Το τηλέφωνο στην κουζίνα κτυπούσε αδιάκοπα, είχα βγάλει από την πρίζα το άλλο τηλέφωνο που ήταν στην κρεβατοκάμαρα, είχα γυρίσει πολύ αργά στο σπίτι και ήθελα να κοιμηθώ χωρίς να με ενοχλήσει κανείς. Το προηγούμενο βράδυ είχε συνεδρίαση η  οργάνωση Επιτροπή Δικαιοσύνης για την Κύπρο (Justice for Cyprus Committee) που είχε έδρα το Σικάγο, στην οποία ήμουν μέλος, με θέμα την κατάσταση στην Κύπρο μετά τις πληροφορίες που είχαμε ότι επίκειται πραξικόπημα κατά του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου από την Χούντα της Ελλάδας. Η συνεδρίαση κράτησε μέχρι τις 2 μετά τα μεσάνυχτα ξημερώνοντας Δευτέρα 15 Ιουλίου. 'Ημουν πολύ κουρασμένος και δεν μπορούσα να σηκωθώ να απαντήσω το τηλέφωνο το οποίο αφού κτύπησε αρκετές φορές σταμάτησε για να αρχίσει να κτυπάει πάλι,  τότε  σηκώθηκα πείρα το ακουστικό και από την άλλη άκρη ήταν ο φίλος μου ο Νίκος -μέλος του ΠΑΚ- από την Ελλάδα που με ταραγμένη φωνή με πληροφορούσε ότι έγινε πραξικόπημα κατά του Μακαρίου από τη Χούντα της Ελλάδας και ότι ο Μακάριος είναι νεκρός.

Μου έπεσε το τηλέφωνο από το χέρι και άρχισα να αναρωτιέμαι, είναι δυνατόν Έλληνες αξιωματικοί να σκοτώσουν τον Μακάριο και γιατί; Δεν γνωρίζουν ότι με την πράξη τους αυτή δίνουν το δικαίωμα στην Τουρκία να επέμβει στην Κύπρο; Με αυτά τα ερωτήματα στην σκέψη μου σηκώθηκα, πλύθηκα και περίμενα να έρθει η ώρα 08:00 για να ακούσω την Ελληνική ραδιοφωνική εκπομπή που μετάδινε σε ζωντανή σύνδεση τα νέα από την Ελλάδα. Μέχρι να φτάσει η ώρα 8 νόμισα ότι πέρασε μια μέρα, ήπια τέσσαρες καφέδες για να ξαγρυπνήσω και όταν άνοιξα το Ελληνικό ραδιόφωνο άκουσα τα ανατριχιαστικά εμβατήρια της Χούντας των Ελλήνων Χριστιανών με πρώτη είδηση ότι: οι ένοπλες δυνάμεις της Κύπρου αποφάσισαν να επέμβουν για να σώσουν την Κυπριακή Δημοκρατία από τον εχθρό του ΝΑΤΟ, Αρχιεπίσκοπο Μακάριο!! θεέ μου τι αίσχος! Και συνεχίζει ο εκφωνητής με στόμφο το δελτίο ειδήσεων για να μας πληροφορήσει ότι ο Μακάριος είναι νεκρός και ότι ο ''ήρωας'' Σαμψών είναι ο νέος πρόεδρος της Κύπρου.

'Οταν συνήλθα άρχισα να συνειδητοποιώ την πραγματικότητα και συναρμολογώντας  κομμάτι, κομμάτι τα όσα είχαν συμβεί από τις 15 Ιούλιο του 1965 μέχρι τον Ιούλιο του 1974 (ανατροπή της κυβέρνησης της Ένωσης Κέντρου στις 15 Ιουλίου του 1965 -τι σύμπτωση!- από το δεξιό παρακράτος της Ελλάδας και τις ξένες και ντόπιες μυστικές υπηρεσίες με εκτελεστές τα ανάκτορα και τους αποστάτες, με πρωταγωνιστή τον αρχιερέα της αποστασίας Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, επειδή ο αείμνηστος Πρωθυπουργός Γεώργιος Παπανδρέου τόλμησε τον Οκτώβριο  του 1964 κρυφά από το ΝΑΤΟ και τους Αμερικάνους να ενισχύσει την άμυνα της Κυπριακής Δημοκρατίας αποστέλλοντας δυο Ελληνικές μεραρχίες  Στρατού στην Κύπρο,  τις οποίες απόσυρε και μετέφερε πάλι στην Ελλάδα η Χούντα τον Δεκέμβριο του 1967  γιατί  το ζήτησε και το επέβαλε η Τουρκία με την ανοχή, αν όχι τη συμμετοχή του ΝΑΤΟ και των Ηνωμένων Πολιτειών.) έβγαλα το συμπέρασμα ότι το προδοτικό πραξικόπημα της Κύπρου είχε σαν στόχο τη φυσική εξόντωση του Μακάριου-του Κάστρο της Μεσογείου, όπως τον αποκαλούσαν-γιατί αποτελούσε φραγμό στην υλοποίηση των σχεδίων εκείνων που επεδίωκαν το διαμελισμό της Κύπρου, για τα δικά τους πολιτικοστρατιωτικά συμφέροντα.

'Ετσι λοιπόν μετά την είδηση ότι ο Μακάριος είναι νεκρός έφυγα από το σπίτι μου για να πάω στο μικρό εργοστάσιο που είχα τότε σε προάστιο του Σικάγου. Η διαδρομή ήταν μόνο 15΄λεπτά, εγώ όμως έφτασα μετά από δύο ώρες γιατί οδηγούσα στους δρόμους σκεπτόμενος τις συνέπειες του άφρονος πραξικοπήματος, δεν μπορούσα αν και το περίμενα  να το πιστέψω, γιατί είχα την κρυφή ελπίδα ότι την τελευταία στιγμή οι πραξικοπηματίες θα αντιλαμβάνονταν το μέγεθος της εθνικής καταστροφής που θα είχε το πραξικόπημα και δεν θα το πραγματοποιούσαν, όμως διαψεύστηκα.. Όλα τα διεθνή ειδησεογραφικά πρακτορεία μετάδιναν την είδηση στα κεντρικά δελτία ειδήσεων, δεν μπορούσα να τα ακούσω και έκλεισα το ραδιόφωνο του αυτοκινήτου μου. 'Οταν έφτασα στη δουλειά μου η ώρα ήταν 10:00  το πρωί και αποφάσισα να ανοίξω και πάλι το ραδιόφωνο στο σταθμό CBS που θα μετάδινε τα διεθνή νέα. Μετά την αγγελία του εκφωνητή ότι θα ακολουθήσουν τα International news στο WBBM άκουσα: Ελληνικέ Κυπριακέ Λαέ, γνωστή είναι η φωνή που ακούς, είμαι ο Μακάριος, είμαι ζωντανός δεν είμαι νεκρός όπως ισχυρίζεται η Χούντα των Αθηνών...και συνέχισε το ιστορικό εκείνο διάγγελμα σκορπίζοντας ρίγη συγκίνησης σε κάθε αγνή Ελληνική ψυχή. Ομολογώ ότι 33 χρόνια αργότερα είναι ακόμα έντονη η συγκίνηση που δοκίμασα το πρωί της 15 Ιουλίου 1974 στο Σικάγο, από τη σωτηρία του Αρχιεπισκόπου Μακάριου, αλλά και είναι  βαθιά χαραγμένη η απογοήτευση και η πίκρα που ένοιωσα από τις συνέπειες του άφρονος πραξικοπήματος που προκάλεσαν την εισβολή του Αττίλα στο Νησί  και το διαμελισμό της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Θα θυμάμαι για πάντα την μοιραία ημερομηνία, 15 Ιουλίου 1965 και 15 Ιουλίου του1974. σαν την αποφράδα μέρα του νεότερου Ελληνισμού.

Θανάσης Σωτηρόπουλος
Σικάγο ΗΠΑ, 12 Ιουλίου 2007

Συστήνετε, διαδίδετε το "Καλάμι"...                                                        Επιστροφή στην πρώτη σελίδα