| ΠΡΩΤΗ ΣΕΛΙΔΑ |
| ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ |
| ΟΜΟΓΕΝΕΙΑ |
| ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΑ |
| ΣΧΟΛΙΑ-ΑΠΟΨΕΙΣ |
| AΡΘΡΑ-ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ |
| ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ |
| ΑΡΧΕΙΟ |
|
Oι 'Ελληνες της Λέσχης Bilderberg
|
BUSH-ism: Τα σαρδάμ του πρόεδρου των ΗΠΑ
|
Department of State- Briefings (Greece)
|
| Αξίζουν προσοχής
|
| Τα "κουφά" της ελληνικής τηλεόρασης |
| 'Eκθεση Διεθνούς Αμνηστίας, 2005 |
| Οι Ν.Υ. Times γιά το μεγαλείο της αρχαίας Ελλάδας |
| Ελληνική Ιστορία και Μυθολογία |
| Βιβλιοθήκη "Περσεύς" |
| 'Aνθρωποι των ιδεών στην αρχαία Ελλάδα |
| Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού |
| Ομογεν. Οργανώσεις |
| Ελληνικά ΜΜΕ |
| Σύνταγμα της Ελλάδος |
HΠA- Η Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας (1776)
|
| Η Μagna Carta |
| Διαβάστηκε με λέιζερ η «Μέθοδος Μηχανικών Θεωρημάτων» του Αρχιμήδη:
Μετά την αποκωδικοποίηση αρχαίων ελληνικών κειμένων με τη βοήθεια
υπέρυθρων ακτίνων από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, τώρα Αμερικανοί
επιστήμονες «διαβάζουν» με παρόμοια μέθοδο χαμένα κείμενα του Αρχιμήδη.
Στην περγαμηνή που φέρει το όνομα «Παλίμψηστον του Αρχιμήδη», οι
επιστήμονες υποστηρίζουν ότι βρήκαν το μόνο αντίγραφο της «Μεθόδου
Μηχανικών Θεωρημάτων», στην οποία ο Ελληνας μαθηματικός αναλύει τον
τρόπο με τον οποίο χρησιμοποίησε τη μηχανική για να αναπτύξει τα
μαθηματικά του θεωρήματα. Υποστηρίζεται επίσης ότι η περγαμηνή είναι η
μόνη πηγή, σε αρχαία ελληνικά, στην οποία αναπτύσσεται η διατριβή του
Αρχιμήδη για την άνωση. Ενας επιταχυντής υποατομικών σωματιδίων,
ακτίνες Χ και υπέρυθρες ακτίνες χρησιμοποιήθηκαν από ομάδα του Κέντρου
Γραμμικής Επιτάχυνσης του Στάνφορντ, του Πανεπιστημίου Τζον Χόπκινς και
του Ινστιτούτου Τεχνολογιών Ρότσεστερ πάνω στην περγαμηνή και έφεραν
στην επιφάνεια τα αρχικά κείμενα του Αρχιμήδη. Σύμφωνα με την
επιστημονική ανακοίνωση, τα κείμενα του Αρχιμήδη «εξαφανίστηκαν» τον
12ο αιώνα, όταν ένας καλόγερος μετέτρεψε την περγαμηνή σε παλίμψηστον
καλύπτοντας δηλαδή την αρχική γραφή με μαύρο μελάνι για να μπορεί να
ξαναχρησιμοποιηθεί η περγαμηνή. «Τον 12ο αιώνα οι περγαμηνές ήταν
δυσεύρετες, ενώ για τα έργα του Αρχιμήδη δεν υπήρχε έντονο ενδιαφέρον.
Ετσι στην ξαναχρησιμοποιημένη περγαμηνή γράφτηκαν προσευχές»,
αναφέρεται χαρακτηριστικά στην επιστημονική ανακοίνωση. Το Παλίμψηστον
του Αρχιμήδη, 174 σελίδων, αγοράστηκε σε δημοπρασία το 1998 από ανώνυμο
συλλέκτη που διέθεσε για να το αποκτήσει 2 εκατ. δολάρια. Στη συνέχεια,
ο συλλέκτης το «δάνεισε» στο Μουσείο της Βαλτιμόρης και χρηματοδότησε
τις έρευνες για την αποκωδικοποίησή του. Μέχρι στιγμής έχουν
«διαβαστεί» ολοκληρωτικά 3-4 σελίδες της περγαμηνής, ενώ οι επιστήμονες
υποστήρίζουν ότι για την αποκωδικοποίηση και των 174 σελίδων θα
χρειαστούν περισσότερο από τρία χρόνια. |
|
|
Δημοσιογραφική Δεοντολογία - Κοινωνικές Επιπτώσεις
Γράφει ο Β.Α. ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ
Το θέμα της Δημοσιογραφικής Δεοντολογίας επανέρχεται κάθε φορά
στην επικαιρότητα, όταν νομίζουμε ότι συμβαίνουν εκτροπές στα ΜΜΕ και
ιδιαίτερα στα ηλεκτρονικά..
Η Δεοντολογία παρουσιάζει και "Κοινωνικές Επιπτώσεις".
Αυτές θα εξετάσουμε σε συνδυασμό με τη Δημοσιογραφική Δεοντολογία.
Θυμάστε το μύθο με τους δυο βατράχους:
* Ήτανε, λέει, δυο βάτραχοι, ο Κοάξ και ο Κοϊξ, οι οποίοι, παίζοντας,
έπεσαν σε μια λίμνη. Ο Κοάξ άρχισε να φωνάζει και να ζητά βοήθεια. Δεν
έκανε τίποτε άλλο, φώναζε σπαταλώντας τις δυνάμεις του. Γέμισε τον τόπο
με κραυγές, ώσπου βυθίσθηκε στο υγρό στοιχείο και πνίγηκε.
Ο άλλος, ο Κοϊξ, αντί να φωνάζει καλώντας βοήθεια μόνο, προσπαθούσε να
κολυμπήσει. Χτύπαγε τα πόδια του ασταμάτητα, μένοντας στην επιφάνεια.
Κάποια στιγμή το υγρό κάτω από τα πόδια του σκλήρυνε, άρχισε να πατά...
Σώθηκε, τότε, περπατώντας σε στέρεο έδαφος. Γιατί το υγρό ήταν γάλα,
που έπηξε από τα χτυπήματα. Έτσι ο Κοϊξ έτρεξε πάλι χαρούμενος στην
ελεύθερη φύση!
Ο μύθος δηλώνει πως συνήθως φωνάζουν αυτοί που περιμένουν τα πάντα από
τους άλλους. Είναι κάποτε αμαθείς, μερικές φορές επικίνδυνα ημιμαθείς
και σχεδόν πάντοτε ρομπότ μιας άβουλης μάζας, χωρίς μυαλό, χωρίς
λογική, χωρίς σκέψη, δίχως την πολύτιμη μνήμη.
Στη δεύτερη περίπτωση, εκείνοι που αγωνίζονται με έργα και αξιοποιούν την γνώση τους, μπορούν να προχωρούν μπροστά.
Οι δεύτεροι είναι οι ελεύθεροι άνθρωποι, το «ενημερωμένο κοινό - κι όχι
οι ευκολοσυγκίνητες, εύπλαστες, μάζες - είναι η βάση της
αποτελεσματικής δημοκρατίας» (W. Albig).
Είναι γνωστό ότι η Δημοκρατία είναι βαρειά άρρωστη, όταν η "Κοινή Γνώμη" δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της.
Η ΚΟΙΝΗ ΓΝΩΜΗ
Έτσι απλά και διάσπαρτα ρίχνω μερικές σκέψεις, για να δώσω ερεθίσματα
για προβληματισμό. Αλλά και για να βρούμε μαζί την αφετηρία του
προβληματισμού.
Τι λέμε, δηλαδή, Κοινή Γνώμη, και Δημοκρατία, και Επικοινωνία, και
Τύπο, και Μέσα Ενημέρωσης και Μάζα… Άρα και Δεοντολογία και τόσα άλλα,
μερικά διεφθαρμένα στην πράξη, και κάμποσα απ' αυτά αρκετά υποτιμητικά
για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια;
Μήπως τάχα Κοινή Γνώμη και Δημοσιογραφία και Δημοκρατία και Δεοντολογία συμβαδίζουν κάτω από ένα κοινό παρονομαστή;
Την ελευθερία!
Νομίζω ότι κάπως έτσι είναι τα πράγματα. Η Δημοσιογραφία δεν είναι
δυνατόν να ασκηθεί κάτω από ανελεύθερο καθεστώς. Κάτω από συνθήκες
καταπίεσης της διαδικασίας της πληροφόρησης.
Άτομα, εξάλλου, ελεύθερα μπορούν να αποτελούν Κοινή Γνώμη και όχι
μάζες, έτοιμες να πειθαρχήσουν στα μαζικά όργανα μιάς κεντρικής
εξουσίας, που αποχαυνώνει την ατομική βούληση. Ή στη μαζική υστερία του
Μέσου.
Είμαι μεταξύ εκείνων που υποστηρίζουν, ότι εκτός από τη Δεοντολογία των
Μέσων και των Δημοσιογράφων, υπάρχει και η Δεοντολογία του αναγνώστη,
του ακροατή ή του θεατή. Του Κοινού, δηλαδή. Του ελεύθερου ατόμου, με
τις προϋποθέσεις των ατομικών δικαιωμάτων και ελευθεριών.
Η ελευθερία όμως δεν εξασφαλίζει και την ποιότητα του Μέσου, των
εκδοτών-ιδιοκτητών, των Δημοσιογράφων και του Κοινού. Η σχέση ποιότητας
και Δεοντολογίας είναι άμεση, όχι όμως απαραίτητα συνδεδεμένη με τη
διάθεση του επιχειρηματία του Μέσου. Η ποιότητα προϋποθέτει γνώση και
από τις δυο πλευρές.
Η αγωνία των Ηλεκτρονικών Μέσων βρίσκεται σε δύο στοιχεία:
1.- Στο RATING (αναλογία).
2.- Στο FEED BACK (ανάδραση).
Η αναζήτησή τους μπορεί να καταντά ένα κυνήγι, που δεν απευθύνεται στην
γνώση. Έχουμε τότε φαινόμενα αντικοινωνικά και εκτροπή από τη
Δεοντολογία. Ακροατής ή θεατής δεν τελούν σε ηρεμία γνώσης-λογικής,
αλλά θυμικού. Μετατρέπονται σε μάζα.
Θυμηθείτε πόσο παραστατικά μεταμορφώνει σε "ρινόκερους" τους μαζάνθρωπους ο Ευγένιος Ιονέσκο στο ομώνυμο έργο του.
Μεταμορφωμένοι σε ρινόκερους οι άνθρωποι δεν σκέφτονται, μονάχα
υπακούν. Δεν είναι ελεύθεροι. Έχουν χάσει το μοναδικό αγαθό της
Δημοκρατίας, που το επισημαίνει ο Αριστοτέλης στο διαχωρισμό των
εξουσιών.
Ο Ιονέσκο παρατηρεί σε άρθρο του:
«Η αριστερή ή δεξιά "ρινοκερίτις" είναι ο φανερός κίνδυνος, που απειλεί
όσα ανθρώπινα όντα δεν έχουν πια καιρό να σκέφτονται -που είναι ανίκανα
να ξαναβρούν το νου τους και το πνεύμα τους… Καταδικάζω το φασισμό, τον
ολοκληρωτισμό, την ομαδική υστερία και το φανατισμό, που κάθε τόσο
κυριεύουν την κοινωνία...κεραυνώνω τις ιδεολογίες που καταντάνε
ειδωλολατρείες κι έτσι αποβλακώνουν και τυφλώνουν τους ανθρώπους που
παύουν πια να είναι ανθρώπινοι απ' την στιγμή που τους κυριεύει αυτή η
ηλίθια μανία».
Μα αυτή η μανία έχει ένα στοιχείο: Την έλλειψη της ελευθερίας.
ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ
Νά 'ρθουμε όμως στα δικά μας. Τύπος ελεύθερος σημαίνει και προϋποθέσεις
ελευθερίας. Σημαίνει κανόνες Δεοντολογίας, που συμφωνούνται ανάμεσα
στους ανθρώπους των Μέσων και στους ανθρώπους Δέκτες.
Κατηγορείται μόνιμα ο Τύπος και οι Δημοσιογράφοι ότι φτάνουν σε
υπερβολές, οπότε έχουμε κατάχρηση της ελευθερίας. Μα στη Δημοκρατία
ελεύθερος σημαίνει κάποιος που έχει τις προϋποθέσεις να σκέφτεται και
να διαφωνεί. Και εδώ θα διαφωνήσουμε ίσως.
Γιατί θα
αντιστρέψω το ερώτημα: Μήπως κατάχρηση δεν έχουμε μόνο στην ελευθερία του Τύπου αλλά και στην ελευθερία του αναγνώστη;
Μήπως, δηλαδή, ο Τύπος-ΜΜΕ και η Δημοσιογραφία γενικότερα, φτάνουν σε
"καταχρήσεις", γιατί τις επιδιώκει ο αναγνώστης, ο ακροατής και ο
θεατής;
Μήπως και εκείνος κάνει κατάχρηση του δικαιώματος να πληροφορείται;
Μήπως, όταν συμβαίνει αυτό, τότε η παραφορά είναι αμφίδρομη; Μήπως τότε
υπάρχει απώλεια ελέγχου και, μήπως, τότε εμφανίζεται ένα γεγονός
πνευματικής παρακμής;
Και τότε, οι εκτός Δεοντολογίας αναγνώστες, παραβιάζουν τη Δημοκρατία και κάνουν κατάχρηση της ελευθερίας;
Λέω, μήπως...
Γιατί δεν υπάρχουν μονάχα εξαρτήσεις οικονομικές, πολιτικές,
κομματικές, συντεχνιακές κλπ. Υπάρχουν και εξαρτήσεις από τον
αναγνώστη, οι οποίες οδηγούν σε Δεοντολογικά αδιέξοδα.
Να, λοιπόν, οι επιπτώσεις στην Κοινωνία, που ζητά το θέμα, που εξετάζουμε.
Πολλές φορές θα ακούσετε διευθυντές εφημερίδων ή ηλεκτρονικών Μέσων ότι
βάζουν κραυγαλέους τίτλους ή ειδήσεις, που δεν είναι μέσα στους κανόνες
της Δεοντολογίας, "επειδή το ζητά η Κοινή Γνώμη" (εδώ παίρνει πολύ
συζήτηση το θέμα).
Η πιο ακριβής έκφραση είναι ότι βάζουν ειδήσεις και τίτλους για να πουλάνε!
Θα καταλήξω τις σκέψεις αυτές λέγοντας πως η ελευθερία είναι από τις
βασικές προϋποθέσεις της σωστής Δημοσιογραφίας. Αλλά ελευθερία που
είναι συναρτημένη από την κοινωνική, πολιτική, οικονομική ελευθερία και
την χρήση του δικαιώματος που ασκεί ο ακροατής, ο θεατής ή ο αναγνώστης.
Αυτό προϋποθέτει γνώση.
ΔΕΟΝΤΟΛΟΓΙΑ
Γιατί όμως αναζητούμε τη Δεοντολογία μονάχα από την πλευρά του
Δημοσιογράφου; Το Κράτος, τα Κόμματα, οι επιχειρηματίες των Μ.Μ.Ε.,
μαζί με το Κοινό, αμνηστεύονται στις αναζητήσεις μας, χωρίς να τους
αναφέρουμε.
Φαντάζεστε μία εφημερίδα ή ένα ραδιοτηλεοπτικό σταθμό με
επιχειρηματία-εργοδότη με ήθος και ποιότητα, αλλά με Δημοσιογράφους
χωρίς ήθος, χωρίς ποιότητα και εγκυρότητα;
Νομίζετε ότι Δημοσιογράφοι με ήθος και ποιότητα αντέχουν τη συμβίωση με
εργοδότες που επιθυμούν κίτρινο Τύπο και κίτρινη ηλεκτρονική
ειδησεογραφία;
Αυτά είναι συγκοινωνούντα δοχεία. Δεν μπορείς να παραβιάζεις τη
Δεοντολογία συνεχώς κατά παραγγελία. Και η μεταξύ τους σχέση είναι
αλυσωτή: Εργοδότης κίτρινος, χρησιμοποιεί κίτρινους δημοσιογράφους,
παράγουν κίτρινη δημοσιογραφία, η οποία διαβάζεται από ανθρώπους που
επιθυμούν τον κιτρινισμό σε όλες του τις μορφές. Όταν συμβαίνει αυτό
υπόλογοι είναι και η Εξουσία και τα Κόμματα.
Οι δικαιολογίες τους επιβεβαιώνουν τον κανόνα. Οι Δημοσιογράφοι σ΄
ολόκληρο τον κόσμο φωνάζουν "ελάτε να συμφωνήσουμε σε κανόνες
Δεοντολογίας". Ποιοί δεν συμφωνούν, ποιοί αποφεύγουν; Το Κράτος και οι
εργοδότες!
Προσωπικά είμαι εναντίον νομοθετικών κανόνων. Είναι προς τιμή των
Ελλήνων Δημοσιογράφων, που διά στόματος του προέδρου της Ενώσεως
Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών συναδέλφου Δημήτρη Γκλαβά,
ζήτησαν πριν από χρόνια –κι ίσχυσε- την καθιέρωση του "πόθεν έσχες".
Πάντοτε οι δημοσιογράφοι ζητούσαν την εφαρμογή του. Υπήρξε –ματαίως,
βέβαια- η ελπίδα ότι θα αποκαλυφθούν έτσι οι επίορκοι Δημοσιογράφοι,
αυτοί που δεν τηρούν κανένα κοινωνικό θεσμό ηθικής, σε βάρος του
κοινωνικού συνόλου, είτε παραποιώντας, είτε αποκρύπτοντας, είτε
κατασκευάζοντας, είτε υποβαθμίζοντας πληροφορίες. Κι όλα αυτά
χρηματιζόμενοι ή επωφελούμενοι με άλλα ανταλλάγματα.
Να οι επιπτώσεις στην Κοινωνία. Η τύφλωση.
Αλλάζουμε κλίμα.
Η ΕΡΕΥΝΑ
Ήτανε λέει τρεις άνθρωποι που οι επιστήμονες τους τοποθετήσανε σ' ένα δωμάτιο με μοναδική συντροφιά μια τηλεόραση.
* Ο πρώτος παρακολουθεί το Δελτίο Ειδήσεων του Χι Καναλιού.
* Ο δεύτερος τις ειδήσεις του Α’ Καναλιού.
* Ο τρίτος είναι συντονισμένος με τρίτο Κανάλι.
Οι επιστήμονες καλούνται να κάνουν ένα πείραμα και να διαπιστώσουν τι κατάλαβαν οι τηλεθεατές...
- Ο πρώτος πληροφορείται ότι η κοινωνία δεν πάει καλά, γιατί η αντιπολίτευση εμποδίζει την Κυβέρνηση να λύσει τα προβλήματα.
- Ο δεύτερος έχει τη βεβαιότητα πως η κοινωνία δεν πάει καλά, γιατί η
Κυβέρνηση δεν μπορεί και η αντιπολίτευση εμποδίζεται να αναλάβει την
εξουσία.
- Ο τρίτος είναι ευτυχής, γιατί νομίζει ότι γνωρίζει όσα γίνονται και
πιστεύει ότι το γυμνό κυριαρχεί στην κοινωνία, η αμερικάνικη τσίχλα και
το είδος του χιούμορ που καταλαβαίνουν μονάχα οι προοδευτικοί γκέι...
Για τους άλλους δεν πολυενδιαφέρεται.
Δεν χρειάζεται να είναι κανείς χιμπατζής, να πίνει ένα συγκεκριμένο
είδος «κόλα», για να μπορεί να πληροφορείται εγκαίρως ό,τι γίνεται ή
ό,τι νομίζουμε ότι γίνεται στην κοινωνία μας. Αρκεί να υπάρχει εικόνα,
αίμα, σπέρμα (κατά Βλάση Γαβριηλίδη) και να απαγγέλλονται οι ειδήσεις
με ύφος αγχώδες, τρέχοντας, και μερικές φορές αγκομαχώντας.
Η σχέση ανάμεσα στον αναγνώστη-παρουσιαστή ειδήσεων και τον τηλεθεατή
αναπτύσσεται με παυλοφικά συμπτώματα. Τα γαστρικά υγρά των τηλεθεατών
εκχύνονται μόλις βγει το σήμα του καναλιού και αρχίσει να εκφωνεί ο
σταρ των ειδήσεων. Εικόνα, σκηνικά, μουσική υπόκρουση, ταχύτης,
δραματικό ύφος, γραβάτα, είναι τα κύρια στοιχεία του Δελτίου Ειδήσεων.
Ειδήσεις πλήρεις δεν υπάρχουν (εκτός εξαιρέσεων). Υπάρχει ο αντικατοπτρισμός τους.
Η εικόνα είναι ερεθιστική ο εκφωνητής διαβάζει με ύφος συγκλονιστικό,
τρεχαλητό, αγκομαχώντας...Η παρουσία του είναι καλλιτεχνική: Γραβάτα με
έντονα χρώματα, κοστούμι άψογο, μαλλί κολλημένο με ζελέ…Και ύφος, ω το
ύφος, σπουδαιοφανές, ακόμη κι όταν αναγγέλλεται ότι στον κεντρικό
φούρνο του Μαρκόπουλου κατασκευάσθηκαν κουλουράκια με τα ίδια πάντα
υλικά από καταβολής κόσμου...
Ειδήσεις, πάντως, δεν υπάρχουν, γιατί βρισκόμαστε στον αστερισμό της
θέασης και του CNN. Αυτή είναι η εμπορευματοποίηση των ειδήσεων και των
πληροφοριών.
Μετράμε τη θέαση και αδιαφορούμε για όλα τα άλλα...
-«Ωχ, αδελφέ, τι σημασία έχουν τώρα... Εμένα αυτά δε με αφορούν», λένε
συνηθέστατα οι παραβιαστές αυτών των κανόνων. Τους βολεύει να μην
υπάρχει τίποτε, για να μπορούν να υπερισχύει η δική τους γνώμη, το δικό
τους Μέσο, που το υπερασπίζονται πάντα. Δεν υπερασπίζονται ούτε το
δικαίωμα της κοινωνίας, ούτε την αλήθεια των πληροφοριών, ούτε την
άνεση στην πρόσβαση των πηγών.
Δεν τους αφορούν αυτά, άλλωστε. Το δηλώνουν καθημερινά από τις
τηλεοράσεις, στις εκπομπές των φληναφημάτων. Αρκεί που έχουν Κοινό και
γεμίζει το ταμείο τους...
Να οι επιπτώσεις στην Κοινωνία. Καθημερινές, συνεχείς, που μας
καθιστούν άβουλα άτομα, μαζάνθρωπους σε μια διαδικασία εθελοντικής
συμμετοχής. Δεν χρειάζεται να χρησιμοποιήσεις πλέον χιμπατζήδες στα
πειράματα, οι άνθρωποι-πίθηκοι είναι περισσότερο συμβατοί στο πείραμα
Δεοντολογίας-Πληροφόρηση, Δεοντολογίας-Κοινού, Δεοντολογίας-Ουσίας,
Δεοντολογίας-Κοινωνίας.
Το εύκολο χρήμα είναι προϊόν του κιτρινισμού. Σήμερα εφημερίδες και
ραδιοτηλεοπτικά δίκτυα ασχολούνται με σκάνδαλα και κουτσομπολιά. Αυτά
πουλάνε. Επομένως μην ψάχνετε με αγωνία για τη Δεοντολογία. Δεν χάθηκε,
είναι κάτω από το μαξιλάρι μας, απλώς εμείς δεν το ανασηκώνουμε για να
την χρησιμοποιήσουμε.
Μας ενδιαφέρει η δική σας γνώμη
'Αρθρα-σχόλια-συνεργασίες-επιστολές είναι καλοδεχούμενα (-ες) γιά δημοσίευση.
Επιτρέπεται η μετάδοση-αναδημοσίευση του περιεχόμενου του "Καλαμιού",
όταν αναφέρεται τ' όνομά του, με την ένδειξη
www.Kalami.net
Συστήνετε "Το Καλάμι" Επιστροφή στην πρώτη σελίδα
|
|
|
Τουρισμός: Η σύγχρονη ελληνική... παρωδία |
| Η αμερικανική στρατιωτική Διοίκηση Ευρώπης, επιχορηγεί επίσημα ΜΜE |
| Γνωρίστε την πόλη... Ελλάδα, στις ΗΠΑ |
| Ερωτηματικά γιά τον ρόλο της Παν- Μακεδονικής, ΗΠΑ |
| Εκκλησία της Ελλάδος- Σκάνδαλα |
| Μασονία, έρευνα |
| UHAC-Α. 'Αθενς: Η πολιτική απάτη |
| Tα Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών |
| Η χωρίς όρια δυναμική της ελλην. γλώσσας |
| "Αποτελείωσαν" και τον... Μ. Αλέξανδρο, Ομογενείς "πρόεδροι"! |
| Ν' ανακηρυχθεί η "My Number One" Έλενα, "Πρέσβειρα του Πανελληνισμού" |
|
| Το σύνολο των πολιτών ελληνικής καταγωγής (ΗΠΑ),
σύμφωνα με την επίσημη απογραφή του 2000, προσδιορίζεται σε 1.179.064,
από τους οποίους 957.795 γεννήθηκαν στις ΗΠΑ και δήλωσαν καταγωγή από
άλλη χώρα και 221.289, που γεννήθηκαν στην Ελλάδα και μετανάστευσαν
στις ΗΠΑ. Στην πολιτεία της Νέας Υόρκης ζουν οι περισσότεροι 'Ελληνες
ομογενείς (163.345). Ακολουθούν η Καλιφόρνια με 117.399 ομογενείς, το
Ιλινόι με 90.148, η Φλόριδα με 73.222, η Μασαχουσέτη με 71.901, η
Πενσιλβάνια με 57.808, η Νέα Ιερσέη με 64.984, το Μϊσιγκαν με 51.984
και τέλος η πολιτεία του Μέριλαντ με 36.094 Έλληνες ομογενείς. |
"Τα εθνικά σύνορα θα περιοριστούν"
Η πρόεδρος της Βουλής Άννα Μπενάκη - Ψαρούδα, όταν πήγε ν' ανακοινώσει
το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας της Βουλής στον Κάρολο Παπούλια, γιά την
εκλογή του (Φεβ. '05), στην προσφώνηση- ομιλία της (είναι στα αρχεία-πρακτικά της Βουλής)
τόνισε, εκτός των άλλων: «Αναλαμβάνετε κύριε Πρόεδρε την Προεδρία της
Ελληνικής Δημοκρατίας για μια πενταετία όπου θα σημειωθούν σημαντικά
γεγονότα και εξελίξεις: Η ευρωπαϊκή ενοποίηση θα προωθηθεί με την
ψήφιση ενδεχομένως και της Συνταγματικής Συνθήκης, τα εθνικά σύνορα και
ένα μέρος ης εθνικής κυριαρχίας θα περιορισθούν χάριν της ειρήνης, της
ευημερίας και της ασφάλειας στη διευρυμένη Ευρώπη». |
|
