Tο ΚΑΛΑΜΙ - Βίος και Πολιτεία -30 χρόνων- του Γραφείου Τύπου-Πληροφοριών, Ν. Υόρκης

ΔΙΕΥΚΡΙΝΗΣΗ: 'Οτι θα διαβάσετε παρακάτω και δίπλα, είναι τ' απλά γεγονότα. Τα σύνθετα, δεν αναφέρονται (επειδή αυτό το κείμενο ''βγαίνει'' στο Ιντερνέτ) γιά ευνόητους λόγους
....................................................................................................

ΟΤΑΝ Η ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ή ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΗΣ XΩΡΑΣ ΜΑΣ ΣΤΙΣ ΗΠΑ, ΕΠΑΦΙΕΤΑΙ ΣΤΟΝ... ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.
- Πως μία μικρή ομάδα -αθόρυβα και χωρίς ''φιγούρες''- αμύνθηκε σθεναρά στον ανθελληνικό ''βομβαρδισμό'' από τ' αμερικάνικα ΜΜΕ

Βίος και Πολιτεία -30 χρόνων- του Ελληνικού Γραφείου Τύπου και Πληροφοριών, Νέας Υόρκης
H απραξία των ''τουριστών'' μας, ζημιώνει ανεπανόρθωτα την Ελλάδα στις ΗΠΑ
Ανίκανοι ή ''μικροί'', γιά να προβάλλουν την πατρίδα μας (ειδικά) στ' αμερικάνικα ΜΜΕ, που είναι η βασική αποστολή τους. Αντί ν' απευθύνονται σε αυτά, ενδιαφέρονται να δημιουργούν ''σχέσεις'' με (ελληνικά, ''ημέτερα'') ΜΜΕ και πολιτικούς, γιά προσωπικό όφελος και ''ρουσφέτια''.

"THE INTERESTS OF THE GREEK-AMERICAN COMMUNITY ARE MOST SEVERELY HURT IN THE EDITORIAL PAGES, BY THE INTELLIGENTSIA... WE HAVE DONE A VERY POOR JOB IN PRESENTING WHAT WE CARE ABOUT TO THAT GROUP IN A SOPHISTICATED WAY." - George Stephanopoulos, 1995
''GREECE HAVE BEEN SO OBVIOUSLY UNCONCERNED ABOUT THEIR RESPECTIVE IMAGES IN THE AMERICAN PRESS." - Marjorie Dobkin, 1994

Ως εισαγωγή
Δεν αποτέλεσε έκπληξη, γιά τους γνωρίζοντες, το γεγονός ότι, την εποχή (Σεπτέμβριος) που η υπουργός Εξωτερικών ''μετακόμισε'' -γιά δύο εβδομάδες- το υπουργείο στη Νέα Υόρκη, με αφορμή την γενική Συνέλευση του ΟΗΕ και την προεδρία του Συμβουλίου Ασφαλείας από την χώρα μας, τ' αμερικάνικα ΜΜΕ -έστω τα νεοϋορκέζικα- δεν ανάφεραν λέξη γιά την Ελλάδα, δεν δημοσίευσαν μία φωτογραφία, με την προεδρεύουσα Ντόρα. (Αν κάποιος βάλει, γιά παράδειγμα, τ' όνομα της κ. Μπακογιάννη, στην μηχανή αναζήτησης των δημοσιευμάτων της εφημερίδας Τhe New York Times, θα διαπιστώσει ότι η τελευταία αναφορά του ονόματός της έγινε στις 26 Απριλίου 2006 και σχετίζεται με την επίσκεψη Ράϊς στην Αθήνα).
Ούτε αποτέλεσε έκπληξη -Οκτώβριο- η μη αναφορά των (αμερικάνικων) ΜΜΕ στη συναυλία γιά την 61η επέτειο της ίδρυσης του διεθνούς Οργανισμού, που διοργανώθηκε από το Ίδρυμα ''Ωνάση'', με την συμμετοχή της εθνικής ορχήστρας της ΕΡΤ και την παρουσία του 'Ελληνα υπουργού Επικρατείας, στην αίθουσα της γεν. Συνέλευσης του ΟΗΕ.
Φυσικό ήταν να μην ασχοληθούν και με την επίσκεψη του υπουργού Οικονομίας και Οικονομικών Γ. Αλογοσκούφη, στα μέσα Νοεμβρίου, αλλά ούτε και με αυτές του πρωθυπουργού Κ. Καραμανλή ή αυτή του Κ. Σημίτη, ενωρίτερα (γιά να μην πάμε σε προηγούμενες δεκαετίες).

Με τα παραπάνω γεγονότα, ασχολήθηκαν μόνο τα ελληνικά ΜΜΕ και τα ελληνόφωνα στις ΗΠΑ. 'Ετσι, οι 'Ελληνες, αισθανθήκαμε ''εθνικά υπερήφανοι'' γιά τις ''επιτυχίες'' μας και οι επισκέπτες-πολιτικοί μας διπλά ευτυχισμένοι που ''έφιαξαν'' περισσότερο το ''ίματζ" τους στα... ελληνικά ΜΜΕ, γιά εσωτερική κατανάλωση.
Οι Ομογενείς, άσχετα τι πιστεύουν γιά την κάθε Ντόρα, αισθάνθηκαν ''εθνικά υπερήφανοι'' που η πρώην ''ψωροκώσταινα'' προήδρευσε στο Συμβούλιο Ασφαλείας (ή η ορχήστρα της ΕΡΤ έδωσε συναυλία στην αίθουσα της γεν. Συνέλευσης του ΟΗΕ) και απήλαυσαν τα δορυφορικά ελληνικά κανάλια, που ''έπαιξαν'' Ντόρα, έστω και στο τέλος των Δελτίων ειδήσεων, αφού, η φουκαριάρα, αναγκάστηκε να τηλεφωνεί -αυτή και οι συνεργάτες της- στους καναλάρχες και λοιπούς ''μιντιάρχες'' της ελληνικής (τηλεοπτικής) Δημοκρατίας, γιά τ' αυτονόητα.
Την ίδια ώρα, οι Ομογενείς, μάταια ''έπαιζαν'' με το "ριμότ κοντρόλ'' της τηλεόρασης στ' αμερικάνικα κανάλια ή αγόρασαν την επομένη εφημερίδα. Καμία δημοσιότητα, καμία, έστω μικρή αναφορά, γιά σημαντικά ελληνικού -ενδιαφέροντος- γεγονότα που έγιναν στη ''γειτονιά'' τους. Περισσότερες φορές έχουν δει, τα τελευταία 15 χρόνια γιά παράδειγμα, μέλη της πρώην βασιλικής οικογένειας της Ελλάδας στην εκπομπή του Λάρρυ Κινγκ στο CNN, παρά 'Ελληνες πολιτικούς (γιά ''επιφανείς'' Ελληνοαμερικανούς και ''λομπίστες'', ούτε λόγος να γίνεται).

Δεν είναι η πρώτη φορά που τ' αμερικάνικα ΜΜΕ δεν ασχολούνται μ' ελληνικά ζητήματα, ακόμα και με σημαντικές ελληνικές δραστηριότητες στην αμερικάνικη μεγαλούπολη (μην ξεχνάμε και την παρέλασή μας γιά την 25η Μαρτίου). Φυσικά, τα ίδια συμβαίνουν και στην πρωτεύουσα των ΗΠΑ, την Ουάσικγτον. 'Οχι γιατί ''δεν μας χωνεύουν'', όπως επιπόλαια θέλουμε να νομίζουμε, αλλά, απλούστατα, γιατί κανείς δεν φρόντισε να τα ενημερώνει τακτικά, γιά τις δραστηριότητές μας, εθνικές και ελληνοαμερικανικές. Και κρατά χρόνια, δεκαετίες, αυτή η έλλειψη επαφής, ενημέρωσης των αμερικάνικων ΜΜΕ, γιά ζητήματα που έχουν σχέση με την Ελλάδα, σε αντίθεση με άλλες εθνικές ομάδες-μειονότητες. Οπότε, όταν αυτά ασχολούνται μαζί μας, μας επικρίνουν.
Γιά χρόνια καλλιεργείται στον Ελληνισμό από τα δικά μας ΜΜΕ και τους πολιτικούς μας, η ελαφριά κι εξωπραγματική εντύπωση ότι τ' αμερικάνικα ΜΜΕ ''εχθρεύονται'' την Ελλάδα και δεν θέλουν να προβάλλουν τα θετικά της χώρας μας, αλλά προβάλλουν μόνο ''τ' αρνητικά''. Η επιζήμια αυτή αντίληψη προσπαθεί να καλύψει την δική μας γύμνια, η δική μας ανικανότητα, επειδή γιά εμάς τους νεο-'Ελληνες, ''πάντα φταίει ο άλλος και ποτέ εμείς'', αφού εμείς είμαστε ''τέλειοι και αλάνθαστοι'', παντογνώστες. Αλλά, στην πραγματικότητα, δεν είναι έτσι, γιατί τα γεγονότα αποδεικνύουν ότι είμαστε γιά τα...πανηγύρια.

Συμβαίνει όμως και κάτι άλλο παράδοξο. 'Οταν επισκέπτονται τη Νέα Υόρκη 'Ελληνες πολιτικοί, βουλευτές και τηλεφωνήσεις σε υπάλληλο ή στον διευθυντή του Γραφείου Τύπου και Πληροφοριών στο Μανχάτταν, η φρασεολογία είναι στερεότυπη: ''Είμαστε απασχολημένοι πολύ, τρέχουμε με τους βουλευτές (ή τον υπουργό/ υφυπουργό)''. Το ''τρέχουμε'', αναφέρεται στις εξυπηρετήσεις -είναι κοινό μυστικό- που ''πρέπει'' να παρέχουν στους πολιτικούς. Δηλαδή, να τους βοηθήσουν στα ψώνια τους, στις ''ανάγκες'' τους. Φανταστείτε το ''τρέξιμο'' όταν ήρθε η Ντόρα, με 15 βουλευτές και άλλους τόσους υπηρεσιακούς παράγοντες.

Αυτή η ''τρεχάλα'' τους κρατά χρόνια. Είναι δεδομένη, παγιωμένη. Τους ενδιαφέρει πάρα πολύ να δημιουργούν γνωριμίες μ' 'Ελληνες πολιτικούς και ΜΜΕ, ώστε αν τους χρειατούν γιά μεταθέσεις κ.ά., να έχουν την δυνατότητα να τους ζητήσοιυν χάρη γιά τις χάρες που τους έκαναν. Φυσικά, διοργανώνουν και μιά συνέντευξη Τύπου γιά να μιλήσει ο πολιτικός γιά την επίσκεψη και τις επαφές του, ευελπιστώντας σε δημοσιότητα -με τη συνηθισμένη παραπληροφόρηση γιά δήθεν ''επιτυχία'' του ταξιδιού του-, ειδικά στ' αθηναϊκά ΜΜΕ, από τους δημοσιογράφους που τον συνοδεύουν ή τους ανταποκριτές, αλλά και στα ομογενειακά ΜΜΕ. Αν τ' αμερικάνικα ΜΜΕ αγνοούν ακόμα και την...ύπαρξή του κάθε 'Ελληνα υπουργού ή το Γραφείο Τύπου δεν ασχολείται με αυτά, δεν έχει σημασία. Σημασία έχει το ''ίματζ'', η προβολή του πολιτικού μας στ' αθηναϊκά ΜΜΕ (και η δημιουργία φιλικών σχέσεων των υπαλλήλων του γραφείου Τύπου με τους πολιτικούς μας). Όλα γίνονται γιά την προβολή του ατόμου-πολιτικού στην Ελλάδα, στ' όνομα της προβολής της χώρας στο εξωτερικό (με τα χρήματα των Ελλήνων φορολογούμενων).

Aναλύοντας τη νοοτροπία, αλλά και τις ''ενέργειες'' του αρμόδιου γιά την επαφή με τα αμερικάνικα ΜΜΕ, γραφείου Τύπου και Πληροφοριών της Ελλάδας στη Νέα Υόρκη, διαπιστώνουμε, ότι αυτό δίνει έμφαση στην ''προβολή'' στα... ελληνικά ΜΜΕ, των ενεργειών των επισκεπτόμενων πολιτικών. Και όταν καμία φορά στέλνει ο διευθυντής του απαντητική επιστολή σε αμερικάνικη εφημερίδα που έχει γράψει αρνητικά γιά την Ελλάδα -συνήθως ''παίρνει χαμπάρι'' ένα στα 3 ή 4 τέτοιας μορφής δημοσιεύματα- πρώτα ετοιμάζει το ''δελτίο Τύπου'' γιά τα ελληνικά ΜΜΕ, γιά να τονίσει τις ''ενέργειές'' του και... μετά στέλνει την (νερόβραστη) επιστολή.
Ως πρώτο συμπέρασμα λοιπόν, παρακολουθώντας από κοντά -γιά 30 χρόνια- τις ''δραστηριότητες'' του γραφείου Τύπου, μπορούμε αβίαστα να πούμε ότι οι υπεύθυνοί του φροντίζουν -πάντα- να καλλιεργούν καλές σχέσεις με τους 'Ελληνες πολιτικούς και τα ελληνικά ΜΜΕ, αλλά όχι με τ' αμερικάνικα ΜΜΕ. H δουλειά τους όμως είναι να προωθούν τα συμφέροντα της χώρας μας στις ΗΠΑ και ειδικά στα ΜΜΕ, τομέας στον οποίον έχουν αποτύχει.
Ναι, ακούγεται χαζό και εξωπραγματικό, αλλά έτσι ΑΚΡΙΒΩΣ είναι, όπως θα δούμε παρακάτω, κάνοντας αναδρομή στα ''κατορθώματα'' του Γραφείου Τύπου και των υπευθύνων του, που υποτίθεται ''προβάλλουν'' την Ελλάδα και δικαιολογούν τον μισθό τους, από τα 1977 ίσαμε σήμερα. Πιστεύουμε ότι αυτό το ''καρκίνωμα'', που ζημιώνει την Ελλάδα, επιβάλλεται, επιτέλους, να σταματήσει, μαζί με τον ''τουρισμό'' των αργόσχολων.
(Σημ. Σύντ.: Από τα παραπάνω εξαιρείται η νέα προϊσταμένη του Γραφείου Τύπου Ν. Υόρκης, κ. Π. Μαστροπέρρου, που ανάλαβε καθήκοντα αρχές Νοεμβρίου '06)

Αλλά, ας δούμε ποιά είναι η αποστολή των Γραφείων Τύπου και Πληροφοριών της Ελλάδας στο εξωτερικό, οι αρμοδιότητες της προϊσταμένης τους Αρχής. Αντιγράφουμε από την ιστοσελίδα της Γενικής Γραμματείας Eπικοινωνίας / Ενημέρωσης (Διεύθυνση Υπηρεσιών Εξωτερικού), που έχει πολιτικό προϊστάμενο τον υπουργό Επικρατείας, Θεόδωρο Ρουσόπουλο (οι υπογραμμίσεις δικές μας):

''Αρμοδιότητες
-Η μελέτη των θεμάτων και ο καθορισμός των στόχων και του τρόπου λειτουργίας και δράσης καθώς και η παροχή οδηγιών και κατευθύνσεων στα Γραφεία Τύπου και Επικοινωνίας προς ενημέρωση και επηρεασμό της διεθνούς κοινής γνώμης υπέρ των ελληνικών θέσεων και απόψεων.
-Η εισήγηση ή διαμεσολάβηση προς τις άλλες υπηρεσίες της Γενικής Γραμματείας Ενημέρωσης για τη σύσταση, στελέχωση, κατάργηση καθώς και για τα θέματα προσωπικού, προϋπολογισμού, μέριμνας και υποστήριξης των Γραφείων Τύπου και Επικοινωνίας.

Συμβαίνουν κι αλλού: Επίσκεψη Καραμανλή στο Λονδίνο, συνάντηση με Μπλερ και η εφημερίδα ''Daily Mirror'' (22 Νοεμβρίου '06), τον παρουσιάζει ως... ''Mr Kazakhstan''. Πάλι καλά, γιατί στις ΗΠΑ ούτε καν φωτογραφία, ακόμα και με λάθος λεζάντα με αρκετό χιούμορ, έβαλε έστω μία εφημερίδα, δύο φορές που επισκέφθηκε την χώρα ως πρωθυπουργός. Η ''εξαιρετική'' εργασία των γραφείων Τύπου έχει ως αποτέλεσμα, γιά δεκαετίες, ν' αγνοούν τ' αμερικάνικα ΜΜΕ ακόμα και τον -κάθε- πρωθυπουργό της Ελλάδας.

-Η μέριμνα για την ανασκευή μέσω των Γραφείων Τύπου και Επικοινωνίας ανακριβών ή δυσμενών δημοσιευμάτων ή εκπομπών και γενικά πληροφοριών των ξένων ΜΜΕ και του Τύπου.
- Η ενημέρωση και ο εφοδιασμός των Γραφείων Τύπου και Επικοινωνίας με τα απαραίτητα στοιχεία και πληροφορίες για την εκπλήρωση της αποστολής τους.
-Η οργάνωση αποστολών στο εξωτερικό για την εξυπηρέτηση των σκοπών του ΥΤ&ΜΜΕ.
- Ο χειρισμός άλλων ζητημάτων γενικής φύσεως αναγομένων στην ενημέρωση της διεθνούς κοινής γνώμης, που δεν υπάγονται στην αρμοδιότητα άλλων υπηρεσιών της ΓΓΕ.
- Η σε συνεργασία με το Υπουργείο Εξωτερικών παρακολούθηση του Τύπου και των ραδιοτηλεοπτικών εκπομπών της Ομογένειας, όπως και η καλλιέργεια και η διατήρηση πνευματικών και πολιτιστικών γενικά σχέσεων με τους ομογενείς.
- Η συλλογή και επεξεργασία στοιχείων και πληροφοριών για διεθνή θέματα ή ειδικά θέματα, που αφορούν διακρατικές και διεθνείς σχέσεις και ενδιαφέρουν την Ελλάδα και η αξιοποίηση αυτών με την έκδοση ενημερωτικών δελτίων προς ενημέρωση των υπηρεσιών της ΓΓΕ, των οργάνων του Κράτους και των φορέων του Δημόσιου Τομέα.
- Η συγκέντρωση πληροφοριών, μέσω του ξένου Τύπου, των διεθνών ΜΜΕ και των Γραφείων Τύπου και Επικοινωνίας, όπως και άλλων παρεμφερών πληροφοριακών κειμένων, που αναφέρονται σε Ευρωπαϊκά θέματα και έχουν άμεση σχέση με την Ελλάδα και η αξιοποίησή τους μέσω σχετικών δελτίων προς ενημέρωση των υπηρεσιών του ΥΤ&ΜΜΕ και των αρμοδίων κρατικών οργάνων για την προβολή των παραπάνω θεμάτων''.
Αν και τυπικά, το παραπάνω κείμενο ΔΕΝ αναφέρει, ότι οι υπάλληλοι των Γραφείων Τύπου, πρέπει να ''φροντίζουν'' και τους επισκέπτες 'Ελληνες πολιτικούς, το παραβλέπουμε, δεχόμενοι ότι είναι μέσα στα πλαίσια της δουλειάς τους, αλλά γιά το μέρος της επίσκεψης που έχει άμεση σχέση με το αντικείμενο της αποστολής των πολιτικών.

''... επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων''. Αποκαλυπτικά στοιχεία-γεγονότα
Την περίοδο 1981-1995 τ' αμερικάνικα ΜΜΕ ''οργίασαν'' εναντίον της Ελλάδας. Ο Ανδρέας Παπανδρέου ήταν το ''κόκκινο πανί''. 'Οταν έκανε τα χατίρια της κυβέρνησης Ρήγκαν (βάσεις κ.ά.), ηρέμησαν. Ξανάρχισαν με την πΓΔΜ (όνομα) και οργίασαν αμέσως μετά την κρίση στα 'Ιμια. Μόνιμα, όμως, πρόβαλαν την Τουρκία εις βάρος της Ελλάδας.
Με παραχάραξη λίγο-λίγο της ιστορίας μας αλλά και των γεγονότων, ''αποκαθήλωναν'' την Ελλάδα και περνούσαν λανθασμένα μηνύματα, ανθελληνικά, στους αναγνώστες τους, που άρχισαν να έχουν αρνητική επίπτωση στους Αμερικανούς γιά την χώρα μας, την ιστορία της, τα εθνικά και άλλα δικαιώματά της, τον τουρισμό της, την πολιτιστική της κληρονομιά κ.ά.
Ενδεικτικά, μερικά από τα δημοσιεύματα:
"Rarely has a state visit threatened to do more damage to American interests than that of the Greek Prime Minister." (NY Times).
"The litter in Greece was remarkable... I wondered why... Because they are barbarians, they are different from every other European." (Βιβλίο, έκδοση Putnam)
"Turkey is a treasure house of literature and culture - a microcosm of the history of mankind, beginning with Xerxes, Alexander the Great, the Caesars... thus, Turkish literature sprang from roots as varied as Plato, Persian epics, Arab verses, and later French and European novelists." (NY Times, from a Mobil Oil ad on an Op Ed page).
"Many Americans know Turkey only from the thrilling but unrealistic movie, Midnight Express. The movie was paid for, produced and acted by Armenians and Greeks (historically unfriendly neighbors). While it gives a fine impression of the Greek and Armenian bogeyman image of Turks it says absolutely nothing about about the Turks or Turkey today" (NY Times)
"The best thing about Athens is the boat to Turkey. The best way to get to Turkey from Athens is to sail. Athens, one of Europe's most notorious tourist traps is very crowded. See what's important (Acropolis, Agora, Plaka and National Museum)--and leave!" (LA Times)
Οι αντιδράσεις των Γραφείων Τύπου και ειδικά αυτού στη Νέα Υόρκη, μηδαμινές. Οι υπάλληλοί του συνέχιζαν να ''εξυπηρετούν'' τους επισκεπτόμενους 'Ελληνες πολιτικούς, βουλευτές και ν' απολαμβάνουν -''μαγκιά'' τους- τη ζωή στη Νέα Υόρκη.
Μηδαμινές και οι αντιδράσεις των αποκαλούμενων ''μεγάλων'' ομογενεικών Οργανώσεων. 'Οταν έγραφαν κανένα κείμενο και το έστελναν, σιγουρεύονταν πρώτα ότι είχε την δέουσα δημοσιότητα -η ενέργειά τους- στα... ελληνικά ΜΜΕ. Οι λεγόμενοι ''λομπίστες''; Αυτοί έκαναν (ειδικά μετά τον χρόνο 1985) και κάνουν λόμπι μέσω των...ελληνικών ΜΜΕ (αυτοπροβολή) γιά υπαρκτές ή ανύπαρκτες ''ενέργειές'' τους.
(Διαβάστε, δεξιά, σχετική με το ζήτημα δήλωση του δημοσιογράφου και πρ. σύμβουλου του πρόεδρου Κλίντον, Γιώργου Στεφανόπουλου και της διακεκριμένης δημοσιογράφου-συγγραφέως, μεταξύ άλλων και του βιβλίου ''Smyrna 1922: The Destruction of a City'', Marjorie Dobkin)

Επειδή το κακό παράγινε, τ' αμερικάνικα ΜΜΕ μας ''έπαιζαν μονότερμα'' και οι ''τουρίστες'' μας συνέχιζαν τον... τουρισμό τους, με την ανοχή -πάντα- της Αθήνας, στα τέλη του χρόνου 1995 δημιουργήθηκε από λίγους 'Ελληνες στις ΗΠΑ, ένας άτυπος Οργανισμός -δεν έχει σημασία τ' όνομα του- με πρωτοβουλία ενός πρώην Ελληνοαμερικανού εισαγγελέα. Αποστολή του, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, η παρακολούθηση δημοσιευμάτων (κι εκπομπών) των αμερικάνικων ΜΜΕ και η αντίδραση σε αυτά. Οι λίγοι, δημιούργησαν ''βάση-αρχείο δεδομένων'', απαντούσαν ακαριαία στα δημοσιεύματα, αλλά μ' εμπεριστατωμένα στοιχεία στα κείμενα- επιστολές, που βασίζονταν σε διεθνείς συμβάσεις, αποφάσεις ΟΗΕ, ιστορικά ντοκουμέντα που δεν επιδέχονταν αμφισβήτηση κ.ά.
Ο καθένας μπορούσε να πάρει ένα κείμενο από την πλούσια ''βάση δεδομένων'', να βάλει τ' όνομα και την υπογραφή του, μαζί με διεύθυνση κατοικίας και να το στείλει σ' εφημερίδες (κατά προτίμηση ίδιας γεωγραφικής περιφέρειας) και περιοδικά. Κάθε απάντηση στελνόταν (ταυτόχρονα) με email, φαξ και ταχυδρομείο. Ακολουθούσε τηλεφώνημα στον υπεύθυνο της εφημερίδας.

Οι αριθμοί ομιλούν από μόνοι τους
Μόνο από τον Σεπτέμβριο 1995 ίσαμε τον Φεβρουάριο 1997, δηλαδή σε 18 μήνες, υπήρξαν 103 συνολικά απαντήσεις από συνεργάτες του άτυπου Οργανισμού, σε δημοσιεύματα αμερικανικών ΜΜΕ (δημοσιεύτηκαν οι 86):
Γιά ελληνοτουρκικά/Τουρκία: 32. Γιά παραχάραξη ελληνικής ιστορίας: 19. Γιά Ορθοδοξία: 2. Γιά Β. 'Ηπειρο: 2. Γιά όνομα Μακεδονία: 11. Γιά Ελλάδα (γενικά): 13. Γιά Κύπρο: 6. Γιά γεοπολιτικά ζητήματα ελληνικού ενδιαφέροντος: 11. Γιά γενοκτονίες Αρμένιων, Ποντίων: 5. Γιά πτήση 800, TWA: 2
Απευθύνθηκαν -κύρια- στ' ακόλουθα ΜΜΕ: Washington Post, Washington Times, Wall Street Journal, Rand McNally, Time Magazine, St. Petersburg Times, Tampa Tribune, New York Times, Los Angeles Times, Boston Globe, New Republic, The Nation, Νational Geographic Magazine, Foreign Affairs, Financial Times, Economist (UK), Daily Telegraph (UK), The Christian Sciences Monitor, Associated Press, The McCaughlin Group, etc.
('Oλα τα γραφεία Τύπου της Ελλάδας στις ΗΠΑ, στο ίδιο χρονικό διάστημα, έστειλαν περίπου 30 απαντήσεις σε δημοσιεύματα αμερικανικών ΜΜΕ. Δεν γνωρίζουμε πόσες ακριβώς δημοσιεύτηκαν).

H αντεπίθεση κατά των ΜΜΕ σε όλη την επικράτεια των ΗΠΑ, φαίνεται να είχε κάποιο αποτέλεσμα, γιατί αυτά ''ηρέμησαν'', διαπιστώνοντας ότι υπήρχε αντίδραση και μάλιστα όχι απλά μ' ''ελαφρά'' κείμενα.
Αλλά, η ενέργεια των ολίγων Ελλήνων, δεν άρεσε διόλου στα Γραφεία Τύπου, γιατί χαλούσε τις διακοπές-τουρισμό τους στις ΗΠΑ και φυσικό ήταν να την υποτιμούν, αφού δεν ενημέρωναν την Αθήνα (παρά μόνο γιά τα ''έργα''τους). Δυτυχώς, όμως γι' αυτούς, τα γραπτά μένουν (και στ' αρχεία των αμερικάνικων εφημερίδων, περιοδικών)...

Γιά 30 χρόνια το ίδιο ''βιολί''
Στα τελευταία 30 χρόνια, δεν άλλαξαν και πολλά πράγματα στα Γραφεία Τύπου και ειδικά αυτό της Νέας Υόρκης. Από την εποχή του Γιάννη Νικολόπουλου (τέλη δεκαετίας '70-βλέπε παρακάτω), ίσαμε την εποχή του Θεοδόση Δημητρακόπουλου (τελευταία χρόνια), η πολιτική τους σταθερή: Εξυπηρετήσεις ''ημετέρων'', γιά προσωπικό όφελος και ''διασυνδέσεις'' στην Ελλάδα. 'Ιδια νοοτροπία.
'Ετσι, αντί τα Γραφεία ν' απευθύνονται στο λαό της χώρας (ΗΠΑ) μέσω των ΜΜΕ, ακολούθησαν την αντίστροφη πορεία: Απευθύνονται στα... ελληνικά ΜΜΕ. Δηλαδή, η εύκολη λύση, εξαιτίας της αδυναμίας ή έλλειψης γνώσης του προσωπικού και των υπευθύνων ν' αναπτύξουν διαύλους επικοινωνίας με τ' αμερικάνικα ΜΜΕ. Περιορίστηκαν, λοιπόν, στις ''δημόσιες σχέσεις'' (προσωπικές σχέσεις γιά την ακρίβεια), με λοιπούς ...'Ελληνες διπλωμάτες, ανταποκριτές αθηναϊκών ΜΜΕ και ολίγων ομογενειακών κι έδωσαν βάση στην προβολή των δραστηριοτήτων τους, στα ελληνικά ΜΜΕ. Δραστηριότητες, όπως, η διοργάνωση συνεντεύξεων Τύπου γιά επισκέπτες 'Ελληνες πολιτικούς, τα τραπεζώματα που ονομάστηκαν ''τιμητικά δείπνα/γεύματα'' γιά τους πολιτικούς με την συμμετοχή ομογενειακών και μη ΜΜΕ (που πληρώνει ο 'Ελληνας φορολογούμενος), ''επιλεκτική'' -έναντι ανταλλαγμάτων- σχέση με ''ημέτερα'' ΜΜΕ κ.ά.
Τα παρατράγουδα, τελευταία, με την επίσκεψη του πολιτικού προϊσταμένου τους, υπουργού Επικρατείας (Οκτώβριος '06, συναυλία ορχήστρας ΕΡΤ στον ΟΗΕ), γιά τους γνωρίζοντες, δείχνουν μιά προκλητικά μεροληπτική πολιτική, με στόχο το δυνάμωμα της ''πελατειακής, αμφίδρομης σχέσης'' που είχε αναπτύξει ο επικεφαλής του γραφείου της Ν. Υόρκης, με ολίγα ΜΜΕ ή αντιπροσώπους τους.
Στο ίδιο χρονικό διάστημα, ΚΑΝΕΝΑ αμερικάνικο ΜΜΕ, όπως προαναφέραμε, δεν ασχολήθηκε με τον κ. Ρουσόπουλο ή την κ. Μπακογιάννη, τον Σεπτέμβριο. ΚΑΝΕΝΑ αμερικάνικο ΜΜΕ -νεοϋορκέζικο ή μη- δεν ασχολήθηκε με την προεδρία στο Συμβούλιο Ασφαλείας ή την -δύο φορές- επίσκεψη του πρωθυπουργού, ενωρίτερα.
ΑΥΤΟ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΙ την ανικανότητα και ότι, η προσοχή του Γραφείου Τύπου Ν. Υόρκης, στράφηκε στα ελληνικά ΜΜΕ γιά την προβολή των Ελλήνων πολιτικών και όχι στ' αμερικάνικα, εξαιτίας της αδυναμίας του να προωθήσει έστω μία παράγραφο ή μία μικρή αναφορά σε αμερικάνικα ΜΜΕ, γιά τα σημαντικά -γιά την Ελλάδα- γεγονότα (από τα μέσα Σεπτεμβρίου ίσαμε τα τέλη Οκτωβρίου 2006).
Το γεγονός αυτό, όπως τονίσαμε, οφείλεται στην αδυναμία, απειρία ή ανικανότητα των υπευθύνων του να δημιουργήσουν τις συνθήκες εκείνες γιά την προώθηση των ελληνικών ζητημάτων στ' αμερικάνικα ΜΜΕ, αλλά και την άγνοια/ανικανότητα της Αθήνας, να δημιουργήσει τις υποδομές εκείνες γιά την -έστω μερική- προώθηση της Ελλάδας μας.
Ο κ. Θ. Δημητρακόπουλος, ίσαμε τέλη Οκτωβρίου διευθυντής τοιυ Γραφείου της Ν. Υόρκης, έδωσε περισσότερη προσοχή, στην δημιουργία ''προσωπικών'' επαφών -κομματικές, μιντιακές κ.ά.- οι οποίες, με αντάλλαγμα μικροεξυπηρετήσεις, θα είχαν να πουν έναν καλό λόγο γι' αυτόν ''εκεί που έπρεπε'' (στην διάθεσή μας έχουμε πολλά σοιχεία που δείχνουν τη νοοτροπία της πελατειακής αμφίδρομης σχέσης που είχε αναπτυχθεί, χωρίς -πολλές φορές- να κρατούνται τα προσχήματα). Γι' αυτό ''πλησίασε'' και τον πρέσβη μας στον ΟΗΕ, όταν διαπίστωσε την ''ικανότητά'' του να επιζεί -διπλωματικά- διαφορετικών καταστάσεων, εξαιτίας της ειδικότητάς του να ''προσεγγίζει'' πολιτικούς και ΜΜΕ.
(Αλλά και ο κ. Γέμελος πριν, χάρη στην στήριξη της Μαργαρίτας Παπανδρέου και όχι γιά τα προσόντα του, παρέμεινε γιά χρόνια στις ΗΠΑ, μάλιστα δύο φορές ως διευθυντής του γραφείου Τύπου Νέας Υόρκης).

Κατά συνέπεια, η βασική αποστολή του Γραφείου Τύπου της Νέας Υόρκης, που είναι η ''ενημέρωση και επηρεασμός της διεθνούς κοινής γνώμης υπέρ των ελληνικών θέσεων και απόψεων''...''η καλλιέργεια και η διατήρηση πνευματικών και πολιτιστικών γενικά σχέσεων με τους ομογενείς'', σε καμία περίπτωση δεν επιτελέστηκε ουσιαστικά γιά 30 ολόκληρα χρόνια... Υπήρξε μόνο ελάχιστη ''ανασκευή ανακριβών ή δυσμενών δημοσιευμάτων ή εκπομπών και γενικά πληροφοριών των ξένων ΜΜΕ και του Τύπου'', που διαφημίστηκε κατάλληλα στα... ελληνικά ΜΜΕ.

Συμπέρασμα: Ο ρόλος του Γραφείου Τύπου -ειδικά στο νευραλγικό πόστο της Νέας Υόρκης- παραμένει βασικά, η... εξυπηρέτηση των επισκεπτών, Ελλήνων πολιτικών. Δηλαδή, χρειάζεται ένα ολόκληρο Γραφείο με μιά ντουζίνα προσωπικό στο Μανχάτταν γιά να εξυπηρετεί (ακόμα και στα προσωπικά... ψώνια) τους κατά καιρούς 'Ελληνες -πολιτικούς- επισκέπτες; Καί αφού δεν μπορούν να έχουν πρόσβαση στ' αμερικάνικα ΜΜΕ γιά την προβολή των ελληνικών δραστηριοτήτων και θέσεων, που είναι η κύρια αποστολή τους, τότε σε τι χρειάζονται; Και γιατί η Αθήνα αδιαφορεί γιά το πως λειτουργούν;
Εκτός και αν το ελληνικό κράτος -πολύ πιθανό απ' ότι φαίνεται- είναι ευχαριστημένο που τα ΜΜΕ των ΗΠΑ δεν ασχολούνται με την χώρα μας ή την επικρίνουν, αφού οι ''τουρίστες''-υπάλληλοί του (ειδικοί και στ' αλληλοκαρφώματα, χαφιεδισμό), είναι ανίκανοι να πράξουν τ' αυτονόητα,...
Aν δεν αντιληφθούν -Γραφείο Τύπου και η προϊσταμένη του αρχή στην Αθήνα- ότι η αποστολή τους είναι βασικά και κύρια ν' απευθύνονται στα ΜΜΕ των ΗΠΑ της περιφέρειάς τους, προβάλλοντας όσο μπορούν τα συμφέροντα, τις θέσεις της Ελλάδας και όχι (ν' απευθύνονται) αποκλειστικά στα ελληνόφωνα, τότε μιλάμε γιά ''τουρίστες'', χωρίς επίγνωση της αποστολής τους με άγνοια της πραγματικότητας στις ΗΠΑ, που όχι μόνο δεν προβάλλουν, αλλά ζημιώνουν ανεπανόρθωτα την χώρα μας.

Kαι κάτι άλλο:
-Γιατί, γιά δεκαετίες, η Ελλάδα πληρώνει τεράστια ποσά γιά ενοίκια, Γραφείου Τύπου, εμπορικής Αντιπροσωπείας, ΕΟΤ κλπ στη Νέα Υόρκη, σε αντίθεση με την Τουρκία, που έχει ένα μεγάλο κτίριο απέναντι από τα Ηνωμένα 'Εθνη, όπου στεγάζονται οι αποστολές της (προξενείο, αντιπροσωπία στον ΟΗΕ, Γραφείο Τύπου κλπ);
- Γιατί η κρατική τηλεόραση, ΕΡΤ, δεν έχει ένα γραφείο, ένα -έστω- μικρό στούντιο στη Νέα Υόρκη;

Γ. Λυκ., 29/11/06
.............................................................. ...............................................................

''Ιστορία μου, αμαρτία τους''- Βίος και πολιτεία (τους) 30 χρόνων... (μιά προσωπική μαρτυρία-εμπειρία)
To καλοκαίρι του χρόνου 1977 (Ιούλιος), η εκδότρια της τότε ημερήσιας ''Πρωϊνή'', Φανή Πεταλλίδου (η εφημερίδα πρωτοκυκλοφόρησε στις 2 Απριλίου 1977), μετά από προτροπή και υπόδειξη των αείμνηστων και κορυφαίων του Ελληνισμού της Αμερικής, καθ. Βάσσου Βλαβιανού και δημοσιογράφου- συγγραφέα Μπάμπη Μαλαφούρη, ανάθεσε -γιά κοντά 7 χρόνια- στον υπογράφοντα (την εποχή εκείνη νεοφερμένος στις ΗΠΑ, ως μεταπτυχιακός φοιτητής) την διεύθυνση Σύνταξης και την αρχισυνταξία της εφημερίδας... Στο επιτελείο της εφημερίδας λίγους μήνες αργότερα, προστέθηκαν κορυφαίοι σήμερα στον τομέα τους (οι περισσότεροι, επίσης, φοιτητές τότε), όπως ο Μιχάλης Ιγνατίου, ο Δημήτρης Φίλιος, ο Γιώργος Χουλιάρας, ο Νεόφυτος Κυριάκου, ο Γιώργος Νικητιάδης, ο Νίκος Νοταρίδης, ο Γεράσιμος (Τζέρυ) Παπαπαναγιώτου, ο Γιάννης Ρουμπάτης (ανταποκριτής στην Ουάσιγκτον), ο Δημήτρης Πανάγος (φωτογράφος), κ.ά. Η εφημερίδα συνεργαζόταν έμμεσα με το συγκρότημα ''Λαμπράκη'', έχοντας ως ανταποκριτές, συντάκτες του (Νικηφόρος Αντωνόπουλος-μετά πήγε στην ΕΡΤ, Κώστας Παπαϊωάννου-μετά εκδότης εφημερίδας ''Ποντίκι'', Γιώργος Αρκουλής κ.ά.).
Η ''Πρωϊνή" έφερε επανάσταση στο κατεστημένο της μεταχουντικής Ν. Υόρκης. 'Ηταν μάλιστα -ιστορικά- η πρώτη ελληνική εφημερίδα που τον Σεπτέμβριο του 1977 καθιέρωσε την δημοτική και το μονοτονικό (ακολούθησε 3 εβδομάδες αργότερα η ''Ελευθεροτυπία'' των Αθηνών). Δημοκρατική, προοδευτική, απλή, άρχισε ν' ''απειλεί'' το μονοπώλιο του ''Εθνικού Κήρυκα'', που είχε εκδότη τότε, τον Γιουτζήν Ρωσσίδη. Το κατεστημένο της εποχής θορυβήθηκε, με πρώτη την Αρχιεπισκοπή του μακαριστού Ιάκωβου και τους εγκάθετους -''καραμπινάτους'' χουντικούς- που είχε στην Ομοσπονδία Σωματείων Μείζονος Νέας Υόρκης. 'Ετσι, άρχισε ο βρώμικος πόλεμος, με την ''άτυπη'' συνεργασία μάλιστα του ελληνικού Γραφείου Τύπου, ώστε να κλείσει η εφημερίδα, με τα ''παλιόπαιδα'' και την ''Κύπρια'' εκδότριά της.
Διευθυντής του Γραφείου Τύπου και Πληροφοριών στη Νέα Υόρκη (1977) ήταν ο Γιάννης Νικολόπουλος, με ''δεξί χέρι'' τον Γιώργο Χατζηϊωάννου... Λίγο αργότερα, προστέθηκε στο δυναμικό του και ο ίσαμε πρόσφατα (Οκτώβριος 2006) διευθυντής του, Θεοδόσης Δημητρακόπουλος. Πρέσβης στην Ουάσιγκτον, ήταν ο Γ. Παπούλιας. Γεν. πρόξενος στη Νέα Υόρκη, ο Ν. Καπελάρης.
Στα χρόνια εκείνα δεν είχαμε την σημερινή τεχνολογία. Οι αθηναϊκές εφημερίδες έρχονταν -συνήθως- την επομένη. Τηλεόραση (δορυφορική) δεν υπήρχε, ούτε το φαξ είχε ανακαλυφθεί. Το (τότε) υπουργείο Προεδρίας, έστελνε στο Γραφείο Τύπου με τηλέτυπο τις περιλήψεις των κύριων θεμάτων των ημερήσιων εφημερίδων, κάτι που ενδιέφερε πολύ τους ομογενείς- αναγνώστες. Το Γραφείο, έπρεπε να δίνει αντίγραφα στις δύο ημερήσιες. Κατά ''σύμπτωση'' όμως, τρεις φορές έπαιρνε αντίγραφο ο ''Κήρυκας" και μία η ''Πρωϊνή''. Οι δικαιολογίες πολλές: ''Μας τέλειωσε το χαρτί'', ''δεν μας ήρθε το δελτίο σήμερα'' κ.ά. Μπορεί το δελτίο να μην... ήρθε, αλλά την επομένη ήταν τυπωμένο στον ''Κήρυκα''!
Το ίδιο συνέβαινε και με τους -σπάνια- επισκεπτόμενους τη Νέα Υόρκη, 'Ελληνες πολιτικούς. Πάντα εύρισκαν τον δρόμο γιά τον ''Κήρυκα'', δύσκολα γιά την ''Πρωϊνή''.
(Σημείωση: Tα παραπάνω δεν αναφέρονται γι' ''αυτοπροβολή'' ή με δόση ''νοσταλγίας'', αλλά ως μαρτυρία γιά να τονιστεί ότι, όσα γράφονται στη σελίδα αυτή, είναι πραγματικά γεγονότα, αλλά και γιά ν' αντιληφθούν οι αναγνώστες πως λειτουργούσαν -και λειτουργούν- οι δημόσιοι, διπλωματικοί και μη, υπάλληλοι της Ελλάδας στις ΗΠΑ)
Η νοοτροπία αυτή δεν άλλαξε πολύ στα χρόνια που ακολούθησαν, αλλά την ξαναζήσαμε το ίδιο έντονα τελευταία, μόνο που οι -επιλεκτικά- ''ημέτεροι'' έγιναν περισσότεροι... Από το Γραφείο Τύπου Ν. Υόρκης, πέρασαν κι άλλοι διευθυντές: Γέμελος, Σιώτης, Παπακωνσταντίνου, Χατζηϊωάννου -και τελευταία- ο Δημητρακόπουλος.

Γ. Λ.

....................................................................................................

Συμβαίνουν κι αλλού
«Κάτι σάπιο στο βασίλειο του τέως υπουργείου Τύπου...
Οι χαρτογιακάδες χρόνια τώρα προσπαθούν να εξοβελίσουν τους δημοσιογράφους από τα γραφεία Τύπου των πρεσβειών μας. Και φαίνεται πως το έχουν πετύχει. Αυτή τη στιγμή, μετριούνται στα δάκτυλα του ενός χεριού οι επαγγελματίες δημοσιογράφοι που υπηρετούν στις εξαιρετικά ευαίσθητες αυτές θέσεις.
Τα αποτελέσματα τις περισσότερες φορές τραγελαφικά.
Παράδειγμα: Στην πρόσφατη επίσκεψη του προεδρείου της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ενώσεων Συντακτών στην Κύπρο, πραγματοποιήθηκαν ουσιαστικές συναντήσεις με όλο το φάσμα των πολιτικών δυνάμεων της Μεγαλονήσου. Ανταλλάχθηκαν απόψεις για τις (μη) εξελίξεις στην κατεύθυνση της επίλυσης του Κυπριακού προβλήματος.
Η ολιγοήμερη παρουσία της διοίκησης του δημοσιογραφικού κόσμου της Ελλάδας στην Κύπρο, προκάλεσε το ενδιαφέρον ακόμα και του ...Κινέζου πρεσβευτή στη Λευκωσία. Όχι όμως και της ελληνικής πρεσβείας. Ούτε καν του γραφείου Τύπου της.
Περιττό να σας πως παρακολούθησα μια ξεκαρδιστική κατάσταση: Τηλεφώνημα του προέδρου της ΠΟΕΣΥ στον υπεύθυνο του Γραφείου Τύπου της πρεσβείας μας στη Λευκωσία, με το οποίο τον ευχαρίστησε για την ..διακριτικότητά του, χάρη στην οποία «μας αφήσατε να κάνουμε ανενόχλητοι τη δουλειά μας»...
Αλλά δεν σταματάει εδώ η αδιαφορία των χαρτογιακάδων του υπουργείου που για επικεφαλής έχει δημοσιογράφο, μέλος της ΕΣΗΕΑ.
Χτες, άρχισαν οι εργασίες του 10oυ συνεδρίου ελληνικής καταγωγής δημοσιογράφων σε Ξένα ΜΜΕ. Μια μικρή λεπτομέρεια: Η ημερομηνία άλλαξε ξαφνικά, χωρίς να ενημερωθεί η ΠΟΕΣΥ, η οποία σημειωτέον είχε προσκαλέσει τους συνέδρους στη χώρα.
Έτσι την έναρξη των εργασιών του Συνεδρίου κήρυξε «υπηρεσιακός παράγοντας».
Όταν ρωτήθηκε αρμόδιος κυβερνητικός παράγοντας για τι ακριβώς συνέβη και προέκυψε αυτή η αμετροέπεια, η απάντηση ήταν αποστομωτική:
«Έγινε λάθος...» !
(K. Mπετινάκης, μέλος Δ.Σ. της ΕΣΗΕΑ, Αθήνα -28/11/06 ... www.styx.gr)

Συστήνετε, διαδίδετε το "Καλάμι"... Είναι η εναλλακτική λύση στην ενημέρωσή σας Επιστροφή στην πρώτη σελίδα
'Aρθρα-σχόλια-συνεργασίες-επιστολές είναι καλοδεχούμενα (-ες) γιά δημοσίευση

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
Tο ''Καλάμι'' διεθέτει κατάλογο (λίστα) με τα emails σχεδόν όλων των αμερικανικών ΜΜΕ (ΗΠΑ), συμπεριλαμβανόμενων ημερήσιων κι εβδομαδιαίων εφημερίδων, περιοδικών, ραδιοφ. προγραμμάτων- σταθμών, τηλεοπτικών προγραμμάτων- σταθμών, συντακτών κ.ά., τα οποία και διαθέτει (εξυπακούεται δωρεάν), γιά την -με κάθε τρόπο- προβολή της Ελλάδας. (Η πρόσκληση απευθύνεται εκεί που πρέπει)...

"THE INTERESTS OF THE GREEK- AMERICAN COMMUNITY ARE MOST SEVERELY HURT IN THE EDITORIAL PAGES, BY THE INTELLIGENTSIA. WE HAVE NOT MADE A VERY GOOD CASE TO THAT AUDIENCE, WHICH FILTERS HOW THE REST OF AMERICA SEES THESE ISSUES. WE HAVE DONE A VERY POOR JOB IN PRESENTING WHAT WE CARE ABOUT TO THAT GROUP IN A SOPHISTICATED WAY." - George Stephanopoulos, July 29, 1995

"ARTICLES ORIGINATING IN AMERICA ABOUT GREECE WERE NEGATIVE, AS WERE EDITORIALS AND OP ED ARTICLES...BUT I MUST TELL YOU THAT TO SOME EXTENT IT HAS BEEN BROUGHT ABOUT BECAUSE, GREECE HAVE BEEN SO OBVIOUSLY UNCONCERNED ABOUT THEIR RESPECTIVE IMAGES IN THE AMERICAN PRESS." - Marjorie Dobkin, Nov. 1, 1994

Aρχές 1978 ''έσπασε'' και το υπολογίσιμο στην Ουάσιγκτον, ελληνικό Λόμπι
Οι μ' έδρα τη Νέα Υόρκη (εφοπλιστές) Λιβανός, Καλιμανόπουλος, Χανδρής αλλά και η οικογένεια Γουλανδρή, σταμάτησαν την υποστήριξή τους στο UHAC (ιδρύθηκε τον Ιούνιο του 1975 στην Βοστώνη, ως αντίπραξη στο American Hellenic Institute, που προϋπήρχε από το καλοκαίρι του χρόνου 1974) όταν διαπίστωσαν ότι αυτό, με τον κατευθυνόμενο από τον μακαριστό Ιάκωβο, 'Αντριου Αθενς (σήμερα πρόεδρο του ΣΑΕ), έπαιζε διασπαστικό, ύποπτο ρόλο, που στόχο είχε την αποδυνάμωση του ανερχόμενου Λόμπι μας στην Ουάσιγκτον (το είχε ομολογήσει ο αείμνηστος Γ. Λιβανός -στα 1981- στον τότε υφυπουργό Εξωτερικών Κάρολο Παπούλια, παρουσία του γράφοντα και του ανταποκριτή της ''Πρωϊνής'', συντάκτη των ''Νέων'', Νικηφόρου Αντωνόπουλου, όταν λίγο μετά τις εκλογές που κέρδισε το ΠΑΣΟΚ, ο εφοπλιστής φιλοξένησε στο ξενοδοχείο ''Πλάζα'' της Νέας Υόρκης, τον σημερινό πρόεδρο της Δημοκρατίας και την Μαργαρίτα Παπανδρέου).
Γ. Λ.

To TIME γιά το ελληνικό Λόμπι:
Το περιοδικό ΤΙΜΕ ανάφερε χαραχτηριστικά, στο τεύχος του της 14ης Ιουλίου 1975, με τον τίτλο ''New Lobby in Town: The Greeks'', τ' ακόλουθα: ''...Nonexistent a year ago, forged on the anvil of a single issue, one of the most effective lobbies in Washington today is that of Greek Americans. Their grievance is the Turkish occupation of Cyprus, and they have had remarkable success in helping persuade Congress to cut off military aid to Turkey because of its invasion of the Mediterranean island country... How does this newest ethnic lobby function? In Congress the American Greek community has worked mainly through Senator Thomas Eagleton of Missouri and Congressmen John Brademas of Indiana, Paul Sarbanes of Maryland and Benjamin Rosenthal of New York. Only Brademas and Sarbanes are of Greek extraction (there are only three other Greek Americans in Congress: Rep. Louis "Skip" Bafalis of Florida, Paul Tsongas of Massachusetts and Gus Yatron of Pennsylvania). None of them consider themselves part of a Greek lobby. "We prefer to think of ourselves as the rule-of-law lobby," says Brademas, whose 475,000 constituents include only about 450 Greek Americans..."

Σικάγο, Κύπρος: Μετά την εισβολή της Τουρκίας στην Κύπρο, στο Σικάγο έγιναν μεγάλες κινητοποιήσεις. Μερικές ήταν πρωτότυπες και αποτελεσματικές: 'Ολες οι ελληνικές επιχειρήσεις έκλεισαν γιά μία ημέρα. Τα εκατοντάδες ελληνικά, μικρά και μεγάλα, εστιατόρια στην ευρύτερη περιοχή της πόλης, έδωσαν το ''μήνυμα'', αφού οι πιστοί τους πελάτες, χιλιάδες Αμερικανοί, έμαθαν έτσι γιά την Κύπρο και την εισβολή των Τούρκων. Μερικά όμως έμειναν ανοιχτά. 'Οπως έλεγε ο αείμνηστος, γιατρός Χρ. Νικολιτσέας, αλλά και άλλοι που τα έζησαν, αυτά που δεν έκλεισαν εκείνη την ημέρα είχαν... Κύπριους ιδιοκτήτες.

Ανοιχτή επιστολή στην γεν. πρόξενο της Ελλάδας στη Νέα Υόρκη

Το ΚΑΛΑΜΙ: Ενημερώνει, αποκαλύπτει, σατιρίζει, προβληματίζει.
Επιτρέπεται η με κάθε τρόπο χρήση του περιεχόμενου, όταν αναφέρεται τ' όνομα (kalami.net)

Η δική σας γνώμη, μας ενδιαφέρει