικονομικούς ή επιχειρηματικούς παράγοντες σε όλες τις χώρες που υπάρχει ομογένεια, καθώς επίσης και η καταγραφή και η δικτύωση όλων των στοιχείων του ελληνισμού, είτε είναι ακαδημαϊκοί είτε είναι πανεπιστημιακοί είτε είναι επιχειρηματίες είτε είναι οργανώσεις, προς εξυπηρέτηση των στόχων που μπορεί να θέτει κεντρικά η εκάστοτε κυβέρνηση σε συνεργασία με το Συμβούλιο Απόδημου Ελληνισμού, θεωρώ ότι είναι προς τη σωστή κατεύθυνση, όπως το θέτει και το Συμβούλιο Απόδημου Ελληνισμού στην ετήσια έκθεσή του και οφείλουμε, αν δεν μπορούμε να το χρηματοδοτήσουμε, να βρούμε και κάποιους χορηγούς φιλέλληνες ή ομογενείς που μπορούν να το κάνουν αυτό και να ενισχύσουν αυτή την προσπάθεια που θέτει προς επίτευξη το Συμβούλιο Απόδημου Ελληνισμού.
(Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή)
Ολοκληρώνω, κύριε Πρόεδρε.
Στο πνεύμα αυτό της διάδοσης του πολιτισμού, του πνεύματος, αλλά και των συμφερόντων του ελληνισμού στις χώρες του εξωτερικού, εντάσσεται και η φιλοξενία στη χώρα μας, που γίνεται συχνά-πυκνά, σημαντικών προσωπικοτήτων, είτε της τέχνης είτε των επιστημών είτε των επιχειρήσεων. Όμως, δεν εντάσσεται σε ένα κεντρικό και ολοκληρωμένο σχεδιασμό. Συνήθως το καλοκαίρι φιλοξενούνται πολλοί ξένοι επιφανείς πολίτες -όχι όμως μέσα σε έναν ολοκληρωμένο σχεδιασμό- που θα μπορούσαμε να κερδίσουμε την ενημέρωσή τους και τη θετική τους γνώμη σε θέματα που αφορούν τη χώρα μας διεθνώς.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βύρων Πολύδωρας): Συμπεραίνετε παρακαλώ.
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΣΑΠΙΔΗΣ: Συμπεραίνουμε ότι η υποχρέωσή μας για την επίλυση των θεμάτων που προβληματίζουν τον απόδημο ελληνισμό, είναι αυτονόητη. Αυτό που μένει είναι η άμεση συνειδητοποίηση της ευθύνης μας απέναντι στο πιο ζωτικό κομμάτι της ελληνικότητάς μας, διότι μόνο μέσα από τα βιώματα σε ξένη γη και αλλιώτικους ανθρώπους μπορούμε να νιώσουμε ποιοι είμαστε πραγματικά, τι κουβαλάμε μέσα μας και ποια είναι η κληρονομιά μας.
Η Ελλάδα έχει διάσταση οικουμενική κι αυτό τεκμηριώνεται από την πολυτάραχη ιστορική μας διαδρομή. Τα σύνορά μας δέχονταν πάντοτε πιέσεις από άμεσους και έμμεσους γείτονες. Οι απειλές αυτές που υπήρξαν αναμφισβήτητα σοβαρότατες, σίγουρα μας πλήγωσαν και καθυστέρησαν την πρόοδό μας. Δεν κατάφεραν, όμως, τελικά να μας εξαφανίσουν. Κι αυτό οφείλεται κυρίως στην εξωστρέφειά μας.
Φυσικά υπερασπιστήκαμε πάντα με σθένος και ηρωισμό τα πάτρια εδάφη και υπομείναμε ακόμη και κατοχή τετρακοσίων χρόνων. Μόνο με άμυνα και υπομονή θα είχαμε τουλάχιστον συρρικνωθεί και πιθανότατα εκλείψει.
Ευτυχώς για εμάς δεν χωρούσαμε ποτέ στα σύνορά μας. Ανήσυχοι και συχνά εριστικοί μεταξύ μας, στρέφαμε πάντα το βλέμμα στον μακρινό ορίζοντα. Αφήναμε τη φυσική μας περιέργεια να οδηγήσει τα ταξίδια μας και τη φαντασία μας, να τροφοδοτήσει τις περιπέτειές μας, γνωρίζοντας ότι χάρη στην ευστροφία του πνεύματός μας μπορούσαμε να ανταπεξέλθουμε στις νέες προκλήσεις. Έτσι, επιβιώσαμε και αυτό είναι το μεγαλείο μας.
Δεν είναι, όμως, απαραίτητο να αναφερθούμε ξανά στους πραγματικά λαμπρούς σταθμούς της ιστορίας μας, που είναι όντως πολλοί. Η ιστορία, άλλωστε, είναι καταγεγραμμένη και ο καθένας μας μπορεί να τη μελετήσει ανεξάρτητα.
Αυτό που προέχει είναι η κοινή αποδοχή και η συλλογική δέσμευσή μας απέναντι στο όραμα που λέγεται Ελλάδα, το όραμα που μας έφτασε μέχρι τα βάθη της Ασίας, που μας ώθησε να ιδρύσουμε αποικίες στα όρια του τότε «γνωστού κόσμου», που μας επέτρεψε να μεταλαμπαδεύσουμε τον πολιτισμό μας, τον πολιτισμό που τελικά αποτέλεσε τη βάση της σύγχρονης σκέψης.
Απέναντι, λοιπόν, σε αυτό το επίτευγμά μας καλούμαστε να σταθούμε με ευθύνη και συνέπεια όσο βαθιές κι αν είναι οι ρίζες μας, χωρίς υγιή κλαδιά που μεγαλώνουν συνεχώς. Η επιβίωσή μας σίγουρα δεν είναι αυτονόητη ούτε εξασφαλισμένη. Ο απόδημος Ελληνισμός είναι τα κλαδιά μας. Είμαστε μέλη του ίδιου οργανισμού, που για να επιβιώσει χρειάζεται όλα τα μέλη του. Ό,τι απασχολεί τους Έλληνες που βρίσκονται εκτός γεωγραφικών συνόρων της πατρίδας μας, είναι για εμάς εξίσου σημαντικό με τα εγχώρια θέματα και απαιτεί την αμέριστη προσοχή μας.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βύρων Πολύδωρας): Παρακαλώ, κύριε συνάδελφε.
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΣΑΠΙΔΗΣ: Στο πλαίσιο αυτό, η ετήσια Έκθεση του ΣΑΕ αποτελεί σημαντικό εργαλείο όχι μόνο γιατί αποτυπώνει επίκαιρα τις ανησυχίες των απανταχού Ελλήνων, αλλά κυρίως διότι μεταφέρει με άριστο τρόπο εισηγητικές προτάσεις που μπορούν να συμβάλουν καθοριστικά στην αποτελεσματική αντιμετώπιση χρόνιων και δίκαιων αιτημάτων.
Ευχαριστώ για την ανοχή σας, κύριε Πρόεδρε.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας)
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βύρων Πολύδωρας): Ο ευαίσθητος και πατριωτικός επίλογός σας με υποχρέωσε στην επιβαλλόμενη ανοχή ή υπερανοχή.
Ευχαριστούμε τον κ. Κασαπίδη.
Το λόγο έχει ο κ. Κωνσταντίνος Γείτονας.
Εκτιμούμε το γεγονός ότι μένει στη θέση του διότι αρχίζουν τα 5λεπτα.
Η Προεδρική σας πείρα το μαρτυρεί.
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΓΕΙΤΟΝΑΣ: Κύριε Πρόεδρε, δεν θα μακρηγορήσω, γιατί είχα και την ευκαιρία στην κοινή συνεδρίαση των Επιτροπών να πω ορισμένα θέματα επί της ουσίας της Έκθεσης.
Παίρνω, όμως, αφορμή το νήμα από εκεί που το αφήσατε, κύριε Πρόεδρε, επισημαίνοντας την πατριωτική ευαισθησία του συναδέλφου και σε σχέση με ένα παρεμπίπτον θέμα που δημιουργήθηκε προηγουμένως για δυνατότητα κρίσης ή επίκρισης της Έκθεσης.
Θέλω να πω ότι είναι πολύ εύκολο, κύριε Πρόεδρε, εμείς που είμαστε στη θαλπωρή του Ελληνικού Κράτους να υπερασπιζόμαστε την πατρίδα και τα συμφέροντά της. Είναι, όμως, πολύ πιο δύσκολο και πρέπει να έχουν κότσια -γι’ αυτό και αξίζει ο έπαινος- όσοι σε ξένες πατρίδες, σε ξένη γη υπερασπίζονται τα ελληνικά συμφέροντα.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βύρων Πολύδωρας): Δίκαιος έπαινος!
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΓΕΙΤΟΝΑΣ: Αυτό κάνει ο Ελληνισμός της διασποράς.
Εγώ χαιρετίζω εδώ την παρουσία του Προέδρου και μελών του ΣΑΕ.
Με την ευκαιρία αυτή απευθύνω ένα θερμό χαιρετισμό στους Έλληνες όπου γης.
Η καταγωγή μου είναι Αρκαδική. Υπάρχουν πολλοί Αρκάδες στη διασπορά και τους αξίζει ο έπαινος, κύριε Πρόεδρε, διότι πέρα από τα άλλα, κρατούν άσβεστη τη φλόγα της αγάπης προς την πατρίδα και κυρίως τη μεταλαμπαδεύουν στις νεότερες γενιές.
Έρχομαι στην Έκθεση και πέραν όσων είπα στις επιτροπές.
Η Έκθεση για εμένα είναι πλήρης και αποτυπώνει την καλή δουλειά που γίνεται στο ΣΑΕ. Επαναλαμβάνω μία πρόταση που είπα: Καλό είναι στις ετήσιες εκθέσεις να περιλαμβάνεται κι ένα είδος καταγραφής, ένα είδος απολογισμού σε σχέση με τις προτάσεις και το αποτέλεσμα, το πώς υλοποιήθηκαν αυτές οι προτάσεις, για να γίνεται ένα follow up και να μπορεί πραγματικά η Βουλή των Ελλήνων να ασκεί το ρόλο της προς την Πολιτεία, τον ελεγκτικό και προς την Κυβέρνηση, με την έννοια της τήρησης ορισμένων δεσμεύσεων ή της προόδου στα θέματα που έχουν άμεση επίπτωση στις σχέσεις του Κέντρου και του Ελληνισμού της διασποράς.
Αυτό πιστεύω ότι στις ετήσιες εκθέσεις από εδώ και πέρα θα μπορεί να περιλαμβάνεται και θα διευκολύνει και το δικό μας έργο.
Η πρότασή μου αυτή, κύριε Πρόεδρε, συνδυάζεται και με παρατηρήσεις που υπάρχουν στην έκθεση για την ανάγκη να ξαναδούμε με το ΣΑΕ ορισμένα ζητήματα -το ΠΑ.ΣΟ.Κ., θυμίζω, ότι προεκλογικά έχει δεσμευθεί για διαβούλευση πάνω σ' αυτό- να δούμε δηλαδή θέματα δυσλειτουργίας και μη αποτελεσματικότητας, πώς είναι και λειτουργεί το ΣΑΕ, και να προχωρήσουμε στις ανάλογες θεσμικές ρυθμίσεις. Είναι, για εμένα, ένα ανοιχτό θέμα, το θίγει και η έκθεση.
Στην έκθεση αναδεικνύονται και άλλα σημαντικά ζητήματα. Αναφέρονται και στα θέματα της ψήφου ή στα θέματα της ελληνικής γλώσσας, της παιδείας, τη δικτύωση του ελληνισμού, τα θέματα της νεολαίας.
Θεωρώ σημαντική την πρόταση για τη στενότερη συνεργασία του ΣΑΕ με τον ΕΟΤ για την αποτελεσματικότερη προβολή της Ελλάδας στο εξωτερικό. Και το λέω αυτό –και θέλω να με ακούσουν οι συμπατριώτες μας- γιατί είμαστε σε μία δύσκολη οικονομική συγκυρία για τη χώρα. Η χώρα και η οικονομία της βρίσκονται στο μάτι του κυκλώνα. Οι καμπάνες της κινδυνολογίας ηχούν καθημερινά και εντείνονται επιθέσεις κερδοσκοπίας εναντίον της οικονομίας. Στο απαραίτητο, για εμένα, ενιαίο εσωτερικό μέτωπο απόκρουσης αυτών των επιθέσεων και κινδύνων μπορούν να συμβάλουν σημαντικά οι Έλληνες της διασποράς. Μπορούν να στηρίξουν, δηλαδή, αποτελεσματικά τις προσπάθειες που ξεκίνησε η νέα Κυβέρνηση στη χώρα για την ανάκτηση της αξιοπιστίας της χώρας, την ανάταξη της οικονομίας και την αναβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας της χώρας.
Επίκαιρες είναι και οι προτάσεις –και είναι σε σχέση μ' αυτό που ανέφερα προηγουμένως, κύριε Πρόεδρε- που προέρχονται από την περιφέρεια της Ευρώπης για τα θέματα της επιχειρηματικότητας, για την προσέλκυση δηλαδή επενδύσεων, για τη συνεργασία Ελλήνων επιχειρηματιών με επιχειρηματίες της διασποράς που παίζουν στις κοινωνίες τους σημαντικό ρόλο στα οικονομικά δρώμενα. Μπορεί και πρέπει να υπάρξει αυτή η συνεργασία, διότι στην οικονομική συγκυρία που ανέφερα παραπάνω θα έχει ιδιαίτερη σημασία, θα είναι ιδιαίτερα κρίσιμη.
(Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή)
Φυσικά, οι προτάσεις αυτές και της περιφέρειας της Ευρώπης και οι άλλες που αναφέρονται στην έκθεση θα πρέπει να εξειδικευτούν -είναι εδώ ο αρμόδιος Υπουργός- από την Κυβέρνηση, από το κάθε Υπουργείο και εν προκειμένω, η τελευταία πρόταση στην οποία αναφέρθηκα, από το Υπουργείο Ανάπτυξης, έτσι ώστε να παρθούν οι απαραίτητες πρωτοβουλίες.
(Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή)
Τελειώνω, κύριε Πρόεδρε, σε μισό λεπτό.
Για εμάς, για το ΠΑ.ΣΟ.Κ., ήταν πάντα υψηλή, πρώτη προτεραιότητα η αναβάθμιση και η ενδυνάμωση των σχέσεων της Ελλάδας και των Ελλήνων της διασποράς. Αυτό προς το συμφέρον και των ιδίων των ομογενών και του ελληνισμού. Τα περιθώρια, όμως, βελτίωσης είναι πάντα μεγάλα. Έγιναν μεγάλα και σπουδαία βήματα, με μεγαλύτερο το ΣΑΕ, αλλά τα περιθώρια βελτίωσης είναι μεγάλα. Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. έχει δεσμευθεί προεκλογικά στο πρόγραμμά του για νέες γέφυρες που θα πρέπει να γίνουν στην επικοινωνία με την ομογένεια και στη βελτίωση, όπως είπα, γενικότερα των σχέσεων, την ενίσχυση των ελληνικών κοινοτήτων, ακόμα και την ίδρυση ΚΕΠ σε πόλεις του εξωτερικού.
Πιστεύω, κύριε Υπουργέ, ότι η Κυβέρνηση θα ανταποκριθεί σε αυτά. Θέλω να πω στους συμπατριώτες μας ότι η στήριξη στο έργο σας όλων των πτερύγων της Βουλής είναι δεδομένη. Σας αξίζει ο έπαινος, σας αξίζει και η στήριξη.
Ευχαριστώ.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΠΑ.ΣΟ.Κ.)
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βύρων Πολύδωρας): Ευχαριστούμε, κύριε Γείτονα.
Το λόγο έχει ο κ. Σπυρίδων Ταλιαδούρος για πέντε λεπτά.
ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΤΑΛΙΑΔΟΥΡΟΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η σημερινή συζήτηση στη Βουλή είναι ιδιαίτερα σημαντική, γιατί αντιμετωπίζονται θέματα των Ελλήνων της διασποράς. Η δυνατή φωνή τους στηρίζει και υποστηρίζει με κάθε τρόπο την Ελλάδα. Ιδιαίτερα το Συμβούλιο του Αποδήμου Ελληνισμού, οι εκπρόσωποι του οποίου παρίστανται σήμερα εδώ, επιτελεί στρατηγικής σημασίας έργο στην προσπάθεια ανέλιξης του ελληνισμού σε σημαντική δύναμη επιρροής ανά τον κόσμο.
Για τους λόγους αυτούς η ελληνική πολιτεία οφείλει να διασφαλίσει τη διατήρηση και διάδοση του ελληνικού πολιτισμού, μέσα από τον κύριο φορέα έκφρασής του που είναι η ελληνική γλώσσα.
Η διδασκαλία και η εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας από τα σημερινά ελληνόπαιδα της τρίτης και τέταρτης γενιάς αποτελεί μονόδρομο για τη συντήρηση της ελληνικής συνείδησης. Είναι γνωστό ότι η ελληνική γλώσσα σήμερα δεν θα πρέπει να διδάσκεται στους νέους ως μητρική γλώσσα, αλλά ως δεύτερη γλώσσα.
Το πανεπιστήμιο Κρήτης με συγχρηματοδότηση από την ελληνική πολιτεία, από το Υπουργείο Παιδείας και της ειδικής υπηρεσίας διαχείρισης, το ΕΠΕΑΕΚ, έχει κάνει ένα πρόγραμμα το οποίο έχει ολοκληρωθεί.
Η τρίτη φάση του προγράμματος περιλαμβάνει τρείς δράσεις. Η πρώτη δράση έχει ως αντικείμενο την κατάρτιση προγραμμάτων σπουδών για την παραγωγή εκπαιδευτικού υλικού σε έντυπη και ηλεκτρονική μορφή για τη διδασκαλία της ελληνικής ως δεύτερης γλώσσας και της διδασκαλίας στοιχείων ιστορίας και πολιτισμού. Πρόκειται για περίπου 114 τίτλους βιβλίων που καλύπτουν όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης από το νηπιαγωγείο έως το Γυμνάσιο.
Η δεύτερη φάση, η φάση «ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ» αναφέρεται στην επιμόρφωση των αποσπώμενων εκπαιδευτικών και στην οργάνωση και υλοποίηση των εκπαιδευτικών μορφωτικών προγραμμάτων για ομογενείς μαθητές.
Η τρίτη δράση έχει ως αντικείμενο τη δημιουργία βάσεων δεδομένων και δικτύων επικοινωνίας και τη δημιουργία υπηρεσιών τηλεκπαίδευσης μέσω διαδικτύου.
Μέσω αυτού του προγράμματος έχει ήδη παραχθεί πλουσιότατο υλικό και συγκεκριμένα πλήρεις σειρές για τη διδασκαλία της ελληνικής ως δεύτερης γλώσσας με τίτλο «πράγματα και γράμματα» και ως ξένης με τίτλο «ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ» που περιλαμβάνουν βιβλία μαθητή, τετράδια δραστηριοτήτων και οδηγίες για τον εκπαιδευτικό.
Νομίζω λοιπόν, κύριε Υπουργέ, ότι είναι ευκαιρία να προωθηθεί η προκήρυξη του έργου της αναπαραγωγής πλέον, του έτοιμου και ολοκληρωμένου εκπαιδευτικού υλικού. Και η αναπαραγωγή από μόνη της είναι μία εύκολη υπόθεση, αφού υπάρχει έτοιμη η αρχική μήτρα. Η άμεση έναρξη διαδικασίας αναπαραγωγής του έτοιμου εκπαιδευτικού υλικού και η διανομή του στις εκπαιδευτικές μονάδες της αλλοδαπής κρίνεται αναγκαία για τη διευκόλυνση του εκπαιδευτικού έργου.
Ένα δεύτερο σημαντικό θέμα προς την ίδια κατεύθυνση είναι η πιστοποίηση της ελληνομάθειας από το Κέντρο Ελληνικής γλώσσας που αποτελεί και το μόνο επίσημο αποδεικτικό τίτλο γνώσης της ελληνικής γλώσσας. Και αυτή η πιστοποίηση είναι σημαντικό κίνητρο εκμάθησης της ελληνικής και αποτελεί βοήθημα στο έργο τους .
Νομίζω ότι θα πρέπει να γίνει ένας συντονισμός προς την κατεύθυνση ανάληψης δράσεων προς περαιτέρω ενίσχυση αυτού του θεσμού με απώτερο σκοπό να αποδώσουμε στην ελληνική γλώσσα στην αίγλη που χρειάζεται και περισσότεροι ομογενείς να έχουν αυτό το πιστοποιητικό. Για το λόγο αυτό θα πρέπει να επιτευχθεί μια συνεργασία με τα συντονιστικά γραφεία του εξωτερικού, να υπάρξει η προβολή και η προώθηση του πιστοποιητικού ελληνομάθειας σε εκπαιδευτικούς και πολιτιστικούς φορείς και συλλόγους και να ενισχυθεί το κύρος του πιστοποιητικού, να αυξηθεί ο αριθμός των εξεταστικών κέντρων.
Ένα τρίτο σημαντικό θέμα είναι η ενίσχυση της ελληνικής παρουσίας στην έκθεση EXPOLANGUE που πραγματοποιείται στο Παρίσι και αποτελεί για τις γλώσσες ό,τι αποτελεί για το βιβλίο η έκθεση βιβλίου στην Φρανκφούρτη. Χρειάζεται να έχουμε δυναμικότερη παρουσία στηριζόμενοι σε ένα πιο σύγχρονο σχεδιασμό με στόχο να παρουσιαστεί το σύνολο των νέων δυνατοτήτων εκμάθησης της ελληνικής γλώσσας.
(Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο ΣΤ’ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΒΑΙΤΣΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΑΤΟΣ)
Ένα τέταρτο σημαντικό θέμα που θα πρέπει να αντιμετωπιστεί είναι η ύπαρξη των ολοήμερων σχολείων διαφόρων τύπων που λειτουργούν σήμερα , αλλά δεν εξυπηρετούν όπως θα έπρεπε τις ανάγκες των μαθητών. Θα πρέπει να γίνει μία επανεξέταση ως προς τη λειτουργία του και να εξεταστεί εάν πρέπει να προωθηθεί ένα άλλο μοντέλο, ένας άλλος τύπος σχολείου όπως ίσως αυτό της Βαυαρίας.
Κλείνοντας την τοποθέτησή μου θα ήθελα να επισημάνω την ανάγκη του καλύτερου συντονισμού και συνεργασίας όλων των ελληνικών δημόσιων φορέων που αναλαμβάνουν δράσεις για τη στήριξη του απανταχού ελληνισμού, διότι εμπλέκεται το Υπουργείο Παιδείας, το Υπουργείο Εξωτερικών, το Υπουργείο Εσωτερικών, διάφοροι δήμοι που δραστηριοποιούνται σε θερινά προγράμματα και άλλα.
Η επικοινωνία και η συνεργασία αυτών των φορέων είναι αναγκαία. Mπορεί, λοιπόν, να δημιουργηθεί με μία Kοινή Υπουργική Aπόφαση, μία κοινή βάση δεδομένων όπου θα εμφανίζονται οι δραστηριότητες όλων των φορέων κατά κατηγορία, να υπάρχουν κοινές συνεδριάσεις των εμπλεκόμενων φορέων και Υπουργείων προς αυτή την κατεύθυνση.
Και κλείνω λέγοντας ότι για την επίτευξη του κοινού στόχου μας, που δεν είναι άλλος από την πολιτιστική επιβίωση του ελληνισμού στις «άλλες» πατρίδες, οφείλουμε να ενώσουμε όλοι μαζί τις δυνάμεις μας και τη δημιουργικότητά μας για να πετύχουμε τους στόχους μας.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας)
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βαΐτσης Αποστολάτος): Σας ευχαριστούμε πολύ, κύριε Ταλιαδούρε.
Ο πρώην Πρόεδρος της Βουλής κ. Απόστολος Κακλαμάνης, έχει το λόγο για δέκα λεπτά.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΑΚΛΑΜΑΝΗΣ: Κύριε Πρόεδρε, ο πρώην Πρόεδρος της Βουλής κ. Σιούφας, αναφέρθηκε στο ιστορικό μιας προσπάθειας της οποίας τους καρπούς, νομίζω ότι αναγνωρίζουμε όλοι όσοι γνωρίζουμε κάτω από ποιες συνθήκες οι Έλληνες της Διασποράς, στα πέρατα του κόσμου, προσπαθούν να διατηρήσουν τον δεσμό τους και μάλιστα αυτό το δεσμό να τον διατηρήσουν και οι επόμενες της πρώτης γενιάς των παλαιών μεταναστών αλλά και νεώτερων, ιδιαίτερα στις χώρες της Ευρώπης και του Καναδά, με την πατρίδα.
Εγώ είμαι ευτυχής γιατί αυτή η προσπάθεια πραγματικά ευοδώθηκε μέσα από πολλές δυσκολίες. Και σε ό,τι αφορά το Κοινοβούλιο με την Επιτροπή Ελληνισμού της Διασποράς, όπως αρχικά είχε ονομαστεί το 1996 με την ενσωμάτωση στον Kανονισμό της ίδρυσής της και στη διάρκεια της υπερδεκαετούς θητείας μου ως Προέδρου του Σώματος και στη διάρκεια της Προεδρίας της κυρίας Μπενάκη και του κ. Σιούφα, συνέβαλε η Επιτροπή αυτή και η Βουλή με αυτή την Επιτροπή, καθώς επίσης και με τη συμμετοχή στον άλλο θεσμό της Βουλής των Εφήβων, νέων, μαθητών από την Κύπρο για λόγους ιδιαίτερης εθνικής σημασίας, αλλά και από όλα τα τμήματα του Ελληνισμού της Διασποράς, που πολύ σωστά αναφέρεται στην έκθεση ότι οι νέοι αυτοί θα πρέπει να διευκολύνονται και αυτό είναι καθήκον της Βουλής ώστε εδώ ερχόμενοι να έχουν και μία ενημέρωση και γνώση σε μία επαφή που θα πρέπει να έχει προηγηθεί με το Συμβούλιο Απόδημου Ελληνισμού και τα παραρτήματά του, ώστε και μέσω της νεότατης αυτής γενιάς να μεταφέρεται εδώ η φωνή και ο προβληματισμός, γενικότερα, του Ελληνισμού της Διασποράς.
Θέλω και εγώ να μνημονεύσω τον εν ζωή πάντα δραστήριο πρώτο Πρόεδρο του Συμβουλίου Απόδημου Ελληνισμού Andrew Athens. Το έργο του συνεχίζεται, ένα έργο στο οποίο η Βουλή ανταποκρίθηκε εκθύμως και νομίζω ότι πρέπει να συνεχιστεί και είμαι βέβαιος ότι και επί Προεδρίας του νέου Προέδρου της Βουλής κυρίου Πετσάλνικου -άλλωστε έχει ζήσει και ο ίδιος ως απόδημος και εκείνος, διότι δεν εγκαταστάθηκε στο εξωτερικό, όμως έζησε τον Ελληνισμό, τον έξω Ελληνισμό- θα συνεχίσει ίσως και πιο ενεργά η Βουλή αυτή τη σύνδεση και την ενίσχυση των προσπαθειών μας στο ευρύτερο εξωτερικό μέτωπο της χώρας.
Κύριε Πρόεδρε, εγώ αισθάνομαι την ανάγκη να δώσω μία εξήγηση. Δεν έχει δοθεί μέχρι τώρα και την οφείλουμε. Παρευρίσκεται εδώ το Συμβούλιο Απόδημου Ελληνισμού, τα μέλη του Συμβουλίου Αποδήμου Ελληνισμού, τα οποία και προσωπικά χαιρετίζουμε ένα προς ένα, αλλά η Αίθουσα δεν έχει ίσως τόσους Βουλευτές όσους θα ανέμεναν να συναντήσουν.
Δεν είχαμε προβλέψει -και πρέπει να ζητήσουμε συγγνώμη γι’ αυτό- ώστε στη διάρκεια της συζήτησης αυτής της εκθέσεως να μη συνεδριάζουν οι διάφορες Επιτροπές της Βουλής, που αυτή τη στιγμή και από το πρωί συμμετέχουν σε αυτές τουλάχιστον οι μισοί από τα μέλη του Σώματος. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχουν όλοι οι συνάδελφοι, ολόκληρο το Σώμα, τα ίδια συναισθήματα και την ίδια έννοια για τον Ελληνισμό της Διασποράς.
Εάν αυτή η έννοια διατυπώνεται, εκφράζεται σε ένα ευρύτατο φάσμα απόψεων, αυτό νομίζω είναι θετικό, γιατί εδώ τη φωνή του Ελληνισμού της Διασποράς δεν πρέπει να τη δεχόμαστε σαν κάτι που μπαίνει από το ένα αυτί και βγαίνει από το άλλο. Και όσοι μελετήσαμε αυτή την έκθεση, αφενός μεν πρέπει να συγχαρούμε για το έργο αυτό, για τα ζητήματα που έχουν απασχολήσει το Συμβούλιο, για τις προτάσεις που καταθέτει. Αυτό δεν σημαίνει ότι εάν ενισχύσει η Ελληνική Πολιτεία, η Βουλή των Ελλήνων, περισσότερο το θεσμικό αυτό όργανο των Ελλήνων της Διασποράς, ότι στην επόμενη έκθεση δεν θα έχουμε ακόμα πλουσιότερο έργο να διαπιστώσουμε.
Θέλω, κύριε Πρόεδρε, να τονίσω ιδιαίτερα ένα στοιχείο. Είναι πράγματι εθνικός πλούτος, αναντικατάστατος και ίσως σε μεγάλο βαθμό ανεκμετάλλευτος, ο πλούτος αυτών των Ελλήνων όχι μόνο πρώτης, αλλά δεύτερης, τρίτης, τέταρτης και πέμπτης γενιάς στα πέρατα του κόσμου. Όμως εδώ πρέπει να προσέξουμε να μη διολισθήσουμε σε ένα σημαντικό λάθος, που μπορεί να αποδειχθεί στρατηγικό λάθος, πάντοτε εδώ στους απόδημους και ιδιαίτερα τους νέους που έρχονταν στη Βουλή με τα προγράμματα στα οποία αναφέρθηκε ο πρώην Υφυπουργός Παιδείας κ. Ταλιαδούρος. Έλεγα ότι εμείς σας θέλουμε πρώτα πολίτες ενεργούς, συμμέτοχους σε όλες τις δραστηριότητες, πρωτίστως συμμέτοχους στα κοινά των χωρών και των περιοχών στις οποίες έχετε εγκατασταθεί και ζείτε. Και μετά σας θέλουμε και θα είστε πολύ πιο χρήσιμοι, κυριολεκτικά πολύτιμοι σαν Έλληνες που φυσικά η βοήθειά σας στα θέματα που ενδιαφέρουν ιδιαίτερα, στα εθνικά θέματα θα είναι πιο αποτελεσματική.
Το τονίζω αυτό, γιατί συμβαίνει πολλές φορές, οι Έλληνες ιδιαίτερα οι παλαιότεροι -δεν συμβαίνει αυτό με νεότερες γενιές- να συγκροτούν, αν και πηγαίνοντας προ διετίας στην Αστόρια είδα ότι εκεί πια έχουν φύγει σχεδόν οι Έλληνες. Δεν θέλουμε να γίνονται γκέτο οι Έλληνες, να μένουν μεταξύ τους αυτοί και αυτοί και να βλέπουν τους επιστήμονες, τους νεότερους, να χάνονται και ουσιαστικά να μην διατηρούν αυτό το στοιχείο, το οποίο είναι πολύτιμο.
Θέλω ακόμα να πω, κύριε Πρόεδρε, ότι αυτό το θέμα που πραγματικά έχει μεγάλη αξία, συναισθηματική αν θέλετε, για τους συμπατριώτες μας που ζουν στο εξωτερικό, αλλά δεν ξεχνούν ότι είναι Έλληνες και αυτοί που διατηρούν φυσικά ελληνική υπηκοότητα, το θέμα της συμμετοχής στις διαδικασίες ανάδειξης του Ελληνικού Κοινοβουλίου, αυτό το θέμα είναι πράγματι ιδιαίτερης σημασίας γι’ αυτούς και πρέπει να βρεθεί λύση. Η λύση είναι αυτή που το ίδιο το Συμβούλιο Απόδημου Ελληνισμού, μας έχει υποδείξει.
Και δεν χρειάζεται ούτε να πλειοδοτεί κανείς ούτε στην πράξη να μειοδοτεί έστω και αν με υψηλές διατυπώσεις δίνει την εντύπωση ότι νοιάζεται πιο πολύ.
Τέλος, θέλω να παρακαλέσω θερμότατα το εξής. Να μη θεωρηθεί αυτό σύσταση. Είναι μια διαπίστωση η οποία τα πρώτα χρόνια με έκανε να σκέπτομαι αν κάναμε καλά που συγκροτήσαμε αυτή την Επιτροπή Απόδημου Ελληνισμού, όπως τη λέγανε. Δεν πρέπει οι συνάδελφοι που συγκροτούν αποστολές της Βουλής στο εξωτερικό να διατυπώνουν εκεί, πολλές φορές και αντιπαρατιθέμενοι μεταξύ τους, απόψεις που εκφράζουν στενά τον κομματικό τους φορέα. Όταν κάνουν αποστολές τα κόμματα, εκεί καθένας μπορεί να δει τους δικούς του, αν νοούνται δικοί τους ή όχι. Όταν, όμως, μία αποστολή πηγαίνει, δεν θα πρέπει να παρουσιάζεται το φαινόμενο εκεί που καμιά φορά ομονοούν, από την επομένη μέρα να διχάζονται μεταξύ τους οι τοπικές κοινότητες. Και ξέρουμε όλοι ότι όσο πιο λίγοι άνθρωποι συγκροτούν μια ομάδα, τόσο πιο εύκολο είναι να διαρραγεί η όποια σχέση ανθρώπινης επικοινωνίας και δη πατριωτικής επικοινωνίας μεταξύ τους.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΠΑ.ΣΟ.Κ.)
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βαΐτσης Αποστολάτος): Ευχαριστώ πολύ τον κύριο Πρόεδρo.
Το λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΛΑ.Ο.Σ. κ. Αστέριος Ροντούλης για δέκα λεπτά.
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΝΙΚΗΤΙΑΔΗΣ: Ο κατάλογος έχει έξι ομιλητές, όμως. Ας μιλήσουν έξι άτομα.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βαΐτσης Αποστολάτος): Κύριε συνάδελφε, γνωρίζετε τον Κανονισμό και αυτόν εφαρμόζω.
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΝΙΚΗΤΙΑΔΗΣ: Να μιλήσουν έξι ομιλητές λέει ο Κανονισμός εκ του καταλόγου και μετά. Δεν λέω κάτι εκτός Κανονισμού. Χαλάλι, όμως, του κυρίου Ροντούλη!
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βαΐτσης Αποστολάτος): Ευχαριστούμε πολύ.
Κύριε Ροντούλη, έχετε το λόγο.
ΑΣΤΕΡΙΟΣ ΡΟΝΤΟΥΛΗΣ: Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Υπουργέ, ασκήσαμε μια κριτική –δεν ήσασταν στην Αίθουσα- για την απουσία της Κυβέρνησης από την αρχή της συζήτησης. Πρέπει να σας πω ότι δεν το κάναμε για λόγους αντιπολιτευτικούς. Το κάναμε για ουσιαστικούς λόγους. Διότι από την πλευρά του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού ετέθησαν κάποια ζητήματα, κάποια προβλήματα. Και επειδή οι εκπρόσωποι –και χαιρετίζουμε την παρουσία τους σήμερα στην Ολομέλεια- δεν μπορούν εκ του Κανονισμού να τοποθετηθούν, θα έπρεπε να υπάρχει κάποιος εκπρόσωπος της Κυβέρνησης προκειμένου να ακούσουμε την άποψή του για ουσιώδη ζητήματα. ¶ρα, λοιπόν, δεν θα ήθελα να εκληφθεί, αξιότιμε κύριε Πρόεδρε της Βουλής, κύριε Κακλαμάνη –γιατί θέσατε το θέμα και στη Διάσκεψη των Προέδρων- ως αντιπολιτευτικό τέχνασμα του Λαϊκού Ορθοδόξου Συναγερμού. Μακριά από μας τέτοιου είδους πράγματα.
Θα παρακαλούσα επίσης τον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο του ΠΑ.ΣΟ.Κ., τον κ. Ευθυμίου, που είναι ένας άνθρωπος εγνωσμένου ήθους, να διαγράψουμε από τα Πρακτικά δυο λέξεις που είπατε περί απρεπείας και ανευθυνότητας της τοποθέτησης του Βουλευτή μας του κυρίου Γεωργιάδη. Και να σας πω γιατί. Διότι η πρόθεσή του δεν ήταν να κριτικάρει ανθρώπους και πράξεις αυτών. Η πρόθεσή του ήταν να ουσιαστικοποιήσουμε μια διαδικασία. ¶ρα, λοιπόν, θέλουμε μια διαδικασία εδώ στην Αίθουσα απονευρωμένη, μια διαδικασία απονομής ευσήμων, να λέμε στους ανθρώπους «μπράβο, τι ωραίοι είστε» κ.λπ. ή θέλουμε μια ουσιαστική διαδικασία, έναν ουσιαστικό διάλογο που δεν μπορεί να γίνει διαφορετικά παρά μόνο αν ακουστούν αντιτιθέμενες απόψεις και ασκηθεί κριτική;
¶ρα, λοιπόν, η κριτική, κύριε Ευθυμίου, αποσκοπεί στο να κάνει ουσιαστικό το διάλογο, τη θέση και την αντίθεση. Διαλεγόμαστε εδώ μέσα. ¶ρα, λοιπόν, θα παρακαλούσα πάρα πολύ επειδή ξέρω και το ήθος σας, να διαγραφούν αυτές οι δύο λέξεις, «η απρέπεια και η ανευθυνότητα».
ΠΕΤΡΟΣ ΕΥΘΥΜΙΟΥ: Θα απαντήσω όταν έρθει η σειρά μου.
ΑΣΤΕΡΙΟΣ ΡΟΝΤΟΥΛΗΣ: Εγώ περίμενα τώρα να πείτε: Εντάξει να διαγραφούν.
ΠΕΤΡΟΣ ΕΥΘΥΜΙΟΥ: Μπορεί να πρέπει να γραφούν ακόμα καλύτερα.
ΑΣΤΕΡΙΟΣ ΡΟΝΤΟΥΛΗΣ: Εντάξει, τέλος πάντων. Αν θεωρείτε εσείς ότι πρέπει να κάνετε, ας το κάνετε. ¶λλωστε κρινόμεθα όλοι.
Θα σας πω μια ιστορία που, όταν την άκουσα, μου άρεσε πάρα πολύ, αγαπητοί συνάδελφοι. Ο Στάλιν –και δεν το λέω αυτό, για να τσιγκλήσω τον παριστάμενο συνάδελφο του Κομμουνιστικού Κόμματος- είχε κάποιους συμβούλους. Αυτοί, λοιπόν, οι σύμβουλοι μια μέρα του είπαν: «Πρόσεξε τι κάνεις. Πρέπει να λάβεις πολύ σοβαρά υπ’ όψιν την πολιτική του Βατικανού.» Γυρνάει, λοιπόν, ο Στάλιν και τους λέει: «Για πείτε μου, αφού μου κάνετε αυτή τη σύσταση, πόσα τανκς έχει αυτό το Βατικανό;»
Και βεβαίως ο Στάλιν δεν έζησε, για να δει την κατάρρευση της Σοβιετικής Αυτοκρατορίας λόγω της πολιτικής που άσκησαν ρωμαιοκαθολικές χώρες του ανατολικού μπλοκ. Νομίζω ότι γίνομαι σαφής γιατί το λέω αυτό, διότι η γεωπολιτική ισχύς του Βατικανού στηρίζεται σε μια –εντός εισαγωγικών- «διασπορά» που έχει σε παγκόσμιο επίπεδο ρωμαιοκαθολικών πιστών απανταχού της οικουμένης που αριθμούν γύρω στο ένα δισεκατομμύριο και κάτι.
Γιατί το είπα αυτό;
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΑΚΛΑΜΑΝΗΣ: Το μυστήριο της εξομολόγησης που αξιοποιείται από τον κλήρο!
ΑΣΤΕΡΙΟΣ ΡΟΝΤΟΥΛΗΣ: Δείτε το και έτσι, κύριε Πρόεδρε. Δεν θα υπεισέλθω στα της θρησκείας. Είναι άλλου παπά ευαγγέλιο και αντικείμενο άλλης συζητήσεως!
Το λέω, λοιπόν, αυτό, αγαπητοί συνάδελφοι, διότι μπορούμε να σκεφθούμε το εξής: Η χώρα μας, η Ελλάδα, μπορεί να αποκτήσει –τηρουμένων των αναλογιών βεβαίως- τη γεωπολιτική ισχύ που επιθυμούμε όλοι μας; Έχει το μοχλό να το πράξει;
Βεβαίως και έχει! Και αυτός ο μοχλός που έχουμε στα χέρια μας είναι η ομογένεια. Είναι οι Έλληνες της διασποράς. Δεν θα έλεγα «απόδημοι», διότι δεν μου αρέσει ο όρος «απόδημοι», γιατί δηλώνει μια απομάκρυνση εκ του δήμου. ¶ρα, λοιπόν, έχουμε στα χέρια μας έναν μοχλό που μπορεί να ενισχύσει τη γεωπολιτική οντότητα του ελληνισμού στο σύγχρονο διεθνές περιβάλλον.
Όμως, για να γίνει κάτι τέτοιο –και εδώ ερχόμαστε στις θέσεις του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού που παρακαλούμε πάρα πολύ τον Πρόεδρο και τα μέλη του Σ.Α.Ε. να προσέξουν- θεωρούμε ότι αυτή η γεωπολιτική οντότητα θα πρέπει να έχει δυο πόλους που θα συλλειτουργούν: Ο ένας ο πόλος, το ελληνικό κράτος. Ο άλλος ο πόλος, η ελληνική διασπορά.
Όμως, εμείς δεν μιλάμε για εξάρτηση του ενός από τον άλλον. Δεν μιλάμε για χειραγώγηση του ενός πόλου από τον άλλον. Δεν μιλάμε, δηλαδή, για καπέλωμα του ενός πόλου από τον άλλον. Μιλάμε για συλλειτουργία. Και για να συλλειτουργήσουν αυτοί οι δύο πόλοι, για να επιτευχθεί αυτή η διαδικασία της συλλειτουργίας, πρέπει απαραιτήτως δυο πράγματα να συμβούν, διαφορετικά δεν έχουμε συλλειτουργία.
Πρώτον, θα πρέπει να υπάρξει αυτοτέλεια και ανεξαρτησία δράσης του πόλου της ελληνικής διασποράς μέσα από τη θεσμική της έκφραση. Ερώτημα: Μπορεί να συμβεί αυτό, κύριε Υπουργέ, εάν δεν υπάρξει οικονομική αυτοτέλεια του πόλου αυτού; Δηλαδή, όταν εξαρτάται από τις επιχορηγήσεις τους ελληνικού κράτους, μήπως ασκεί μια πολιτική και στη δράση του το λαμβάνει αυτό υπ’ όψιν, γεγονός που αλλοιώνει τη συμπεριφορά του;
¶ρα, λοιπόν, πρέπει να υπάρξει κατοχύρωση της οικονομικής αυτοτέλειας και αυτάρκειας της θεσμικής έκφρασης του ελληνισμού της διασποράς. Και ο νοών νοείτω!
Δεύτερο προαπαιτούμενο συλλειτουργίας –και πάρα πολύ σημαντικό για εμάς- είναι η ψήφος των ομογενών. Εδώ πέρα επιτρέψτε μου να πω ότι ο Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός και η Νέα Δημοκρατία είχαν καταθέσει ένα λειτουργικό σχέδιο εφαρμόσιμο, υλοποιήσιμο σχέδιο, προκειμένου να γίνει πράξη η ψήφος των ομογενών.
Τώρα ακούμε την Κυβέρνησή σας, κύριε Υπουργέ, ότι θέλει να κατεβάσει ένα άλλο σχέδιο με περιφέρειες κ.λπ. που όμως σας λέμε εκ των προτέρων ότι δεν πρόκειται να λειτουργήσει γιατί είναι αντισυνταγματικό. Θέλει συνταγματική Αναθεώρηση η σύλληψη αυτή που έχετε περί περιφερειών για να μπορέσουν να ψηφίσουν οι ομογενείς.
¶ρα, ή θα έρθουμε στο σχέδιο το παλαιότερο το οποίο είναι υλοποιήσιμο και εφαρμόσιμο ή πάλι θα λέτε –στα λόγια θα μείνετε όμως- ότι ναι, είστε υπέρ της ψήφου των ομογενών αλλά ποτέ δεν θα δίδεται αυτή η ψήφος στους ομογενείς. Πρέπει, λοιπόν, να ξεκαθαρίσετε και αυτό το θέμα που είναι πάρα πολύ σημαντικό.
Επιτρέψτε μου εδώ να πω ότι δεν μπορώ να καταλάβω τις αντιδράσεις κάποιων κομμάτων, του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. κ.λπ., που διατυπώνουν δυο επιχειρήματα κατά της ψήφου των ομογενών.
Επιχείρημα πρώτο: Θα αλλοιωθεί η βούληση του ελληνικού λαού.
Απάντηση: Αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι ενταγμένοι στον ελληνικό λαό; Πώς αυτοί οι άνθρωποι που είναι ενταγμένοι στον ελληνικό λαό θα αλλοιώσουν τη βούληση του ελληνικού λαού αν ψηφίσουν;
Επιχείρημα δεύτερο: Αυτοί οι άνθρωποι δεν παρακολουθούν τα τεκταινόμενα στο εσωτερικό της χώρας, άρα δεν έχουν σαφή εικόνα του τι θα ψηφίσουν.
Μα, είναι δυνατόν, αγαπητοί συνάδελφοι, να διατυπώνουμε τέτοιο επιχείρημα την εποχή της παγκοσμιοποίησης, την εποχή του internet, την εποχή που η τεχνολογία με τα άλματα που έχει κάνει στις συγκοινωνίες και στις επικοινωνίες έχει δημιουργήσει ένα παγκόσμιο χωριό; Είναι δυνατόν σήμερα να λέμε ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν ξέρουν τι συμβαίνει στη χώρα, άρα να θέτουμε το ερώτημα ότι πώς θα ψηφίσουν αυτοί οι άνθρωποι που δεν γνωρίζουν. Είναι δυνατόν;
Για μας, αγαπητοί συνάδελφοι, δεν υπάρχουν τέτοιου είδους διλήμματα. Εμείς στο ερώτημα εσωστρέφεια ή εξωστρέφεια –διότι περί αυτού πρόκειται- απαντούμε ξεκάθαρα: Εξωστρέφεια. Στο ερώτημα δε περί ελλαδισμού ή οικουμενικού Ελληνισμού επίσης, απαντάμε ξεκάθαρα: Θέλουμε τον οικουμενικό Ελληνισμό. Θέλουμε να ενισχύσουμε τον Έλληνα της διασποράς, τον οικουμενικό Έλληνα διότι στο πρόσωπο των ανθρώπων αυτών μορφοποιείται ο οικουμενικός Έλληνας προκειμένου η οικουμενική ισχύς του Ελληνισμού πλέον να λάβει σάρκα και οστά. Και εξαιτίας αυτού του στόχου εμείς είμαστε αναφανδόν και υπέρ της ψήφου των ομογενών μέσα από ένα υλοποιήσιμο εκλογικό νόμο και υπέρ των στενότερων επαφών και σχέσεων.
Σας ευχαριστούμε που υπάρχετε, σας ευχαριστούμε για την προσφορά σας και αναμένουμε τη συνεργασία σας την πολυεπίπεδη.
Ευχαριστούμε πολύ.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΛΑ.Ο.Σ.)
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βαΐτσης Αποστολάτος): Ένας τζέντλεμαν. Μπράβο ως προς το χρόνο, κύριε Αστέριε Ροντούλη.
Ο αξιότιμος Υφυπουργός Εξωτερικών, κ. Σπυρίδων Κουβέλης, έχει το λόγο για δεκαπέντε λεπτά.
ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΚΟΥΒΕΛΗΣ (Υφυπουργός Εξωτερικών): Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κατ’ αρχήν θέλω και από τη δική μου πλευρά να καλωσορίσω και το Προεδρείο και τα μέλη των συντονιστικών συμβουλίων του Σ.Α.Ε. Είναι μεγάλη μου χαρά που έχουμε εδώ τους ανθρώπους που δουλεύουν πολύ συστηματικά για να τονώσουν την παρουσία του απόδημου Ελληνισμού σε όλο τον κόσμο. Βέβαια, δεν μπορεί κανείς να υπογραμμίσει αρκετά τη σημασία του απόδημου Ελληνισμού, των Ελλήνων της διασποράς, που θεωρώ ότι είναι και ένας όρος που πιθανότατα είναι πολύ εύστοχος για το πώς μπορούμε να περιγράψουμε όλους αυτούς τους Έλληνες που υπάρχουν και δραστηριοποιούνται σε όλον τον κόσμο.
Θα ήθελα και προς το Προεδρείο και προς τους αγαπητούς συναδέλφους να εκφράσω τις ευχαριστίες μου για την κατανόηση για την απουσία μου για κάποια λεπτά στην αρχή της συνεδρίασης και να πω ότι οφείλεται σε μια ανειλημμένη υποχρέωση που είχα με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.
ΑΣΤΕΡΙΟΣ ΡΟΝΤΟΥΛΗΣ: Κατανοητό.
ΣΠΥΡΙΔΩΝ ΚΟΥΒΕΛΗΣ (Υφυπουργός Εξωτερικών): Ομολογώ –και ευχαριστώ, κύριε Ροντούλη, για τη διευκρίνιση- ότι ήταν ένα δίλημμα πολύ δύσκολο αν κανείς πρέπει να είναι ανάμεσα σε αυτά τα δύο εξίσου πάρα πολύ σημαντικά σαν θεσμούς: τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και τον απόδημο Ελληνισμό. Επέλεξα να μην αφήσω τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας χωρίς κάλυψη.
Θα ήθελα να σας ότι από τις πρώτες μέρες που ανέλαβα τα καθήκοντά μου, η υπόθεση των απόδημων Ελλήνων είναι για μένα πάρα πολύ σημαντική. Να σας πω ότι από το ξεκίνημα της θητείας μου είπα ότι σε οποιοδήποτε ταξίδι γίνεται στο εξωτερικό με δική μου συμμετοχή, το πρώτο που θα κοιτάζουμε να κάνουμε είναι εάν εκεί που πηγαίνουμε, υπάρχουν Έλληνες. Και το πρώτο που θα κάνω θα είναι να συναντηθούμε μαζί τους.
Από τις πρώτες μέρες της δραστηριοποίησης μου στο Υπουργείο των Εξωτερικών, έχω ήδη κάνει δύο συναντήσεις με τον Πρόεδρο του ΣΑΕ τον κ. Ταμβάκη και έχουμε συζητήσει πολύ αναλυτικά πολλά θέματα ενόψει και της παρουσίασης της έκθεσης. Έχω ενημερωθεί φυσικά για όλα τα ζητήματα που περιλαμβάνονται στην έκθεση. Είχα συνάντηση και με τον κ. Andy Athens για τα θέματα αυτά και φυσικά το περασμένο Σαββατοκύριακο συμμετείχα στη συνεδρίαση του προεδρείου του ΣΑΕ στη Θεσσαλονίκη, αλλά είχα και συνάντηση και συνομιλία και με τη νεολαία του ΣΑΕ στη Θεσσαλονίκη.
Πρέπει να σας πω ότι απ’ όλα αυτά τα σημεία τα οποία μπόρεσα να καλύψω μέσα στο μικρό χρόνο της μέχρι σήμερα θητείας μου στο Υπουργείο Εξωτερικών, είδα ότι υπάρχουν δύο τρία σημεία που είναι πάρα πολύ σημαντικά και πρέπει να μας απασχολήσουν και τα βλέπω να ανταποκρίνονται και να αντικατοπτρίζονται και στην ετήσια έκθεση του ΣΑΕ.
Καταρχήν, διαπίστωσα ότι οι ανάγκες και οι προτεραιότητες και η ανάγκη συνεργασίας με τον Απόδημο Ελληνισμό διαφέρει πάρα πολύ από μια περιοχή σε άλλη. Είναι άλλες οι ανάγκες που διαπιστώνει κανείς να υπάρχουν, για παράδειγμα στους Έλληνες απόδημους στην Αφρική και άλλες σ’ αυτούς που υπάρχουν στις Ηνωμένες Πολιτείες, άλλες σ’ αυτούς που είναι στην Ευρώπη, άλλες σ’ αυτούς που είναι στην Ωκεανία, στην Αυστραλία κ.λπ.. Αυτό είναι κάτι που χρειάζεται μια πολύ προσεχτική ματιά και έχουμε την πρόθεση να το κάνουμε σε συνεργασία με το ΣΑΕ, να δούμε πώς κατά περιοχή μπορούμε να καλύψουμε τις ανάγκες των Ελλήνων εκεί και να συνεργαστούμε μαζί τους.
Το δεύτερο που νομίζω ότι άκουσα και είδα πολύ ανάγλυφα, ιδιαίτερα στα πρόσωπα και τα λεγόμενα αυτών των νέων ανθρώπων που ήταν στη νεολαία του ΣΑΕ στη Θεσσαλονίκη, είναι μια πολύ μεγάλη προσδοκία.
Ξέρετε, ήταν τόσο πολύ ενδιαφέρον και συγκινητικό να βλέπει κανείς αυτά τα παιδιά που πολλές φορές είναι τρίτη και τέταρτη γενιά Ελλήνων, δεν είναι Έλληνες που έχουν χθεσινά τα βιώματα από την Ελλάδα, να εκφράζουν μια τεράστια προσδοκία για τη μεγαλύτερη συνεργασία και πρόσδεσή τους πάνω στην Ελλάδα.
Μου μίλησαν πολύ συγκεκριμένα για ζητήματα που έχουν να κάνουν με τις κατασκηνώσεις και πώς μπορούν οι νέοι Έλληνες απόδημοι που φιλοξενούνται από τα προγράμματα φιλοξενίας να έχουν μια πραγματικά μεγάλη σχέση με την καθημερινότητα και με τη σημερινή εικόνα της Ελλάδας. Πώς μπορούν να συνεργαστούν για παράδειγμα και να επωφεληθούν από προγράμματα που έχουν να κάνουν με εκμάθηση γλώσσας, με εκμάθηση παραδοσιακών προγραμμάτων, όπως είναι οι χοροί κ.λπ., που κάνουν, όταν έρχονται στις κατασκηνώσεις αυτές. Αλλά συμφωνήσαμε επίσης, ότι υπάρχει δυνατότητα να εμπλακούν και πιο ενεργά και με την ελληνική νεολαία, με τη νεολαία που καλώς κάνει πράγματα, όπως είναι προγράμματα προστασίας περιβάλλοντος, προγράμματα πολιτισμού κ.λπ., ώστε να δένονται οι σχέσεις ανάμεσα σ’ αυτούς τους νέους ανθρώπους που τις διατηρούν και στη συνέχεια μέσα από την επικοινωνία που ανέφερε πριν ο συνάδελφος μέσα από τα Ηλεκτρονικά Μέσα Επικοινωνίας κ.λπ.
Αυτό είναι κάτι που μπορεί να κρατήσει και την ελληνική γλώσσα, αλλά κυρίως τη φλόγα για αυτά τα παιδιά ζωντανή, για να αισθάνονται κάθε στιγμή περήφανοι ότι είναι Έλληνες και αυτό να το βγάζουν και προς τα έξω στις κοινωνίες εκεί που ζουν.
Υπάρχουν για τους απόδημους Έλληνες και ιδίως για τους νέους, πολύ σοβαρά θέματα που έχουν να κάνουν με την απασχόλησή τους και με την αναγνώριση των τίτλων σπουδών. Είναι πολλά απ’ αυτά τα παιδιά τα οποία θέλουν να δραστηριοποιηθούν μεταξύ της Ελλάδας και των χωρών όπου φιλοξενούνται ή ακόμα και στην Ελλάδα την ίδια. Πρέπει να τους βοηθήσουμε και με τα ζητήματα που έχουν να κάνουν με την αναγνώριση των τίτλων σπουδών, αλλά και γενικά, με τη γενικότερη επαγγελματική αποκατάσταση, θα έλεγα ή τη δυνατότητα να έχουν ευκαιρίες να μαθαίνουν.
Χρειάζεται να βάλουμε μέσα στα συστήματα τα οποία λειτουργούν για την ενημέρωση των αποδήμων, όσο πιο πολύ γίνεται –και είναι μια ιδιαίτερη περίπτωση και το όφελος είναι πολύ μεγάλο- τα θέματα της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης και της ηλεκτρονικής ενημέρωσης.
Θα αναφέρω ένα παράδειγμα. Έλεγαν τα παιδιά στη Θεσσαλονίκη ότι για τα προγράμματα φιλοξενίας, πολλές φορές μέσα από τους παραδοσιακούς τρόπους ενημέρωσης, μαθαίνουν τη δυνατότητα να συμμετέχουν μια ή δύο μέρες πριν κλείσει το πρόγραμμα. Είναι αδύνατον να συμμετέχουν, όταν γίνεται αυτό. Είναι πολύ πιο απλό να αξιοποιήσουμε τα εργαλεία και μάλιστα τα ίδια τα εργαλεία που έχει αναπτύξει ο ΣΑΕ, ώστε η πληροφόρηση να γίνεται ηλεκτρονικά, να γίνεται άμεσα και η συμμετοχή επίσης να δηλώνεται με αυτό τον τρόπο.
Τέλος, ένα θέμα που πραγματικά βρήκα πάρα πολύ ενδιαφέρον ήταν μια αναφορά που έγινε από τους νέους στη Θεσσαλονίκη για τα ζητήματα της στρατιωτικής θητείας. Ξέρετε, παιδιά που ζουν, δραστηριοποιούνται σε άλλες χώρες είναι ήδη ένα πολιτισμικό σοκ το να βρεθούν μέσα στο περιβάλλον των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, με τον τρόπο με το οποίο πρέπει να ενταχθούν. Πρέπει να βοηθήσουμε, ώστε να αισθάνονται ότι έχουν ένα πραγματικό ρόλο εκεί και ότι ισότιμα συμμετέχουν μαζί με την υπόλοιπη νεολαία, αλλά και να αξιοποιήσουμε τις ιδιαίτερες δεξιότητές τους, είτε αυτές είναι γλωσσικές, είτε είναι γνώσεις τους σε άλλα θέματα.
Είπα πριν ότι οι Έλληνες της Διασποράς, οι απόδημοι Έλληνες, αποτελούν ένα τεράστιο κεφάλαιο για την Ελλάδα. Αποτελούν ένα κεφάλαιο το οποίο πραγματικά είναι ένας πλούτος για τη χώρα μας. Να αναφέρω μόνο ότι από τη γρήγορη επόπτευση που μπόρεσα να έχω σ' αυτό το περιθώριο του χρόνου, διαπίστωσα ότι υπάρχουν σημαντικότατοι Έλληνες που δραστηριοποιούνται σε ένα ολόκληρο πλέγμα πραγμάτων στις χώρες στις οποίες υπάρχουν.
Υπάρχουν πολλοί σημαντικοί Έλληνες που κατέχουν σημαντικότατα πόστα σε πολιτικές θέσεις σε όλο τον κόσμο. Αυτούς τους ανθρώπους πρέπει και να τους αναγνωρίσουμε και να τους καταγράψουμε. Και είδα και αυτό το ζητούμενο μέσα στην Έκθεση του Σ.Α.Ε. και συμφωνώ απολύτως ότι χρειάζεται μία συστηματική καταγραφή, για να μπορούμε να έχουμε μία ανοιχτή συνομιλία μαζί τους.
Έχουμε πολλούς Έλληνες που εμπλέκονται σε ακαδημαϊκές και ερευνητικές δραστηριότητες και είναι γνωστό ότι αυτοί είναι οι άνθρωποι που ξεχωρίζουν, τα ελληνικά «μυαλά», αυτοί που έχουν φύγει από την Ελλάδα και δραστηριοποιούνται αλλού. Επίσης, μπορούν να βοηθήσουν με μία αμφίδρομη συνεργασία με τα ελληνικά εκπαιδευτικά ιδρύματα, αλλά κυρίως να βοηθήσουν ώστε η Ελλάδα ν’ αρχίσει να γίνεται ένας σοβαρός παίκτης σ' αυτό που είναι συγκριτικό της πλεονέκτημά, οι νέες τεχνολογίες, η έρευνα και η εφαρμογή της.
Το ίδιο συμβαίνει με Έλληνες που δραστηριοποιούνται στους χώρους των τεχνών, από τα ιστορικά χρόνια ήδη. Οι Έλληνες έχουν κάνει την Ελλάδα περήφανη και γνωστή γιατί έχουν πάρα πολύ δυνατές επιδόσεις, προφανώς χάρη στην ελληνική ψυχή που δίνει ιδιαίτερα αποτελέσματα στο χώρο των τεχνών και μπορούν να αναδείξουν την Ελλάδα μας μέσα απ’ αυτό.
Όσον αφορά τις επιχειρήσεις, υπάρχουν πάρα πολλοί Έλληνες επιχειρηματίες σ’ όλα τα μέρη του κόσμου που πραγματικά μπορούν να βοηθήσουν, να «δέσουν» οικονομικές συνεργασίες της χώρας μας με τις περιοχές και τις χώρες στις οποίες δραστηριοποιούνται.
Τέλος, όσον αφορά τη νεολαία στην οποία αναφέρθηκα, νομίζω –και θα συμφωνήσω μ' αυτό που ειπώθηκε από ένα συνάδελφο πριν- ότι στο πλαίσιο της οικονομικής συνεργασίας ειδικά οι Έλληνες απόδημοι, οι Έλληνες της Διασποράς, μπορούν να βοηθήσουν να «δέσουμε» αυτές τις συνεργασίες. Αναφέρθηκε το παράδειγμα των γουναράδων, αλλά δεν είναι μόνο αυτό, καθώς είναι πάρα πολλά τα παραδείγματα των Ελλήνων που δραστηριοποιούνται και μπορούν να βοηθήσουν. Ο πολιτισμός, η έρευνα που ανέφερα πριν, όλα αυτά μαζί πρέπει να είναι ο ελληνισμός που μεταφέρουν αυτοί οι άνθρωποι.
Όμως, υπάρχει και μία προϋπόθεση. Και μία τέτοια προϋπόθεση είναι ότι σ’ αυτή τη σχέση, τη δική μας σαν ελληνική πολιτεία με τους απόδημους Έλληνες, με τους Έλληνες της Διασποράς, πρέπει να υπάρχει συνέχεια και μία διαρκής σχέση. Και εκεί ο ρόλος τους θα είναι σημαντικός. Αυτή η συνέχεια έρχεται μέσα από πολλά πράγματα και όχι μόνο μέσα από την ψήφο των αποδήμων στην οποία θα αναφερθώ στη συνέχεια. Έρχεται και από το γεγονός, όπως ανέφερα πριν, ότι από μας υπάρχει μία δέσμευση σε κάθε επίσκεψη που γίνεται σε ξένη χώρα το πρώτο μας μέλημα να είναι να βρούμε και να δούμε τους Έλληνες που υπάρχουν εκεί.
Ίδια ακριβώς –και χαίρομαι πάρα πολύ που το βλέπω και είναι και ένα υπόδειγμα, αν θέλετε, για μας- είναι και η θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας. Μάλιστα τώρα, πριν από λίγο το συζητούσαμε πάλι αυτό το θέμα.
Αν μου επιτρέπετε, να σας πω έτσι ενημερωτικά και χρονογραφικά, την εμπειρία μου πάνω σ’ αυτό που ήταν η τελευταία επίσκεψη που έκανα με τον Πρωθυπουργό στον ¶γιο Δομίνικο, μία χώρα που είναι δώδεκα ώρες μακριά με το αεροπλάνο. Χωρίς να το γνωρίζουμε, εκεί ανακαλύψαμε ότι υπάρχει μία μικρή ελληνική κοινότητα των πενήντα ανθρώπων. Επιδιώξαμε να συναντηθούμε μαζί τους, να βρούμε τους ανθρώπους που τους αντιπροσωπεύουν. Μάλιστα, μέσα απ’ αυτήν την επιδίωξη, ανακαλύψαμε προς μεγάλη μας έκπληξη ότι μέσα στην πόλη του Αγίου Δομίνικου υπάρχει ένα μικρό μουσείο, ένα σπίτι ουσιαστικά που το έχει μετατρέψει σε μουσείο ελληνισμού ένας άνθρωπος που είναι ο Πρόεδρος αυτών των αποδήμων Ελλήνων. Αυτό το μουσείο, παρακαλώ, έχει επισκεψιμότητα περίπου χιλίων παιδιών κάθε μήνα από τη χώρα αυτή που ενημερώνονται για τις αξίες της Ελλάδας, για τα εθνικά θέματα, για τα θέματα της Μακεδονίας ακόμη, για όλα αυτά!
Καταλαβαίνετε πόσος σημαντικός είναι ο ρόλος τέτοιων μικρών πετραδιών, μαργαριταριών, θα έλεγα, που υπάρχουν σε όλο τον κόσμο. Είναι χρέος μας να γνωρίζουμε πού είναι και είναι χρέος μας να τα στηρίζουμε. Στο συγκεκριμένο θέμα, γι’ αυτό το παράδειγμα που ανέφερα, έχουμε δεσμευτεί –το συζήτησα και με τον Πρωθυπουργό- να παρέχουμε βοήθεια κυρίως σε υλικό που χρειάζεται για να ανανεώνεται το υλικό από την Ελλάδα που παρουσιάζει εκεί.
Όμως, το ίδιο πρέπει να ισχύει και για τους υπόλοιπους, για όλους εκείνους που δραστηριοποιούνται και παρουσιάζουν την εικόνα της Ελλάδας σ’ όλον τον κόσμο.
Βέβαια, ένα ζήτημα πολύ σημαντικό που είπα και πριν, είναι το ζήτημα της ψήφου των αποδήμων. Ξέρετε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το ζήτημα της ψήφου των αποδήμων είναι κατ’ αρχήν –και από αυτό πρέπει να ξεκινήσουμε με τη συζήτηση- ένα θέμα το οποίο δεν προσφέρεται για πολιτική και κομματική εκμετάλλευση, γιατί το κάθε βήμα που θα κάνουμε για πολιτική εκμετάλλευση αυτής της συζήτησης για την ψήφο των αποδήμων ουσιαστικά θα θέτει και ένα βήμα πιο μακριά τους απόδημους Έλληνες που θα αισθάνονται ότι υφίστανται έναν εμπαιγμό από την ελληνική πολιτεία, γιατί αυτό βλέπω.
Οι απόδημοι Έλληνες, όταν πρωτοσυνάντησα κάποιους απ’ αυτούς με την ευκαιρία ενός παλαιότερου ταξιδιού μου στη Νέα Υόρκη, μου είπαν κατά λέξη: Μας θυμάστε, όποτε μας χρειάζεστε. Αυτό είναι μια βαριά κουβέντα. Όμως, δυστυχώς, σε πάρα πολλές περιπτώσεις είναι αλήθεια.
Η συζήτηση για την ψήφο των αποδήμων, λοιπόν, κυρίως πρέπει να γίνει –και δέχομαι, όπως είπε πριν και ο κ. Ροντούλης ότι υπήρξαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν προτάσεις, γιατί αυτό είναι πολύ σημαντικό και ευχάριστο- στο επίπεδο μιας πολύ σοβαρής και ειλικρινούς συζήτησης, που, κατ’ αρχήν, θα γίνει μεταξύ μας, αλλά και σε μία διαβούλευση με τους ίδιους τους απόδημους, για να ξέρουμε ότι τους προσφέρουμε αυτό που πραγματικά χρειάζονται, ώστε να αισθάνονται ότι έχουν λόγο και άποψη στο πώς το πολιτικό σύστημα λειτουργεί στην Ελλάδα και πώς εκπροσωπούνται οι ίδιοι.
Για το λόγο αυτό εμείς είμαστε υπέρ του να φθάσουμε στην ψήφο των αποδήμων μέσα από μία διακομματική συνεργασία και συζήτηση και, βέβαια, μέσα από ένα αποτέλεσμα διαλόγου.
Ένα, επίσης, πολύ σημαντικό θέμα σε σχέση με τους απόδημους Έλληνες είναι το ζήτημα της παροχής παιδείας στα θέματα ελληνικής γλώσσας. Μην κοροϊδευόμαστε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι! Αν σβήσει η ελληνική γλώσσα, έχουμε χάσει πάνω από το 50% του παιχνιδιού. Κάτι που κρατάει τους Έλληνες απόδημους σε σχέση με την Ελλάδα είναι ότι μέσα στα σπίτια τους, μεταξύ τους στις οικογένειες, μπορούν και μιλάνε ελληνικά και θέλουν να το κάνουν. Πρέπει να τους στηρίξουμε σε αυτό όσο περισσότερο γίνεται και πρέπει να είναι μια από τις μεγάλες προτεραιότητές μας.
Υπάρχει δυνατότητα να αξιοποιήσουμε και να χρησιμοποιήσουμε τη γνώση και την εμπειρία αυτών των ανθρώπων, ακόμη και για προγράμματα αναπτυξιακής συνεργασίας, που θα δώσουν, όμως, ένα ιδιαίτερο ρόλο στους απόδημους Έλληνες. Υπάρχουν χώρες που έχουν μεγάλη ανάγκη από αναπτυξιακή συνεργασία σε σχέση με την Ελλάδα. Αναφέρω μόνο την Αφρική. Εκεί υπάρχουν και οι απόδημοι Έλληνες, αλλά και μια συνεργασία με την Εκκλησία, που είναι καλή και πρέπει να γίνει καλύτερη.
Αυτή τη στιγμή γίνεται στην Ελλάδα η επίσκεψη του Πατριάρχη Αλεξανδρείας. Μάλιστα είναι γνωστό ότι το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας έχει εκπονήσει και λειτουργεί ένα σημαντικό πρόγραμμα και σε σχέση με αναπτυξιακές δραστηριότητες σε ολόκληρη την Αφρική. Είναι μια έκφραση του απόδημου Ελληνισμού. Πρέπει και αυτή να τη στηρίξουμε και να συνεργαστούμε σωστά μαζί της.
Τέλος, να πω ότι ένα πολύ σημαντικό κομμάτι είναι η χρηματοδότηση και η ροή εθνικών πόρων, για να στηρίξει αυτές τις προσπάθειες του απόδημου Ελληνισμού. Η χρηματοδότηση ιδιαίτερα σε δύσκολες δημοσιονομικά περιόδους, όπως αυτές που ζούμε σήμερα, πρέπει να έχει ένα βασικό στόχο: Το κάθε ευρώ που ξοδεύουμε ή που επενδύουμε σε αυτή τη σχέση να πιάνει όσο το δυνατό περισσότερο τόπο.
Κι εδώ θα ήθελα να αναφερθώ σε αυτό που είπε πριν ο συνάδελφος κ. Ροντούλης, ότι η αυτοτέλεια πρέπει να θεωρείται δεδομένη, με την έννοια ότι αυτή η χρηματοδότηση δεν γίνεται προς τους μηχανισμούς και την οργάνωση των απόδημων Ελλήνων και το ίδιο το Σ.Α.Ε., με σκοπό να ελέγξουμε. Ποτέ δεν νομίζω ότι έγινε αυτή η προσπάθεια. Αυτό που πρέπει να γίνεται είναι αυτή η χρηματοδότηση να δίνει στήριξη στις προσπάθειες που υλοποιούνται από το Σ.Α.Ε. Όμως, και πάλι, βάζοντας προτεραιότητες, βάζοντας στόχους και ξέροντας τι θα κάνουμε. Γιατί, αν προσπαθούμε, με τους περιορισμένους πόρους που έχουμε, να κάνουμε τα πάντα και από λίγο, δεν θα κάνουμε τίποτα.
¶ρα, να επιλέξουμε ποιες είναι οι προτεραιότητες, αν αυτή θέλουμε να είναι η παιδεία, αν θέλουμε να είναι η συνεργασία και η στήριξη της επιχειρηματικότητας ή αν θέλουμε να είναι πολλοί άλλοι τομείς, που περιγράφονται πολύ εύστοχα στην έκθεση.
Κλείνω, κυρίες και κύριοι -δεν θέλω να πάρω από το χρόνο σας, γιατί θέλω και εγώ να ακούσω τις τοποθετήσεις των συναδέλφων-λέγοντας δύο πράγματα: Το ένα είναι τι προσπαθούμε να πετύχουμε μέσα απ’ όλη αυτή τη δουλειά με τους απόδημους Έλληνες. Ξέρετε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Ελλάδα έχει ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό. Μια χώρα ανθρώπων που ταξίδεψαν και βρίσκονται παντού είναι μια χώρα που δεν είχε ποτέ αποικίες. Αυτό είναι πολύ θετικό, γιατί οι Έλληνες, λόγω αυτού, είναι ευπρόσδεκτοι και καλοδεχούμενοι παντού όπου πάνε. Είναι καλοδεχούμενοι, μπορούν να κάνουν συγκεκριμένα πράγματα και δεν αντιμετωπίζουν μία σχέση αντιπαλότητας με τις χώρες στις οποίες δραστηριοποιούνται. Χάρη σε αυτό οι Έλληνες είναι παντού.
Αυτό που πρέπει να έχουμε πρώτο στόχο να πετύχουμε είναι οι Έλληνες να είναι περήφανοι που είναι Έλληνες εκεί που βρίσκονται. Αυτό θα βοηθήσει, ώστε ο Ελληνισμός να κάνει όλα τα πράγματα μαζί, δηλαδή να αντιμετωπίσουμε τα εθνικά θέματα μέσα από πολιτική συνεργασία χάρη στην ύπαρξη των Ελλήνων. Αυτό δεν είναι ανεξάρτητο από το να έχουμε κάποια καλή οικονομική συνεργασία, μέσω των αποδήμων, με τις χώρες στις οποίες βρίσκονται αυτοί. Δεν είναι άσχετο με την προώθηση ελληνικών προϊόντων. Αυτοί είναι οι άνθρωποι που θα βοηθήσουν να προωθήσουμε τα προϊόντα μας, μαζί, βέβαια, με τις υπηρεσίες τις δικές μας, του Υπουργείου Εξωτερικών και άλλων συναρμόδιων Υπουργείων. Τελικά, είναι οι άνθρωποι που θα μπορέσουν να δώσουν την εικόνα για το ποια είναι η Ελλάδα.
Πάνω απ’ όλα αυτό είναι: Αν μπορέσουμε να μεταφέρουμε και μέσα από τους απόδημους Έλληνες την εικόνα της Ελλάδας που θέλουμε και πιστεύουμε ότι έχουμε, τότε θα έχουμε αξιοποιήσει και αυτό το δυναμικό σαν τους πρώτους και σημαντικότερους πρεσβευτές της χώρας μας.
Κύριε Πρόεδρε, από την πλευρά μου δεσμεύομαι για την αξιοποίηση των προτάσεων της έκθεσης του Συμβουλίου Απόδημου Ελληνισμού και όπως συζητήσαμε, θα έχουμε τη δυνατότητα πολύ σύντομα να μιλήσουμε πάλι για το πώς πρέπει να γίνουν όλες αυτές οι αλλαγές στον προγραμματισμό μας ώστε να αξιοποιήσουμε αυτές τις προτάσεις και κυρίως, όπως είπατε και πολύ εύστοχα στη Θεσσαλονίκη, να φροντίσουμε όχι να κάνουμε την ίδια συζήτηση κάθε χρόνο. Αυτό πέραν του ότι καταντάει κουραστικό, δεν έχει και κανένα νόημα. Του χρόνου που θα συζητάμε, να μπορέσουμε να δούμε ποια είναι αυτά τα μέτρα, τα οποία μπορέσαμε να πάρουμε, για να προχωρήσουμε ένα βήμα μπροστά και κυρίως -και θέλω εδώ να βεβαιώσω ότι από την πλευρά μας υπάρχει το ενδιαφέρον- όλα αυτά να τα δούμε σε ένα πλαίσιο στρατηγικού χαρακτήρα.
Όπως είπα πριν και οι πόροι και οι άνθρωποι και οι δομές έχουν σημασία εφόσον εντάσσονται σε ένα στρατηγικό χαρακτήρα. Υπάρχουν παραδείγματα από άλλες χώρες, που έχουν, επιτρέψτε μου να το πω, αξιοποιήσει τη δική τους διασπορά με τρόπο πιο αποτελεσματικά. Είναι κάποια παραδείγματα που μπορούμε να μιμηθούμε.
Αλλά πιστεύω ότι εμείς οι Έλληνες είμαστε πιο εφευρετικοί και θα βρούμε καλύτερους τρόπους να το κάνουμε.
Ευχαριστώ πολύ.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βαΐτσης Αποστολάτος): Ευχαριστούμε, κύριε Υπουργέ και χρόνια σας πολλά προκαταβολικά ως Σπυρίδων Κουβέλης.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι ο Υπουργός Δικαιοσύνης διαβίβασε στη Βουλή, σύμφωνα με το άρθρο 86 του Συντάγματος, το άρθρο 153 παράγραφος 3 του Κανονισμού της Βουλής και το ν.3126/2003 «Ποινική ευθύνη των Υπουργών»:
1. Μηνυτήρια αναφορά κατά του πρώην Υπουργού Μεταφορών και Επικοινωνιών κ. Μιχαήλ Λιάπη.
2. Αναφορές κατά των πρώην Υπουργών Μεταφορών και Επικοινωνιών κ.κ. Μιχαήλ Λιάπη και Ευριπίδη Στυλιανίδη και κατά του πρώην Υφυπουργού Μεταφορών και Επικοινωνιών κ. Μιχαήλ Μπεκίρη.
3. Μηνυτήρια αναφορά κατά του πρώην Υπουργού Μεταφορών και Επικοινωνιών κ. Ευριπίδη Στυλιανίδη.
Ο κ. Νικητιάδης έχει το λόγο για πέντε λεπτά.
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΝΙΚΗΤΙΑΔΗΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αγαπητές και αγαπητοί συμπατριώτες, κύριε Πρόεδρε του Συμβουλίου Απόδημου Ελληνισμού, εγώ έχοντας γεννηθεί στο εξωτερικό, θα δηλώσω για άλλη μια φορά απ’ αυτό το Βήμα, ομογενής. Και το κάνω διότι αισθάνομαι ιδιαιτέρως υπερήφανος ως ένα κομμάτι των Ελλήνων της διασποράς. Υπερήφανος για τους εκατοντάδες συναδέλφους μας πολιτικούς, που ως Βουλευτές, ως Υπουργοί, ως Κυβερνήτες, συμμετέχουν στα Κοινοβούλια και σε πολιτικές θέσεις ανά τη γη. Υπερήφανος για τους δεκάδες χιλιάδες Έλληνες επιστήμονες, Ελληνόπουλα, σε ολόκληρη τη γη, ως καθηγητές, ως υφηγητές, ως ερευνητές, ως κοσμήτορες, ως πρυτάνεις στα πανεπιστήμια, επαναλαμβάνω, όλης της γης. Υπερήφανος για τις χιλιάδες των επιχειρηματιών που έχουν καταφέρει να διακριθούν στο στίβο των επιχειρήσεων σε ολόκληρο τον κόσμο. Υπερήφανος τέλος για τα εκατομμύρια των συμπατριωτών μας σε ολόκληρη τη γη που, είτε δουλεύουν σε εστιατόρια και ξενοδοχεία είτε σε φάμπρικες και εργοστάσια, κρατάνε πάντα την Ελλάδα βαθειά στην καρδιά τους, στην ψυχή τους, στο είναι τους.
Ως Έλληνας της διασποράς καταγόμενος από ένα μικρό νησί της Δωδεκανήσου, τη Νίσυρο, που όμως αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους αναλογικώς τροφοδότες της μετανάστευσης, με χιλιάδες μετανάστες Νισύριους στο εξωτερικό, μπορώ να έχω άποψη, μπορώ να έχω γνώση, μπορώ να τοποθετηθώ για το θέμα του ελληνισμού της διασποράς και να κρούσω τον κώδωνα του κινδύνου για ό,τι εγώ πιστεύω ότι μπορεί να συμβεί στο μέλλον.
Και ακούστε ένα πολύ μικρό παράδειγμα, για να γίνει αντιληπτό τι λέω. Το 1976 στη Νέα Υόρκη υπήρχαν πέντε νισυριακά σωματεία με πολλά μέλη, με εκατοντάδες μέλη το καθένα, με δικό του κτηριακό συγκρότημα το καθένα, με ελληνικό σχολείο. Ακούστε, από τη μικρή Νίσυρο ελληνικό σχολείο στη Νέα Υόρκη των ΗΠΑ.
Σήμερα, τριάντα πέντε χρονιά μετά, υπάρχει μόνο ένα σωματείο Νισυρίων. Αναγκάστηκαν να ενωθούν για να υπάρξουν για να επιβιώσουν ως ομογένεια.
Ο οργανωμένος Ελληνισμός σβήνει παντού. Και γι’ αυτό κρούω τον κώδωνα του κινδύνου.
Οφείλουμε, επιτέλους, κύριε Υπουργέ, να χαράξουμε μία εθνική πολιτική για να προλάβουμε ό,τι καταφέρουμε να διασώσουμε. Για να γίνει όμως αυτό πρέπει κάποτε -και σε έναν βαθμό κάποιοι το έχουν κατανοήσει- να γίνει αντιληπτό γιατί μιλάμε. Γιατί ο Ελληνισμός της Διασποράς είναι μία τεράστια οικονομική, πολιτική, πολιτιστική, είναι μία τεράστια εθνική δύναμη.
Ακούστε άλλο ένα παράδειγμα: Το καλοκαίρι που μας πέρασε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, φιλοξενούσα στην Κω της Δωδεκανήσου έναν κορυφαίο γερουσιαστή των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής. Τον πήγα γύρω-γύρω, τον πήγα έξω από τα Ίμια, του έδειξα, του εξήγησα. Είναι γερουσιαστής που υποστηρίζει με φανατισμό πολλές φορές τα εθνικά μας θέματα. Μου δόθηκε η ευκαιρία να του εξηγήσω ακόμα καλύτερα τα πράγματα. Γιατί; Διότι ήταν φίλος ομογενούς από την Αμερική, ο οποίος τον έφερε και μαζί φιλοξένησα και τους δύο.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Ελληνική Ομογένεια δεν έχει αποδώσει ούτε το 10% αυτού που μπορούσε να αποδώσει για την Ελλάδα. Γιατί; Όχι βέβαια επειδή δεν ήθελαν οι ίδιοι οι Έλληνες της Αμερικής, αλλά επειδή εμείς, ο εθνικός κορμός, δεν ήμασταν ικανοί ούτε να τους οργανώσουμε, ούτε να τους ενισχύσουμε, ούτε να τους εμπνεύσουμε, ούτε να τους καθοδηγήσουμε όπως θα έπρεπε, προκειμένου να αποδώσουν αυτά που μπορούν να αποδώσουν.
Ο χρόνος, όμως, τελειώνει με έναν ρυθμό απίστευτο. Εξαφανίζεται ο Ελληνισμός της Αμερικής. Σε εκατό χρόνια –κι εμείς οι πολιτικοί οφείλουμε να προβλέπουμε- αμφιβάλλω εάν θα μπορούμε να μιλάμε για Ελληνισμό της Αμερικής εάν συνεχίσουμε με τον ίδιο τρόπο να πολιτευόμαστε!
Χθες άκουσα στην Επιτροπή την κραυγή αγωνίας του ομογενούς από τις πρώην χώρες της Σοβιετικής Ένωσης, που έλεγε «δεν θέλουμε και πολλά, κάποια πολιτιστικά φεστιβάλ, αυτά που γίνονταν, γιατί δεν συνεχίζουν να γίνονται;». Τι ζητούν; Φεστιβάλ πολιτιστικά για να δουν τον πολιτισμό, να νιώσουν τον πολιτισμό.
¶κουσα τον κ. Σπυρόπουλο –που δεν είναι εδώ σήμερα- να εκφράζει τον πόνο του επειδή είδε να καίγεται η Ελληνική σημαία σε μία διαδήλωση εδώ. Ανεξαρτήτως του εάν συμφωνώ ή όχι μαζί του εκείνο που έχει σημασία είναι ότι ο Έλληνας της Αμερικής, ο Έλληνας του εξωτερικού όταν βλέπει την Ελληνική σημαία να καίγεται, πονάει, κλαίει, καίγεται η καρδιά του, πονάει η ψυχή του και αυτό έχει πολύ μεγάλη σημασία κι εμείς δεν δικαιούμαστε να μην σκύψουμε με ευαισθησία σε αυτό, δεν δικαιούμαστε να μην το εκμεταλλευτούμε για την Ελλάδα, για το έθνος μας.
Θα κλείσω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συγχαίροντας για άλλη μία φορά τους συμπατριώτες μας εδώ για ό,τι κάνουν μέχρι σήμερα, για τις προσπάθειές τους, για το ότι και οι ίδιοι έρχονται να αναγνωρίσουν –το άκουσα χθες στην Επιτροπή- ότι δεν εκφράζουν το σύνολο του Ελληνισμού της Αμερικής διότι οι δομές δεν είναι τέτοιες και οι δομές δεν είναι τέτοιες διότι εμείς δεν βοηθήσαμε να είναι έτσι οι δομές, ώστε να μπορεί το ΣΑΕ να εκφράσει το σύνολο του Ελληνισμού της Αμερικής.
Τους εκφράζω κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου όχι για όσα είπε ο κ. Γεωργιάδης…
ΑΣΤΕΡΙΟΣ ΡΟΝΤΟΥΛΗΣ: Αφήστε το τώρα, κύριε Νηκιτιάδη!
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΝΙΚΗΤΙΑΔΗΣ: …που ευτυχώς με όσα είπε ο κ. Ροντούλης, εν μέρει τα ανακάλεσε, γιατί ούτε δημόσιοι υπάλληλοι είναι –δεν θα πω τίποτα παραπάνω- ούτε για όσα είπε σήμερα το ΚΚΕ, που επεσήμανε διάφορα ταξικά ζητήματα, αλλά για όσα οφείλουμε, για όσα πρέπει να κάνουμε για τον Ελληνισμό της Αμερικής, για όσα έχουμε υποχρέωση απέναντι στην πατρίδα μας για τον Ελληνισμό της Αμερικής, για να μπορούμε να τραγουδάμε το τραγούδι του Σαββόπουλου, να συνεχίσουμε να το τραγουδάμε «είτε με τις αρχαιότητες είτε με την ορθοδοξία των Ελλήνων οι Κοινότητες χτίζουν άλλον γαλαξία».
Αν θέλουμε να χτίζουμε άλλους γαλαξίες και να είναι γαλαξίες για τους οποίους εμείς να είμαστε περήφανοι, οφείλουμε, κύριε Υπουργέ, μία άλλη στρατηγική, μία άλλη εθνική πολιτική, μία υπερκομματική πολιτική –αν θέλετε- που επιτέλους κάποια στιγμή πρέπει να χαράξουμε.
Ευχαριστώ.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΠΑΣΟΚ)
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βαΐτσης Αποστολάτος): Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι τη συνεδρίασή μας παρακολουθούν από τα άνω δυτικά θεωρεία, αφού προηγουμένως ξεναγήθηκαν στους χώρους του Μεγάρου της Βουλής, ογδόντα μαθητές και πέντε συνοδοί του Β’ Γενικού Λυκείου της Τρίπολης.
Η Βουλή τους καλωσορίζει.
(Χειροκροτήματα)
Ο κ. Αυγενάκης έχει το λόγο για πέντε λεπτά.
ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΑΥΓΕΝΑΚΗΣ: Σας ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να καλωσορίσω κι εγώ με τη σειρά μου τους εκπροσώπους του ΣΑΕ στο Ελληνικό Κοινοβούλιο.
Η σημερινή ημερήσια διάταξη αποτελεί μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για να συζητήσουμε και να αναδείξουμε τη σημασία και την ανεκτίμητη προσφορά των απόδημων Ελλήνων, αλλά και να κάνουμε μία αυστηρή αυτοκριτική των πράξεων και των παραλείψεών μας.
Αναμφισβήτητα ο Απόδημος Ελληνισμός αποτελεί ένα φωτεινό παράδειγμα προς μίμηση. Έχει διατηρήσει άρρηκτους δεσμούς με την πατρίδα. Κρατά ζωντανές τις παραδόσεις και τα έθιμά μας, τη γλώσσα και τις αρχές του λαού μας, τις αξίες και τα ήθη μας. Διατηρεί και συντηρεί την πολιτιστική μας κληρονομιά και τη μεταλαμπαδεύει στις νεότερες γενιές.
Και αυτή η συνεισφορά των Ελλήνων του εξωτερικού είναι ανεκτίμητης αξίας. Αυτή τη συνεισφορά – προσφορά των αποδήμων αναγνωρίζει και το Σύνταγμά μας. Καθορίζει ως καθήκον του Κράτους να μεριμνά υπέρ των αποδήμων και θεωρεί υποχρέωσή του να λαμβάνει όλα τα αναγκαία μέτρα για τη διατήρηση των δεσμών της ομογένειας με την Ελλάδα.
Υπενθυμίζω ότι η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας αναγνώρισε έμπρακτα την ανεκτίμητη αξία και την τεράστια σημασία της ύπαρξης μιας τόσο δυναμικής Ελληνικής διασποράς.
Ως εκ τούτου, ενθάρρυνε τη συμμετοχή της Ελληνικής Ομογένειας όχι μόνο ως πρεσβευτές της χώρας μας στο εξωτερικό, αλλά ως ενεργούς μετόχους στα τεκταινόμενα πίσω στην ιδιαίτερη πατρίδα τους. Στήριξε τα ελληνικά γράμματα και τη διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας. Δημιούργησε νέες έδρες ελληνικών σπουδών στο εξωτερικό και ενίσχυσε τις ήδη υπάρχουσες. Αναγνώρισε ότι οι απόδημοι Έλληνες αποτελούν πολύτιμο παράγοντα ισχύος για την Ελλάδα και για την υπεράσπιση των εθνικών μας θεμάτων.
Ενίσχυσε το Συμβούλιο Απόδημου Ελληνισμού με την κατοχύρωση της περιφερειακής αντιπροσώπευσης των ομογενών.
Υποστήριζε την ανάπτυξη οικονομικής συνεργασίας μεταξύ των ομογενών επιχειρηματιών και της Μητροπολιτικής Ελλάδας, δίνοντας έμφαση όχι μόνο στην προώθηση των εξαγωγών, αλλά και στην ανάπτυξη κοινών επενδυτικών σχεδίων.
Επιτρέψτε μου σε αυτό το σημείο να δώσω λίγο βαρύτητα σε ένα ακόμα πιο σημαντικό ζήτημα, που είναι ενδεικτικό των προτεραιοτήτων και των απόψεων της σημερινής Κυβέρνησης για τους απόδημους Έλληνες.
Σημειώνει, λοιπόν, ότι η Νέα Δημοκρατία προωθώντας και θέλοντας να ενισχύσει τα δικαιώματα των απόδημων και τους δεσμούς τους με την πατρίδα, έφερε τον περασμένο Απρίλιο νομοσχέδιο στη Βουλή για την κατοχύρωση του δικαιώματος ψήφου των αποδήμων Ελλήνων, κάτι που αποτελεί ένα αίτημα και μία δεδηλωμένη ανάγκη εδώ και 10ετίες.
Ωστόσο, το ΠΑ.ΣΟ.Κ., παρόλο που αρχικά είχε δεσμευτεί να το στηρίξει και να εξασφαλίσει την ενισχυμένη πλειοψηφία του Κοινοβουλευτικού Σώματος, έτσι ώστε να περάσει ο νόμος αυτός, κατόπιν ανασκεύασε τη θέση του και αρνήθηκε να υπερψηφίσει τότε τις προτεινόμενες ρυθμίσεις.
Η αρνητική στάση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και η πολιτική του «όχι σε όλα» που ακολούθησε ως Αντιπολίτευση, οδήγησε στην απογοήτευση χιλιάδων συμπατριωτών μας, που ήλπιζαν, με το νομοσχέδιο που προωθήσαμε, να τους αναγνωριστεί το δικαίωμα ψήφου.
Σήμερα δήλωσε το ΠΑ.ΣΟ.Κ., ακόμα και στον Πρόεδρο του Συμβουλίου Απόδημου Ελληνισμού, ότι προτίθεται να προχωρήσει πρώτα στην αναγνώριση δικαιώματος ψήφου στους οικονομικούς μετανάστες που ζουν κι εργάζονται στη χώρα μας –δεύτερης γενιάς, όπως διευκρίνισαν στη συνέχεια- και όχι στους Έλληνες που ζουν στο εξωτερικό μακριά από την πατρίδα τους.
Δεν λέω, ούτε υποστηρίζει το Κόμμα μου να μην αναγνωρίσουμε δικαίωμα ψήφου στους οικονομικούς μετανάστες δεύτερης γενιάς που τόσα πολλά προσφέρουν στην εθνική μας οικονομία. Διότι να θυμίσω ότι και η Ελλάδα έχει κάνει εξαγωγή οικονομικών μεταναστών. Το γεγονός, όμως, είναι ενδεικτικό για τις προτεραιότητες της Κυβέρνησης και σε αυτό το σημείο στέκομαι ιδιαίτερα.
Μάλιστα, στο πλαίσιο πρόσφατης συζήτησης επίκαιρης ερώτησης που κατέθεσα για το θέμα αυτό στον αρμόδιο Υπουργό Εσωτερικών, ο κ. Ραγκούσης δήλωσε το πρωτοφανές: Δεν είναι θέμα της Κυβέρνησης η παροχή δικαιώματος ψήφου στους απόδημους Έλληνες.
Ερωτώ: Αν δεν είναι θέμα δικό σας, αν δεν είναι θέμα της Κυβέρνησης, αλήθεια τότε ποιανού θέμα είναι; Μήπως άλλος ασκεί την εκτελεστική εξουσία σε αυτή τη χώρα; Βεβαίως, δεν είναι θέμα της Κυβέρνησης και βεβαίως πρέπει να αναλάβετε τις ευθύνες σας γι’ αυτά που λέτε και γι’ αυτά που πράττετε;
Ομολογώ ότι αρχικά πρόκειται για ολίσθημα του λόγου του κυρίου Υπουργού.
Όμως, κατόπιν επανήλθε στη δευτερολογία του και επανέλαβε ότι η ψήφιση του νομοσχεδίου, το οποίο θα θεσπίζει και θα ρυθμίζει τον τρόπο άσκησης του δικαιώματος ψήφου του αποδήμου ελληνισμού στις βουλευτικές και σε όλες γενικά τις εκλογές της χώρας μας, είναι κάτι που δεν αφορά την Κυβέρνηση, όπως είπε κατά λέξη.
Ας πάψουμε, λοιπόν, να κρυβόμαστε, αγαπητά στελέχη της Κυβέρνησης, ας πάψει αυτή η υποκρισία. Κορυφαίος Υπουργός σας δηλώνει ότι η ψήφος των αποδήμων Ελλήνων, αδερφών μας δηλαδή, είναι ένα ζήτημα που δεν αφορά την Κυβέρνηση. Υπάρχουν τα σχετικά αποσπάσματα της συγκεκριμένης συζήτησης, που έλαβε χώρα μόλις πριν από τρεις εβδομάδες και είναι στη διάθεση όποιου συναδέλφου τα ζητήσει.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, με λύπη μου διαπιστώνω ότι το ΠΑ.ΣΟ.Κ. δεν κατανοεί τη σημασία που έχει η αναγνώριση του δικαιώματος ψήφου στους συμπατριώτες μας που ζουν στο εξωτερικό ούτε, ως Κυβέρνηση, σήμερα. Και αυτό, παρ’ όλο που ο Πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και σημερινός Πρωθυπουργός, ο κ. Παπανδρέου, ήταν και αυτός Έλληνας του εξωτερικού. Ελπίζω και εύχομαι να υπάρξει διόρθωση της ομολογουμένως λανθασμένης θέσης και ανάληψη πρωτοβουλιών άμεσα για τη στήριξη αυτού του πάγιου αιτήματος των αποδήμων.
Σήμερα αποδεδειγμένα δίδετε προτεραιότητα, σύμφωνα με τις δηλώσεις σας, στους οικονομικούς μετανάστες έναντι των Ελλήνων της διασποράς. Τι φοβάστε, αλήθεια, από τους απόδημους Έλληνες; Γιατί τους αποξενώνετε; Γιατί τους διώχνετε; Εσείς φτιάξατε το Σ.Α.Ε. Γιατί δεν ακολουθείτε τις προτάσεις του; Στο τέλος-τέλος, γιατί το αγνοείτε;
Τελειώνοντας, σας ερωτώ για μία ακόμη φορά ευθέως, αγαπητά στελέχη της Κυβέρνησης: Προτίθεσθε να αναγνωρίσετε στο άμεσο μέλλον και κατά προτεραιότητα το δικαίωμα ψήφου στους απόδημους Έλληνες; Παρακαλώ, όπως αναθεωρήσετε τις απόψεις σας και να σκεφθείτε πιο λογικά, πιο εθνικά. Η ομογένεια είναι άλλη μία Ελλάδα και ο κάθε Έλληνας του εξωτερικού μπορεί να παίξει το ρόλο του πρεσβευτή των εθνικών μας ζητημάτων στον τόπο που εξελίσσεται, ζει και προοδεύει.
Σας ευχαριστώ.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας)
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βαΐτσης Αποστολάτος): Ευχαριστούμε πολύ τον κ. Αυγενάκη.
Το λόγο έχει ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας κ. Κωνσταντίνος Μαρκόπουλος.
ΜΙΧΑΗΛ ΠΑΝΤΟΥΛΑΣ: Κύριε Μαρκόπουλε, με συγχωρείτε, αλλά επειδή φεύγει το αεροπλάνο, μπορώ να πάρω το λόγο τώρα, πριν από εσάς;
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΣ: Βεβαίως, κύριε συνάδελφε.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βαΐτσης Αποστολάτος): Εφόσον συνεννοείσθε, δεν υπάρχει κανένα ζήτημα.
Ακολουθώντας τον κατάλογο των ομιλητών, το λόγο έχει ο Βουλευτής του ΠΑ.ΣΟ.Κ. κ. Μιχαήλ Παντούλας. Στη συνέχεια, θα ακολουθήσει ο κ. Μαρκόπουλος.
Ορίστε, κύριε Παντούλα, έχετε το λόγο για πέντε λεπτά.
ΜΙΧΑΗΛ ΠΑΝΤΟΥΛΑΣ: Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, καλωσορίζω και εγώ με τη σειρά μου στη Βουλή των Ελλήνων τον Πρόεδρο και τα άλλα στελέχη του Συμβουλίου Απόδημου Ελληνισμού. Το καλωσόρισμά μου συνοδεύεται με την ταυτόχρονη κατάθεση της ανυπόκριτης χαράς για τη σημαντική δράση των σπουδαίων αυτών Ελλήνων σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης. Η προκοπή του ελληνισμού της διασποράς προσθέτει περηφάνια στη μητροπολιτική Ελλάδα για τα παιδιά της.
Οι αγορητές του ΠΑ.ΣΟ.Κ. διεξήλθαν με επάρκεια βασικά θέματα που αφορούν τη στοχοθεσία, τη λειτουργία και τη δράση του Σ.Α.Ε. Στο λίγο χρόνο που έχω στη διάθεσή μου, θα μου επιτρέψετε να καταθέσω μερικούς, ελάχιστους, θα έλεγα, προβληματισμούς για δύο μόνο θέματα. Το πρώτο αφορά τον ελληνισμό της Αλβανίας και το δεύτερο ζητήματα παιδείας και εκπαίδευσης, που ήδη εθίγησαν κατά τη συζήτηση στις Επιτροπές της Βουλής.
Είναι προφανές, κυρίες και κύριοι Βουλευτές, ότι η αλβανική πλευρά υποχρεούται από διεθνείς συνθήκες και αποφάσεις διεθνών και ευρωπαϊκών οργανισμών να προστατεύει το σύνολο των δικαιωμάτων που αφορούν την εθνική ελληνική μειονότητα. Η Ελλάδα από τις αρχές της δεκαετίας του ’90 στήριξε και στηρίζει την ευρωατλαντική πορεία της γείτονος χώρας, χωρίς να αφίσταται ούτε κατ’ ελάχιστον της διεκδίκησης πλήρους υλοποίησης των υποχρεώσεων της Αλβανίας προς τους εκεί ομογενείς μας.
Ταυτοχρόνως, όμως, η μητροπολιτική Ελλάδα έχει και η ίδια τις δικές της ευθύνες απέναντι σε ένα τμήμα του οικουμενικού ελληνισμού που υπέστη τα πάνδεινα, προκειμένου να διατηρήσει αλώβητη την εθνική του συνείδηση και ταυτότητα. Η συμπεριφορά της ελληνικής πολιτείας, για παράδειγμα, σε δύο μείζονος σημασίας θέματα για τον ελληνισμό της Αλβανίας είναι χαρακτηριστική. Αφορά τη σύνταξη των υπερηλίκων ανασφαλίστων μέσω του Ο.Γ.Α. και την παροχή της ελληνικής ιθαγένειας.
Και τα δύο –το πρώτο αφορά απόφαση της Κυβέρνησης του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και το δεύτερο της Νέας Δημοκρατίας- όταν ελήφθησαν, είναι βέβαιο ότι ενίσχυσαν το αίσθημα ασφάλειας και αξιοπρέπειας των ομογενών μας, για να παραμείνουν στις πατρογονικές τους εστίες. Ιδού, όμως, τι συνέβη στην πράξη. Κανένας από τους μονίμως διαμένοντες στην Αλβανία, Έλληνας ομογενής, δεν μπορεί να πάρει την ελληνική ιθαγένεια και εφόσον είναι υπερήλικας, τη σύνταξη ανασφαλίστου του Ο.Γ.Α. Για την ελληνική πολιτεία υπέπεσαν στο θανάσιμο αμάρτημα να μην εγκαταλείψουν τις πατρογονικές τους εστίες και γι’ αυτό τιμωρούνται.
Για τη χορήγηση της ελληνικής ιθαγένειας και της σύνταξης ανασφαλίστου, μέσω του ΟΓΑ, το επίσημο κράτος, η επίσημη ελληνική πολιτεία τους οδηγεί σε αναγκαστικό εκπατρισμό, κάτι που δεν τόλμησε να διανοηθεί ούτε το πλέον ανθελληνικό αλβανικό εθνικιστικό κέντρο. Η όλη συμπεριφορά μου προξενεί θλίψη και οργή. Πρόκειται προφανώς περί εθνικής αυτοκτονικής πολιτικής που πρέπει να ανατραπεί αμέσως.
Καταθέτω στη Βουλή την απάντηση της πρώην Υπουργού Απασχόλησης, η οποία όταν ετέθη το αντίστοιχο ερώτημα γιατί δεν παίρνουν οι Έλληνες της Αλβανίας, που ζουν στην Αλβανία, η απάντηση ήταν ότι από τα διάφορα έγγραφα δεν πιστοποιείται η διαμονή του ομογενούς στην Ελλάδα.
(Στο σημείο αυτό ο Βουλευτής κ. Μιχαήλ Παντούλας καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής)
Λίγα λόγια τώρα για τα θέματα παιδείας. Όσα ειπώθηκαν από τον Πρόεδρο του ΣΑΕ και τους εκπροσώπους των περιφερειών κατά τη συνεδρίαση των ειδικών επιτροπών, σε μεγάλο βαθμό με βρίσκουν σύμφωνο, όπως για παράδειγμα η ίδρυση κέντρων ελληνικού πολιτισμού, η λειτουργία των σχολείων μέσα στο πνεύμα του κοινοτισμού, η επιλογή ομογενών δασκάλων, η αξιοποίηση των αποσπασμένων ελλήνων εκπαιδευτικών εκτός της διδασκαλίας της ελληνικής γλώσσας και στην ανάδειξη του ελληνικού πολιτισμού, όπως επίσης η παραγωγή κατάλληλου εκπαιδευτικού υλικού ή η έγκαιρη διάθεσή του, η αδελφοποίηση, θα έλεγα η ιντερνετική αδελφοποίηση των σχολείων της μητροπολιτικής Ελλάδας με τα σχολεία του Ελληνισμού της Διασποράς κ.ο.κ.
Μου έκανε εντύπωση όμως, ότι από πάρα πολλούς εκπροσώπους του ΣΑΕ ετέθη το ζήτημα του ΔΟΑΤΑΠ και της συμπεριφοράς του ΔΟΑΤΑΠ στην αναγνώριση των τίτλων σπουδών των ομογενών μας.
Θέλω να πω δυο κουβέντες για αυτό το θέμα και δεν θέλω να μιλήσω θεωρητικά, αλλά θέλω να σας διαβάσω δυο κείμενα τα οποία έλαβα προχθές από δυο ανθρώπους όπου ο ένας είναι αναπληρωτής καθηγητής στο τμήμα οικονομικών του Πανεπιστημίου της Κοπεγχάγης και ο άλλος είναι καθηγητής στο Ινστιτούτο της Ψυχιατρικής στο Βασιλικό Κολέγιο του Λονδίνου. Ο ένας, ο καθηγητής από το τμήμα οικονομικών του Πανεπιστημίου της Κοπεγχάγης λέει ότι η συμπεριφορά από το ΔΟΑΤΑΠ –από τη Δανία αυτός- ήταν άθλια, αλαζονική, αυθάδης, συμπεριφορά η οποία δεν τιμά κανέναν και μάλιστα καταλήγοντας μου λέει: «Κάντε κάτι για να σπάσει αυτό το απόστημα», και ο δεύτερος, ο γιατρός που είναι από το Λονδίνο, ζει εκεί από το 1995 και είναι στο Βασιλικό Κολέγιο του Λονδίνου, λέει: «Αυτοί οι άνθρωποι στο ΔΟΑΤΑΠ χειρίζονται θέματα ζωής πολλών ανθρώπων με μια υπεροψία και μια αλαζονεία που δεν αρμόζει σε ανθρώπινο ον, πόσο μάλλον σε ένα λειτουργό δημόσιας υπηρεσίας». Και καταλήγει λέγοντας: «Αν η Κυβέρνηση θέλει να κάνει κάτι ας πάρει για πιλοτική εφαρμογή το ΔΟΑΤΑΠ. Θα σας είναι υπόχρεοι χιλιάδες πολίτες που ταλαιπωρούνται χωρίς λόγο από αυτούς. Ίσως κάποιοι από εκεί μέσα να σας είναι υπόχρεοι επειδή και οι ίδιοι δεν αισθάνονται καλά όταν δουλεύουν σε αυτόν τον οργανισμό».
Ένας τρίτος δε, που ζει στην Ελλάδα μου θέτει το εξής ζήτημα: Η γυναίκα του είχε ένα πτυχίο του εξωτερικού, ήθελε να το αναγνωρίσει και στο ΔΟΑΤΑΠ έκανε 38 μήνες. Το αντίστοιχο πτυχίο στον αντίστοιχο ΔΟΑΤΑΠ της Γερμανίας αναγνωρίστηκε σε τρεις μήνες. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Μια πραγματικότητα η οποία δεν τιμά κανέναν και νομίζω ότι μόνο θλίψη και ντροπή μπορεί να προκαλέσει.
Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, νομίζω ότι έχει τεθεί ζήτημα στοχοθεσίας, προτεραιοτήτων για το ΔΟΑΤΑΠ. Οι καιροί αλλάζουν πάρα πολύ. Πρέπει να παρακολουθούμε τα δεδομένα των καιρών και οι πολιτικές μας πρέπει να είναι σύγχρονες. Υπάρχει ομοθυμία του μητροπολιτικού κέντρου στήριξης της ηγεσίας του ΣΑΕ και όλων των άλλων εκφράσεων του Ελληνισμού της Διασποράς.
(Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή)
Παρακαλώ λίγα δευτερόλεπτα, κύριε Πρόεδρε.
Απευθυνόμενος στους εκπροσώπους του ΣΑΕ θέλω να τους παρακαλέσω να μεταφέρουν την περηφάνια όλων μας σε όλους τους συμπατριώτες μας, εγώ είμαι Ηπειρώτης και στους Ηπειρώτες συμπατριώτες μου, αλλά και σε όλους τους συνέλληνες γιατί μας κάνουν να αισθανόμαστε περήφανοι για αυτούς που μας εκπροσωπούν στα πέρατα της Οικουμένης.
Νομίζω ότι η συζήτηση είναι μία ευκαιρία, μία διαδικασία αυτογνωσίας συνολικά του ελληνισμού. Εγώ εκλαμβάνω αυτές τις συναντήσεις ως μία σοβαρή διαδικασία αυτογνωσίας του οικουμενικού ελληνισμού.
Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΠΑ.ΣΟ.Κ.)
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βαΐτσης Αποστολάτος): Ευχαριστούμε πολύ τον κύριο συνάδελφο.
Ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας κ. Κωνσταντίνος Μαρκόπουλος έχει το λόγο από του Βήματος.
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Θέλω καταρχήν να συγχαρώ και να ευχαριστήσω τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του ΣΑΕ και δι’ ημών, όλους εκείνους τους ανθρώπους που διαχρονικά έχουν στηρίξει αυτό το θεσμό, που κλείνει σχεδόν δεκαπέντε χρόνια του χρόνου και ο οποίος απεδείχθη πόσο πολύτιμος είναι για το δικό μας πολιτικό σύστημα, για την κοινωνία και θέλω να πιστεύω και για τον ελληνισμό του εξωτερικού. Για τους ανθρώπους εκείνους που έχουν μέσα στην ψυχή τους την Ελλάδα φυλαγμένη βαθιά, μαζί με ό,τι τη συνοδεύει από την ιστορία της, τον πολιτισμό της, τη γλώσσα, τον ψυχισμό και τη νοοτροπία του Έλληνα.
Διακρίνω από τη συζήτηση όλων των πτερύγων, κάτω από τις γραμμές των λεχθέντων -και είναι όλα πολύτιμα- μία αγωνία την οποία θέλω να προσπαθήσω να βγάλω και εγώ, να την βγάλω όπως εγώ τη νιώθω για το ρόλο του ΣΑΕ και επίσης την πορεία και την κατεύθυνση του απόδημου ελληνισμού του εξωτερικού. Και λέω το ρόλο του ΣΑΕ, γιατί πλέον μπαίνουμε στην τρίτη και στην τέταρτη γενιά Ελλήνων και γιατί το μεταναστευτικό κίνημα από την Ελλάδα προς το εξωτερικό έχει σταματήσει και επομένως, έχουμε ιδιαίτερα χαρακτηριστικά για τους Έλληνες, τους απόδημους Έλληνες, που πρέπει να τα λάβουμε υπ' όψιν.
Είναι Έλληνες οι οποίοι έχουν γεννηθεί, έχουν μεγαλώσει, έχουν γαλουχηθεί σε μία διαφορετική κοινωνία. Είναι πολίτες ενός άλλου κράτους, αλλά είναι Έλληνες στην καρδιά τους, γιατί επέλεξαν να συμμετέχουν σε αυτά και να κρατάνε την Ελλάδα κρυμμένη μέσα τους.
Αυτό σημαίνει ότι η δική μας η πολιτική εδώ και οι αποφάσεις και ο διάλογος, πρέπει να έχουν απόλυτη εναρμόνιση με αυτές τις ιδιαίτερες συνθήκες. Να αντιλαμβανόμαστε δηλαδή, ότι πλέον είναι πιο πολύτιμη η διατήρηση των αξιών και των πολιτιστικών χαρακτηριστικών του ελληνισμού μαζί με τη γλώσσα και την ιστορία, όπου μπορούμε να την κρατήσουμε ψηλά, περισσότερο από οτιδήποτε άλλο. Θεωρώ δε πιο σημαντικά αυτά απ’ οποιαδήποτε άλλα χαρακτηριστικά ή δεδομένα οικονομικής συνεργασίας και διεξόδων για όλους αυτούς τους ανθρώπους, οι οποίοι βρίσκονται στο εξωτερικό.
Για να γίνουν αυτά τα πράγματα, για να μπορέσουμε δηλαδή εμείς να κάνουμε το χρέος μας, αλλά να τους δώσουμε και τη δυνατότητα να συμμετέχουν σε ό,τι πονάει, σε ό,τι τραυματίζει και σε ό,τι αποτελεί βάθρο και σκαλοπάτι για τη δράση των αποδήμων Ελλήνων για την πατρίδα, εγώ θεωρώ, αξιότιμε κύριε Υπουργέ, που εκπροσωπείτε την Κυβέρνηση και αγαπητοί συνάδελφοι, ότι οι απόδημοι Έλληνες πρέπει να εκπροσωπηθούν επειγόντως στο Ελληνικό Κοινοβούλιο. Πρέπει να έχουμε τη φωνή τους εδώ μέσα. Πρέπει να έχουμε τη δική τους ανησυχία εδώ. Και πρέπει τουλάχιστον, τα δύο μεγάλα κόμματα που έχουν και τη δυνατότητα της μεγάλης κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης, αλλά δεν εξαιρώ παρακαλώ σε καμία περίπτωση τα μικρότερα Κόμματα και την ελάσσονα Αντιπολίτευση, να έχουν ένα μέλος από τον απόδημο ελληνισμό.
Δεν μπορούμε να συζητάμε γι’ αυτούς τους ανθρώπους, όταν οι ίδιοι δεν βρίσκονται σε αυτήν την Αίθουσα. Δεν μπορούμε να μιλάμε για μία άλλη Μεγάλη Ελλάδα, την οποία τη χρειαζόμαστε και μας χρειάζεται για διαφορετικούς λόγους τον καθένα, εάν η φωνή της δεν βρίσκεται σε αυτήν την Αίθουσα.
Δεν θέλω να κάνω αντιπολίτευση απ’ αυτού του Βήματος, γιατί πρέπει να συμφωνήσουμε επιτέλους και να το κάνουμε μαζί παρακαλώ, να δώσουμε με ό,τι αναγκαίο ως προϋπόθεση και οτιδήποτε άλλο προκύψει από το διάλογο, αλλά πρέπει να δώσουμε ψήφο στον απόδημο ελληνισμό. Να δώσουμε την εκπροσώπηση αυτής της πολύ μεγάλης γενιάς των ανθρώπων στο Ελληνικό Κοινοβούλιο. Να μας μεταφέρουν τη φωνή τους και θα ακούσουν και το δικό μας τον προβληματισμό. Μόνο έτσι αυτή η αμφίπλευρη σχέση μπορεί να έχει μία αποδοτικότητα. Διαφορετικά, θεωρώ ότι οποιαδήποτε καλή πρόθεση υπάρχει από την οποιαδήποτε κυβέρνηση, είναι σαν να τουφεκάμε στον αέρα.
Γι’ αυτό πολλές φορές αντιμετώπισα και εγώ ως Υπουργός Τουριστικής Ανάπτυξης τους προβληματισμούς και τους ενδοιασμούς που ακούστηκαν σε αυτήν την Αίθουσα για τον τρόπο με τον οποίο μας βλέπουν καμία φορά και καχύποπτα, ορισμένοι θύλακες ελληνισμού στο εξωτερικό, όπου μας λένε ότι τους φωνάζουμε όταν τους χρειαζόμαστε και ότι τους ξεχνάμε όταν εκείνοι μας χρειάζονται.
Και αυτό κύριοι συνάδελφοι, γιατί πέρασαν πάρα πολλά χρόνια και ακόμα δεν έχουμε φτιάξει τα ασφαλιστικά τους ζητήματα. Γιατί πέρασαν πάρα πολλά χρόνια και δεν μπορέσαμε να τους δώσουμε μία ξεχωριστή ευκαιρία τιμητική, αλλά και ουσιαστική και για την ανάπτυξη του τόπου και για τη δική τους διέξοδο, να κάνουν τη δική τους περιουσία στην πατρίδα. Γιατί πέρασαν πάρα πολλά χρόνια για να τους δώσουμε φωνή που δεν υπάρχει σε αυτήν την Αίθουσα. Και θεωρώ ότι δεν πρέπει να παρέλθει άλλος χρόνος, κύριε Υπουργέ, και δεν πρέπει να ξανασυζητήσουμε σε αυτήν την Αίθουσα αν δεν έχουμε συμφωνήσει στην ουσία άπαντες σε αυτήν την Αίθουσα για την ψήφο του απόδημου ελληνισμού. Έγινε η απόπειρα, δεν πέτυχε, δεν έχει σημασία, κατεγράφη.
Το δεύτερο το οποίο χρειάζονται οι Έλληνες του εξωτερικού, οι απόδημοι και η δεύτερη και η τρίτη και η τέταρτη γενιά, όλοι αυτοί οι άνθρωποι που βρίσκονται έξω, είναι να αισθάνονται την καθημερινή παρουσία της χώρας και η καθημερινή παρουσία της χώρας δεν είναι ούτε τα προξενεία ούτε τα γραφεία του ΕΟΤ, ούτε, αν το θέλετε, οτιδήποτε άλλο. Είναι δύο πολύ βασικά πράγματα. Είναι κατ’ αρχήν η ιντερνετική σχέση με την Ελλάδα, η οποία είναι εξαιρετικά σημαντική γιατί είναι πραγματικού χρόνου, αυτό που λέμε Real time, δηλαδή είναι αυτό το οποίο συμβαίνει σε μηδενικό χρόνο, που μηδενίζει την απόσταση, που φέρνει αυτούς τους ανθρώπους μέσα στο δικό μας περίγυρο και στο δικό μας προβληματισμό, αλλά και εμάς στο δικό τους. Και δεύτερον, είναι, παρακαλώ, η απόλυτη στήριξη των μέσων ενημέρωσης που χρησιμοποιούν την ελληνική γλώσσα που εκφράζουν την Ελλάδα σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της υδρογείου.
Δεν μπορούμε να μιλάμε για απόδημο ελληνισμό, αν δεν κρατήσουμε ανοικτά τα ραδιόφωνα και τις τηλεοράσεις και αν δεν δημιουργήσουμε εκεί που δεν υπάρχουν. Και αυτό σημαίνει στήριξη. Και δι’ υμών θα ήθελα να παρακαλέσω -γιατί το έκανε ο ομιλών και το κάνανε και οι προηγούμενοι Υπουργοί Τουρισμού- μέσα από τα κονδύλια τα οποία έχει ο ΕΟΤ, αλλά και η Γενική Γραμματεία των μέσων ενημέρωσης, ή ό,τι δομή διοικητική παρακαλώ φτιάξει η Κυβέρνηση, να στηρίξει τις ελληνικές φωνές στο εξωτερικό γιατί είναι πομπός που εκπέμπει η Ελλάδα. Είναι πομπός ο οποίος εκπέμποντας Ελλάδα, βάζει ένα σύνολο ανθρώπων να διαλέγεται μεταξύ τους για την Ελλάδα.
Το δεύτερο κομμάτι είναι η νέα μορφή που πρέπει να δώσουμε στα ελληνικά σχολεία. Όχι σε χαμηλότερο επίπεδο προσδοκίας για τη μάθηση των αποδήμων ελληνικής καταγωγής πολιτών της άλφα ή της βήτα χώρας, αλλά κυρίως, γιατί μέσα από αυτά πρέπει να υποδηλώσουμε την περίτρανη, κεφαλαιώδους σημασίας και ηγετική θέση του ελληνικού πολιτισμού και των αρχών της δημοκρατίας την οποία διδάξαμε. Και για τη χώρα μας είναι μεγάλο κέρδος να το κρατήσουμε αυτό ψηλά και είναι διπλό κέρδος αν αυτό το κρατήσουν ψηλά οι απόδημοι Έλληνες. Τότε και το ΣΑΕ θα έχει αξία -όχι ότι δεν έχει τώρα αξία- αλλά θα έχει πολλαπλή αξία όταν δηλαδή αυτές οι δομές στηθούν και συγχρόνως αποκτήσουμε σύντομα και την εκπροσώπηση του αποδήμου ελληνισμού σε όλες ή τουλάχιστον στις περισσότερες πτέρυγες του ελληνικού Κοινοβουλίου. Τότε τη μεγάλη Ελλάδα των αποδήμων θα την έχουμε συνδέσει ουσιαστικά, λειτουργικά, πολιτικά, γιατί κοινωνικά είναι συνδεδεμένη με τη μητέρα Ελλάδα. Και τότε η χώρα θα αποκτήσει εξαιρετικά διαφορετική ισχύ όχι μόνο στις διεκδικήσεις, όχι μόνο στις παρεμβάσεις, αλλά σε αυτό το λεπτό χαρακτηριστικό μιας χώρας που δεν μπορεί να περιγραφεί εύκολα, που το μέγεθός της είναι μικρό, αλλά η παρουσία της στη διεθνή σκηνή είναι πολύ μεγαλύτερη, αλλά πολλαπλώς ανεκμετάλλευτη τις περισσότερες φορές.
Αντιλαμβάνεστε ότι αυτό δεν είναι κάτι που κτίζεται ούτε σε ένα, ούτε σε δύο, ούτε σε τέσσερα χρόνια. Η προσπάθεια των δεκα πέντε ετών είναι πολύτιμη. Η εμπειρία την οποία έχουμε αποκτήσει είναι εξαιρετικά σημαντική και δεν μηδενίζεται σε καμία περίπτωση το έργο που έχουν προσφέρει οι εθελοντές και πρωταγωνιστές αυτής της ιστορίας, καθώς επίσης και όσοι εκ της πολιτικής ηγεσίας έχουν συμβάλλει. Όμως, πρέπει να δούμε τη στροφή της πολιτικής με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που σας περιέγραψα στην αρχή.
Σε κάθε περίπτωση πάντως πρέπει να πούμε ότι όπου τα οργανωμένα σύνολα των Ελλήνων λειτουργούν σε κοινωνική και εσωτερική αρμονία, είναι ουσιαστικοί παράγοντες κοινωνικής σταθερότητας, συνοχής, αλλά και πολιτικής και πολιτιστικής δράσης στις χώρες του εξωτερικού όπου βρίσκονται. Και σε κάθε περίπτωση η υποχρέωσή μας να τους στηρίζουμε, να τους ενδυναμώνουμε και να τους εμψυχώνουμε όσο απομακρύνονται γενετικά από την Ελλάδα, αλλά όσο παραμένουν κοντά και κρατούν την Ελλάδα στην ψυχή τους, η δική μας η δουλειά θα είναι εξαιρετικά πολύτιμη.
Θέλω και πάλι να καλέσω την Κυβέρνηση στην επόμενη, αντίστοιχη του χρόνου συζήτηση για το ρόλο του ΣΑΕ και για την πολιτική για τον απόδημο ελληνισμό να μας έχει βρει με ένα νομοσχέδιο το οποίο θα τους δίνει δικαίωμα ψήφου και παρουσίας σε αυτήν την Αίθουσα. Σας ευχαριστώ πολύ.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας)
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βαΐτσης Αποστολάτος): Ευχαριστούμε πάρα πολύ τον κ. Μαρκόπουλο.
Ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. ο κ. Πέτρος Ευθυμίου έχει το λόγο.
Επειδή δεν θα προλάβω να μιλήσω ως Αντιπρόεδρος, θέλω να πω ότι τάσσομαι υπέρ της ψήφου των Ελλήνων της Διασποράς, όπως επιμένω να λέω εγώ, γιατί δεν είστε απλώς μια Ελλάδα, είστε η Μεγάλη Ελλάδα που μπορείτε να κάνετε θαύματα για τη μητέρα πατρίδα. Και σας ευχαριστούμε πολύ.
Κύριε Ευθυμίου, συγχωρείστε με, έχετε το λόγο και την εκτίμηση και την αγάπη μας.
ΠΕΤΡΟΣ ΕΥΘΥΜΙΟΥ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Θα συμφωνήσω και εγώ μαζί σας ότι μια από τις μεγάλες κατακτήσεις της συνταγματικής αναθεώρησης του 2001 ήταν η συνταγματική καθιέρωση της ψήφου του Απόδημου Ελληνισμού και ότι πράγματι πρέπει να προχωρήσουμε στην αναγνώριση αυτής της ολοκληρωμένης συμμετοχής στο γίγνεσθαι της Πατρίδας από τους Έλληνες της Διασποράς.
Αγαπητοί φίλοι, θα ήθελα να ξεκινήσω με το τι πλούτο διαθέτει σήμερα η Κυβέρνηση στο να ασκήσει πολιτικές στον Απόδημο Ελληνισμό. Διαθέτει τον πλούτο του Συμβουλίου Αποδήμου Ελληνισμού, των εκθέσεών του, που είναι μια συστηματική καταγραφή των ζητημάτων που αντιμετωπίζει σε όλες τις ηπείρους του πλανήτη ο Ελληνισμός στην αρθρωμένη του μορφή.
Δεύτερος, όμως, πλούτος, η συζήτηση και στην Επιτροπή, στις δύο συνεδριάσεις και στην Ολομέλεια. Και μάλιστα πλούτος διακομματικός, που αποδεικνύει ότι η Βουλή των Ελλήνων μπορεί να είναι παραγωγική όταν θυμόμαστε ότι μας ενώνουν ίσως πιο πολλά από όσα μας χωρίζουν. Και, κύριε Υπουργέ, αυτό πρέπει να το θεωρήσετε προνόμιο στην άσκηση και χάραξη πολιτικής. Διότι όσα κατετέθησαν είτε από το Συμβούλιο Απόδημου Ελληνισμού είτε από τους συναδέλφους όλων των πτερύγων, είναι πραγματικά πολύτιμη παρακαταθήκη ιδεών, θέσεων, προτάσεων, που μπορούν να αξιοποιηθούν από την Κυβέρνηση.
Θα ήθελα να διευκρινίσω οριστικά το θέμα που ήγειρε η συμπεριφορά του συναδέλφου εκ μέρους του ΛΑ.Ο.Σ., κυρίου Γεωργιάδη και στην πρόκληση που δέχθηκα από τον κ. Ροντούλη. Θα ήθελα να θεωρήσουμε ότι καλύτερο θα ήταν για τη συζήτηση για τα Πρακτικά της Βουλής, ο κ. Γεωργιάδης να ανακαλούσε όσα είπε, προφανώς χωρίς να στοχαστεί ότι μετέφερε ένα κλίμα εσωκομματικής ελληνικής αντιπαράθεσης, σε ένα θεσμό εντελώς διαφορετικής δομής, λειτουργίας, προοπτικής, τον οποίο όλοι πρέπει να περιφρουρούμε, παρά να θέλουμε να ελέγξουμε και να χειραγωγήσουμε.
Επαναλαμβάνω, λοιπόν, την εκτίμησή μου στους Έλληνες του Συμβουλίου Απόδημου Ελληνισμού. Έλληνες που εργάζονται για τους εθνικούς σκοπούς ανιδιοτελώς, θυσιάζουν χρόνο, θυσιάζουν πολύτιμες όψεις της ζωής τους για κάτι που θεωρούν που είναι πιο πολύτιμο το να διαφυλάσσουν τον Ελληνισμό ή –που όπως ορθά είπατε, κύριε Μαρκόπουλε,- δεν έχει τη φυσική συνθήκη που έχουμε οι Έλληνες εδώ. ¶ρα κανείς δεν μπορεί να τους θεωρεί στελέχη οιωνοί του ελληνικού κράτους ή υπαλλήλους του ελληνικού κράτους για να τους ελέγχει και κανείς δεν μπορεί να θέλει να χειραγωγεί τη συμπεριφορά τους, διότι συν τοις άλλοις είναι ελεύθεροι πολίτες και όπου ανήκουν και ως Έλληνες που θα είναι αύριο και συμπολίτες που ψηφίζουν.
Επομένως, ο σεβασμός και η τιμή στην υπόσταση του ΣΑΕ και των στελεχών του είναι μια προϋπόθεση της ορθής λειτουργίας και της Βουλής απέναντί τους. Γι’ αυτό όχι, απλώς, κύριε Ροντούλη, δεν είμαι εγώ αυτός που πρέπει να ανακαλέσει, αλλά είναι ο κ. Γεωργιάδης που πρέπει να διορθώσει το ατόπημά τους.
Αγαπητοί φίλοι, πιστεύω ότι δεκατέσσερα χρόνια μετά είναι μια ευκαιρία να κάνουμε έναν απολογισμό. Κανένας θεσμός δεν προχωρά αν δεν κρίνει την πορεία του, αν δεν αξιολογήσει τα αποτελέσματά του. Αλλά και καμιά πολιτεία δεν μπορεί να δράσει ορθά αν δεν αξιολογήσει και τη δική της συμβολή είτε στα επιτεύγματα είτε στις αδυναμίες που έχουν διαπιστωθεί.
Ανήκω σε εκείνη τη γενιά. Γιατί οφείλουμε να πούμε ότι το όραμα της δημιουργίας του Συμβουλίου Αποδήμου Ελληνισμού ήταν ένα όραμα που διακατείχε προσωπικά τον Ανδρέα Παπανδρέου. Αυτός έδωσε την ορμή, αυτός έδωσε την εντολή και έτσι πριν από 14 χρόνια το 1989, απέκτησε υπόσταση ο θεσμός.
Είναι σαφές ότι έχει πετύχει αισθητά και ουσιαστικά πολλούς από τους στόχους του, αλλά είναι εξίσου σαφές ότι, αν κρίνουμε το master plan που είχε κατατεθεί με το οραματικό στοιχείο του τι μπορεί να πετύχουμε μέσω του Συμβουλίου Αποδήμου Ελληνισμού, αυτό δεν υπάρχει. Και δεν υπάρχει για δύο λόγους κατά τη γνώμη μου. Κυρίως από ευθύνη του εθνικού κέντρου, της ελληνικής πολιτείας και φυσικά και από αδυναμία λειτουργίας του ίδιου του Συμβουλίου Αποδήμου Ελληνισμού.
Επομένως, πρέπει να βάλουμε κάτω με καθαρά τρόπο τι δεν μπορούμε εμείς ακόμα από τις δομές της λειτουργίας της ελληνικής πολιτείας να συνεισφέρουμε, ώστε να αναπτυχθεί ακόμα περισσότερο η ζωογόνα δράση των Ελλήνων της Διασποράς, που καταλήγει να έχει θεσμική έκφραση το Συμβούλιο Αποδήμου Ελληνισμού, αλλά και το ίδιο το Συμβούλιο να ανατάμει τι τελικά δυσλειτουργίες εσωτερικές δεν επιτρέπουν να ολοκληρώνουμε ορισμένους στόχους. ¶ρα, αυτό μάλλον πρέπει να μην ξαναγίνει στη νέα μας συνάντηση του απολογισμού.
Διότι ορθά κύριε Υπουργέ, κύριε Κουβέλη, είπατε ότι πρέπει να μεσολαβήσει άμεσα πριν τη δράση του ΣΑΕ και πριν τη δράση της ελληνικής πολιτείας η ιεράρχηση. Εάν δεν υπάρξει ιεράρχηση, αν δεν μπούμε με ιεραρχημένους στόχους που θέλουμε να πετύχουμε δεν θα μπορέσουμε να πετύχουμε τη μοίρα που ζήσαμε.
Μία παρατήρηση της κυρίας Αράπογλου σε άλλη συνεδρίαση ήταν ότι, εάν συγκρίνουμε την αναφορά τώρα με την αναφορά του 2002 θα δούμε ότι μία σειρά από αποθέματα είναι ακόμα εκκρεμή και μάλιστα με την ίδια διατύπωση. Δεν μπορούμε λοιπόν, να λέμε ότι ασκούμε πολιτική, εάν έχουμε μία επαναληπτικότητα από το 2002 έως το 2009 των ίδιων θεμάτων που κατατίθενται με την ίδια διατύπωση, άρα περίπου να υπονοούμε ότι το 2011 θα κάνουμε απολογισμό του 2010 με την ίδια λογική του 2002.
Η αξιολόγηση αυτή και η ιεράρχηση είναι θέμα και του ΣΑΕ και του Υπουργείου. Είναι όμως και θέμα όλων μας. Διότι πάρα πολύ ορθά ειπώθηκε από τον Πρόεδρο Απόστολο Κακλαμάνη, ότι πρέπει να επιδιώκουμε να μην πάμε έξω με τις ταυτότητές μας. Δεν μπορεί να πάμε ως Ελληνική Βουλή στις τόσες αποστολές με την ταυτότητά μας. Πάμε ως Έλληνες και αν θέλουμε ως Ελληνική Βουλή, ως ελληνική πολιτεία και αν θέλουμε μπορούμε χωριστά να αναπτύσσουμε τις δράσεις μας και στο επίπεδο των κομματικών μας επαφών και των κομματικών μας αναφορών. ¶ρα είναι τριμερής η ευθύνη και της πολιτείας και της Βουλής και του ΣΑΕ.
Στο πεδίο πια της νέας πραγματικότητας γίνεται πολύ πιο βαθύ αυτό που θεωρούσαμε τότε. Τότε θεωρούσαμε, όταν ιδρυόταν το ΣΑΕ, ότι θα έχουμε τους οργανικούς θεσμούς με τους Έλληνες της Διασποράς. Κυρίως όμως στο εθνικό κέντρο η αντίληψη ήταν ότι θα αποκτήσουμε και ένα ισχυρό αντηχείο των θέσεων της Ελλάδας για τα εθνικά θέματα, ότι θα πολλαπλασιάσουμε την ισχύ της χώρας με τους Έλληνες της Διασποράς ως κομβικό σημείο άσκησης επιρροής της χώρας. Αλλάζει αυτό; Δεν αλλάζει. Ακόμα όμως και αυτό να γίνει πράξη, πρέπει να ασκηθούν αυτές οι πολιτικές με νέα μέσα. Και πρέπει να δούμε ότι όσο αναδεικνύουμε τα στοιχεία της ιδιαιτερότητας, που είναι αυτά που μας συνδέουν, τόσο πολλαπλασιάζουμε και την ισχύ μας στα ζητούμενά μας.
¶ρα πρέπει να δουλέψουμε πολύ συστηματικά στο δίπολο γλώσσα- παιδεία, παράδοση- πολιτισμός.
Όσο πιο πολύ δουλεύουμε σε αυτούς τους τομείς, τόσο πιο συνεκτικοί θα γίνονται και οι δεσμοί του απόδημου με την πατρίδα και τόσο πιο ισχυρή θα γίνεται και η πολλαπλασιαστικότητα των πολιτικών μας παρεμβάσεων στο διεθνή ορίζοντα και έχουμε τα εργαλεία.
Με στεναχώρησε λίγο το ότι δεν έχουμε και μια κοινή περηφάνια. Ο κ. Ταλιαδούρος αναφέρθηκε στο πρόγραμμα της παιδείας που ασκούμε στον ελληνισμό της διασποράς ως ένα πρόγραμμα που το άσκησε η Κυβέρνησή του. Γιατί δεν λέμε όμως την ομορφιά των πραγμάτων; Να πούμε ότι σε κάποια πράγματα υπάρχει συνέχεια του ελληνικού κράτους. Αυτό το πρόγραμμα άρχισε με εντολή του Γεράσιμου Αρσένη, Υπουργού Παιδείας. Ολοκληρώθηκε στη θητεία μου. Αναπτύσσεται και τώρα.
Όπου, λοιπόν, έχουμε καλές πρακτικές –και αυτό το πρόγραμμα της διδασκαλίας της ελληνικής ως δεύτερης γλώσσας είναι μια καλή πρακτική- ας το εμπεδώνουμε ως πρόγραμμα αποτελεσματικό, ας το διευρύνουμε και ας μην το παρουσιάζουμε και στους Έλληνες της διασποράς με τον τρόπο που το παρουσιάζουμε εσωτερικά «δικό μου και δικό σου». Είναι κτήμα της ελληνικής πολιτείας επιτυχές, ας το υλοποιήσουμε.
(Στο σημείο αυτό χτυπά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή)
Δεύτερον –και κλείνω με αυτό- πολύ ορθά ειπώθηκε από πολλές πλευρές η δύναμη του διαδικτύου. Όμως και αυτή η δύναμη για τα θέματα του ελληνισμού δεν είναι αφηρημένη.
Κύριε Υπουργέ, αν πάρουμε το υπόδειγμα του Κέντρου Ελληνικής Γλώσσας της Θεσσαλονίκης με τον κόμβο της ελληνικής γλώσσας, με τις επιμορφώσεις των καθηγητών, μπορούμε να δούμε πώς μπορούμε να ξαναζήσουμε μια εποχή ελληνικού διαφωτισμού, νέου ελληνικού διαφωτισμού ψηφιακού, μετατρέποντας την ελληνική γλώσσα και σε δύναμη παγκόσμιας παρουσίας.
Εκεί που πολλοί φοβόντουσαν ότι οι νέες τεχνολογίες είναι μια απειλή και ότι θα αφελληνιστούμε, αυτές μπορεί να αποδειχθεί ότι αναπτύσσουν ένα νέο πεδίο διάδοσης και δημιουργίας νέας έλξης για την ελληνική γλώσσα σε όλη την πολυτυπία της ιστορικής της διαδρομής.
¶ρα, ας αξιοποιήσουμε τα καλά υποδείγματα. Ας αξιοποιήσουμε τις συγκεκριμένες προτάσεις, να μπούμε σε μια ιεράρχηση, να βαθύνουμε τις σχέσεις μας αμοιβαία Εθνικό Κέντρο και Σ.Α.Ε. και ας έλθουμε –ελπίζω τον επόμενο χρόνο- με αυτή την ιεράρχηση να έχουμε απολογισμό έργου και όχι μόνο απολογισμό προτάσεων.
Καλή δουλειά σε όλους μας, καλή επιτυχία και χαιρόμαστε που σας έχουμε κοντά μας!
Ευχαριστώ.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΠΑ.ΣΟ.Κ.)
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βαΐτσης Αποστολάτος): Ευχαριστούμε τον κ. Πέτρο Ευθυμίου.
Ο Α΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής και Βουλευτής Β΄ Πειραιά κ. Γρηγόρης Νιώτης έχει το λόγο.
ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΝΙΩΤΗΣ (Α΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής): Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Κύριε Πρόεδρε, κύριε Υπουργέ, επιτρέψτε μου κατ’ αρχήν να καλωσορίσω κι εγώ από την πλευρά μου τον Πρόεδρο του Συμβουλίου Αποδήμου Ελληνισμού τον κ. Ταμβάκη, αλλά και τα υπόλοιπα μέλη του Προεδρείου, τους συνεργάτες στο σύστημα του Συμβουλίου Αποδήμου Ελληνισμού, στη δεύτερη παρουσία της εκθέσεως του Συμβουλίου Αποδήμου Ελληνισμού ενώπιον της Ολομέλειας του Ελληνικού Κοινοβουλίου, αφού προηγήθηκε και φέτος η διαδικασία ενημέρωσης των μελών των συναρμοδίων Διαρκών Επιτροπών είτε των Διαρκών Επιτροπών Εξωτερικών και ¶μυνας είτε Μορφωτικών Υποθέσεων και Κοινωνικών Υποθέσεων, αλλά και Οικονομίας.
Είναι μια καινοτόμος διαδικασίας, η οποία εγκαινιάστηκε από πέρυσι και είναι πολύ σημαντικό να συγχαρούμε τόσο τον κ. Σιούφα, τον προηγούμενο Πρόεδρο, όσο και τον νυν Πρόεδρο, τον κ. Πετσάλνικο, γιατί με τις αποφάσεις τους αυτές έχουν αναβαθμίσει την παρουσία του απόδημου ελληνισμού στον κορυφαίο θεσμό της δημοκρατίας που είναι το Ελληνικό Κοινοβούλιο.
Είναι ασφαλώς μια ευθύνη, είναι μια απόδειξη παράλληλα της στοργής, της αγάπης και του ενδιαφέροντος της ελληνικής πολιτείας προς τα απόδημα αδέλφια μας σε αυτή την «άλλη» Ελλάδα που μας συγκλονίζει, μας κάνει περήφανους, αλλά και ανοίγει τα φτερά της μικρής Ελλάδας σε περισσότερες από εξήντα χώρες σε όλο τον κόσμο.
Ουσιαστικά είμαστε παντού, αλλά λέω εξήντα γιατί εκεί είναι οργανωμένος ο απόδημος ελληνισμός, είναι δηλαδή μια δικτυωμένη παρουσία σε αυτές τις σημερινές συνθήκες που ασφαλώς αποτελεί για όλους μας πρόκληση για την αξιοποιήσουμε.
Επειδή ο χρόνος μου είναι πολύ λίγος, θα πω ότι ως προς το πώς θα αναβαθμίσουμε το Συμβούλιο Απόδημου Ελληνισμού ασφαλώς χρειάζονται και άλλες τέτοιες καινοτόμες παρεμβάσεις. Για το εάν ο ρόλος του θα είναι μόνο συμβουλευτικός, εισηγητικός, γνωμοδοτικός –ήδη ο νέος νόμος προέβλεψε και τον διεκδικητικό του ρόλο- ή θα πρέπει να πάρει και πρωτοβουλίες για να προωθήσει πολιτικές και προγράμματα είναι ένα θέμα που θα το αφήσω στο πώς θα συνεννοηθούν επ’ αυτού με τον αρμόδιο Υπουργό. Σίγουρα το ΣΑΕ πρέπει να ενισχυθεί στον εισηγητικό και γνωμοδοτικό του ρόλο γιατί αυτό λέει ως κύρια αποστολή του και το παλιό Προεδρικό Διάταγμα, το οποίο εγώ είχα την τιμή να υπογράψω, όταν πήρα την πρωτοβουλία ως αρμόδιος Υφυπουργός για την πρώτη σύσταση και συγκρότηση του Συμβουλίου Αποδήμου Ελληνισμού.
Πρέπει, λοιπόν, να μείνουμε στην ανάγκη να έχει φωνή ο απόδημος ελληνισμός, χωρίς να αποκλείω οτιδήποτε άλλο, αλλά να αναβαθμίσουμε την κύρια αποστολή του. Να έχει φωνή ο απόδημος Έλληνας, γιατί ο απόδημος Έλληνας, όπως ξέρετε, στερείται και του συνταγματικού του δικαιώματος να έχει Βουλευτές σε αυτή την Αίθουσα, κάτι που δεν συμβαίνει σε άλλα ευρωπαϊκά Κοινοβούλια. Θα βρούμε ίσως το δρόμο και τον τρόπο να το εκφράσουμε. Αλλά μην ξεχνάμε ότι εκτός από τους απόδημους Έλληνες, που υπολογίζω ότι στο εξωτερικό είναι περίπου ενάμισι εκατομμύριο, υπάρχουν άλλα πέντε εκατομμύρια Έλληνες στην καταγωγή, αλλά όχι Έλληνες στην υπηκοότητα. Δηλαδή, ομογενείς, οι οποίοι δεν πρόκειται ποτέ να εκφραστούν δια των Βουλευτών που θα εκλεγούν. ¶ρα, το Συμβούλιο Απόδημου Ελληνισμού είναι αυτό που ονομάζει το Σύνταγμα, είναι η συνολική έκφραση, είναι ο συνολικός εκφραστής όλων των δυνάμεων του απανταχού ελληνισμού. Αυτή τη φωνή όλων των αποδήμων Ελλήνων πολιτών ή και ομογενών ελληνικής καταγωγής θα πρέπει να βρούμε τον τρόπο να φθάνει παντού.
Και έρχομαι στην αναβάθμιση. Για παράδειγμα, κύριε Υπουργέ –κάτι που δεν μπόρεσε η προηγούμενη κυβέρνηση να το κάνει- δεν απαντούν οι Υπουργοί εντός της τασσόμενης από το νόμο προθεσμίας στα αιτήματα που θέτει το ΣΑΕ.
Καταλαβαίνετε, κύριε Υπουργέ, τι θα συνέβαινε εάν εγώ σας υποβάλλω μία ερώτηση και εσείς δεν μου απαντήσετε εντός της οριζόμενης από τον Κανονισμό της Βουλής προθεσμίας. Είναι σαφές ότι ο ρόλος μου στη Β΄ Πειραιώς δεν θα είναι ο ρόλος ενός εκπροσώπου επί της ουσίας, του υπερασπιστού, αλλά και μεταφορέως και εισηγητού των προβλημάτων ή των αιτήσεων του κάθε πολίτη και εν συνόλω του λαού της περιοχής μου. Το ίδιο βεβαίως συμβαίνει, επειδή συγχρόνως είμεθα και Βουλευτές όλου του ελληνικού λαού και μπορούμε να τοποθετούμεθα και για θέματα που αφορούν το σύνολο των Ελλήνων ή και της ομογένειας.
Να, ένα βήμα αν θέλουμε να αναβαθμιστεί το ΣΑΕ. Κατ’ αυτήν την έννοια πρέπει να δούμε αυτές τις ετήσιες συναντήσεις μας εδώ. Να δούμε πώς αυτό θα το κάνουμε, να αναβαθμίζεται και να αισθάνεται ο απόδημος ότι ακούστηκε η φωνή του εδώ.
Το δεύτερο είναι ότι σε αυτή την Έκθεση μπορεί κανείς να συναντήσει πραγματικά ένα σύνολο καλά τοποθετημένων και τεκμηριωμένων θεμάτων, προβλημάτων κ.λπ.. Πρέπει να ξεχωρίζουμε όμως, και να ιεραρχούμε τα μεγάλα θέματα και να τα συζητάμε εδώ. Για παράδειγμα, η παιδεία. Τι θα κερδίσει ο απόδημος Έλληνας απ’ αυτή τη συζήτηση; Φοβούμαι ότι δεν μπορέσαμε φέτος να κάνουμε μία αναλυτική προσέγγιση των θεμάτων της παιδείας μέσα από το τριήμερο αυτό. Περιμένει ακόμα το Μόντρεαλ να ακούσει εάν η ελληνική πολιτεία, το Υπουργείο Παιδείας θα στηρίξει τα πρότυπα ελληνικά σχολεία, τα οποία τα καμαρώνουμε τριάντα χρόνια στο Μόντρεαλ, τα σχολεία «ΣΩΚΡΑΤΗΣ».
Κινδυνεύουν να κλείσουν, κύριε Υπουργέ, γιατί η καναδική κυβέρνηση μείωσε κατά 30% ή 40% την επιχορήγηση που ξεκίνησε το έτος 1978. Θα συμβάλει η ελληνική πολιτεία; Εάν όχι, τι θα κάνει το ΣΑΕ; Τι θα κάνουμε εμείς εδώ οι Βουλευτές; Πώς θα κινητοποιηθούμε για να βρούμε χρηματοδοτήσεις, ώστε αυτά τα πρότυπα σχολεία χάριν των οποίων ομιλούν ελληνική γλώσσα χιλιάδες νέα παιδιά στο Μόντρεαλ, δεν θα κλείσουν; Και πώς θα κάνουμε περισσότερα τέτοια σχολεία δίγλωσσα, τρίγλωσσα ενταγμένα μέσα στο σύστημα των τρίτων χωρών; Για παράδειγμα, τι θα κάνουμε με τα αναγνωριστικά σχολεία μας της Γερμανίας που το ’80 όταν έγιναν ήταν κατάκτηση και σήμερα δεν αναγνωρίζονται από το γερμανικό εκπαιδευτικό σύστημα και δεν παρέχουν τίτλο για τα Ανώτατα Ιδρύματα;
Πρέπει, λοιπόν, να εργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση. Είμαι βέβαιος ότι με στήριγμα και εισηγητή το ΣΑΕ, η Βουλή, η Κυβέρνηση, όλοι οι θεσμοί της Ελλάδος, γινόμαστε καλύτερα κοινωνοί των προβλημάτων και των αιτημάτων των απόδημων Ελλήνων και μπορούμε έτσι να τους εκπροσωπούμε μέσω του ελληνικού Κοινοβουλίου και μέσω του Συντάγματος, το οποίο μας ορίζει την ευθύνη, να επιλύουμε τα θέματα του ελληνικού λαού, αλλά να μεριμνούμε και για τον απόδημο Έλληνα.
Ευχαριστώ.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΠΑ.ΣΟ.Κ.)
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βαΐτσης Αποστολάτος): Ευχαριστούμε πολύ τον κ. Γρηγόρη Νιώτη.
Καλείται στο Βήμα ο Βουλευτής του ΠΑ.ΣΟ.Κ. κ. Σάββας Εμινίδης.
Ορίστε, κύριε συνάδελφε, έχετε το λόγο για πέντε λεπτά.
ΣΑΒΒΑΣ ΕΜΙΝΙΔΗΣ: Κύριε Πρόεδρε, κύριε Υπουργέ, αγαπητοί συνάδελφοι, η ελληνική ομογένεια αποτελεί σήμερα μία άλλη Ελλάδα, ζωντανή, πέρα από τα γεωγραφικά όρια της χώρας μας. Η ενίσχυση των δεσμών των απόδημων Ελλήνων με την πατρίδα πρέπει να αποτελεί προτεραιότητα της πολιτείας.
Είμαι βέβαιος ότι αντιλαμβανόμαστε όλοι ότι η νέα διεθνής πραγματικότητα επιβάλλει την ενίσχυση του ρόλου του απόδημου ελληνισμού, την ενθάρρυνση και τη στήριξη του ΣΑΕ και την ενσωμάτωση της δράσης του σε μια δυναμική εθνική στρατηγική που υπερασπίζεται αποτελεσματικά τις αξίες, τις αρχές και τα δίκαια του ελληνισμού.
Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. έχει πρωτοστατήσει και ως κυβέρνηση και ως αντιπολίτευση στην ενίσχυση και στήριξη του απόδημου ελληνισμού. Υπήρξαν κορυφαίες πρωτοβουλίες, όπως η ίδρυση της Γενικής Γραμματείας Απόδημου Ελληνισμού το 1983, από τον αείμνηστο Ανδρέα Παπανδρέου, η ίδρυση του Συμβουλίου Απόδημου Ελληνισμού το 1995 και η συνταγματική αναθεώρηση του 2001 που κατοχύρωσε το ΣΑΕ με το άρθρο 108 στο Σύνταγμα.
Η ετήσια Έκθεση πεπραγμένων του ΣΑΕ για το 2007 συζητήθηκε για πρώτη φορά στην ολομέλεια, μετά από πρόταση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και αποδοχή της πρότασης από τον Πρόεδρο της Βουλής, τον κ. Σιούφα και εδραιώνεται ο θεσμός της συζήτησης στην ολομέλεια της Βουλής των Ελλήνων, της Έκθεση των εκπροσώπων των απόδημων Ελλήνων.
Το θέμα της ψήφου των αποδήμων είναι σίγουρα ένα πολύ σοβαρό ζήτημα, το οποίο θα συζητηθεί διεξοδικά με τη διαδικασία της ανοικτής διαβούλευσης που θα ακολουθήσουμε.
Υπάρχουν, όμως, πολύ πιο σημαντικά θέματα. Για παράδειγμα, η αποκατάσταση των σχέσεων του επίσημου κράτους με τα εκατομμύρια των απόδημων που είχαν υποβαθμιστεί τελευταία. Οι υπηρεσίες προς τους απόδημους, πράγματι πρέπει να αναβαθμιστούν. Η γραφειοκρατία πρέπει να μειωθεί δραστικά, ειδικά για συνταξιοδοτικά και ασφαλιστικά θέματα. Η καλύτερη οργάνωση της διδασκαλίας της ελληνικής γλώσσας, η προώθηση του ελληνικού πολιτισμού μέσω πολιτιστικών δράσεων, η ανάπτυξη ενός δικτύου συνεργασίας ελληνικών επιχειρήσεων ανά τον κόσμο και στα πλαίσια της «πράσινης» ανάπτυξης, η οικονομική αυτοδυναμία του ΣΑΕ με την ανεύρεση πόρων, πέραν της κρατικής ενίσχυσης και τη θεσμοθέτηση μεθόδων αυτοχρηματοδότησης του Συμβουλίου, το έλλειμμα του ΣΑΕ στη δικτύωση με σημαντικούς Έλληνες της διασποράς.
(Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Α΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΝΙΩΤΗΣ)
Θα πρέπει να αναζητηθούν και να αξιοποιηθούν οι ομογενείς που διαπρέπουν σε όλους τους χώρους της επιστήμης, της έρευνας, του πολιτισμού, του αθλητισμού και δεν είναι ενταγμένοι μέσα στα οργανωμένα σχήματα της διασποράς. Αυτοί θα μπορούσαν πράγματι να είναι πρεσβευτές της Ελλάδας σε συγκεκριμένους τομείς και στα αντικείμενα που διαπρέπουν ανά τον κόσμο.
Το σημαντικότερο, όμως, θέμα είναι η κατάλληλη αξιοποίηση όλου του απόδημου ελληνισμού, ως πολύτιμου συμπαραστάτη στην προώθηση των εθνικών μας θεμάτων. Το ΣΑΕ μπορεί να συμβάλει αποφασιστικά στην προώθηση των πάγιων ελληνικών θέσεων σε όλα τα διεθνή κέντρα λήψης αποφάσεων.
Θα σταθώ σε δύο-τρία σημεία της Έκθεσης. Στη βούληση του ΣΑΕ να θέσει τις δυνάμεις του στη διάθεση της Ελλάδας για την προώθηση του τουρισμού -και ως Πόντιος στην καταγωγή, εκφράζω την υποστήριξή μου στην πρωτοβουλία για μια συντονισμένη προσπάθεια στο θέμα της γενοκτονίας των Ποντίων και επίσης στην ίδρυση των Εδρών Ποντιακών Μελετών, ώστε πραγματικά να συμβάλουν στην αναγνώριση κάθε πτυχής της ιστορίας του ποντιακού ελληνισμού- στην αύξηση της οικονομικής υποστήριξης των δράσεων του ΣΑΕ, που θα πρέπει να εξεταστεί στα πλαίσια της αντοχής της ελληνικής οικονομίας.
Οι δαπάνες δεν πρέπει να εξαιρεθούν από το νέο δόγμα της νέας Κυβέρνησης του ΠΑ.ΣΟ.Κ. για διαφάνεια παντού. Οι Έλληνες φορολογούμενοι πρέπει πράγματι να γνωρίζουν ότι τα λεφτά τους πιάνουν τόπο και οι Έλληνες της Διασποράς πρέπει να γνωρίζουν πώς, πού και πόσο τους ενισχύει η πατρίδα τους.
(Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή)
Μισό λεπτό, κύριε Πρόεδρε.
Ο ρόλος του Σ.Α.Ε. πρέπει να συνεχίσει να είναι συμβουλευτικός, γνωμοδοτικός, υποστηρικτικός και διεκδικητικός για την επίλυση των προβλημάτων των ομογενών σε συνεργασία με την ελληνική πολιτεία. Η στήριξή του από την πολιτεία, παρά τις αντίθετες φωνές, πρέπει να ενδυναμωθεί διότι οι απόδημοι Έλληνες επιμένουν να αγωνίζονται για τη διατήρηση της εθνικής ταυτότητας και του πολιτισμού μας, προκειμένου να τη διαδίδουν από γενιά σε γενιά.
Και γι’ αυτό πράγματι είστε άξιοι συγχαρητηρίων! Και είναι απαίτηση όλων των Ελλήνων να συνεχιστεί η προσπάθεια που ξεκίνησε πριν δεκατέσσερα χρόνια και αγκαλιάστηκε από το σύνολο των δυνάμεων του Ελληνισμού.
Ευχαριστώ πολύ.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΠΑ.ΣΟ.Κ.)
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γρηγόριος Νιώτης): Ευχαριστούμε πολύ, κύριε συνάδελφε.
Το λόγο έχει ο Βουλευτής του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Κωνσταντίνος Καζάκος. Του ζητάμε συγγνώμη γιατί τον παραλείψαμε εκ λάθους.
Κύριε Καζάκο, για πέντε λεπτά έχετε το λόγο.
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΖΑΚΟΣ: Δεν πειράζει, κύριε Πρόεδρε. Ευχαριστώ πολύ.
Είναι λίγος ο χρόνος, θα προσπαθήσω πολύ πυκνά να πω μερικά πράγματα, αλλά δεν μπορούν να αναπτυχθούν.
Πρώτα απ' όλα θέλω να επισημάνω και εγώ το αποκαρδιωτικό της εικόνας που παρουσιάζει το Κοινοβούλιο σήμερα. Δεν αφήνει κανένα περιθώριο, παρά την παρουσία μέχρι τώρα του κυρίου Υφυπουργού των Εξωτερικών, να υπερασπιστεί κανένας το ενδιαφέρον της ελληνικής πολιτείας, του ελληνικού κράτους, των κυβερνήσεων για τους Έλληνες της Διασποράς.
Ξέρουμε ότι υπάρχουν δουλειές και μεγάλα ζητήματα, αλλά θα έπρεπε να περιφρουρηθεί αυτή η συνάντηση, να είναι κατάμεστη η Αίθουσα –και με τα θεωρεία μάλιστα και με ισχυρή παρουσία της Κυβέρνησης- ώστε να μπορέσουμε να έχουμε και κάποιες απαντήσεις στα αναπάντητα ερωτήματα που έχουν συσσωρευτεί σ’ αυτόν τον τόμο των αιτημάτων του Σ.Α.Ε., τα οποία πολύ φοβάμαι ότι θα παραμείνουν αναπάντητα. Τουλάχιστον, να μαθαίναμε κάποιες προθέσεις, γιατί πολλές δεσμεύσεις δεν μπορούν να υπάρχουν.
Έχουμε τον κίνδυνο έτσι –και φάνηκε από τις ομιλίες πολλών συναδέλφων- να κάνουμε κατάχρηση του ενθουσιασμού, της συγκίνησης, του πατριωτισμού που μας εμπνέουν οι απόδημοι Έλληνες, αισθήματα που είναι ειλικρινή, αλλά πέφτουμε σε ωραιοποιήσεις, κάνουμε κατάχρηση και του πατριωτισμού και της συγκίνησης, πέφτουμε σε μεγαλοστομίες, σε κενολογίες. Γίνεται ένας καταιγισμός των καλών προθέσεων που δεν έχει καμία απολύτως σχέση με την πραγματικότητα, η οποία είναι πολύ χειρότερη απ’ όσο μπορεί να την περιγράψει κανείς.
Είμαι βέβαιος ότι θα περάσουν χρόνια και αυτός ο κατάλογος των αιτημάτων θα παραμένει αναλλοίωτος, αναπάντητος, όπως έχει μείνει δεκαετίες ολόκληρες.
Από προσωπική πείρα από τις ομογένειες πολλά χρόνια τώρα –να μην πω πόσα- είτε με περιοδείες θιάσων, είτε με καλέσματα από τις κοινότητες για περιοδείες και ομιλίες, έχω μια εικόνα τουλάχιστον από τις μεγάλες ομογένειες της Αμερικής, του Καναδά, της Αυστραλίας, της Αφρικής και μερικώς και της Ευρώπης.
Μα, επί δεκαετίες τώρα, τα αιτήματα των κοινοτήτων των ομογενών ήταν ακριβώς τα ίδια, με τις ίδιες λέξεις διατυπωμένα –δεν έχει αλλάξει τίποτα- και είναι από πολύ μικρά και ταπεινά αιτήματα, μέχρι πολύ μεγάλα!
Βέβαια, διαφέρουν από ομογένεια σε ομογένεια, γιατί είναι άλλες οι συνθήκες που ζουν στις Ηνωμένες Πολιτείες, άλλες στον Καναδά, άλλες στην Αυστραλία, που οι κοινότητες είναι πολύ ανεπτυγμένες. Γιατί υπήρξαν κοινότητες στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου οι Έλληνες είναι εγκλωβισμένοι στις ενορίες και έχουν μείνει καθηλωμένοι. Δεν λειτουργεί αυτό το κύτταρο της δημοκρατίας, που είναι η κοινότητα με τα συμβούλιά της, με τις παρατάξεις της, με τους διαλόγους και τις αντιθέσεις. Αυτό είναι ένα φαινόμενο, που είναι συγκλονιστικό και αποκαρδιωτικό.
Οι μεγάλες μάζες των Ελλήνων που ζουν στο Κουίνς, στο Μπρούκλιν και στις μεγάλες συνοικίες της Αμερικής είναι σχεδόν σε γκέτο. Ζουν φοβισμένοι, τρομοκρατημένοι, βλέπουν τους ουρανοξύστες στο Μανχάταν μέσα στην ομίχλη και κάνουν «πού να πας εκεί πέρα;». Δεν έχουν πάει ούτε μέχρι εκεί! Ζουν μες στα μαγαζάκια τους, στα σουβλατζίδικα.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε, όταν μιλάμε γι’ αυτά τα θέματα, ότι ο εκπατρισμός, η αποδήμηση, η μετανάστευση των Ελλήνων δεν ήταν καμία εθελουσία έξοδος, όπως είναι των δημοσίων υπαλλήλων, για να πάρουν σύνταξη νωρίτερα. Εξεδιώχθησαν από την πατρίδα Ελλάδα, γιατί η μητέρα Ελλάδα, αυτή δεν ήταν ικανή τότε, σε αυτές τις συνθήκες τις άγριες που περνούσε ο τόπος, να φροντίσει τα παιδιά της και να είναι στοργική μητέρα. Έφυγε το καλύτερο κομμάτι του ελληνικού λαού.
(Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή)
Δώστε μου λίγο χρόνο, κύριε Πρόεδρε, γιατί δεν προλαβαίνει κανείς να πει τίποτα. Τι να αναπτύξω; Τελείωσε ο χρόνος.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γρηγόρης Νιώτης): Δεν τελείωσε, κύριε Καζάκο. Έχετε ένα ακόμη λεπτό.
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΖΑΚΟΣ: Μια θερμή παράκληση θέλω να κάνω προς τους ομογενείς μας, οι οποίοι ξέρουν πόσο τους τιμώ και πόσο υπερήφανος είμαι για τη δράση τους, την αυτοθυσία τους, την αυταπάρνηση με την οποία δουλεύουν. Όμως, όταν περιμένει κανείς -και περιμένει πολλά- από μια πόρτα που είναι σκηνικό και δεν είναι πόρτα, κινδυνεύει να πέσει σε αδράνεια. Δεν πρέπει να περιμένετε από την πατρίδα Ελλάδα. Αν έρθει βοήθεια από εκεί, καλοδεχούμενη. Να την πάρετε και να πείτε και «ευχαριστώ». Γιατί ζει και τώρα κάτω από πολύ άγριες συνθήκες, με ισχυρούς προστάτες, που στην ελληνική αργκό τους λέμε αλλιώς, που δεν την αφήνουν να φροντίσει τα παιδιά της. Είναι ακόμη ζωντανός ο Κρόνος και τα καταπίνει. Περιμένει η κακομοίρα μπας και γεννήσει το Δία, να έχει το θάρρος να γκρεμίσει τον πατέρα του, να του ανοίξει την κοιλιά και να βγάλει τα αδέρφια του στο φως και να ξανακάνει μια άλλη τάξη στον κόσμο.
Πρέπει μόνοι σας, με όσα μέσα διαθέτετε, με την τεράστια γνώση των προβλημάτων που έχετε, που δεν την έχουμε εδώ –εσείς τα ξέρετε- και με τη δραστηριότητα που έχετε, να επιλύετε τα προβλήματά σας. Αν έρθει από την Ελλάδα βοήθεια, καλώς να τη δεχθείτε.
Στο θέμα, όμως, της παιδείας και της γλώσσας, που κοπτόμεθα εδώ για τη γλώσσα και την αξία της, την οποία καταστρέφουμε κάθε μέρα και περισσότερο, που βγάζουμε από το λύκειο τα παιδιά μας ανελλήνιστα και ανιστόρητα σε βαθμό κακουργήματος, τι βοήθεια θα περιμένετε; Πώς θα διατηρηθεί το ελληνικό στοιχείο, το αίσθημα του Έλληνα στα νέα παιδιά σας, εάν δεν ξέρουν σε βάθος τη γλώσσα και την ιστορία του τόπου, εάν δεν γεμίσουν με αυτό τον πολιτισμό των προγόνων, που θεωρούμε ότι είμαστε συνεχιστές τους;
Να γεμίσουν με ενθουσιασμό από την ένδοξη ιστορία του παρελθόντος, να ξεπεράσουν αυτά τα δύο χιλιάδες χρόνια δουλείας του τόπου, για να αισθανθούν Έλληνες. Αλλιώς δεν πρόκειται να αισθανθούν Έλληνες. Θα τους παρασύρει η κοινωνία μέσα στην οποία ζουν και θα αφελληνισθούν. Εδώ αφελληνίζονται κάθε μέρα δεκάδες χιλιάδες ελληνόπαιδα που φεύγουν στο εξωτερικό, είτε για σπουδές είτε για να βρουν ή νομίζουν ότι θα βρουν ευκαιρίες και κάποιες προοπτικές να κτίσουν ένα μέλλον που εδώ τους απαγορεύεται.
Ευχαριστώ πολύ για το χρόνο.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γρηγόριος Νιώτης): Δεν θα μπορούσα να διακόψω αυτό το κρεσέντο ευαισθησίας και φωτισμένων παραινέσεων από το συνάδελφο.
Θα παρακαλούσα απευθυνόμενος σε όλους τους υπολοίπους συναδέλφους να είμαστε μέσα στο χρόνο μας ή και λίγο λιγότερο, γιατί είχαμε καθορίσει ως λήξη της διαδικασίας την 4η απογευματινή και ήδη έχουμε πλησιάσει. Θα δώσουμε τη δυνατότητα να ομιλήσουν όλοι οι συνάδελφοι, αλλά παρακαλώ να τηρήσετε αυστηρά το χρόνο ή και λιγότερο αν είναι δυνατόν.
Το λόγο έχει ο Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας κ. Νικόλαος Καντερές για πέντε λεπτά.
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΑΝΤΕΡΕΣ: Κύριε Πρόεδρε, κύριε Υπουργέ, εκλεκτά μέλη του Απόδημου Ελληνισμού, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, πριν λίγες ημέρες συζητήσαμε την ετήσια έκθεση του έτους 2008 του Συμβουλίου Αποδήμου Ελληνισμού στην κοινή συνεδρίαση των Επιτροπών Οικονομικών Υποθέσεων, Κοινωνικών Υποθέσεων και Ελληνισμού της Διασποράς.
Η έκθεση που κατατέθηκε πριν λίγους μήνες από τον Πρόεδρο τον κ. Στέφανο Ταμβάκη αναφέρει τις δραστηριότητες του Συμβουλίου για το περασμένο έτος και τις εισηγητικές προτάσεις των επτά περιφερειών του πλανήτη, όπου ζουν και δραστηριοποιούνται οι Απόδημοι Έλληνες. Πιστεύω ότι όλοι αντιλαμβανόμαστε το ειδικό βάρος που έχουν αυτές οι προτάσεις.
Κυρίες και κύριοι, ξεκινώντας την τοποθέτησή μου επί της εκθέσεως θέλω να θυμίσω ένα γεγονός που έγινε εκείνες τις ημέρες, όταν κατατέθηκε στο τότε Πρόεδρο της Βουλής τον κ. Σιούφα η εν λόγω έκθεση.
Παραλαμβάνοντας την έκθεση ο κ. Σιούφας παρέδωσε στο Προεδρείο του ΣΑΕ τα δύο τελευταία ψηφίσματα του Κογκρέσου και της Γερουσίας των Ηνωμένων Πολιτειών για το θέμα της επίλυσης της ονομασίας των Σκοπίων.
Ενθυμούμαι επίσης, την πρωτοβουλία που είχαν πάρει για το ίδιο θέμα της ονομασίας των Σκοπίων διακόσιοι και πλέον ακαδημαϊκοί από όλον τον κόσμο, μεταξύ των οποίων και από τα μεγαλύτερα πανεπιστήμια των Η.Π.Α.. Μια πρωτοβουλία με αποδέκτη την ηγεσία των Ηνωμένων Πολιτειών, υποδεικνύοντας τον τρόπο με τον οποίον οφείλει να αντιμετωπίσει το θέμα αυτό.
Αλλά και για άλλα ζητήματα, η ελληνική πολιτεία έχει προστρέξει στο Συμβούλιο Απόδημου Ελληνισμού, ζητώντας την αρωγή του. Για τα γλυπτά του Παρθενώνα, σαν παράδειγμα, ζητήθηκε από τους ομογενείς μας να στείλουν σαφές μήνυμα στις Βρετανικές Αρχές και στο Βρετανικό Μουσείο ότι πρέπει να επιστρέψουν στη θέση τους τα γλυπτά, ειδικά τώρα που το νέο Μουσείο της Ακρόπολης άνοιξε τις θύρες του και δεν υφίσταται καμία δικαιολογία, ώστε να κρατούνται τα γλυπτά αιχμάλωτα στη Μεγάλη Βρετανία.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, διάβασα την έκθεση και οφείλω να πω ότι τα ζητήματα που ανακύπτουν είναι πολλά και σοβαρά. Οι προτάσεις που κατατέθηκαν από τις επτά περιφέρειες πρέπει να τύχουν σοβαρής επεξεργασίας από τους αρμόδιους. Πρέπει να δοθεί η δυνατότητα να ενσωματωθούν οι ανάγκες των Απόδημων Ελλήνων, που ποικίλουν από χώρα σε χώρα, από ήπειρο σε ήπειρο, στον κεντρικό σχεδιασμό άσκησης πολιτικής, τόσο στο εσωτερικό της χώρας, όσο και στο εξωτερικό. Η Βουλή των Ελλήνων καλείται να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο σ’ αυτό, ώστε να λυθούν τα θέματα που εκκρεμούν.
Και μιας που αναφέρθηκα σε εκκρεμότητες, κύριε Πρόεδρε, θέλω να θυμίσω στο Σώμα ότι ένα από τα βασικότερα αιτήματα των Απόδημων Ελλήνων βρίσκεται ακόμα ανοικτό και αυτό δεν μας τιμά καθόλου, ύστερα μάλιστα από δεκατέσσερα χρόνια. Αναφέρομαι στην ψήφο των Ελλήνων της Διασποράς.
Αφού αυτή τη στιγμή η νέα Κυβέρνηση επεξεργάζεται ένα νέο εκλογικό σύστημα της χώρας, ας διασφαλίσουμε ότι θα ληφθούν υπ’ όψιν οι θέσεις του ΣΑΕ. Ας συνεννοηθούμε επιτέλους γι’ αυτό το τεράστιο ζήτημα που θυμίζω ότι είναι συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα.
Κλείνοντας, επιτρέψτε μου να πω το εξής: Η παρεμβατικότητα και η διεισδυτικότητα της ελληνικής ομογένειας σε μείζονος σημασίας ζητήματα είναι καταλυτική. Μόνο με την ενεργό συμβολή των Ελλήνων ομογενών μπορούμε να δημιουργήσουμε αυτές τις προϋποθέσεις που απαιτούνται για να υπερασπιστούμε τα εθνικά μας δίκαια και όχι μόνο. Στα ίδια πλαίσια εμπίπτουν θέματα διάδοσης και προώθησης του ελληνικού πολιτισμού, της παιδείας, της γλώσσας, της επιχειρηματικότητας και άλλα.
Οι Έλληνες δεν είμαστε μόνο τα δέκα εκατομμύρια που ζούμε στην Ελλάδα. Η δύναμη του ελληνικού στοιχείου βρίσκεται σε κάθε γωνιά της υφηλίου.
Αυτό το γνωρίζουμε και αυτός είναι ο λόγος που οφείλουμε να σεβαστούμε απόλυτα τις θέσεις που εκφράζονται στην ετήσια Έκθεση του Συμβουλίου. Οι Έλληνες του εξωτερικού δεν είναι πολίτες δεύτερης κατηγορίας. Θα έλεγα, μάλιστα, ότι σε αρκετές περιπτώσεις, όπως στα θέματα υπεράσπισης των εθνικών συμφερόντων και δικαίων, είναι πολίτες πρώτης κατηγορίας και πρώτης γραμμής. Ας φανούμε αντάξιοί τους.
Σας ευχαριστώ. Και ιδιαίτερα ευχαριστώ τους εκπροσώπους της Ελληνικής διασποράς.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γρηγόριος Νιώτης): Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε. Ήσασταν και συντομότερος κατά ένα λεπτό.
Ο Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας κ. Θεόφιλος Λεονταρίδης έχει το λόγο για πέντε λεπτά.
ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΛΕΟΝΤΑΡΙΔΗΣ: Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θέλω πρώτα απ’ όλα να καλωσορίσω στη Βουλή των Ελλήνων όλα τα μέλη του Συμβουλίου Απόδημου Ελληνισμού, να τους συγχαρώ για το έργο τους, ένα έργο δύσκολο, αλλά δημιουργικό, γιατί αφήνοντας τις εργασίες τους, τις οικογένειές τους, αναλώνουν πολύτιμο χρόνο υπηρετώντας τον ιερό σκοπό για τον οποίο ετάχθησαν.
Είναι βέβαιο ότι από τότε που θεσμοθετήθηκε το Συμβούλιο Απόδημου Ελληνισμού, η επιτυχία της λειτουργίας του -παρ’ όλες τις δυσκολίες- πολλαπλασίασε τη δύναμη του Ελληνισμού και άλλαξε τις διαστάσεις επιρροής της Ελλάδας.
Ο βασικός στόχος του Συμβουλίου Απόδημου Ελληνισμού, που είναι η προσέγγιση των Ελλήνων της διασποράς και η δημιουργία μιας παγκόσμιας δικτύωσης με στόχο το σχεδιασμό και την υλοποίηση προγραμμάτων προς το συμφέρον της ομογένειας και η μεταφορά τους ως γνωμοδοτικό και συμβουλευτικό Όργανο προς την Ελληνική Πολιτεία, ολοένα και περισσότερο ισχυροποιείται.
Ταυτόχρονα, όλα αυτά τα χρόνια η συστηματική συμμετοχή Βουλευτών στις εκδηλώσεις της ελληνικής ομογένειας για να δίνει η Βουλή των Ελλήνων το παρόν της, να αφουγκράζεται την ομογένεια εκεί όπου ζει, εκεί όπου λειτουργεί, στις κοινότητες όλου του κόσμου, να μεταφέρει τον προβληματισμό και τη δύναμη που παίρνουν οι συνάδελφοι Βουλευτές από εκεί στην Ελληνική Βουλή, ώστε να αντιμετωπίζονται κατά το δυνατόν τα υπάρχοντα ζητήματα, δείχνει το ενδιαφέρον της Ελληνικής Πολιτείας για τον Ελληνισμό της διασποράς.
Οφείλουμε, αγαπητά μέλη του Συμβουλίου Απόδημου Ελληνισμού, να εργαζόμαστε και να συνεργαζόμαστε για τους κοινούς σκοπούς πιο στενά. Να αναπτύξουμε δράσεις και δραστηριότητες για την αποτροπή των κινδύνων και την αξιοποίηση των ευκαιριών που ανοίγονται ξανά μπροστά μας. Να αξιοποιήσουμε επ’ ωφελεία όλων, όλους εσάς, το ζωντανό Ελληνισμό που ζει και μεγαλουργεί στο εξωτερικό.
Να ενεργοποιήσουμε ιδιαίτερα τη νεολαία μας, τα παιδιά σας, που λατρεύουν την ελληνική παράδοση –γιατί έτσι τα αναθρέψατε- ώστε να υπάρχει ευρύτερη συμμετοχή στη διαμόρφωση και τη λήψη αποφάσεων που αφορούν το μέλλον μας.
Να ενώσουμε τις δυνάμεις μας για να αντιμετωπίσουμε τις προκλήσεις της νέας εποχής.
Να σκύψουμε, παράλληλα, στον πολιτισμό που κουβαλά αυτός ο τόπος και να αναδείξουμε τις αιώνιες αρχές και αξίες που μας κληροδότησε.
Να ενδυναμώσουμε το συνδετικό κρίκο όλων των Ελλήνων που δεν είναι άλλος από τις ηθικές και πνευματικές αξίες του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας.
Είμαι βέβαιος ότι όλοι μαζί ενωμένοι, Πολιτεία, Εκκλησία και Ομογένεια, μπορούμε να πραγματοποιήσουμε τους υψηλούς στόχους που έχουμε θέσει για ευημερία, ανάπτυξη και πρόοδο με συντονισμό όλων των δυνάμεων του Οικουμενικού Ελληνισμού.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, η Έκθεση που κατατέθηκε αποδεικνύει ότι γίνεται σοβαρή δουλειά, υπεύθυνη, συντονισμένη, με πλήρη ανάλυση των προβλημάτων, που διαφέρουν από Ήπειρο σε Ήπειρο και από κράτος σε κράτος, αλλά συνάμα και κατάθεση συγκεκριμένων προτάσεων που επιζητούν συγκεκριμένες λύσεις.
Υπάρχει μία εμφανής αγωνία για τη διατήρηση της ελληνικής γλώσσας. Αγγίζει καμιά φορά τα όρια του φόβου, μήπως αυτό είναι αδύνατο στις νεότερες γενιές και προτείνονται ευέλικτες και προσαρμοσμένες στα νέα δεδομένα για την κάθε χώρα λύσεις.
Τα Ελληνόπουλα της τέταρτης πλέον γενιάς είναι υποχρεωμένα να ζουν, να εργάζονται, να επικοινωνούν σε ένα περιβάλλον ανταγωνιστικό, όπου κι έχουν υποχρέωση να διακριθούν.
Η λύση της διδασκαλίας των ελληνικών τους επιτρέπει και στην κοινωνία που ζουν να είναι ενταγμένοι και την εθνική τους ταυτότητα και κληρονομιά να διαφυλάττουν.
Φορέας αξιών και συνείδησης η γλώσσα συμβάλει σε αυτό.
Αυτό, λοιπόν, που πρέπει να κάνει η Ελληνική Πολιτεία είναι να ακούσει τις προτάσεις του Συμβουλίου Απόδημου Ελληνισμού και των κατά τόπους συντονιστών, οι οποίοι είναι οι καθ’ ύλην αρμόδιοι για να υποδείξουν το πώς θα μπορέσει η Ελληνική Πολιτεία να επιτύχει κατά τον καλύτερο τρόπο την επίτευξη του κοινού στόχου, που είναι η διατήρηση της ελληνικής ταυτότητος στους απόδημους Έλληνες.
Τα προγράμματα φιλοξενίας και οι κατασκηνώσεις είναι θετικές πρωτοβουλίες που αποδίδουν και πρέπει να συνεχιστούν και να ενισχυθούν.
Η διάδοση και η μύηση στον ελληνικό πολιτισμό και η προβολή της Ελλάδος μπορούν να ενισχυθούν μέσω της στήριξης των πολιτιστικών εκδηλώσεων των αποδήμων Ελλήνων. Ο συντονισμός των Υπουργείων Εξωτερικών, Πολιτισμού και Τουριστικής Ανάπτυξης σε κοινές δράσεις προς αυτήν την κατεύθυνση κρίνεται απαραίτητος.
Η καταγραφή σε μία πλήρη βάση δεδομένων όλων των στοιχείων των επιστημόνων, των ελευθέρων επαγγελματιών, επιχειρηματιών, φορέων και η δημιουργία δικτύων θα συμβάλλουν στην οικονομική και κοινωνική ανάπτυξή τους, θα βοηθήσουν στη σύσφιξη σχέσεων και θα δώσουν τη δυνατότητα νέων συνεργασιών στο μέλλον. Γίνονται πολλές προσπάθειες προς αυτήν την κατεύθυνση, αλλά χρειάζεται περισσότερος συντονισμός αυτών των δράσεων μέσω του Συμβουλίου Απόδημου Ελληνισμού.
Ο ρόλος του Συμβουλίου Απόδημου Ελληνισμού, ο οποίος είναι πολύ σημαντικός και το έχει αποδείξει μέχρι τώρα με πλήθος δράσεων σε όλους τους τομείς, πρέπει να ενδυναμωθεί με συγκεκριμένες πολιτικές πρωτοβουλίες από την πλευρά και της Κυβέρνησης και των αρμοδίων Υπουργείων, ιδιαίτερα δε του Υπουργείου Εξωτερικών.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, τελειώνοντας, θα ήθελα να πω ότι ένα άλλο μεγάλο θέμα που μας απασχόλησε τα τελευταία χρόνια είναι το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι των Ελλήνων της διασποράς. Η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας έφερε στη Βουλή σχέδιο νόμου για την ψήφο των αποδήμων, αλλά δυστυχώς δεν υπήρξε συναίνεση από την Αντιπολίτευση τότε, με αποτέλεσμα η δική μας επιθυμία, αλλά και των ομογενών να μην ευοδωθεί. Είναι μεγάλο λάθος να στερούμε από όλους τους απόδημους Έλληνες το στοιχειώδες δικαίωμα να συμμετέχουν ενεργά και καθοριστικά στις πολιτικές διεργασίες που καθορίζουν το σήμερα και το αύριο της γενέτειράς τους. Εάν αυτό το δικαίωμα συνεχίσουμε να το στερούμε από τους ομογενείς μας, τότε απαξιώνουμε με τον πιο οδυνηρό τρόπο το όραμα να κάνουμε άρρηκτους τους εθνικούς δεσμούς με τους συμπατριώτες της διασποράς.
Από αυτήν τη σκοπιά, είναι ένα μείζον εθνικό ζήτημα που απαιτεί μια πλατιά συναίνεση. Θα πρέπει, λοιπόν, ο καθένας να αναλάβει τις ευθύνες του και τις συνέπειες των πράξεών του και ειδικότερα η σημερινή Κυβέρνηση, η οποία έχει και την κύρια ευθύνη. Πιστεύω ότι μέσα από μία κοινή προσπάθεια οι στόχοι και τα οράματά μας θα γίνουν πραγματικότητα.
Σας ευχαριστώ.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας)
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γρηγόριος Νιώτης): Σας ευχαριστώ.
Το λόγο έχει ο κ. Πλεύρης.
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΛΕΥΡΗΣ: Κύριοι συνάδελφοι, πραγματικά όταν απευθυνόμαστε στον ελληνισμό της διασποράς και στις εκθέσεις που κάνει το ΣΑΕ, αυτό είναι κάτι πολύ σημαντικό. Δυστυχώς, όμως, από τη μικρή κοινοβουλευτική εμπειρία που έχω, κάθε χρόνο απλώς γίνεται μία συζήτηση επ’ αυτών των θεμάτων. Συζητάμε στην Επιτροπή Αποδήμου Ελληνισμού -και θέλω να εξάρω το έργο του κ. Νιώτη και στην προηγούμενη θητεία, που δεν ήταν Πρόεδρος, διότι έχει μια μακρά πορεία στα θέματα αποδήμου ελληνισμού- αλλά επί της ουσίας θεωρώ ότι δεν υπήρξε ποτέ μία μεθοδολογία –και τα λέγαμε αυτά, κύριε Υπουργέ, και στην τελευταία συνεδρίαση της Επιτροπής Αποδήμου Ελληνισμού- ώστε να βάζουμε ένα-ένα θέμα κάτω, να κάνουμε μία καταγραφή και να λέμε ότι αυτήν τη χρονιά λύσαμε αυτό το θέμα. Το να ερχόμαστε εδώ και να συζητάμε συνεχώς για το μεγαλείο του ελληνισμού της διασποράς, για το πώς μπορεί ο ελληνισμός της διασποράς να βοηθήσει την Ελλάδα σε θέματα της πατρίδας μας, στα εθνικά θέματα, με την πίεση που μπορεί να ασκήσει, πώς η Ελλάδα από την πλευρά της μπορεί να βοηθήσει όλους αυτούς τους ανθρώπους να κρατήσουν τον ελληνισμό με τα σχολεία, με τα βιβλία, την εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας είναι πολύ ωραία πράγματα να τα λέμε, αλλά πολύ πιο σημαντικό θα ήταν ένα, έστω και μικρό μέρος αυτών, μετά από τόσες συζητήσεις, τόσες διαβουλεύσεις, να λέγαμε ότι το λύσαμε. Δυστυχώς, αυτό θεωρώ ότι δεν μπορούμε να το πούμε ακόμα.
Θα ήθελα να εκφράσω ένα παράπονο προς την Κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Στην προηγούμενη θητεία, στην Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, δεν ψηφίστηκε τελικά ο νόμος για την ψήφο των αποδήμων Ελλήνων και ερχόμενοι τώρα στη νέα διακυβέρνηση, βλέπω, τουλάχιστον από τα λεγόμενα, κύριε Υπουργέ, ότι έχετε βάλει προτεραιότητα το πώς θα δοθεί ψήφος στους μετανάστες –είναι αυτό το οποίο έχετε εξαγγείλει- το πώς θα δώσετε ιθαγένεια -πράγματα που εμάς μας βρίσκουν τελείως αντίθετους- και δεν άκουσα να πείτε, έστω και με τη μορφή την οποία προτείνατε στην προηγούμενη θητεία, ότι στις προτεραιότητές σας είναι να δοθεί η δυνατότητα στους απόδημους Έλληνες να ψηφίζουν από το σημείο στο οποίο βρίσκονται.
Πραγματικά εδώ εκφράζω το παράπονο ότι δεν μπορεί να δίνεται προτεραιότητα στα θέματα μετανάστευσης, που εμείς ούτως ή άλλως διαφωνούμε –δεν είναι της παρούσης να το λύσουμε- και να μην δίνεται προτεραιότητα σε όλους αυτούς τους ανθρώπους που, για να ψηφίσουν στις εκλογές, θα πρέπει να παίρνουν το αεροπλάνο από την Αμερική, από την Αυστραλία είτε από την Ευρώπη, για να έρθουν να ψηφίσουν. Συνεπώς, μια που παρίστασθε, κύριε Υπουργέ, πρέπει άμεσα να φέρετε ένα σχέδιο νόμου. Εμείς έχουμε δεσμευθεί, όπως κάναμε και ψηφίσαμε το σχέδιο νόμου της Νέας Δημοκρατίας, ότι οποιοδήποτε σχέδιο νόμου να έρθει, με οποιεσδήποτε συνθήκες που θα δίνει τη δυνατότητα στους συμπατριώτες μας να έρθουν να ψηφίσουνε, εμείς θα το στηρίξουμε.
Κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα, ακόμα, να αναφέρω –και το είπα και στην Επιτροπή Απόδημου Ελληνισμού- ότι θα πρέπει κάποια στιγμή, πέρα από τη δυνατότητα να επιλύουμε τα προβλήματα σιγά-σιγά, με μικρούς ενδεχομένως στόχους, να βλέπουμε και κάποιο αποτέλεσμα. Διότι εγώ πολλές φορές αισθάνομαι άσχημα, όταν κάνω κάποια ταξίδια, να ακούω τη διαμαρτυρία όλων αυτών των ανθρώπων και λένε ευθέως πολλές φορές: «Ωραία, σας τα είπαμε». Εμείς θα γυρίσουμε πίσω, θα τα κάνουμε μια ερώτηση στο Κοινοβούλιο, ενδεχομένως να κάνουμε και μια συζήτηση και τίποτα παρά πάνω.
Παράλληλα όμως -και είναι θέμα που είναι στο Υπουργείο σας- θα πρέπει να οργανωθεί η ελληνική ομογένεια, ώστε να έχει συγκεκριμένες κατευθύνσεις και δράσεις, όταν είναι να προωθηθούν εθνικά μας θέματα. Δεν σας λέω να ακούσετε την ομογένεια, που απέχει παρασάγγας απ’ αυτά που υποστηρίζει η Κυβέρνησή σας και στο θέμα των Σκοπίων, που δεν θέλει τη σύνθετη ονομασία, και στο θέμα της ένταξης της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Δεν θέλω να κάνω μικροπολιτική εδώ μέσα. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι κάποια στιγμή αυτήν την ομογένεια θα πρέπει να την κατευθύνουμε να γνωρίζει τι είναι αυτό που υπηρετεί η Ελληνική Κυβέρνηση και πώς μπορεί να βοηθήσει, ώστε πραγματικά να έχουμε οφέλη. Υπάρχουν άλλα έθνη που με πολύ μικρότερη δύναμη ομογένειας πετυχαίνουν περισσότερα πράγματα, γιατί υπάρχει η σωστή συνεργασία της πατρίδας με την ομογένεια. Αυτό είναι κάτι που είναι μεγάλος στόχος να το πετύχουμε.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού)
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γρηγόριος Νιώτης): Ευχαριστώ πάρα πολύ, κύριε συνάδελφε.
Τελευταίος ομιλητής είναι ο κ. Ιωάννης Κοραντής, Βουλευτής του ΛΑ.Ο.Σ..
Κύριε συνάδελφε, έχετε το λόγο για πέντε λεπτά.
ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΟΡΑΝΤΗΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.
Θα ήθελα με τη σειρά μου να καλωσορίσω τον κ. Ταμβάκη και τους συνεργάτες του στο προεδρείο του ΣΑΕ. Γνωρίζω κάποιους εξ αυτών, με κάποιους άλλους έχω συνεργαστεί στη διπλωματική μου καριέρα και επειδή ακριβώς πέρασα τα είκοσι πέντε από τα τριάντα έξι χρόνια της καριέρας μου στο εξωτερικό, νιώθω κατά κάποιο τρόπο και εγώ απόδημος. Δεν θα επαναλάβω τα τετριμμένα, ότι οι απόδημοι είναι δύο φορές Έλληνες. Απλώς, να ξέρουν ότι εκτιμώ, αξιολογώ και τιμώ το ρόλο, τη δουλειά, τη δραστηριότητά τους και νομίζω ότι καταλαβαίνουν πολύ καλά το τι εννοώ.
Θα ξεκινήσω, κύριε Πρόεδρε, από τα μαλακά. Πολύ χρήσιμη η έκθεση η οποία μας έχει υποβληθεί. Μια παράκληση θέλω να πω. Θα ήταν χρήσιμο, εάν για λόγους σωστότερης αξιολόγησης η έκθεση δραστηριοτήτων ακολουθεί μια συγκεκριμένη θεματολογία, ούτως ώστε να μπορούμε να συγκρίνουμε και να βλέπουμε. Βλέπω, παραδείγματος χάρη, ότι όσον αφορά την Αυστραλία, ακολουθείτε ένα καλεντάρι, ένα ημερολόγιο, ενώ για άλλα ακολουθείτε μια θεματολογία. Είναι, αν θέλετε, μια λεπτομέρεια, αλλά ασφαλώς θα μας βοηθήσει.
Περιττό, βεβαίως, να εκφράσω την πεποίθησή μου ότι αυτή η άριστη διαδικασία, που επαναλαμβάνεται για δεύτερη χρονιά, θα συνεχιστεί και θα διευρυνθεί. Είναι απαραίτητη, πιστεύω, αυτή η ώσμωση μεταξύ ΣΑΕ και Βουλής των Ελλήνων, με τη βοήθεια πάντοτε της εκάστοτε Κυβέρνηση. Αυτά ως προς τα μαλακά.
Θα ήθελα τώρα να έρθω στα λιγότερο μαλακά, αν μου επιτρέπετε, κύριε Υπουργέ. Και σας βλέπω να χαμογελάτε. Τα λιγότερο μαλακά έχουν να κάνουν με τρεις τομείς. Ρόλος και φύση του ΣΑΕ, εθνικά θέματα και ψήφος.
Ρόλος του ΣΑΕ. Διαβάζω από την εξαιρετικά έκθεση του κυρίου Σπυρόπουλου για τις Ηνωμένες Πολιτείες: «Οι ρόλοι του γνωμοδοτικού, εισηγητικού, διεκδικητικού και ταυτοχρόνως υποστηρικτικού προς την ελληνική πολιτεία οργάνου δεν είναι ξεκάθαροι. Μπορεί να υπάρξουν περιπτώσεις που η βούληση της ομογένειας να μη συμπίπτει με αυτήν την εκάστοτε κυβερνήσεως. Σ’ αυτή την περίπτωση ποιος από τους δύο ρόλους υπερισχύει;». Πολύ σωστή η παρατήρηση. Κακά τα ψέματα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριε Πρόεδρε, υπάρχει μια σχέση εξάρτησης ή πέραν το δέον συνεργασίας -όπως θέλετε, πείτε την- της εκάστοτε Κυβέρνησης με το ΣΑΕ.
Είναι μία πραγματικότητα, την έχουμε ζήσει και είναι μια πραγματικότητα η οποία στηρίζεται πού; Στο χρήμα. Υπάρχει μία ροή χρημάτων, υπάρχει μια χρηματοδότηση, φυσιολογικό. Πρέπει να υπάρχουν πόροι από κάπου. Αλλά από πού; Όταν ο ίδιος ο ΣΑΕ λέει «Προτείναμε κατ’ επανάληψη την οικονομική ανεξαρτητοποίηση του ΣΑΕ από την Ελληνική Κυβέρνηση», αναγνωρίζει ακριβώς αυτό το οποίο λέω. Συνεπώς εναπόκειται στα δικά σας σχέδια, αγαπητοί φίλιοι του ΣΑΕ, να αναλάβετε τις απαραίτητες εκείνες πρωτοβουλίες που θα σας δώσουν τη δυνατότητα να είστε ανεξάρτητοι. Με ποια κριτήρια θα το κάνετε; Δεν λέω να βάλετε την προσωπική σας περιουσία –κάποιοι ενδεχομένως να θέλουν να το κάνουνε- αλλά ασφαλώς και πάντως σε πολλές χώρες -δεν λέω σε όλες, γιατί άλλο τι συμβαίνει στις Ηνωμένες Πολιτείες, άλλο στην Αυστραλία και άλλο στην Αφρική παραδείγματος χάριν-, υπάρχουν τέτοιες δυνατότητες.
Δεύτερον, εθνικά θέματα. Εκεί πρέπει να παραδεχθώ ότι διαβάζοντας τις εκθέσεις είναι χλωμά αυτά τα οποία βλέπω. Δεν τα αναδεικνύετε. Τι, δεν υπήρξαν δραστηριότητες; Δεν υπήρξαν εκδηλώσεις, διαδηλώσεις για τις Ελληνοτουρκικές σχέσεις, για το Μακεδονικό, δεν υπήρξαν ψηφίσματα; Πού είναι όλα αυτά; Δεν τα βλέπω. Δεν ξέρω εάν είναι μια τεχνική έλλειψη. Εάν είναι, μπορεί να κολαστεί, εάν όχι, τότε μπαίνουμε σε ένα άλλο κεφάλαιο.
Τρίτον, η ψήφος. Δεν έχω τίποτα να προσθέσω σε αυτά τα οποία είπαν ήδη οι συνάδελφοί μου του ΛΑ.Ο.Σ., αλλά και άλλων κομμάτων. Και σημειώνω με χαρά και ενδιαφέρον την αναφορά που έκανε ο Υφυπουργός κ. Κουβέλης, ότι θα πρέπει να ξανασυζητήσουμε, αν δεν κάνω λάθος κύριε Υφυπουργέ, το θέμα της ψήφου των αποδήμων σε αυτή εδώ την Αίθουσα με υπερκομματικό πνεύμα και με συμμετοχή των αποδήμων, δηλαδή με οικουμενικότητα. Είναι αυτό ακριβώς που πρεσβεύει ο Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός. Και να είστε βέβαιοι και είναι η προτροπή μου προς τον Υφυπουργό και μέσω αυτού προς την Κυβέρνηση, ότι όταν έλθει, το ταχύτερον δυνατόν ελπίζουμε, νόμος που θα σας χορηγεί τη ψήφο, ο Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός θα τον υπερψηφίσει και με τα δύο χέρια. Ευχαριστώ για την υπομονή σας και νομίζω κύριε Πρόεδρε ότι είμαι μέσα στα χρονικά όρια που μου θέσατε.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΛΑ.Ο.Σ)
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γρηγόριος Νιώτης): Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχω την τιμή να ανακοινώσω στο Σώμα ότι έχουν διανεμηθεί τα Πρακτικά της Τρίτης, 24ης Νοεμβρίου 2009. Ερωτάται το Σώμα εάν επικυρούνται.
ΟΛΟΙ ΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ: Μάλιστα, μάλιστα.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γρηγόριος Νιώτης): Συνεπώς τα Πρακτικά της Τρίτης 24ης Νοεμβρίου 2009 επικυρώθηκαν.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί της ετήσιας Έκθεσης 2008 του Συμβουλίου Αποδήμου Ελληνισμού.
Δέχεστε κύριοι συνάδελφοι, στο σημείο αυτό να λύσουμε τη συνεδρίαση;
ΟΛΟΙ ΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ: Μάλιστα, μάλιστα.


Η γνώμη, το σχόλιό σας                                 Συστήνετε, διαδίδετε το "Καλάμι"                              Επιστροφή στην 1η σελίδα
'Aρθρα-σχόλια-συνεργασίες-επιστολές είναι καλοδεχούμενα (-ες) γιά δημοσίευση. Επιτρέπεται η με κάθε τρόπο μετάδοση, αναδημοσίευση του περιεχόμενου του "Καλαμιού", όταν αναφέρεται τ' όνομά του, με την ένδειξη www.Kalami.net
'Εμφαση στον απόδημο Ελληνισμό - To ΚΑΛΑΜΙ: Γιά "να λέγονται τα πράγματα με τ' όνομά τους".
Γιά να προβάλλονται τα σωστά και να σατιρίζονται τα υπόλοιπα των επώνυμων, που "καβάλησαν καλάμι"