|
«'Eλληνες ενωθείτε εναντίον
του κοινού εχθρού, εναντίον του μίσους, της διχόνοιας και της διαίρεσης, που είναι ό ίδιος μας ο εαυτός» - Θ. ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ-
|
|
Πολιτικός: ένας άνθρωπος πάντα έτοιμος να θυσιάσει τη ζωή σας για την πατρίδα του
Τ. Γκίνεν | 
Γιά "να λέγονται τα πράγματα με τ' όνομά τους" |
Ειρηνοποιός είναι αυτός που τρέφοντας έναν κροκόδειλο, νομίζει ότι θα φαγωθεί τελευταίος Oυίνστον Τσώρτσιλ |
|
|
|
|
Ιάκωβος: Μιά μεγάλη προσωπικότητα του Ελληνισμού της Αμερικής
Ο πρ. αρχιεπίσκοπος Βορείου και Νοτίου Αμερικής, απεβίωσε την Κυριακή 10 Απριλίου 2005, 94 χρονών
Νοσηλευόταν σε νοσοκομείο του Στάμφορντ στο
Κονέκτικατ, με αναπνευστικά προβλήματα. Στο παρελθόν είχε υποβληθεί σ' εγχείρηση ανοικτής καρδιάς.
Ο Ιάκωβος (Δημήτριος
Κουκούζης) είχε γεννηθεί στην Ίμβρο στα 1911 και σπούδασε στην
Θεολογική Σχολή της Χάλκης. Γονείς του ήταν ο Αθανάσιος και η Μαρία Κουκούζη. Είχε δύο αδελφές, την Βιργινία και την Χρυσάνθη κι έναν αδελφό, τον Παναγιώτη.
Στα 1934 χειροτονήθηκε διάκονος και πήρε το
όνομα Ιάκωβος. Πέντε χρόνια αργότερα υπηρέτησε στο πλευρό του
αρχιεπίσκοπου Αθηναγόρα, ενώ στα 1940 χειροτονήθηκε ιερέας στο Λόουελ
της Μασαχουσέτης. Από τα 1942 ίσαμε τα 1954 ήταν πρωτοπρεσβύτερος του
Καθεδρικού Ναού του Ευαγγελισμού της Βοστόνης, ενώ στα 1950 πήρε την
αμερικανική υπηκοότητα. Στα 1954 έγινε Επίσκοπος Μάλτας και στα 1956
Μητροπολίτης Μάλτας. Στα 1955 το Πατριαρχείο Κωνσταντινούπολης τον
διόρισε εκπρόσωπό του στο Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών.
Αρχές 1959
εκλέγηκε αρχιεπίσκοπος της ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας Βορείου και
Νοτίου Αμερικής από την Ιερά Σύνοδο του οικουμ. Πατριαρχείου. Η
ενθρόνιση έγινε την 1η Απριλίου του ίδιου χρόνου, στον καθεδρικό της
Αγίας Τριάδας, στη Νέα Υόρκη.
 Δυναμική η -εκκλησιαστική, πολιτική-
παρουσία του γιά 37 χρόνια στον αρχιεπισκοπικό θρόνο και στον Ελληνισμό
της Αμερικής. Η πόρτα του Λευκού Οίκου ήταν πάντα ανοικτή γιά τον
Ιάκωβο, υπό οποιονδήποτε πρόεδρο (9 συνολικά).
Τιμήθηκε από 40 πενυματικά Ιδρύματα, τον πρόεδρο Κάρτερ με το "μετάλιο
της Ελευθερίας"
(1980) και το Κογκρέσσο των ΗΠΑ. Στα 1986, έλαβε το Μετάλλιο των
Μεταναστών του Έλις Άιλαντ. Από την Κύπρο έλαβε τους Μεγαλόσταυρους του
Μακαρίου του Γ' και του Αγίου Βαρνάβα. Από την Ελλάδα έλαβε τους
Μεγαλόσταυρους του Φοίνικα και της Τιμής. Περπάτησε με τον Μάρτιν
Λούθερ Κινγκ (1965)
στην πορεία στην Σέλμα- Αλαμπάμα, γιά τ' ανθρώπινα
και πολιτικά δικαιώματα των μαύρων στις ΗΠΑ..[The New York Times reported, "The striking cover of Time magazine that
showed Dr. King side by side with the black-garbed Archbishop Iakovos
marked a new presence of Greek Americans and the Greek Orthodox church
in American life"]. Επέκρινε τον πόλεμο στο
Βιετνάμ. Στα 1959 έγινε δεκτός από
τον Πάπα Ιωάννη ΧΧΙΙΙ στο Βατικανό. 'Ηταν ο πρώτος ελληνορθόδοξος
επίσκοπος που επισκέφθηκε τον προκαθήμενο της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, μετά 3 και πλέον αιώνες.
Είναι γεγονός ότι ο Ιάκωβος έγινε ένας εκκλησιαστικός ηγέτης με
ιδιαίτερη κι έντονη ακτινοβολία στη νέα του πατρίδα. Αλλά δεν κλείστηκε
μέσα στα όρια της Αμερικής. Στόχος του έμεινε σταθερά η υπεράσπιση του
Ελληνισμού στο σύνολό του. Αγωνίστηκε για να στηρίξει την Ελλάδα, για
να υπερασπίσει την πολιτική της. Ως ηγέτης με τέτοια αποδοχή στην
αμερικανική κοινωνία, επόμενο ήταν ο Ιάκωβος να έχει σημαντικό ρόλο και
στα ελληνικά πολιτικά πράγματα, τα οποία δεν βάδιζαν ερήμην της
Αμερικής. Και φυσικά, βρέθηκε στο κέντρο πολιτικών αντιπαραθέσεων.
Κατηγορήθηκε έντονα γιά την στήριξη της Χούντας, αλλά
και γιά την εξάλειψη της ελληνικής γλώσσας από τα σχολεία των εκκλησιών
στην Β. Αμερική, στα τέλη της δεκαετίας του '70. Eίχε συναλλαγές με την
Χούντα των Συνταγματαρχών του 1967 και το αποδεικνύουν οι διάφορες
επιστολές, τις οποίες είχε ανταλλάξει με τα ηγετικά της στελέχη, αλλά
και η διοργάνωση -γιά πρώτη φορά εκτός Αμερικής- Κληρικολαϊκής, στην
Αθήνα γιά την στήριξη της Χούντας. Συνδεόταν στενά και με τον
Γλύξμπουργκ. Στα 1978 κατάφερε και ψηφίσθηκε ο Νέος Καταστατικός Χάρτης
της Αρχιεπισκοπής, στην Κληρικολαική του Ντητρόιτ, που αντικατέστησε
τους μέχρι τότε Χάρτες του 1922 και 1933. Ο νέος Χάρτης του 1978
επανέφερε την Εκκλησία της Αμερικής -δυστυχώς- στην άμεση δικαιοδοσία
του Οικουμενικού Πατριαρχείου, από αυτήν της Εκκλησίας της Ελλάδος.
H πιό κρίσιμη στιγμή στην ποιμαντορία του,
ήταν στα 1994, όταν στην πόλη Ligonier της Πολιτείας Πενσυλβάνια, μαζί
με τους ορθόδοξους ηγέτες (στις ΗΠΑ) της Αλβανικής, Ουκρανικής,
Συριακής, Βουλγαρικής, Ρουμανικής και Σερβικής Εκκλησίας, υπόγραψαν
προσύμφωνο -υπό την προεδρία του- γιά την ένωση των Εκκλησιών στην
Αμερική και την δημιουργία μίας Ορθόδοξης Εκκλησίας. Αυτό εξαγρίωσε τον
οικουμ. Πατριάρχη, ο οποίος ενημερωνόταν από τον "έμπιστό" του π.
Αλέξανδρο Καρλούτσο και κάλεσε τον Ιάκωβο και άλλους επισκόπους στην
Κωνσταντινούπολη, όπου απαίτησε την απόσυρση της υπογραφής τους από την
συμφωνία.
Στις
29 Ιουλίου 1996 ο Ιάκωβος "παραιτήθηκε" από αρχιεπίσκοπος (κρατούσε χρόνια η κόντρα με τον
Βαρθολομαίο) και στη θέση του η
Σύνοδος του Πατριαρχείου, εξέλεξε τον μητροπολίτη Ιταλίας, Σπυρίδωνα
(γιά να τον "πετάξει" κι εκείνον τρία χρόνια αργότερα) και "τεμάχισε"
την αρχιεπισκοπή Βορείου και Νοτίου Αμερικής, σε
μητροπόλεις, ώστε να μην επαναληφθούν φαινόμενα Ligonier. ("Διαίρει και βασίλευε")...
Αυτό ήταν και η αρχή του τέλους της πάλαι ποτέ Ελληνικής Ορθόδοξης
Αρχιεπισκοπής Βορείου και Νοτίου Αμερικής, η οποία περιορίστηκε -τα
τελευταία χρόνια- στην προσέλκυση "πιστών", ανεξάρτητα εθνικότητας,
κατά προτίμηση νεόπλουτων Αμερικανοελλήνων, γιά να επανδρώνουν τις
"λέσχες των αρχόντων"...
Μνημειώδης η φράση του Ιάκωβου
σ' επιστολή του στον πνευματικό του πατέρα, μητροπολίτη 'Ιμβρου και
Τενέδου, Φώτιο (1958): «...Δε νομίζω να υπάρχει άλλη πιό διεφθαρμένη
τάξη, από αυτήν του κλήρου...». (Ίσως ήταν και η πλέον σοφή φράση που έκφρασε στην πολυτάραχη ζωή και ποιμαντορτία του).
Η νεκρώσιμη (εξόδιος) ακολουθία τελέστηκε στον καθεδρικό Ναό της Αγίας Τριάδας στο Μανχάταν,
της Νέας Υόρκης, την Πέμπτη 14 Απριλίου 2005 -με μια υποβαθμισμένη
τελετή, στην οποία σημειώθηκαν σημαντικές απουσίες Αμερικανών πολιτικών
και χωρίς την παρουσία κόσμου- χοροστατούντος του
αρχιεπίσκοπου Αμερικής, Δημήτριου. H αμερικανική κυβέρνηση δεν
εκπροσωπήθηκε, ενώ κανείς από τους πρώην προέδρους των ΗΠΑ (Κλίντον,
Μπους, Κάρτερ) και παρά τις διαδόσεις ανθρώπων της Αρχιεπισκοοπής και
...ΜΜΕ στην Ελλάδα, δεν προσήλθε. Απουσίασαν επίσης, ο κυβερνήτης της
Πολιτείας Ν. Υόρκης, Τζορτζ Πατάκι και η γερουσιαστής Χίλαρι Κλίντον.
Παρέστησαν, ο αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος, Χριστόδουλος, ο
Αρχιεπίσκοπος Θυατείρων και Μεγάλης Βρετανίας κ. Γρηγόριος,
εκπροσωπώντας το οικουμενικό Πατριαρχείο, ο μητροπολίτης Ίμβρου και
Τενέδου κ. Κύριλλος, πολλοί ιεράρχες κι εκπρόσωποι θρησκειών και
δογμάτων, ο δήμαρχος Νέας Υόρκης, Μάικλ Μπλούμπεργκ, ο δημοκρατικός
γερουσιαστής Πολ Σαρμπάνης και οι πρώην δήμαρχοι της Νέας Υόρκης
Κοτς, Ντίνκινς και Τζουλιάνι. Την ελληνική κυβέρνηση εκπροσώπησε ο
υπουργός Μακεδονίας-Θράκης, Νίκος Τσιαρτσιώνης, ενώ το ΠΑΣΟΚ
εκπροσώπησε ο αντιπρόεδρος της Διακομματικής Επιτροπής της Βουλής για
τους Απόδημους, Γρηγόρης Νιώτης. Tην Κύπρο, ο πρέσβης στην Ουάσιγκτον Ευριπίδης
Ευριβιάδης, Παρόντες επίσης, ο μόνιμος αντιπρόσωπος της Ελλάδας στον ΟΗΕ, Αδαμάντιος
Βασιλάκης και οι γενικοί πρόξενοι Ελλάδας και Κύπρου στη Νέα Υόρκη
Αγημα ευζώνων της ελληνικής προεδρικής φρουράς, που βρισκόταν στη Νέα
Υόρκη γιά την παρέλαση της Κυριακής 10 Απριλίου, απέδωσε τιμές στον
εκλιπόντα ιεράρχη.
Ο αρχιεπίσκοπος Δημήτριος επισήμανε ότι ο Ιάκωβος κατόρθωσε με θαυμαστό
τρόπο να συνδυάσει την απόλυτη προσήλωση στην Ορθοδοξία, με την απόλυτη
προσαρμογή στην κοινωνία της Αμερικής.
Από την πλευρά του ο αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος, υπογράμμισε ότι ο
απελθών ιεράρχης υπήρξε ποιμένας της Εκκλησίας, δυναμικός ηγέτης του
ελληνισμού και της ομογένειας.
Η ταφή έγινε την επομένη, Παρασκευή 15 Απριλίου 2005, στην Θεολογική Σχολή -στον "Λόφο της Ελπίδας"-,
στο Μπρουκλάϊν, έξω από την
Βοστόνη. Στην
τελευταία του κατοικία συνόδεψαν τοnν
μακαριστό πρ. Αρχιεπίσκοπο Βορείου και Νοτίου Αμερικής Ιάκωβο, ο
αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Χριστόδουλος, ο αρχιεπίσκοπος
Θυατείρων και Μεγάλης Βρετανίας κ. Γρηγόριος, εκπροσωπώντας το
οικουμενικό Πατριαρχείο, ο αρχιεπίσκοπος Αμερικής κ. Δημήτριος, ο
μητροπολίτης Ίμβρου και Τενέδου κ. Κύριλλος, ο μητροπολίτης Βοστόνης κ.
Μεθόδιος κι άλλοι ιεράρχες, εκπρόσωποι θρησκειών και
δογμάτων και ομογενείς της περιοχής.Εκ μέρους της ελληνικής κυβέρνησης παραβρέθηκαν ο υφυπουργός Οικονομίας
και Οικονομικών Πέτρος Δούκας και ο γενικός πρόξενος της Ελλάδας στη
Βοστόνη, Κωνσταντίνος Μπίκας.
ΔΗΛΩΣΕΙΣ - ΜΗΝΥΜΑΤΑ
Ο πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας, Κάρολος Παπούλιας:
«Ο Αρχιεπίσκοπος πρώην Αμερικής γέρων Ιάκωβος υπήρξε ηγετική
φυσιογνωμία του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας. Σεβαστός συνομιλητής
πολλών Προέδρων, τοποθέτησε την Ορθοδοξία στη θέση που της αρμόζει στις
Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και δημιούργησε την ισχυρή οργανωτική
δομή, που αποτελεί στοιχείο απαραίτητο για την επιβίωση και ενδυνάμωση
της Ομογένειας, καθώς και για την προώθηση των ελληνικών θέσεων».
Ο εκπρόσωπος του Στέητ Ντηπάρτμεντ, Ρίτσαρντ Μπάουτσερ: «Ο
Σεβασμιότατος υπήρξε ένθερμος υποστηρικτής των πολιτικών δικαιωμάτων
και βρισκόταν στο πλευρό του Μάρτιν Λούθιρ Κινγκ στην πορεία στην Σέλμα
της Αλαμπάμα το 1965. Είχε τιμηθεί με το Προεδρικό μετάλλιο της
Ελευθερίας από τον Πρόεδρο Κάρτερ το 1980... Συλλυπητήρια στην
οικογένεια και το ποίμνιό του»
Το Οικουμενικό Πατριαρχείοσε
ανακοίνωσή του τονίζει: «Η ευσκιόφυλλος αυτή δρυς του ευλαβούς ποιμνίου
της εν Αμερική Ορθοδόξου παροικίας, γέννημα της αιγαιοπελαγίτικης και
ευάνδρου νήσου Ίμβρου, ανεδείχθη εις πρόσωπον παγκοσμίου κύρους και
εκφραστήν της αιωνοβίου παραδόσεως του Ορθοδόξου πνεύματος εν τω Νέω
Κόσμω, όπου από πολλών και ποικίλων θέσεων ευόρκως και λίαν καρποφόρως
διηκόνησε την Ορθοδοξίαν και το Γένος, διό και η Μήτηρ Εκκλησία μετά
βαθείας ευγνωμοσύνης θα τον ενθυμήται, ευχόμενη η μνήμη του ανδρός να
είναι αιωνία».το έργο και την προσφορά του ιεράρχη,
αναφέροντας ότι "με λόγια κι έργα πρόβαλε την πατρώαν πίστιν και τον
πολιτισμόν του Γένους».
Ο αρχιεπίσκοπος Αμερικής Δημήτριος:
«Είχα την ιδιαίτερη τιμή και χαρά να γνωρίζω τον Αρχιεπίσκοπο Ιάκωβο
για περισσότερο από 50 χρόνια. Υπήρξε υπέροχος Αρχιεπίσκοπος ο οποίος
προσέφερε στην Εκκλησία μια έντονη, συνεχή, πολύμορφη και δημιουργική
ποιμαντική δραστηριότητα. Υπήρξε ένας αληθινός και ολοκληρωμένος ποιμήν
για τους ανθρώπους του ποιμνίου του προσπαθώντας μέρα και νύχτα να τους
διδάξει, να τους καθοδηγήσει να τους παρηγορήσει, να τους ενθαρρύνει,
να τους οικοδομήσει εν Χριστώ και να τους οδηγήσει ως καλός ποιμήν «επί
πηγάς υδάτων» (Αποκ. 7:17) πίστεως και ζωής μετά του Θεού».
O αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος, Χριστόδουλος:
«Η προς Κύριον εκδημία σε βαθύτατο γήρας του πολιού Αρχιεπισκόπου πρ.
Αμερικής κυρού Ιακώβου στερεί την επί γης στρατευομένη Εκκλησία από
έναν δυναμικό αγωνιστή του Καλού και διευρύνει την πνευματική πτωχεία
του κόσμου σε προσωπικότητες ήθους και αρχών. Ο αοίδιμος Ιεράρχης
υπήρξε δι’ όλης του της ζωής ανυποχώρητος υπερασπιστής των δικαίων των
λαών, πιστός θεματοφύλακας των ελληνορθοδόξων παραδόσεων, συνειδητός
σκαπανεύς της κίνησης για την ενότητα των χριστιανών, λάτρης της
Ελλάδας και σθεναρός πνευματικός και εθνικός ηγέτης της ομογένειας στην
Αμερική. Η πρόσφατη δημοσίευση των απομνημονευμάτων του, αποκάλυψε
άγνωστες μέχρι τώρα πτυχές της συνταρακτικής πλην ευεργετικής ζωής και
δράσης του και συνέβαλε στην αξιολόγησή του ως ταλαντούχου μεγάλου
ανδρός, έτοιμου να ριφθεί στην μάχη για την κατίσχυση των πνευματικών
αξιών στις οποίες πίστευε και οι οποίες ήταν οι αξίες της Χριστιανικής
Ορθοδοξίας και οι πανανθρώπινες αξίες και τα ιδεώδη του Ελληνισμού και
του Χριστιανισμού. Προσεύχομαι για την ανάπαυση της ψυχής του στην
θριαμβεύουσα Εκκλησία του ουρανού».
Ο πρωθυπουργός Κ. Καραμανλής:
«Ο Αρχιεπίσκοπος Ιάκωβος, σπουδαίος πνευματικός ποιμένας και εμψυχωτής
της Ομογένειας, στάθηκε, μέχρι και την τελευταία του πνοή, συνεπής
μαχητής στην έπαλξη του χρέους, υπέρ των δικαίων της Ορθοδοξίας και του
Ελληνισμού. Απολαμβάνοντας παράλληλα μεγάλο κύρος τόσο στους
πνευματικούς κύκλους αλλά και γενικότερα στην κοινωνία των ΗΠΑ,
προάσπισε με το δικό του έγκριτο και πειστικό τρόπο, κάθε φορά που οι
περιστάσεις το επέβαλλαν, τα εθνικά μας ζητήματα, έχοντας ως
αποκλειστικό γνώμονα την αγάπη του για την Ορθοδοξία και την
Ομογένεια.Η Πατρίδα και ο απανταχού της γης Ελληνισμός θα θυμούνται με
ευγνωμοσύνη την προσφορά του. Στους οικείους του μεταστάντος παρακαλώ
μεταφέρετε τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια».
Η πρόεδρος της Βουλής κ. 'Αννα Μπενάκη-Ψαρούδα:
«Ο κοιμηθείς Ιεράρχης υπήρξε εξέχουσα προσωπικότης για την Ορθοδοξία
και την Ομογένεια. Ως πνευματικός ηγέτης υψηλού κύρους, ανεγνωρισμένου
τόσο από την κοινωνία, όσο και από την ηγεσία των ΗΠΑ,
δραστηριοποιήθηκε, όποτε χρειάσθηκε, προς στήριξη των εθνικών μας
θεμάτων και των συμφερόντων της Ομογένειας», ανέφερε μεταξύ άλλων στο
τηλεγράφημα η Πρόεδρος της Βουλής.
Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Γιώργος Παπανδρέου:
«Εκφράζω την ιδιαίτερη λύπη μου για το θάνατο του πρώην Αρχιεπισκόπου
Βορείου και Νοτίου Αμερικής, Ιάκωβου. Υπήρξε μια ηγετική προσωπικότητα,
τόσο για την ορθοδοξία όσο και για τον ελληνισμό της διασποράς. Επί
δεκαετίες αποτέλεσε οδηγό για κάθε Έλληνα μετανάστη στην Αμερική,
σταθερό σημείο αναφοράς με έντονη παρουσία και δράση για την προώθηση
των εθνικών μας θεμάτων και ιδιαίτερη συμβολή στον αγώνα για την
επίλυση του Κυπριακού. Εργάστηκε συστηματικά για την προώθηση του
διαλόγου και της ενότητας μεταξύ των εκκλησιών, υπόθεση που υπηρέτησε
και ως εκπρόσωπος του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως στο
Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών».
Ο υφυπ. Εξωτερικών, αρμόδιος γιά τους Απόδημους, Παν. Σκανδαλάκης:
«Επί δεκαετίες υπήρξε ο πνευματικός Ηγέτης της Ελληνικής Ομογένειας των
Ηνωμένων Πολιτειών, και κατόρθωσε με απαράμιλλη παρρησία να διαφυλάξει
τα ιδεώδη του έθνους μέσα στην πλέον πολυπολιτισμική κοινωνία του
κόσμου. Οι αδιάκοποι αγώνες του Ιακώβου για τα δίκαια του Ελληνισμού
και της Ορθοδοξίας αποτελούσαν πηγή έμπνευσης και σημείο αναφοράς για
το ποίμνιό του στις ΗΠΑ, που με αγάπη αλλά και σοφή σκέψη διακονούσε. Ο
μακαριστός Αρχιεπίσκοπος με τίμησε με τη φιλία του για πολλά χρόνια.
Δώσαμε μαζί πολλούς αγώνες, για τα συμφέροντα του απανταχού ελληνισμού,
για του αδελφούς μας στις ΗΠΑ. Υπό την εμπνευσμένη καθοδήγησή του,
πετύχαμε πολλά για την Ομογένεια των Ηνωμένων Πολιτειών. Σήμερα η
Ομογένεια αλλά και ο απανταχού Ελληνισμός αισθάνονται φτωχότεροι.Ο
Ιάκωβος ήταν το πρότυπο του σεμνού Ιεράρχη, που ήταν δοσμένος στον ιερό
αγώνα της διατήρησης της ελληνικής γλώσσας, της εθνικής παράδοσης και
της θρησκείας μας για το Ποίμνιό του. Κατά τα έτη της διακονίας του
στην αρχιεπισκοπή Βορείου και Νοτίου Αμερικής αγωνίστηκε με όλες του
τις δυνάμεις για τον ελληνισμό που δεν λογίζεται σε σύνορα, αλλά που
παλεύει σκόρπιος σε όλη την Οικουμένη, όπως ο ίδιος μου είχε πει
κάποτε».
Ο Γενικός Γραμματέας Απόδημου Ελληνισμού της "Ν. Δημοκρατίας", βουλευτής Χαλκιδικής, Β. Πάππας:
«Με τον αρχιεπίσκοπο Βορείου και Νοτίου Αμερικής κ.κ. Ιάκωβο είχα την
τιμή και τη χαρά να συνεργαστώ μαζί του και να συνομιλήσω σε θέματα
εθνικά και πολιτιστικά, τόσο με την ιδιότητα του προέδρου της Ιστορικής
και Λαογραφικής Εταιρείας Χαλκιδικής, όσο και αργότερα με την ιδιότητα
του βουλευτή και εκπροσώπου της Ν.Δ στον απόδημο Ελληνισμό.Θα μπορούσα
με βεβαιότητα να τονίσω ότι, δεν ήταν μόνο ο ποιμενάρχης του
Ελληνισμού, ούτε μόνον ο πνευματικός πατέρας. Ήταν ένας πραγματικός
Ηγέτης με τεράστιες διπλωματικές ικανότητες που υπερασπιζόταν με πάθος
τα εθνικά μας θέματα μέχρι τον Λευκό Οίκο. Και αυτό λέει πολλά.
Γαλούχησε γενιές ελλήνων στα νάματα της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού
με ιδιαίτερη έμφαση στις νεότερες γενιές. Ο θάνατός του ήταν μέγιστη
απώλεια για την Ελλάδα και τον ελληνισμό. Του πρέπει η ανάλογη τιμή».
Η Βουλευτής Επικρατείας της Ν.Δ., Ελευθερία Μπερνιδάκη-Άλντους:
«Σαν πρώην κάτοικος των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, συγκαταλεγόμουν
και εγώ μεταξύ του ποιμνίου του και είχα την τύχη να γνωρίσω εκ του
σύνεγγυς την σημασία του πνευματικού και ποιμαντικού του έργου.Ο
εκλιπών ήταν μια μεγάλη μορφή του χριστιανισμού, που συνεδύαζε το εύρος
της οικουμενικότητας της ορθοδόξου πίστεως, την αγάπη για το ελληνικό
έθνος, τη γλώσσα του, τον πολιτισμό του, καθώς και το πάθος του για τα
δικαιώματα του ανθρώπου.Ο μεγάλος αυτός ηγέτης είχε το χάρισμα να
συνδυάζει τον ιδεαλισμό με τις πραγματικές ανάγκες των καιρών. Ένα από
τα μεγάλα του επιτεύγματα ήταν η διατήρηση της ενότητας και της
ομοψυχίας της ομογένειας, την οποία κατάφερε να αναδείξει σε κύρια
δύναμη της αμερικανικής κοινωνίας. Το έργο του θα μείνει ανεξίτηλο σας
φάρος ελπίδας και οδηγός για τις επόμενες γενεές. Είθε ο κύριος να
αναπαύσει την ψυχή του»
Ο πρόεδρος του ΣΑΕ, 'Αντριου 'Αθενς:
«Ο θάνατος του πρώην Αρχιεπισκόπου Β. & Ν. Αμερικής Ιακώβου αφήνει
δυσαναπλήρωτο κενό όχι μόνο στους κόλπους της Ορθοδόξου Εκκλησίας, αλλά
και στην Ελληνική ομογένεια. Ο Μακαριστός Ιάκωβος, ως πνευματικός μας
πατέρας για 37 ολόκληρα χρόνια, ηγήθηκε σε όλες τις προσπάθειες για την
προάσπιση των θεμάτων της Ομογένειας, του Οικουμενικού Πατριαρχείου και
τα θέματα της Ελλάδας... Είχα την τιμή να συνεργαστώ στενά με τον
Μακαριστό Ιάκωβο ως Πρόεδρος του Αρχιεπισκοπικού Συμβουλίου. Ο ίδιος
άλλωστε ήταν ο εμπνευστής και με παρότρυνε ένθερμα να ιδρύσουμε το UHAC
(United Hellenic American Congress) αμέσως μετά την εισβολή στην Κύπρο
το 1974, συμβάλοντας στην αναζήτηση μιας δίκαιης και βιώσιμης λύσης για
την μαρτυρική Μεγαλόνησο... Με βαθύτατη οδύνη αποχαιρετούμε τον
Αρχιεπίσκοπο πρώην Β.&Ν. Αμερικής Ιάκωβο με την υπόσχεση να
συνεχίσουμε με συνέπεια και αγωνιστικότητα των αγώνα για την εκπλήρωση
των οραμάτων του. Αιωνία του η μνήμη».
Το Ελληνοαμερικανικό Εθνικό Συμβούλιο
«εκφράζει την βαθύτατη οδύνη και θλίψη του για την απώλεια του
μακαριστού Αρχιεπισκόπου πρώην Βορείου και Νοτίου Αμερικής Ιακώβου. Η
είδηση του θανάτου του προκαλεί συγκίνηση στον απανταχού Ελληνισμό.Ο
εκδημήσας υπήρξε πνευματικός ηγέτης της Ορθοδοξίας και εθνικός ηγέτης
της Ομογένειας. Με την χαρισματική και ακτινοβολούσα προσωπικότητα του
ενεθάρρυνε, προέβαλε και ισχυροποίησε την Ελληνο-Αμερικανική Κοινότητα
στις Η.Π.Α. Με το κύρος του συνέβαλε τα μέγιστα στην ενίσχυση των
Ελληνο-Αμερικανικών δεσμών και στην προβολή των εθνικών μας θεμάτων. Η
ενίσχυση του έργου αυτού, που συνεχίζει επαξίως ο Αρχιεπίσκοπος
Αμερικής κ. Δημήτριος, για τη διάδοση της Ορθοδοξίας και των
πανανθρώπινων και διαχρονικών αξίών του Ελληνισμού είναι ο ελάχιστος
φόρος τιμής στην μνήμη του αοιδίμου Ιεράρχη».
Ο πρόεδρος της Παγκόσμιας Συντονιστικής Επιτροπής Κυπριακού Αγώνα (ΠΣΕΚΑ), Φίλιπ Κρίστοφερ:
«Είχα την μεγάλη τιμή και το προνόμιο να γνωρίσω και να συνεργαστώ με
τον Αρχιεπίσκοπο Ιάκωβο από το 1974. Δεν ήταν μόνο ένας εξαίρετος
πνευματικός ηγέτης. Η Εξοχότητα του ήταν, επίσης, ένας εξαίρετος ηγέτης
της κοινότητας που εργάστηκε ακάματα για την διατήρηση της ελληνικής
μας κληρονομιάς και ανέδειξε σε κάθε ευκαιρία το Κυπριακό πρόβλημα.Ενας
πιστός υπέρμαχος των πολιτικών δικαιωμάτων, ένας υπερήφανος Ελληνας,
ένας εξαιρετικός Ορθόδοξος ηγέτης, αυτός ήταν ο Αρχιεπίσκοπος Ιάκωβος.
Ηταν δάσκαλος για όλους μας».
Statements from Public Officials on the Passing of
Archbishop Iakovos
Μας ενδιαφέρει η δική σας γνώμη
'Aρθρα-σχόλια-συνεργασίες-επιστολές είναι καλοδεχούμενα (-ες) γιά δημοσίευση.
Επιτρέπεται η μετάδοση-αναδημοσίευση του περιεχόμενου του "Καλαμιού",
όταν αναφέρεται τ' όνομά του, με την ένδειξη
www.Kalami.net
Συστήνετε "Το Καλάμι" Επιστροφή στην πρώτη σελίδα
|
|
Kalami USA
Copyright © 1999-2005 |
|
To ΚΑΛΑΜΙ - Μιά ανεξάρτητη έκδοση onLine, γιά να προβάλλονται τα σωστά
και να σατιρίζονται τα υπόλοιπα των επώνυμων, που καβάλησαν καλάμι
|
|