Η χειρότερη
Δημοκρατία είναι προτιμότερη από ένα αυταρχικό καθεστώς (η περίπτωση
Ιράν)
«Μετά την ήττα στο Βιετνάμ, οι ΗΠΑ τα μάζεψαν και αποχώρησαν με τις
ελάχιστες των επιπτώσεων για τα «εθνικά τους συμφέροντα. Παρόμοια είχε
γίνει με τους Βρετανούς από την Ινδική υπο-ήπειρο και τους Γάλλους από
την Αλγερία». Γράφει
στην Washington Post ο Asif Ali Zardari, πρόεδρος του Πακιστάν. Τίτλος
του άρθρου: «Το Μέτωπο εναντίον της
τρομοκρατίας».
«Αλλά η Δύση, ο θεωρούμενος ολόκληρος πολιτισμένος κόσμος, δεν έχει την
ίδια πολυτέλεια στο Αφγανιστάν και το Πακιστάν. Στην περίπτωση που οι
Ταλιμπάν και η αλ-Κάιντα κατορθώσουν και θριαμβεύσουν στην περιοχή μας,
η αποσταθεροποιητική συμμαχία τους θα απλωθεί σε όλες τις ηπείρους»….
«…Η Δύση και περισσότερο οι ΗΠΑ, έχουν δείξει μεγάλη προθυμία να
χορεύουν με δικτάτορες για να πετύχουν κοντόφθαλμους στόχους. Από τον
Μάρκος στις Φιλιππίνες, ως τον σάχη του Ιράν, τον Μοχάμεντ Ζία ουλ-Χακ
και τον Περβέζ Μουσάραφ στο Πακιστάν.
«Χορεύοντας με τους δικτάτορες, ουδέποτε αποδίδει. Η χειρότερη
Δημοκρατία, είναι καλύτερη από οποιαδήποτε Δικτατορία».
Φτάνουμε έτσι, στα πρόσφατα γεγονότα που προκάλεσε το εκλογικό
αποτέλεσμα στο Ιράν. Άλλη μια ταλαιπωρημένη από τις δυτικές επεμβάσεις
χώρα της εκρηκτικής περιοχής.
'Εχουμε λοιπόν, τον πρόεδρο Ομπάμα των ΗΠΑ να απαιτεί από την ιρανική
κυβέρνηση να επιτρέψει στους διαδηλωτές να πάρουν υπό τον έλεγχό τους,
τους δρόμους της Τεχεράνης. Ποιος πρόεδρος των ΗΠΑ έχει αφήσει ή θα
άφηνε τους διαδηλωτές ασύδοτους στους δρόμους της Ουάσιγκτον;
Γιατί άραγε δεν ξέσπασαν διαδηλώσεις στις ΗΠΑ, όταν ο Τζορτζ Μπους ο
νεότερος αποδεδειγμένα αναδείχτηκε πρόεδρος μετά από νοθευμένη εκλογική
διαδικασία (θυμηθείτε τι είχε γίνει στην Φλόριντα).
Στις 16 Μαΐου 2007 η Daily Telegraph του Λονδίνου, έγραφε πως ο
αξιωματούχος του καθεστώτος Μπους, Τζον Μπόλτον αποκάλυπτε ότι
μία αμερικανική στρατιωτική επιχείρηση εναντίον του Ιράν «θα αποτελούσε
την ύστατη προοπτική, αν αποτύχουν τα οικονομικά αντίποινα και μια
προσχεδιασμένη λαϊκή εξέγερση». Κάτι που παρακολουθούμε ξεκάθαρα στους
δέκτες μας – μια αμερικανική απόπειρα προώθησης λαϊκής εξέγερσης στα
πρότυπα των «χρωματιστών επαναστάσεων» που έχουμε παρακολουθήσει να
σχεδιάζει και να εκτελεί η CIA τα τελευταία χρόνια σε πάρα πολλές χώρες
εναντίον «αντιδραστικών» ηγετών. Ακόμα κι αν το καθεστώς των μουλάδων
αντέξει στην εσωτερική αναταραχή που του προκάλεσαν εξωτερικοί
παράγοντες, η νομιμότητά τους έχει φθαρεί από την προπαγάνδα εναντίον
τους, στα μάτια των λαών της Δύσης.
Η διπλωματική προσπάθεια που δήθεν είχε αποπειραθεί ο πρόεδρος Ομπάμα,
έληξε άδοξα. Οι νεοσυντηρητικοί και το ισραηλινό λόμπι εξακολουθούν να
ελέγχουν τις δομές της διακυβέρνησης στις ΗΠΑ.
Η αμερικανική παρέμβαση, όσο κι αν αποκρύφτηκε από τα Μαζικά Μέσα
Παραπληροφόρησης, είναι τόσο φανερή, όσο και η προσπάθεια που γίνεται
όλα αυτά τα χρόνια (ιδιαίτερα μετά την κατάληψη της αμερικανικής
πρεσβείας στην Τεχεράνη), για την ανατροπή του καθεστώτος της Ιρανικής
Επανάστασης.
Βρείτε μου όμως κάποια δημοκρατική χώρα στη Δύση, που να έχει εκλέξει
περισσότερους προέδρους από το Ιράν, στην περίοδο 1997-2005.
Το Ιράν, από το 1980 έχει εκλέξει έξι προέδρους, με δεύτερη τις ΗΠΑ (5)
και Τρίτη τη Γαλλία (3).
'Ετσι, το ερώτημα που πλανάται είναι γιατί οι μουλάδες δεν είχαν
προσπαθήσει να κλέψουν τη νίκη από τον «ρεφορμιστή» Χαταμί, και
κατηγορούνται ότι το έκαναν τώρα για έναν άνθρωπό του καθεστώτος, όπως
ο Μουσαβί, που υπήρξε υπουργός Εξωτερικών της πλέον συντηρητικής
κυβέρνησης και στηριζόταν από έναν ισχυρό του καθεστώτος, όπως ο
Ραφσαντζάνι; Γιατί είναι παράξενο πως ο Μουσαβί έχασε, ακριβώς με το
ίδιο ποσοστό από τον Αχμαντινετζάντ, με το οποίο είχε χάσει πάλι και ο
Ραφσαντζάνι στις προηγούμενες εκλογές πάλι από τον Αχμαντινετζάντ;
Δεν είναι παράδοξο που τα γεγονότα στο Ιράν έχουν συνενώσει τις απόψεις
Δεξιάς και Αριστεράς στη Δύση καθώς και όλα τα Μέσα Μαζικής
Παραπληροφόρησης και τα παπαγαλάκια τους που κατάπιαν την αμερικανική
προπαγάνδα; Στην παραπληροφόρηση για το Ιράν προσφέρει σύσσωμη η
μπλογκόσφαιρα αλληλοτροφοδοτούμενη με αμφίβολης προέλευσης «έγκυρες
πληροφορίες».
Τι παραλείπουν όλοι; Πως είχε γίνει και μία δημοσκόπηση για χάρη
σημαντικών δυτικών ειδησεογραφικών οργανισμών (BBC και ABC News). Την
πραγματοποίησε μία θεωρούμενη ανεξάρτητη εταιρία, το Κέντρο Δημοσίων
Απόψεων [Center for Public Opinion (CPO) του ιδρύματος New America
Foundation]. Το CPO, έχει τη φήμη ότι πραγματοποιεί ασφαλείς
δημοσκοπήσεις, όχι μόνο στο Ιράν, αλλά σε ολόκληρο το Μουσουλμανικό
χώρο από το 2005. Η δημοσκόπηση εκείνη, που είχε πραγματοποιηθεί λίγες
εβδομάδες πριν τις εκλογές, έδινε προβάδισμα στον Αχμαντινετζάντ δύο
πρoς ένα.
Κ. Μπετινάκης
(www.styx.gr)
'Aρθρα-σχόλια-συνεργασίες-επιστολές
είναι καλοδεχούμενα (-ες) γιά δημοσίευση.
Επιτρέπεται η με κάθε τρόπο μετάδοση, αναδημοσίευση του περιεχόμενου
του "Καλαμιού",
όταν αναφέρεται τ' όνομά του, με την ένδειξη www.Kalami.net
|
